รากฐานที่มั่นคง

"คุณกวินครับ ยอดเงินโอนเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้ว ยอดสุทธิห้าสิบล้านบาทถ้วน... นี่คือตัวเลขที่ผมไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นในบัญชีส่วนตัวตั้งแต่วัยรุ่น" เสียงของนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ผ่านปลายสายโทรศัพท์สั่นเครือด้วยความตื่นเต้น ผิดกับกวินที่ยืนมองจอคอมพิวเตอร์หลายสิบจอภายในห้องทำงานส่วนตัวด้วยใบหน้าเรียบเฉย แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนในแววตาที่เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เขาไม่ได้รู้สึกยินดีกับตัวเลขห้าสิบหลักที่เพิ่งทำกำไรได้จากการปั่นกระแสหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีในจังหวะที่แม่นยำราวกับวางไว้ เพราะสำหรับเขา นี่เป็นเพียงแค่ 'จุดเริ่มต้น' ของแผนการล้างแค้นที่ยาวนานกว่านั้น กวินกดตัดสายโดยไม่เอ่ยคำร่ำลา เขาสวมสูทสั่งตัดราคาแพงเรียบกริบ หมุนเก้าอี้ทำงานราคาแพงหันไปมองภาพทิวทัศน์ของเมืองหลวงเบื้องล่าง ความร่ำรวยที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยสมองและข้อมูลที่ติดตัวมาจากอนาคต ไม่ใช่เรื่องของโชคชะตา แต่มันคือการ 'คัดลอก' ความผิดพลาดของผู้อื่นมาเป็นกำไรของตัวเอง "ห้าสิบล้าน... แค่นี้ยังไม่พอที่จะกระชากหน้ากากแกหรอก ธันวา" กวินพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาแหบพร่าแต่แฝงไว้ด้วยความอาฆาต ในอดีตที่เขาเคยถูกผลักให้ตกเหว ธันวาคือคนที่หัวเราะเยาะอยู่บนปากเหวคนนั้น เพื่อนรักที่หักหลังเขาเพื่อครอบครองบริษัทและกดหัวเขาให้กลายเป็นเพียงคนไร้ค่า วันนี้ กวินในวัยหนุ่มที่เพิ่งย้อนเวลากลับมา กำลังสร้างป้อมปราการทางการเงินที่แข็งแกร่งพอจะทุบทำลายจักรวรรดิของธันวาให้แตกสลายเป็นผุยผง กวินหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา กดเปิดแอพพลิเคชันเฝ้าดูความเคลื่อนไหวของบริษัท ‘ธันวา กรุ๊ป’ หุ้นของธันวากำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นอย่างผิดปกติ การขยายตัวของโปรเจกต์อสังหาริมทรัพย์ที่เน้นการเก็งกำไรเกินจริงกำลังจะกลายเป็นบ่วงรัดคอตัวเอง กวินรู้ดี เพราะเขาคือคนที่เคยเป็นมันสมองเบื้องหลังความสำเร็จเหล่านั้นในอดีต ประตูห้องทำงานของเขาถูกเปิดออกเบาๆ เลขาส่วนตัวของเขาก้าวเข้ามาพร้อมเอกสารชุดหนึ่ง "คุณกวินครับ มีนัดกับกลุ่มนักลงทุนรายใหญ่ในอีกสามสิบนาที พวกเขาเริ่มระแคะระคายเรื่องที่คุณกว้านซื้อที่ดินย่าน CBD แล้วครับ ดูเหมือนทางฝั่งธันวาเองก็เริ่มจะขยับตัวตามคุณมาติดๆ" กวินรับเอกสารมาพลิกอ่านด้วยสายตาที่คมกริบ "ให้เขาขยับตามมาสิครับ ยิ่งเขาลงทุนในที่ดินผืนนั้นมากเท่าไหร่ หนี้สินของเขาก็จะยิ่งบวมเป่งมากขึ้นเท่านั้น จำไว้ว่าหมากรุกกระดานนี้ ผมไม่ได้เล่นเพื่อชัยชนะเพียงอย่างเดียว แต่ผมเล่นเพื่อปิดเกมให้เขาไม่มีทางกลับมาเกิดใหม่ได้อีก" เขาสั่งงานด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าเด็ดขาด การวางแผนทุบหุ้นของธันวาด้วยการสร้าง ‘กับดักสภาพคล่อง’ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น กวินวางแผนจะใช้เงินห้าสิบล้านนี้เป็นเหยื่อล่อ โดยสร้างดีลลวงที่ทำให้ธันวาคิดว่าเขาสามารถฮุบกำไรมหาศาลได้หากรีบคว้าที่ดินแปลงนั้นไว้ โดยหารู้ไม่ว่าที่ดินผืนนั้นคือจุดเริ่มต้นของวิกฤตเศรษฐกิจระดับมหภาคที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า "ถ้าเขาคิดว่าเขาฉลาดนัก ก็ปล่อยให้เขากินเหยื่อเบ็ดนั้นเข้าไปจนสุดสายครับ" กวินยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ปราศจากความอบอุ่น แต่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ ช่วงเวลาที่เหลือเขาใช้ไปกับการตรวจสอบพอร์ตการลงทุนที่กระจายความเสี่ยงไว้ในสกุลเงินดิจิทัลและทองคำ กวินไม่ได้วางไข่ไว้ในตะกร้าใบเดียว แต่ละจุดที่เขาลงทุนคือฟันเฟืองที่จะบดขยี้ธันวาในอนาคต เขาไม่ใช่แค่คนเล่นหุ้น แต่เขาคือ 'สถาปนิกทางการเงิน' ที่กำลังสร้างกรงขังไว้ให้ศัตรู เมื่อถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับนักลงทุน กวินก้าวเข้าสู่ห้องประชุมด้วยท่วงท่าที่สง่างาม เขาสามารถโน้มน้าวคนกลุ่มนี้ให้เทเงินเพิ่มทุนให้กับโปรเจกต์ที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อหลอกล่อธันวาได้อย่างง่ายดาย ความน่าเชื่อถือที่เขาสั่งสมมาในช่วงเวลาสั้นๆ ทำให้เขากลายเป็นดาวรุ่งที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ ทว่า ในระหว่างที่เขากำลังเซ็นเอกสารสัญญาฉบับสำคัญ เลขาของเขาก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "คุณกวินครับ... มีสายด่วนจากที่ปรึกษาทางการเงินส่วนตัวของคุณแจ้งว่า มีบุคคลนิรนามพยายามแฮ็กเข้าสู่ระบบซื้อขายหลักทรัพย์ของคุณ และที่แย่ไปกว่านั้น... เขาเพิ่งส่งรูปภาพนี้เข้ามาในอีเมลของคุณครับ" กวินวางปากกาลงช้าๆ หันไปรับแท็บเล็ตจากมือเลขา ในหน้าจอนั้นไม่ใช่กราฟหุ้น หรือตัวเลขบัญชี แต่เป็นภาพถ่ายห้องนอนของกวินในอดีตที่เขาเคยพักอาศัยก่อนจะย้อนเวลามา พร้อมข้อความที่เขียนด้วยลายมือคุ้นตาที่เขาจำได้ดีที่สุดในชีวิต... *‘กวิน... นายคิดว่าคนตายจะกลับมาเล่นงานคนเป็นได้จริงหรือ? ฉันรู้นะว่านายคือใคร และฉันก็นั่งดูนายเล่นเกมนี้มาตั้งแต่วันแรกที่นายโผล่หัวกลับมา’* ลมหายใจของกวินสะดุดไปครู่หนึ่ง หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะที่มั่นคงกลับสั่นระรัวขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นี่ไม่ใช่การคาดเดา แต่นี่คือการประกาศศึกจากคนที่ควรจะ 'ไม่รู้อะไรเลย' เกี่ยวกับความลับเรื่องการย้อนเวลาของเขา ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางครั้งนี้ไปกับผมนะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลาครับ