พบเจอนักดาบในเงามืด

"ถ้าคิดจะรอดออกไปจากเขตสลัมของเมืองเริ่มแรกนี้ ทั้งตัวและคมดาบของเธอต้องแลกด้วยราคาที่สูงกว่านี้... เอเลน่า" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางกลิ่นอับชื้นของซากกองขยะและคราบเขม่าควันในตรอกแคบที่ไร้ซึ่งแสงตะวันส่องถึง หยาดฝนปรอยปรายลงมาทาบทับบรรยากาศอันหนתเหน็บของโลกแฟนตาซีแห่งนี้ให้ดิ่งลึกลงไปอีกขั้น ผม—เซน ยืนกอดอกพิงผนังอิฐสีดำสนิท สายตาคมกริบมองร่างระหงที่กำลังทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นโคลน มือเรียวบางข้างหนึ่งกำด้ามดาบขึ้นสนิมแน่นจนข้อต่อกระดูกขึ้นสีขาวซีด ร่างกายของเธอบาดเจ็บสาหัสจากการปะทะกับพวกอันธพาลระดับล่างเมื่อครู่ เลือดสีสดไหลรินอาบต้นแขนตัดกับเรือนผมสีเงินยวงที่บัดนี้เปียกปอนลู่แนบไปกับใบหน้าเนียนละเอียด นี่คือการพบกันครั้งแรกของเรา... ในโลกที่เต็มไปด้วยความโหดร้ายและระบบเกมอันไร้ความปรานี เอเลน่าเงยหน้าขึ้นช้าๆ นัยน์ตาสีมรกตคู่สวยที่เคยคมกราบและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในฐานะอดีตยอดนักดาบ บัดนี้กลับฉายแววระแวดระวังและสั่นไหวอย่างปิดไม่มิด เธอกัดริมฝีปากจนห่อเลือด พยายามฝืนพยุงร่างที่ไร้เรี่ยวแรงให้ลุกขึ้นยืนด้วยศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด "แกเป็นใคร... ต้องการอะไรจากฉัน?" เสียงของเธอนุ่มนวลแต่แหบพร่า เต็มไปด้วยความระแวง เธอกวาดสายตาประเมินผมตั้งแต่หัวจรดเท้า—ชุดสูทเนื้อดีที่ไร้รอยเปื้อนท่ามกลางสิ่งสกปรก ความนิ่งสงบที่ไม่อาจมองทะลุ และที่สำคัญที่สุดคือ รอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจแบบคนกุมความลับทั้งหมดของโลกใบนี้ "ผมชื่อเซนครับ... เป็นคนที่กำลังจะยื่นข้อเสนอเปลี่ยนชีวิตให้คุณ" ผมขยับตัวเดินเข้าไปใกล้เธอช้าๆ เว้นระยะห่างพอให้รู้สึกปลอดภัยแต่ก็กดดันในเวลาเดียวกัน กลิ่นอายของความมั่งคั่งและพลังงานลึกลับจากระบบพารวยแผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบตัวสั่นระริก "ผมรู้ว่าดาบเล่มนั้นเคยกรีดกรายสังหารมังกรมาแล้ว... ผมรู้ว่าคุณถูกสมาคมนักผจญภัยหักหลังจนสูญเสียพลังเวททั้งหมด และผมก็รู้ด้วยว่า ตอนนี้คุณไม่มีแม้กระทั่งเงินทองจะซื้อแม้กระทั่งขนมปังประทังชีวิตสักก้อน" คำพูดของผมราวกับคมมีดที่กรีดลึกลงไปในแผลเก่าของเธอ ร่างของเอเลน่าสะท้านเฮือก เธอกำดาบในมือแน่นขึ้นจนสั่นเทา "เงียบนะ..." เธอกัดฟันกรอด ความโกรธเกรี้ยวและอับอายพุ่งพล่านขึ้นมาในดวงตา "แกคิดว่าเอาเรื่องตลกพวกนี้มาล้อเล่นกับคนที่ตกลงมาถึงจุดต่ำสุดแล้วมันสนุกนักหรือไง! ไสหัวไปซะ! ฉันไม่ต้องการความสงสารจากใครหน้าไหนทั้งนั้น!" คมดาบขึ้นสนิมถูกชี้ตรงมาที่ลำคอของผม ปลายดาบสั่นเทาแต่เจตంటฆ่าไม่ได้จางหายไปไหนเลยแม้แต่น้อย ทว่า... สำหรับผม ผู้ซึ่งถือครอง 'ระบบพารวย' ที่สามารถซื้อได้แม้กระทั่งกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ การขู่ของเธอก็เป็นเพียงแค่อาการพยศของลูกแมวบาดเจ็บเท่านั้น ผมไม่ถอยหลังหนี ปล่อยให้ปลายดาบจ่อชิดกับปกเสื้อสูทจนสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบ ผมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีมรกตคู่นั้น ส่งผ่านความจริงใจและความหนักแน่นที่ไร้ซึ่งการเสแสร้งออกไป "ผมไม่ได้มาเพื่อสงสารคุณ... เอเลน่า" ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลัง "ผมมาเพื่อ 'ลงทุน' ต่างหาก" เอเลน่าชะงัก ลมหายใจของเธอติดขัด ดวงตาสีมรกตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความคาดไม่ถึงกับการตอบสนองที่แปลกประหลาดเช่นนี้ "การลงทุน...?" เธบทวนคำเสียงแผ่ว "ใช่ครับ" ผมยกมือขึ้นปัดปอยผมที่เปียกชื้นออกจากหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบาโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว เอเลน่าสะดุ้งสุดตัวแต่กลับถอยหนีไม่ได้เพราะติดกำแพงอิฐด้านหลัง "คุณมีพรสวรรค์และประสบการณ์ที่ถูกฝังกลบไว้ ส่วนผมมีเงินตราและทรัพยากรไร้ขีดจำกัดที่จะซื้อทุกสิ่งที่พวกมันแย่งชิงไปจากคุณกลับคืนมาทั้งหมด... มาร่วมมือกับผมสิครับ มาเป็นดาบให้ผม แล้วผมจะสร้างบัลลังก์ที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำคุณได้อีกตลอดกาล" ความเงียบเข้าปกคลุมตรอกมืดอยู่ชั่วขณะ มีเพียงเสียงหยาดฝนที่กระทบพื้นน้ำกระเซ็นเป็นละออง เอเลน่ายังคงนิ่งงัด สติปัญญาอันเฉียบคมของอดีตยอดนักดาบกำลังประเมินทุกความเป็นไปได้ ข้อเสนอของผมมันบ้าบิ่นเกินไป ไร้เหตุผล และดูเหมือนเรื่องโกหกหลอกลวง... แต่ทว่า แววตาของผมกลับไม่มีร่องรอยของการหลอกลวงเลยแม้แต่น้อย มันคือความมั่นใจของคนที่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด เธอลดปลายดาบลงช้าๆ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นด้วยความลังเลใจขั้นสุด "ทำไมต้องเป็นฉัน...? โลกนี้มีนักดาบเก่งๆ ตั้งมากมายที่พร้อมจะก้มหัวรับใช้คนรวยอย่างแก" เธอถามคำถามที่ค้างคาอยู่ในใจออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ผมยิ้มรับ รอยยิ้มที่อบอุ่นและจริงใจที่สุดเท่าที่สุภาพบุรุษคนหนึ่งจะมอบให้ได้ในยามที่โลกใบนี้มืดมนที่สุด "เพราะสำหรับผมแล้ว... ดาบที่เคยหักแล้วลุกขึ้นสู้ใหม่ด้วยจิตวิญญาณที่แท้จริง ย่อมมีค่ามากกว่าดาบเล่มไหนๆ ในโลกนี้ครับ" คำพูดนั้นราวกับค้อนหนักๆ ที่ทุบลงกลางใจของเอเลน่า นัยน์ตาสีมรกตไหววูบ หยาดน้ำตาอุ่นๆ ผสมกับหยดน้ำฝนไหลรินลงมาอาบแก้มเนียนเงียบๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่หัวใจด้านชาดวงนี้กลับมารู้สึกเต้นแรงอีกครั้ง เธอสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นประสานสายตากับผมอย่างแน่วแน่ ไหล่ที่เคยลู่ตกกลับตั้งตรงขึ้น แม้จะยังสะบักสะบอมแต่รัศมีของยอดนักดาบก็เริ่มกลับมาทอประกายในความมืดอีกครั้ง "ถ้าสิ่งที่แกพูดมันเป็นเรื่องโกหก... หัวของแกจะหลุดออกจากบ่าเป็นสิ่งแรก" เอเลน่าเอ่ยเสียงลอดไรฟันด้วยความถือดี ผมหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างชอบใจ ยื่นมือขวาออกไปเบื้องหน้าเธอ "ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ... หุ้นส่วนคนสำคัญของผม" เอเลน่ายังคงลังเลอยู่เสี้ยววินาที ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวบางที่เต็มไปด้วยรอยด้านจากการจับดาบจะค่อยๆ วางลงบนฝ่ามือของผม ทันทีที่สัมผัสกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เธอไม่ได้ยินก็ดังขึ้นก้องในโสตประสาทของผม *[ติ๊ง! ยืนยันการผูกพันธะสัญญากับตัวละครระดับตำนาน 'เอเลน่า' สำเร็จ!]* *[ระบบทำการปลดล็อกฟังก์ชันกระเป๋าเงินพรีเมียมระดับสูงสุด: วงเงินไม่จำกัด]* ผมกระตุกยิ้มมุมปากอีกครั้งในใจ พร้อมกับที่มืออีกข้างควักการ์ดสีดำสนิทฝังลายทองคำแท้ส่องประกายเรืองรองออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท ท่ามกลางสายตาที่ฉายแววสงสัยของเอเลน่า นิ้วเรียวกดสัมผัสเบาๆ ลงบนเครื่องมือสื่อสารโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เพื่อยืนยันการชำระเงินก้อนแรกเพื่อซื้อคืนอิสรภาพทั้งหมดของเธอจากสมาคมนักผจญภัย... แต่ทว่า... ในวินาทีที่หน้าจอโฮโลแกรมกำลังจะแสดงผลเครื่องหมาย "อนุมัติ" สีเขียวสดใส เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากปากตรอกมืด พร้อมกับแสงไฟฉายสว่างจ้าสาดส่องตรงมาที่ร่างของเราทั้งสองคน! "เฮ้ย! ตรงนั้นแหละ! ไอ้พวกหนูสกปรก จับตัวมันไว้!" เสียงตะโกนก้องด้วยความเหี้ยมเกรียมของหัวหน้ากิลด์นักล่าค่าหัวผู้ทรงอิทธิพลดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับเงาร่างของนักฆ่าติดอาวุธครบมือที่พากันปิดล้อมทางออกทุกด้านจนไม่เหลือทางหนี เอเลน่าหน้าถอดสีทันที ร่างที่บาดเจ็บทรุดลงอีกครั้งด้วยความสิ้นหวังเมื่อรู้ว่าพวกมันตามมาเร็วกว่าที่คิด แต่เซน... กลับยืนนิ่งสงบ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขายังคงถือการ์ดสีดำค้างไว้กลางอากาศ ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่ปุ่มยืนยันครั้งสุดท้าย พร้อมกับเอ่ยกระซิบเบาๆ ข้างหูของหญิงสาวที่ตัวสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก "ไม่ต้องกลัวไปหรอครับ... เพราะเงินในบัญชีของผมตอนนี้ มากพอที่จะซื้อชีวิตของไอ้พวกเวรตะไลพวกนี้ได้ทั้งหมด... รวมกันสิบชาติเลยทีเดียว" เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นพร้อมกับแสงสีทองสว่างวาบเจิดจ้ากลบความมืดมิดในตรอกทั้งหมดลงในพริบตา—! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" เสมอมานะครับ