ตื่นขึ้นในโลกที่เงินคือพระเจ้า

"ถ้าพวกแกคิดว่าเศษเงินสกปรกสามเหรียญทองแดงนี่จะซื้อศักดิ์ศรีของอดีตยอดนักดาบแห่งอาณาจักรลูเมียได้ล่ะก็... เอาไปซื้อโลงศพให้ตัวเองยังจะมีประโยชน์เสียกว่านะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของลานประลองใต้ดิน บรรยากาศรอบกายอัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายความกดดันและความเย้ยหยัน กลิ่นอับชื้นของอิฐบล็อกเก่าแก่ผสมผสานกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมสีดำขาดวิ่นทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นหิน แผ่นหลังบางสะท้านไหวด้วยพิษบาดแผลและแรงกดดันมหาศาล เลิือดสีแดงฉานหยดลงกระทบพื้นซีเมนต์ทีละหยด... ทีละหยด... สร้างความเวทนาให้กับผู้พบเห็น ยกเว้นก็แต่กลุ่มชายฉกรรจ์ตรงหน้าผู้สวมเกราะเหล็กกล้าที่กำลังหัวร่อต่อกระซิกด้วยความสะใจ เอเลน่า... หญิงสาวผู้เคยถูกขนานนามว่าเป็น ‘คมดาบไร้พ่าย’ บัดนี้กลับไร้ซึ่งเรียวแรงจะยกแม้แต่ดาบไม้ผุๆ ขึ้นป้องกันตัว ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววเด็ดเดี่ยว บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความผิดหวังต่อโลกใบนี้ เธอถูกหักหลัง ถูกยึดครองทุกสิ่งทุกอย่าง และถูกตราหน้าว่าเป็นเพียงขยะไร้ค่าที่องค์กรต้องการกำจัดทิ้ง "ฮ่าๆๆ! นังสารเลว เอเลน่า! แกคิดว่าตัวเองยังเป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษอยู่หรือไงวะ? ตอนนี้แกมันก็แค่สุนัขข้างถนนที่รอวันตายเท่านั้นแหละ!" บารอน โจเซฟ ผู้สืบทอดตระกูลขุนนางตกอับ หัวเราะลั่นพลางใช้ปลายรองเท้าบูทหนังราคาแพงเขี่ยคางของหญิงสาวขึ้นมาอย่างดูถูก "ยอมเซ็นสัญญาทาสทาสีซะดีๆ แล้วฉันอาจจะเมตตาให้แกไปเป็นสาวใช้ขัดส้วมในคฤหาสน์ของฉัน... ดีกว่าปล่อยให้พวกโจรป่ารุมโทรมตายกลางป่าลึกนะเว้ย!" เอเลน่ากัดริมฝีปากจนห้อเลือด รสชาติเค็มปร่าของโลหิตแผ่ซ่านไปทั่วโพรงปาก ดวงตาคู่คมจ้องมองใบหน้าอัปลักษณ์ที่เปี่ยมด้วยความโลภของโจเซฟด้วยความชิงชังสูงสุด เธอรู้อยู่เต็มอกว่าต่อให้ตายเธอก็ไม่มีวันก้มหัวให้ไอ้สารเลวพวกนี้ แต่วินาทีนี้... ร่างกายของเธอมันมาถึงขีดจำกัดแล้วจริงๆ พลังเวทใน2กายเหือดแห้ง อาการบาดเจ็บภายในเล่นงานจนลมหายใจติดขัด หรือนี่คือจุดจบของเธอในโลกแห่งเกมออนไลน์มรณะใบนี้... โลกที่ถูกรีเซ็ตและควบคุมโดยระบบตรรกะบิดเบี้ยว ที่ซึ่งชีวิตคนมีค่าเทียบเท่าเศษผง หากไม่มีเงินตราหรืออำนาจ ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่ความมืดมิดกำลังจะกลืนกินสติสัมปชัญญะทั้งหมด เสียงประหลาดบางอย่างก็ดังขึ้นในหัวของเธอ... ไม่สิ มันดังสะท้อนก้องกวาดไปทั่วโสตประสาทของทุกคนในที่แห่งนั้น [ติ๊ง! ตรวจพบสภาวะวิกฤตของผู้ถือครองพันธสัญญา... ระบบ 'มหาเศรษฐีเปย์ขั้นเทพ' ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ!] [โฮสต์เป้าหมาย: เซน (ZEN)] [คู่ผูกพันจิตวิญญาณ: เอเลน่า] [สถานะระบบ: เปิดใช้งานโหมด 'ฟาดด้วยเงินเพื่อความสะใจ' ระดับสูงสุด] [วงเงินเครดิตเริ่มต้น: ไม่จำกัด (Unlimited Black Card Protocol)] เซนก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัวของเสาหินอัคนี เสียงรองเท้าหนังชั้นดีกระทบกับพื้นหินดัง *ก๊อก... ก๊อก...* เป็นจังหวะที่เยือกเย็นและทรงพลัง ใบหน้าคมคายสวมทับด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจเกินร้อย ดวงตาสีรัตติกาลคู่นั้นกวาดมองกลุ่มคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ราวกับกำลังพิจารณาฝูงมดปลวกไร้ค่า "ขอโทษทีนะครับที่มาช้า... พอดีรถติดที่แยกมิติเวลานิดหน่อย" เซนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล แต่กลับทำให้บรรยากาศในลานประลองดิ่งฮวบลดลงจนถึงจุดเยือกแข็ง โจเซฟขมวดคิ้วมุ่น หันขวับมามองชายหนุ่มแปลกหน้าที่จู่ๆ ก็โผล่เข้ามาขัดจังหวะ "แกเป็นใครวะไอ้หน้าอ่อน! กล้าดียังไงมาสอดเรื่องของตระกูลโจเซฟ ไดรฟ์ไกด์ออกไปซะ ก่อนที่ฉันจะสั่งให้ลูกน้องรุมกระทืบแกให้จมดินไปด้วยอีกคน!" เซนไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้อสูทเนื้อดีอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะก้าวเข้าไปยืนคั่นกลางระหว่างกลุ่มขุนนางผู้โง่เขลากับร่างที่สะินสะท้านของเอเลน่า สายตาของเขาอ่อนลงชั่วพริบตาเมื่อเหลือบไปเห็นบาดแผลตามตัวของหญิงสาว ความรู้สึกโกรธเกรี้ยวพุ่งพล่านขึ้นมาในอก แต่มันถูกกลบด้วยรอยยิ้มอันแสนอันตรายที่มุมปาก "ตระกูลโจเซฟงั้นเหรอครับ..." เซนหัวเราะในลำคอเบาๆ "ตระกูลที่ใกล้จะล้มละลาย ติดหนี้ธนาคารกลางอยู่สามร้อยล้านเหรียญทอง และกำลังเอาที่ดินผืนสุดท้ายไปจำนองกับโรงรับจำนำใต้ดิน... มีหน้ามาประกาศศักดาขู่คนอื่นเขาด้วยเหรอครับเนี่ย ช่างน่าขันสิ้นดี" "แก! แกพูดเรื่องบ้าอะไรวะ! ใครติดหนี้ใคร!" โจเซฟหน้าถอดสี ร้องโวยวายเสียงหลงด้วยความตกใจที่ความลับถูกเปิดโปงต่อหน้าลูกน้อง "ไม่อยากเชื่อเลยนะครับว่ามนุษย์เราจะกล้าทำตัวกร่างได้ขนาดนี้ ทั้งที่ในบัญชีธนาคารมีเงินเหลืออยู่ไม่ถึงห้าเหรียญทองแดง" เซนถอนหายใจยาวเหยียด ควักสมาร์ทโฟนโฮโลแกรมดีไซน์หรูหราออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เลื่อนนิ้วเรียวยาวไปมาบนหน้าจอแสงสีฟ้าที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ [ระบบแจ้งเตือน: โฮสต์ได้ทำการเข้าถึงฐานข้อมูลการเงินของอาณาจักรลูเมียเรียบร้อยแล้ว] [คำสั่งซื้อ: ซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลโจเซฟ รวมถึงหนี้สินทั้งหมดที่พวกเขาค้างชำระ] [ยอดเงินที่ต้องชำระ: 345,210,000 เหรียญทอง] [สถานะการทำธุรกรรม: ดำเนินการชำระเงินสดเต็มจำนวน... เรียบร้อยแล้ว] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นกังวานในหัวของเซน พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมที่เปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตสว่างวาบ โจเซฟและเหล่าสมุนอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนลูกตาแทบหลุดออกมาจากเบ้า พวกเขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองว่าชายหนุ่มผมดำตรงหน้าจะสามารถซื้อหนี้สินมหาศาลขนาดนั้นได้ด้วยการกดหน้าจอเพียงไม่กี่วินาที! เซนเก็บสมาร์ทโฟนเข้ากระเป๋าอย่างใจเย็น เขาก้มตัวลงช้าๆ ประคองร่างบอบบางของเอเลน่าให้ลุกขึ้นยืนอย่างทะนุถนอม กลิ่นหอมจางๆ จากเรือนร่างของเธอปะทะเข้ากับจมูก เซนกระซิบข้างใบหูของเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่แตกต่างจากเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง "พักผ่อนก่อนเคนที่รักนะครับ... หลังจากนี้ ตาของผมที่จะเป็นคนจัดการพวกสุนัขลอบกัดพวกนี้เอง" เอเลน่าสะดุ้งเฮือก หัวใจที่ด้านชามานานนับปีกลับเต้นรัวขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเซนที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและความอบอุ่น ความรู้สึกบางอย่างที่เรียกว่า 'ความไว้วางใจ' ไหลทะลักเข้าสู่ก้นบึ้งของหัวใจอย่างห้ามไม่อยู่ เซนหันกลับมาเผชิญหน้ากับโจเซฟที่ตอนนี้หน้าซีดเผือดราวกับศพไร้วิญญาณ ขาทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ "ในเมื่อตอนนี้... ผมได้กลายเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดของพวกคุณแล้ว และผมก็เป็นเจ้าของที่ดินทุกตารางนิ้วที่พวกคุณเหยียบอยู่..." เซนแย้มรอยยิ้มพิมพ์ใจ แต่แววตากลับเยียบเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก เขายกมือขึ้นดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งครั้ง *แปะ* สิ้นเสียงดีดนิ้ว ประตูเหล็กบานยักษ์ของลานประลองใต้ดินก็ถูกพังทลายลงด้วยแรงระเบิด เสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะล้ำสมัยดังกระหึ่มก้องฟ้า พร้อมกับกองกำลังทหารรับจ้างนับร้อยนายในชุดสูทสีดำสนิทที่กรูเข้ามาล้อมรอบพื้นที่ไว้ทั้งหมดในพริบตา โจเซฟทรุดฮวบคุกเข่าลงแทบเท้าของเซนอย่างไร้ศักดิ์ศรี เนื้อตัวสั่นเทาน้ำตาคลอเบ้า เอ่ยละล่ำละลักด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "ทะ... ท่านเซน! ได้โปรดเมตตา! ไว้ชีวิตผมด้วย! ผมยอม..." เซนก้มมองขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ในอดีตที่กำลังหมอบราบคาบศอกอยู่แทบเท้า เขากวาดสายตามองด้วยความเวทนาปนสมเพช ก่อนจะกดปลายรองเท้าลงบนหลังมือของโจเซฟเบาๆ แล้วบดขยี้ลงไปเล็กน้อยพอให้เจ็บแสบ "คำว่า 'เมตตา' น่ะ... มันมีราคาแพงเกินกว่าที่คนอย่างแกจะจ่ายไหวหรอกนะครับ" เซนยิ้มเหยียด พลางดึงบัตรเครดิตสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับออกมาถือไว้ในมือ "และตอนนี้... ผมก็รวยเกินกว่าจะเสียเวลาต่อรองกับขยะอย่างพวกแกแล้วด้วย" [ระบบแจ้งเตือน: เริ่มต้นการชำระล้างบัญชีดำ... รูดบัตรเพื่อซื้อหุ้นทั้งหมดของสภาขุนนางแห่งลูเมีย วงเงิน 10,000,000,000 เหรียญทอง... อนุมัติ!] เสียงรูดบัตรเครดิตดังกังวานขึ้นในอากาศราวกับเสียงพิพากษาจากยมบาล... โปรดติดตามตอนต่อไป... - กิลด์มาสเตอร์เอส -