กลยุทธ์เหนือชั้น

"ถ้าท่านรองผู้ว่าการมณฑลยังคงยืนกรานว่าจะตรวจสอบใบอนุญาตโรงเรือนของเราด้วยข้อหาลอยๆ เช่นนี้ เกรงว่าเก้าอี้ตัวที่ท่านนั่งอยู่อาจจะไม่มั่นคงเท่าที่ควรนะคะ... โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเอกสารสิทธิ์ที่ดินผืนนี้ ออกโดยตรงจากสำนักงานส่วนกลางในปักกิ่ง" น้ำเสียงของหลินอิงไม่ได้ดัง ไม่ได้เจือความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกำลังใช้ปลายนิ้วเรียวงามบรรจงคีบก้อนถั่วตัดเคลือบน้ำตาลเข้าปาก เคี้ยวเสียงดังกรุบกรับอย่างสบายอารมณ์ ราวกับสถานการณ์ตึงเครียดตรงหน้าเป็นเพียงละครโรงเล็กที่จัดฉากขึ้นเพื่อความบันเทิงยามบ่าย ภายในห้องรับรองพิเศษของเรือนรับรองประจำอำเภอ บรรยากาศหนาทึบไปด้วยไอน้ำและแรงกดดันจากกลุ่มข้าราชการระดับสูง นายอำเภอเฉินถึงกับเหงื่อตกซก ส่วนท่านรองผู้ว่าการมณฑลจางผู้มาเยือนอย่างกะทันหันเพื่อหาเรื่องกดดันตระกูลจาง หน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำสลับแดงด้วยความโกรธ "บังอาจ! เจ้าเป็นแค่ภรรยาชาวไร่ กล้าดียังไงมาพูดจาข่มขู่ข้าราชการระดับสูง!" รองผู้ว่าการมณฑลตบโต๊ะเสียงดังสนั่นจนถ้วยชาสะเทือน แต่ก่อนที่หลินอิงจะทันได้ขยับปากตอบโต้ด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น ประตูไม้สักบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารยศนายพลเต็มยศของจางเหว่ยก็ก้าวเข้ามา ความกดดันอันหนักอึ้งแผ่ซ่านไปทั่วห้องทันที สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยววาดมองกวาดไปทั่ว ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างภรรยาตัวน้อยที่นั่งไขว่ห้างอย่างปลอดภัยดี จางเหว่ยไม่ได้เอ่ยทักทายแขกผู้ใหญ่สักคำ เขาก้าวตรงดิ่งเข้าไปหาหลินอิง ยกมือหนาขึ้นปัดเศษผงถั่วตัดออกจากมุมปากให้เธออย่างทะนุถนอม สายตาดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนจนน่าเหลือเชื่อในพริบตา "รอนานไหมภรรยา... ทางนี้จัดการเรียบร้อยแล้วหรือยัง" เสียงทุ้มต่ำเอמהถามอย่างเอาใจ "กำลังสนุกเลยค่ะคุณพี่ ท่านรองผู้ว่าการฯ ท่านกำลังสงสัยว่าโรงเรือนแปรรูปอาหารของเราถูกกฎหมายหรือเปล่า พอดีน้องกำลังจะอธิบายให้ท่านฟังด้วยหลักฐานชิ้นสำคัญ... แต่เผอิญว่ากลิ่นหอมจากครัวด้านนอกลอยเข้ามาพอดี อาหารเที่ยงที่เราเตรียมไว้สำหรับแขกผู้ทรงเกียรติ น่าจะพร้อมเสิร์ฟแล้วกระมังคะ" หลินอิงปรายตามองกลุ่มข้าราชการที่ตอนนี้เริ่มหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นสามีของเธอปรากฏตัว ใครๆ ก็รู้ว่าจางเหว่ยคือสุนัขบ้าแห่งกองทัพภาคเหนือ ผู้ชายคนนี้ไต่เต้าขึ้นมาจากสนามรบ มือโชกเลือด และที่สำคัญ... หวงภรรยายิ่งกว่าจงอางหวงไข่ การที่รองผู้ว่าการมณฑลแอบมาหาเรื่องภรรยาของจางเหว่ยลับหลัง เท่ากับการเอาคอไปพาดไว้บนเขียงชัดๆ "ถ้าเช่นนั้น... เชิญท่านรองผู้ว่าการฯ ไปชิมฝีมือภรรยาผมที่ห้องอาหารเถอะครับ" จางเหว่ยผายมือด้วยท่าทีเย็นชา ไร้ซึ่งความเคารพยำเกรงใดๆ "หวังว่าอาหารสำรับนี้ จะช่วยให้สมองของท่านแจ่มใสขึ้น และจำได้ว่าแปลงที่ดินตรงไหนควรตรวจ หรือแปลงไหนที่ไม่ควรยุ่ง" บรรยากาศในห้องอาหารอบGวลไปด้วยกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ หลินอิงไม่ได้ใช้เครื่องปรุงธรรมดาในการผูกมัดใจคนใหญ่คนโต เธอเดินหายเข้าไปในครัวเพียงครู่เดียว ก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับถาดไม้ที่เรียงรายด้วยสำรับอาหารที่ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วทั้งเรือนรับรอง จานแรกคือ 'เนื้อตุ๋นน้ำแดงสูตรลับมิติพิเศษ' เนื้อวัวส่วนซี่โครงติดมันถูกตุ๋นเคี่ยวด้วยไฟอ่อนข้ามคืนจนเปื่อยนุ่มละลายในปาก สีสันของน้ำซอสเคลือบเงาวับด้วยน้ำตาลเคี่ยวและเครื่องเทศจีนชั้นดี ส่งกลิ่นหอมยวนใจของโป๊ยกั๊ก อบเชย และพริกไทยเสฉวนที่เผ็ดร้อนปลายลิ้นตัดเลี่ยนได้อย่างลงตัว ตามด้วย 'ปลาทอดกรอบราดพริกสามรส' ที่ใช้ปลาแม่น้ำสดๆ เนื้อหวานฉ่ำ ทอดจนหนังกรอบสนิท ราดด้วยน้ำราดรสชาติเปรี้ยวหวานเค็มเผ็ดกลมกล่อมที่ปรุงจากผลไม้ป่าหมักในซูเปอร์มาร์เก็ตมิติของเธอ แต่ทีเด็ดที่แท้จริง... คือหม้อไฟแกงเผ็ดเป็ดย่างสมุนไพร ที่ส่งกลิ่นหอมของพริกแกงคั่วควันโขมง ใบมะกรูดฉีก และกะทิสดเคี่ยวจนแตกมัน ท่านรองผู้ว่าการมณฑลจางที่ตอนแรกนั่งหน้าบึ้งตึง ทำท่าทางกระฟัดกระเฟียด พยายามจะหาข้อติเพื่อเล่นงานต่อ แต่ทันทีที่ฝาหม้อแกงเผ็ดถูกเปิดออก และไอร้อนพวยพุ่งพร้อมกลิ่นหอมเย้ายวนของเครื่องแกงสูตรโบราณผสมผสานกับเนื้อเป็ดย่างนุ่มละมุน ลำคอของเขาก็ขยับกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว หลินอิงสังเกตเห็นประกายตาที่เปลี่ยนไปของแขกผู้สูงศักดิ์ เธอจึงตักเนื้อเป็ดชิ้นโตราดน้ำแกงข้นคลั่กวางลงใน1ในถ้วยกระเบื้องเคลือบอย่างดี ส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงความร้ายกาจให้ "เชิญค่ะท่านรอง... อาหารบ้านๆ ฝีมือภรรยาทหารต้อยต่ำเช่นฉัน อาจจะเทียบไม่ได้กับอาหารเหลาในเมืองหลวง แต่รับรองว่ารสชาติเผ็ดร้อน กลมกล่อม และสะใจ... เอ๊ย ชวนให้ติดใจจนลืมไม่ลงอย่างแน่นอนค่ะ" จางเหว่ยตักข้าวสวยร้อนๆ ส่งให้ภรรยา ก่อนจะหันมามองหน้าท่านรองผู้ว่าการด้วยสายตานิ่งสนิท "ภรรยาผมทำอาหารด้วยใจรัก แต่ถ้าใครคิดจะมาทำลายความสุขในบ้านสวนของผม... ผมก็มีวิธีปรุงแต่ง 'บทลงโทษ' ที่เผ็ดร้อนยิ่งกว่าแกงหม้อนี้เสียอีก" ท่านรองผู้ว่าการมณฑลจางมือไม้สั่นด้วยความกลัวผสมความอยากอาหาร เขาค่อยๆ ใช้ตะเกียบหนีบเนื้อเป็ดเข้าปาก รสชาติที่ระเบิดขึ้นในโพรงปากทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ความเผ็ดร้อนของเครื่องแกงพุ่งทะยานเข้าปะทะประสาทสัมผัส ตามด้วยความหวานนุ่มของเนื้อเป็ดและความมันกลมกล่อมของกะทิ มันอร่อยจนลืมหายใจ อร่อยจนลืมภารกิจที่ได้รับมอบหมายมาโดยสิ้นเชิง! "นี่มัน... นี่มันรสชาติอะไรกัน!" รองผู้ว่าการอุทานออกมาเสียงหลง ลืมมาดข้าราชการผู้เคร่งขรึมไปชั่วขณะ หลินอิงหัวسเราะในลำคอเบาๆ สายตาคมปลาบมองสบตากับสามีที่นั่งกุมมือเธอไว้ใต้โต๊ะอย่างมั่นคง เกมนี้... เธอเป็นฝ่ายกุมความลับและกระเพาะอาหารของศัตรูเอาไว้ทั้งหมดแล้ว ทว่า... ในจังหวะที่ทุกคนกำลังดื่มด่ำกับรสชาติอาหารอันล้ำเลิศจนลืมตัว เสียงเคาะประตูกระแทกกระทั้นจากด้านนอกก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างของสายสืบประจำตระกูลจางที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือก "นายท่าน! นายหญิง! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... สินล็อตแรกที่ส่งไปตลาดมืดถูกปล้นกลางทาง และคนที่นำกำลังมาขัดขวาง ไม่ใช่โจรภูเขาที่ไหน... แต่คือคุณชายรองตระกูลหลี่ ที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศพร้อมกับหมายศาลยึดที่ดินผืนนี้ครับ!" ขอบพระคุณท่านรี้ดผู้แสนน่ารักทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลิ้มรสความกลมกล่อมนี้ไปพร้อมกับ "ครัวคุณยาย" นะคะ