วิวาห์ริมหาดกับตอนอวสานฟีลกู๊ด

"ถ้าคุณธามยังไม่เลิกยิ้มแบบนี้ พิมพ์จะเอาแฟ้มเอกสารฟาดหัวจริงๆ ด้วยนะคะ!" พิมพ์รตาถลึงตาใส่ร่างสูงที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงข้าม เธอพยายามทำเสียงให้ดุที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่แก้มใสที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจนลามไปถึงใบหูนั้นกลับฟ้องชัดเจนว่าเธอกำลังเขินจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้ว บรรยากาศรอบตัวของรีสอร์ทริมหาดส่วนตัวในค่ำคืนนี้อบอวลไปด้วยเสียงคลื่นซัดสาดและแสงไฟประดับระยิบระยับราวกับดวงดาวบนดิน ทว่าหัวใจของเธอกลับเต้นรัวยิ่งกว่ากลองชุดเสียอีก "อ้าว ก็คนมันมีความสุขนี่ครับ จะให้ทำหน้าบึ้งเหมือนตอนอยู่ห้องพักปีแรกได้ยังไง" ธามนัสไหวไหล่เบาๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับอยู่บนมุมปากหนา ดวงตาคมกริบคู่นั้นมองตรงมาที่เธอด้วยประกายความคลั่งรักที่ทำเอาคนถูกมองต้องรีบเบือนหน้าหนีไปมองทะเลแทน "ใครจะไปคิดล่ะครับว่ายัยตัวแสบที่ชอบโวยวายเรื่องแบ่งพื้นที่ตู้เย็นในวันนั้น จะกลายมาเป็นเจ้าสาว(หมาดๆ ในอนาคต)ของผมในวันนี้" "ใครเป็นเจ้าสาวของคุณกันคะ! ฝันไปเถอะ!" พิมพ์แหวใส่ทันควัน มือบางคว้าแก้วน้ำผลไม้ขึ้นมาดูดแก้เก้อ พลางนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ระทึกขวัญเมื่อไม่กี่วันก่อน ข้อความขู่จากปริศนาคนนั้นที่ทิ้งไว้ว่า *'คนที่เธอกล้าหักหลังเขา จะกลับมาทวงทุกอย่างคืน'* เกือบจะทำให้ทริปฉลองเรียนจบและฉลองครบรอบความสัมพันธ์ของเธอกับธามพังไม่เป็นท่า... แต่สุดท้ายแล้ว มันก็เป็นแค่แผนการเซอร์ไพรส์สุดแสบของแก๊งเพื่อนสนิทอย่างมีนและกรณ์ ร่วมมือกับคุณรูมเมตตัวดีที่อยากจะขอเธอแต่งงานริมหาดโดยมีสักขีพยานเป็นเพื่อนสนิทกลุ่มนี้นี่เอง! คิดแล้วมันก็น่าหมั่นไส้... เธอเกือบจะร้องไห้ขี้มูกโป่งด้วยความกลัวอยู่แล้วเชียว! "โธ่ ที่รักครับ อย่าทำหน้ายุ่งแบบนั้นสิ เดี๋ยวริ้วรอยก่อนวัยจะถามหานะ" ธามขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้ขึ้น กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆ ผสมกับกลิ่นไอทะเลสะอาดๆ ลอยเข้าจมูกจนพิมพ์ต้องแอบสูดหายใจเข้าลึกๆ "เรื่องป่วนๆ จากยัยมีนกับตากรณ์น่ะ เดี๋ยวเราค่อยไปคิดบัญชีทีหลัง แต่ตอนนี้... สนใจคนข้างๆ ที่ถือแหวนรอจนมือสั่นหน่อยไม่ได้เหรอครับ" มือหนาเลื่อนกล่องกำมะหยี่สีชมพูอ่อนมาตรงหน้าเธอ หัวใจของพิมพ์กระตุกวูบ ภาพความทรงจำตลอดสองปีที่ผ่านมาไหล ย้อนเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ จากคู่กัดที่จิกกัดกันทุกครั้งที่หายใจเข้าออก กลายมาเป็นรูมเมตที่แอบห่วงใยกันทีละนิด จนพัฒนามาเป็นความรักที่อบอุ่นและเข้าใจกันในทุกๆ มุมมอง ธามไม่เคยเปลี่ยนไปเลย... เขายังคงเป็นผู้ชายกวนประสาทคนเดิม แต่ก็เป็นคนที่ปกป้องและรักเธอที่สุดในโลกเช่นกัน "พิมพ์..." เสียงทุ้มต่ำเอמהเรียกชื่อเธอเบาๆ ความขี้เล่นในแววตาถูกแทนที่ด้วยความจริงจังและความลึกซึ้งที่ทำเอาขอบตาร้อนผ่าว "ขอบคุณนะครับที่ยอมเข้ามาอยู่ในห้องพักห้องนั้น และขอบคุณที่ยอมให้ผู้ชายกวนๆ คนนี้ได้ดูแลเธอไปตลอดชีวิต... แต่งงานกันนะครับ, ยัยตัวแสบของผม" ความเงียบโรยตัวลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงคลื่นลมและเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน มีนและกรณ์ที่แอบซุ่มดูอยู่ไม่ไกลส่งเสียงเชียร์เบาๆ พร้อมกับชูมือถือขึ้นเตรียมบันทึกภาพประวัติศาสตร์ พิมพ์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความรู้สึกตื้นตัน เธอมองใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังนั้น มุมปากบางแย้มรอยยิ้มออกมาทั้งน้ำตาคลอเบ้า "ถ้าคุณธามกล้าแกล้งพิมพ์ให้อารมณ์เสียอีกแม้แต่ครั้งเดียวนะคะ..." พิมพ์ยื่นมือซ้ายออกไปข้างหน้า ให้เขาสวมแหวนเพชรเม็ดงามลงบนนิ้วนางอย่างนุ่มนวล "...พิมพ์จะหนีไปอยู่กับมีนแล้วไม่กลับมาเหยียบห้องนั้นอีกเลยคอยดู!" "รับรองว่าไม่มีวันนั้นแน่นอนครับ เพราะต่อจากนี้... เราจะมีห้องของเราเอง ไม่ใช่แค่ห้องพักรูมเมตอีกต่อไปแล้ว" ธามดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้แนบอก ท่าท่ามกลางเสียงโห่ร้องแซว แซ่บและปรบมือเกรียวกราดจากมีนและกรณ์ที่วิ่งกรูเข้ามาแสดงความยินดี บรรยากาศความสุขฟุ้งกระจายไปทั่วหาดทรายสีขาว รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และอ้อมกอดอุ่นๆ ในค่ำคืนนี้คือบทสรุปที่สมบูรณ์แบบที่สุดของเรื่องราวทั้งหมด... เรื่องราวของยัยตัวแสบกับนายรูมเมตที่เริ่มต้นด้วยความวุ่นวาย แต่จบลงด้วยความรักที่หวานจนมดแทบจะยกขบวนมาสร้างรังบนหน้าจอของทุกคน และแน่นอนว่า... ชีวิตหลังแต่งงานของพวกเขาก็คงจะไม่พ้นการงัดข้อกันเรื่องงานบ้านเหมือนเดิม แต่มันคงจะเป็นการเถียงกันที่มีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าไปตลอดกาลอย่างแน่นอนค่ะ *** ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่เดินทางร่วมหัวจมท้ายและฟินจิกหมอนมาด้วยกันจนถึงหน้าสุดท้ายนี้นะคะ