งานเทศกาลเกมและเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

กลิ่นอายของน้ำตาลเคี่ยวไหม้และดอกไม้ไฟพลาสติกอบอวลไปทั่วจัตุรัสกลางเมืองหลวงแห่งอาณาจักรเสมือน "เทอร์ร่า เวลล์" งานเทศกาลประจำปีของเกม "Chronicles of Arcadia" กำลังดำเนินไปอย่างคึกคัก ผู้เล่นหลายพันคนต่างสวมใส่ชุดแฟนซีอลังการเดินเบียดเสียดกันเพื่อร่วมสนุกกับซุ้มเกมต่างๆ ที่ทีมงานพัฒนาจัดเตรียมไว้ เสียงหัวing และเสียงดนตรีบรรเลงประกอบฉากขับเน้นบรรยากาศให้สดใสราวกับโลกแห่งความฝัน แต่สำหรับคีย์แล้ว ความสนุกสนานพวกนี้เป็นเพียงฉากหน้าที่เขากำลังมองหาช่องโหว่ทางคณิตศาสตร์ต่างหาก "อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะ, คีย์" เสียงกระซิบแหบพร่าแต่ทรงพลังดังขึ้นจากด้านข้าง รินะก้าวออกมาจากเงาของซุ้มขายหน้ากากแฟนซี ดวงตาคู่สวยภายใต้ฮู้ดสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อยอย่างรู้ทัน เธอยกนิ้วเรียวขึ้นเคาะเบาๆ ที่กรอบแว่นตาโฮโลแกรมของเขา "นายกำลังคำนวณอัตราความน่าจะเป็นของการดรอปไอเทมแรียร์จากซุ้มปาเป้าของระบบอยู่ใช่ไหมล่ะ? เลิกซะเถอะ ระบบอัลกอริทึมของงานเทศกาลนี้ถูกล็อกไว้แน่นหนากว่าห้องนิรภัยของธนาคารกลางอีกนะ" คีย์หัวเราะในลำคอเบาๆ เขาปิดหน้าต่างโค้ดคำสั่งโปร่งแสงที่ซ่อนอยู่หลังฝ่ามือลงอย่างเนียนๆ ก่อนจะหันมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้คู่คิดคนเก่ง "อาจารย์ก็มองโลกในแง่ร้ายเกินไปครับ... เอ้ย, เกินไปนะคะ ฉันแค่กำลังตรวจสอบว่าฟังก์ชันการแจกของรางวัลมันยุติธรรมกับผู้เล่นสายฟรีหรือเปล่าต่างหาก" "สรรพนามหลุดแล้วนะพ่ออัจฉริยะ" รินะยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน เธอปรายตามองกลุ่มผู้เล่นมือใหม่ที่กำลังรุมล้อมซุ้มเลี้ยงมอนสเตอร์จำลองอย่างสนุกสนาน "อีกอย่าง... นายควรหันไปสนใจเจ้าพวกนั้นมากกว่าจะมานั่งแก้โค้ดนะ ดูสิ เจ้าสไลม์เรืองแสงตัวนั้นเริ่มทำท่าทางแปลกๆ แล้ว" คีย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาดึงสายตากลับมามองยังโซนปลอดภัยที่ถูกกั้นด้วยรั้วไม้เตี้ยๆ ภายในนั้นมีมอนสเตอร์ระดับต่ำอย่างสไลม์ ปอมปอมปุริน และแฟรี่ตัวจิ๋ว ที่ถูกโปรแกรมไว้ให้เป็นเพื่อนเล่นกับผู้เล่นหน้าใหม่เพื่อความเพลิดเพลิน แต่ทว่า... สภาพของพวกมันในตอนนี้ช่างห่างไกลจากคำว่าปกติ เจ้าสไลม์เรืองแสงสีฟ้าครามตัวหนึ่งกำลังสั่นกระตุกอย่างรุนแรง ผิวเนื้อเจลลี่ใสของมันเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความเร็วสูง เสียงร้อง "ปุกๆ" ที่เคยน่ารักน่าเอ็นดูกลับแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นความถี่ต่ำที่ทำให้แก้วหูสั่นสะเทือน ดวงตากลมโตสีดำของมันขยายกว้างจนเกือบ100% ของพื้นที่ลำตัว "เดี๋ยวนะ..." คีย์ก้าวเข้าไปใกล้รั้วกั้นโดยสัญชาตญาณ สัญชาตญาณเกมเมอร์ระดับกระดูกสันหลังบอกเขาว่ามีบางอย่างผิดปกติ "นี่ไม่ใช่พฤติกรรมตามสคริปต์ของอีเวนต์แน่ๆ" *ติ๊ด!* หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานเด้งขึ้นตรงหน้าคีย์อย่างกะทันหัน โดยไม่มีเสียงสัญญาณเตือนล่วงหน้า ตัวอักษรสีเลือดปรากฏขึ้นเด่นชัด [Warning: Critical Exception in Safe Zone Core!] [Detected Memory Leak in NPC/Monster Behavior Tree...] [Error Code: 0x889F - Overriding Safety Protocols...] "รินะ ถอย!" คีย์ตะโกนลั่น พร้อมกับคว้าแขนเรียวของอาจารย์สาวแล้วกระชากถอยหลังสุดแรง ทันทีที่สิ้นเสียงเตือน แรงระเบิดเบาๆ ก็ดังขึ้นจากซุ้มเลี้ยงมอนสเตอร์ รั้วไม้สีขาวสะอาดตาแหลกละเอียดเป็นจุล แรงดันลมมหาศาลพัดพากลีบดอกไม้กระดาษในงานเทศกาลปลิวว่อน ท่ามกลางกลุ่มควันสีม่วงเข้มที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าจำลอง มอนสเตอร์ในโซนปลอดภัยนับร้อยตัวไม่ได้น่ารักน่าเอ็นดูอีกต่อไปแล้ว ร่างกายของพวกมันขยายใหญ่ขึ้นสามเท่า ดวงตาทุกคู่เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานด้วยความคลุ้มคลั่ง และที่สำคัญที่สุด... ระบบล็อกเป้าหมายของพวกมันพุ่งตรงมาที่ผู้เล่นในงานเทศกาลอย่างไร้ความปรานี! "กรี๊ด! ช่วยด้วย มอนสเตอร์หลุดออกมาจากโซนปลอดภัย!" "นี่มันบั๊กอะไรเนี่ย! ทำไมโจมตีผู้เล่นได้ด้วย!" เสียงกรีดร้องของผู้เล่นรอบข้างดังระเบิดขึ้น ความโกลาหลเข้าครอบงำจัตุรัสกลางเมืองในเสี้ยววินาที ผู้คนต่างวิ่งหนีตายกันอลหม่าน ข้าวของกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น รอยยิ้มแห่งความสุขเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด รินะสะบัดชายผ้าคลุมออก เธอตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว สมوكและไอน้ำเวทมนตร์ถูกเรียกออกมาที่ปลายนิ้ว ดวงตาคู่คมกวาดมองสถานการณ์รอบด้านอย่างรวดเร็ว "ไม่ใช่แค่บั๊กธรรมดาคีย์... ดูโค้ดที่ลอยอยู่บนหัวพวกมันสิ!" คีย์เงยหน้าขึ้นมองตาม ร่างของเจ้าสไลม์ยักษ์ที่กำลังพ่นกรดสีดำกราดไปทั่วบริเวณ มีแถบสถานะสีดำสนิทพาดทับด้วยข้อความที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวผิดจังหวะ [Abnormal Status: Feral Instinct Unlocked] [Linked to Player ID: ??? - Hidden Quest Triggered] ดวงตาของคีย์หรี่ลงอย่างใช้ความคิด ในขณะที่มือข้างหนึ่งดึงดาบคาตานะสั้นออกจากฝักข้างเอว ความนิ่งสงบผิดมนุษย์ของเขากลับทำให้บรรยากาศรอบตัวดูจริงจังขึ้นมาทันตาเห็น "มีคนจงใจแทรกแซงโค้ดหลักของอีเวนต์นี้จากภายนอก... และเป้าหมายของมันคือการดึงมอนสเตอร์พวกนี้เข้าสู่ระบบ 'สายเปย์' ที่ฉันกำลังทดสอบอยู่!" "หมายความว่าไง?" รินะถามเสียงเครียดขณะใช้เวทมนตร์สร้างบาตรป้องกันการโจมตีจากแฟรี่คลั่งที่บินพุ่งเข้ามา "หมายความว่า..." คีย์ยิ้มมุมปาก แม้สถานการณ์จะคับขัน แต่นัยน์ตากลับพราวระยับด้วยความท้าทาย "มอนสเตอร์พวกนี้ไม่ได้คลุ้มคลั่งเพราะระบบพังหรอกครับ... แต่มันกำลังรอ 'เจ้านาย' คนใหม่ที่จะมาสยบพวกมันด้วยเงื่อนไขบางอย่างต่างหากล่ะ!" ก่อนที่รินะจะได้เอ่ยปากทักท้วงอะไรเพิ่มเติม พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับแผ่นดินไหว เสียงคำรามต่ำลึกดังสะท้อนมาจากใต้พื้นผิวจัตุรัส แรงกดดันมหาศาลกดทับจนผู้เล่นรอบข้างทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ท้องฟ้าจำลองของเมืองหลวงที่เคยเป็นสีฟ้าสดใส กลับแปรเปลี่ยนเป็นสีเลือดในพริบตา กลางกลุ่มควันหนาทึบ ร่างเงาสูงใหญ่ยักษ์ของบอสลับประจำโซนปลอดภัยที่ถูกลบข้อมูลทิ้งไปเมื่อหลายปีก่อน ค่อยๆ ก้าวเท้าออกมาจากรอยแยกของมิติ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบสีทองอร่ามที่ดังกระแทกโสตประสาทของคีย์และรินะอย่างรุนแรง [System Alert: Secret World Boss 'The Forgotten Glitch-Beast' has awakened!] [Warning: This entity possesses the capability to rewrite the entire server data. Elimination or Taming is mandatory within 10 minutes, or Server Wipe will occur!] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมใจกันเผชิญหน้ากับความปั่นป่วนครั้งนี้นะคะ พบกันในตอนถัดไปค่ะ!