มิตรภาพในสนามรบ

"ถ้าพวกเธอยังคิดจะโจมตี 'เป็ดน้อยสีชาด' ตัวนั้นอีกแม้แต่ก้าวเดียว ฉันคงต้องขออนุญาตทบทวนสิทธิ์ในการอยู่ในปาร์ตี้ของพวกเธอใหม่แล้วล่ะค่ะ" น้ำเสียงเรียุเนะราบเรียบแต่น่าเกรงขามดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศการต่อสู้ที่ดุเดือด ณ หุบเขาอัสดง ปลายดาบเรืองแสงสีฟ้าครามของเธอไม่ได้จ่อไปที่มอนสเตอร์ระดับบอสเบื้องหน้า ทว่ากลับหันขวางกั้นระหว่างแนวรบของสมาชิกกิลด์แนวหน้ากับฝูงมอนสเตอร์กลายพันธุ์ที่กำลังตื่นตระหนก ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ สมาชิกกิลด์ "อรุณรุ่งนิรันดร์" หลายคนชะงักค้างในท่าเตรียมง้างอาวุธ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เข้าใจ พวกเขาคือกลุ่มผู้เล่นอีลิทที่ถูกฝึกฝนมาให้กวาดล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้าเพื่อผลประโยชน์ของกิลด์ แต่วันนี้ หญิงสาวผู้เป็นมันสมองและเสาหลักของกิลด์กลับกำลังปกป้อง "เป็ดน้อยสีชาด" มอนสเตอร์เลเวลต่ำที่ขึ้นชื่อเรื่องความไร้พิษสง แถมยังเป็นเป้าหมายโปรดปรานของคีย์—ชายหนุ่มผู้สร้างความปั่นป่วนให้ระบบเกมมาโดยตลอด "รินะ! นี่เธอกำลังสติหลุดหรือไง?" กัปตันหน่วยโจมตีหน้าตาถมึงทึงตะคอกกลับ เสียงของเขาเจือความหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด "นั่นมันแค่ข้อมูลขยะในระบบ! มอนสเตอร์พวกนี้มีไว้เพื่อดรอปไอเทมและค่าประสบการณ์ ไม่ใช่เอาไว้มานั่งป้อนขนมปังแจกบัฟแบบที่นายคีย์ทำหรอกนะ!" รินะไม่สะทกสะท้าน ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนภาพประกายไฟจากคบเพลิง เธอยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย—รอยยิ้มที่ทำให้คนที่รู้จักเธอมานานต่างขนลุกเกรียว เพราะมันคือรอยยิ้มเดียวกับตอนที่เธอวิเคราะห์จุดอ่อนของบอสใหญ่ในตำนาน "ข้อมูลขยะอย่างนั้นเหรอคะ..." รินะทวนคำ เสียงของเธอทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยพลังอำนาจ "พวกคุณเคยสังเกตไหมคะว่า ทำไมทุกครั้งที่คีย์แบ่งปันไอเทมระดับแรร์ให้เจ้ามอนสเตอร์พวกนี้ อัตราการดรอปสมบัติในดันเจี้ยนลับถึงพุ่งสูงขึ้นสามร้อยเปอร์เซ็นต์? หรือว่าสมองของพวกคุณถูกโปรแกรมให้มองเห็นแต่ตัวเลขดาเมจจนลืมวิธีอ่าน 'โค้ดลับ' ที่ผู้พัฒนาเกมซ่อนเอาไว้ใต้พรมกันแน่คะ?" คำพูดนั้นทำให้ทุกคนในกิลด์ถึงกับอึ้ง สมาชิกหลายคนหันไปมองหน้ากันเองโดยอัตโนมัติ ข้อมูลเชิงลึกระดับนี้มีเพียงผู้เล่นระดับตำนานหรือผู้ที่เจาะระบบได้อย่างคีย์เท่านั้นที่จะรู้ ทว่าวันนี้รินะกลับนำมันมาเปิดเผยเพื่อตอกย้ำความจริงที่พวกเขาหลับหูหลับตาปฏิเสธมาตลอด ในขณะเดียวกัน ไม่ไกลจากจุดนั้น คีย์กำลังย่อตัวลงเพื่อลูบหัวเจ้าเป็ดน้อยสีชาดที่ปีกข้างหนึ่งมีรอยแผลจากการต่อสู้ ชายหนุ่มไม่ได้สนใจความขัดแย้งตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย มือเรียวของเขาจัดการหยิบขวดน้ำยาฟื้นฟูระดับกลางหยดลงบนแผลอย่างเบามือ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นถี่ๆ ในหัว [ติ๊ง! มอนสเตอร์ 'เป็ดน้อยอัสดง' (เลเวล 15) ได้รับความรู้สึก 'ปลอดภัยสูงสุด'] [เงื่อนไขลับ 'โซ่ตรวนแห่งความเมตตา' บรรลุ 85%] [ปลดล็อกทักษะพิเศษ: 'มุมมองของผู้สร้าง' ให้แก่สมาชิกในปาร์ตี้ทั้งหมด] คีย์เหลือบสายตาขึ้นมองกลุ่มสมาชิกกิลด์ที่กำลังยืนลังเล เขารู้ดีว่าอีโก้ของผู้เล่นระดับท็อปนั้นสูงเสียดฟ้า การจะให้พวกเขายอมรับวิธีเล่นนอกกรอบแบบนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะบังคับใคร มิตรภาพที่แท้จริงไม่ใช่การบังคับให้คนอื่นเดินตามทางของเรา แต่คือการเปิดประตูแล้วปล่อยให้พวกเขาเลือกที่จะก้าวเข้ามาด้วยความสมัครใจ "ถ้ายังยืนเหม่ออยู่ตรงนั้น ระวังจะโดนบอสข้างหลังตบจนหลุดจากเซิร์ฟเวอร์ไม่รู้ด้วยนะ" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรื่อยเปื่อย แต่สายตากลับคมกริบราวกับใบมีด เขายืดตัวขึ้นพร้อมกับกระชับดาบสั้นในมือ สิ้นเสียงของคีย์ พื้นดินเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น มอนสเตอร์ระดับบอสประจำหุบเขา—"ราชสีห์เพลิงทมิฬ" แผดคำรามก้องจนหินผาร่วงหล่น แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนผู้เล่นหลายคนเข่าอ่อน แรงดันอากาศที่บีบอัดทำให้การหายใจติดขัด นี่ไม่ใช่บอสที่สามารถเอาชนะได้ด้วยการโจมตีแบบสะเปะสะปะอีกต่อไปแล้ว "บอสระดับตำนานปรากฏตัว!" สมาชิกกิลด์คนหนึ่งร้องตะโกนด้วยความตื่นตระหนก แนวป้องกันที่เคยจัดระเบียบไว้อย่างดีเริ่มแตกกระเจิงเมื่อเผชิญหน้ากับจิตสังหารที่รุนแรงเกินกว่าจะรับมือ "จัดกระบวนทัพตามที่ฉันเคยสอนไม่ได้เหรอคะ!" รินะตะโกนสั่งการเสียงดังลั่น เธอพุ่งทะยานเข้าประชิดตัวบอสอย่างไม่เกรงกลัวคมเขี้ยวเพลิง พร้อมกับเบี่ยงวิถีการโจมตีของมันด้วยทักษะการปัดป้องที่สมบูรณ์แบบ "อย่ามัวแต่ยืนมอง! ถ้าไม่อยากตายยกกิลด์ ก็จงประสานการโจมตีเข้ากับรูปแบบพลังของมอนสเตอร์ที่คีย์ชุบเลี้ยงไว้ซะ!" ความลังเลในแววตาของสมาชิกกิลด์แนวหน้าหายวับไปในพริบตา เมื่อพวกเขาเห็นภาพรินะและคีย์ยืนหยัดเคียงบ่าเคียงไหล่อย่างสง่างาม กัปตันหน่วยโจมตีที่เคยคัดค้านหัวชนฝา กัดฟันกรอดก่อนจะคำรามสั่งลูกน้องเสียงกร้าว "พวกเราถางทางให้รินะกับคีย์! เลิกโจมตีเป็ดบ้าๆ นั่นแล้วใช้ซัพพอร์ตบัฟให้มอนสเตอร์ของนายคีย์ซะ! ลุย!" นี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญ แนวคิดที่เคยแบ่งแยกผู้เล่นและมอนสเตอร์ถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างไม่น่าเชื่อ เหล่าผู้เล่นระดับท็อปเริ่มร่ายเวทมนตร์สนับสนุนใส่ฝูงเป็ดน้อยและมอนสเตอร์รอบตัว แทนที่จะกำจัดพวกมัน แสงสีทองและสีฟ้าจากการบัฟสลับกันระยิบระยับ ปลุกพลังแฝงของเหล่ามอนสเตอร์ให้ลุกขึ้นสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับมนุษย์ กลายเป็นแนวรบลูกผสมที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์เกมเคยบันทึกไว้ คีย์ยิ้มรับมุมปากเมื่อเห็นภาพความร่วมมือที่ไม่คาดคิด เขากระโดดเหยียบหลังเจ้าเป็ดน้อยพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ดาบในมืออาบไล้ด้วยแสงออร่าสีรุ้งอันเจิดจ้า พลังงานมหาศาลจากระบบ "สายเปย์" ที่สะสมมานานนับร้อยชั่วโมงกำลังถูกปลดปล่อยออกมาในคราวเดียว [ระบบตรวจพบการประสานพลังแห่งมิตรภาพระดับสูงสุด] [กำลังเปิดใช้งานโหมดพิเศษ: 'พันธสัญญาแห่งนิรันดร์'...] ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่ดาบของคีย์กำลังจะฟันเข้าที่จุดอ่อนกลางหน้าผากของราชสีห์เพลิงทมิฬ ท้องฟ้าเบื้องบนกลับถูกฉีกกระชากออกเป็นรอยแยกสีดำสนิทอย่างไร้สาเหตุ ไอความมืดเย็นเยียบแผ่ซ่านจนเกล็ดน้ำแข็งเกาะกุมไปทั่วสนามรบ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้อนก้องมาจากห้วงมิติที่ไม่มีใครรู้จัก—เสียงที่ทำให้ระบบเกมทั้งหมดเกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง และหน้าจออินเทอร์เฟซของทุกคนปรากฏข้อความเตือนสีแดงฉานที่สั่นระริก [คำเตือนวิกฤต: ตรวจพบผู้บุกรุกนอกเหนือจากอัลกอริทึมหลัก] [ตัวตนปริศนา 'เงาแห่งผู้สร้างที่ถูกลืม' กำลังเข้ายึดครองเซิร์ฟเวอร์...] (ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและหัวใจเต้นระรัวไปกับมิตรภาพอันงดงามนี้นะคะ พบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!)