การสืบสวนเบื้องหลังเงาดำ

"คราบน้ำมันสีดำอมม่วงนี่... ไม่ใช่เวทมนตร์ทั่วไป แต่มันคือผลึกมานาที่ถูกบดขยี้จนแตกสลายด้วยวิธีการที่โหดเหี้ยมเกินไปนะคะ" นิ้วเรียวยาวของอาจารย์เซเลสเตียแตะลงบนรอยคราบประหลาดบนพื้นหินอ่อนในห้องสมุดต้องห้าม แสงสีขาวนวลจากปลายนิ้วของเธอส่องสว่างจนเห็นละอองเวทที่กำลังดิ้นรนอยู่ในนั้น ลูคัสที่ยืนกอดอกพิงชั้นหนังสืออยู่ใกล้ๆ ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาของเขาฉายแววครุ่นคิดขณะที่หน้าต่างสีฟ้าของระบบลอยเด่นขึ้นในม่านตา [ตรวจพบ: ร่องรอยพลังงานมืดประเภทที่ 4 (Corruption Essence)] [คำเตือน: หากสัมผัสโดยตรง ค่าความต้านทานธาตุแสงจะลดลง 15%] "ถ้าคนบงการเป็นพวกนอกรีตจริงๆ พวกเขาจะไม่ทิ้งร่องรอยให้แกะแบบนี้ถ้าไม่ตั้งใจให้เราเห็นนะคะอาจารย์" ลูคัสเอ่ยทำลายความเงียบ เสียงของเขาเรียบเรื่อยแต่แฝงไว้ด้วยความกังวล "นี่มันเหมือนกับว่า... พวกเขากำลังจงใจล่อให้เราเดินตามรอยเท้าไปที่ไหนสักแห่ง" เซเลสเตียค่อยๆ ยันกายลุกขึ้น สายตาที่มักจะเย็นชาของเธอยามนี้กลับวูบไหวด้วยความไม่ไว้วางใจ เธอปัดฝุ่นออกจากชุดคลุมสีขาวสะอาดตา ก่อนจะหันมาสบตากับศิษย์หนุ่ม "เธอคิดว่านั่นคือกับดักสินะคะ?" "ไม่ใช่แค่กับดักหรอกค่ะ แต่มันคือคำท้าทาย" ลูคัสยื่นมือไปเปิดหน้าต่างระบบของเขาให้เธอเห็นข้อมูลที่ประมวลผลได้ "ดูนี่สิคะ แผนที่ของโรงเรียนที่ระบบของฉันแสดงอยู่ คราบพลังงานนี้มันไม่ได้กระจายสะเปะสะปะ แต่มันเชื่อมโยงกันเป็นวงจรเวทมนตร์ขนาดใหญ่ที่กำลังถูกสร้างขึ้นรอบๆ หอพักอาจารย์... และหอพักของฉัน" บรรยากาศในห้องสมุดดูจะอึดอัดขึ้นมาทันที แสงไฟเวทมนตร์ที่เพดานกะพริบถี่ราวกับกำลังตอบสนองต่ออารมณ์ที่ปั่นป่วนของผู้ดูแลโรงเรียน ลูคัสเดินเข้าไปใกล้เซเลสเตียจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมจางๆ ของดอกลิลลี่ขาวที่อบอวลอยู่รอบตัวเธอ เขาไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกิน แต่ในวินาทีที่วิกฤตเช่นนี้ การอยู่ใกล้กันดูจะเป็นวิธีเดียวที่จะมั่นใจได้ว่า 'คนสำคัญ' ของเขายังปลอดภัย "ฉันไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลายที่นี่ และที่สำคัญ... ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอ" เซเลสเตียพึมพำ น้ำเสียงของเธอเบาหวิวแต่หนักแน่นดั่งขุนเขา ลูคัสยิ้มบางๆ มือขวาของเขากำแน่นจนสั่น เขารู้ดีว่าระบบสุดโกงของเขานั้นทรงพลัง แต่มันก็ยังไม่เคยเผชิญหน้ากับ 'ผู้บงการ' ที่แท้จริงที่มีกลิ่นอายของความแค้นเก่าแก่เช่นนี้ เขาเอื้อมมือไปกุมมือของอาจารย์สาวไว้แน่น สัมผัสที่อบอุ่นทำให้อีกฝ่ายสะดุ้งเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ได้ดึงมือกลับ "ถ้ามันอยากจะเริ่มเกม เราก็แค่ต้องเป็นคนคุมกระดานเองค่ะ" ลูคัสว่าพลางกวาดสายตาไปรอบๆ ห้องที่เงียบสงัด "ฉันตั้งค่าระบบให้ตรวจจับคลื่นความถี่เฉพาะของร่องรอยนี้แล้ว ทันทีที่มันขยับตัว เราจะรู้ทันทีว่าใครเป็นคนกุมบังเหียนทั้งหมด" ทันใดนั้น เสียงเตือนที่แหลมสูงและเย็นเยียบก็ดังก้องขึ้นในหัวของลูคัส มันไม่ใช่เสียงเตือนระดับภารกิจปกติ แต่มันคือเสียงสัญญาณเตือนภัยที่เขามีสิทธิ์เข้าถึงในฐานะผู้ครอบครองระบบลับระดับสูง [แจ้งเตือนภัยคุกคามระดับสูงสุด!] [ตรวจพบการบิดเบือนของมิติ: บอสลับกำลังพยายามแทรกซึมผ่านรอยแยกที่จุดกำเนิดมานาของโรงเรียน] [เงื่อนไขภารกิจ: สกัดกั้นเงาดำก่อนเวลา 03.00 น. มิฉะนั้นพันธสัญญาปกป้องโรงเรียนจะถูกทำลาย] ลูคัสหน้าถอดสี เขาหันไปมองเซเลสเตียที่กำลังมองมาที่เขาด้วยสีหน้าสงสัยเหมือนจะอ่านความตื่นตระหนกในดวงตาเขาออก "ลูคัส... เกิดอะไรขึ้นคะ?" เธอถามพลางดึงมือออกและตั้งท่าเตรียมพร้อม ร่ายเวทมนตร์แสงสว่างไว้ที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง "อาจารย์คะ..." ลูคัสกลืนน้ำลายลงคอ "คนที่อยู่เบื้องหลังไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่มันกำลังอยู่ในห้องที่พวกเราเพิ่งเดินผ่านเมื่อกี้... ห้องเก็บเอกสารประวัติศาสตร์ของโรงเรียน และถ้าฉันอ่านระบบไม่ผิด... ร่างที่มันกำลังสิงสู่อยู่คือคนที่อาจารย์ไว้วางใจมากที่สุดค่ะ!" ยังไม่ทันที่เซเลสเตียจะได้เอ่ยถาม ประตูด้านหลังของห้องสมุดก็เปิดออกช้าๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ฟังดูบิดเบี้ยวและคุ้นเคยเกินไป ร่างของชายวัยกลางคนที่ดูใจดีและเป็นมิตรเดินก้าวออกมา แต่ดวงตาของเขาในตอนนี้กลับกลายเป็นสีดำมืดมิดสนิท ไร้ซึ่งแววตาของมนุษย์ และในมือของเขา... คือศาสตราต้องห้ามที่หายสาบสูญไปนานกว่าร้อยปี! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นระทึกไปกับลูคัสและอาจารย์เซเลสเตียในตอนนี้ แล้วมาติดตามกันต่อว่าใครคือบุคคลที่ถูกสิงสู่ และโชคชะตาของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรในตอนหน้าค่ะ เซเลสเทียละอองเวท