แผนซ้อนแผน

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารสันหนาบนโต๊ะกระจกนิรภัยดังสะท้อนก้องห้องทำงานเพดานสูงที่มืดสลัว แสงไฟนีออนสีส้มอมแดงจากป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ภายนอกอาคารสำนักงานใจกลางกรุงเทพฯ สาดส่องผ่านกระจกเข้ามาเป็นระลอก ทอดเงายาวทาบทับใบหน้าด้านข้างของรินลดาที่กำลังนิ่งค้าง เธอมองเอกสารตรงหน้าสลับกับรอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของธันวา ผู้ชายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม—ชายผู้เปรียบเสมือนหมากตัวสำคัญบนกระดานที่เธอไม่มีวันคาดเดาความตั้งใจที่แท้จริงได้เลย "คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่ ธันวา" รินลดาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอราบเรียบ เยือกเย็น แต่แฝงไว้ด้วยแรงกดดันที่ถูกกลั่นกรองมาจากความอึดอัดตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา "เอกสารชุดนี้... มันคือหลักฐานเท็จที่จะลากเอาชื่อบริษัทของคุณลงเหวไปพร้อมกัน ทำไมคุณถึงยื่นมันให้ฉันด้วยตัวเอง" ธันวาไม่ตอบในทันที เขายกแก้วกาแฟดำที่เย็นชืดขึ้นจิบช้าๆ สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาคู่นั้นกวาดมองสำรวจปฏิกิริยาของหญิงสาวตรงหน้า ราวกับสัตว์ล่าเนื้อที่กำลังพิจารณาว่าเหยื่อติดกับดักลึกแค่ไหนแล้ว ความเงียบภายในห้องทำงานกว้างขวางถูกถักทอด้วยเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาหวิว แต่มันกลับทำให้บรรยากาศรอบตัวอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก "ความถูกต้องมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอครับ รินลดา" ธันวาเปิดปากพูด น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงความเยียบเย็นในที "คุณอยากได้ความจริงเกี่ยวกับการเสียชีวิตของพ่อคุณไม่ใช่หรือครับ? เอกสารชุดนั้นไม่ใช่ของปลอม... แต่มันคือเหยื่อล่อชั้นดี ที่ผมจงใจวางไว้ให้ 'พวกเขา' เดินตกลงมาต่างหาก" คิ้วเรียวของรินลดากระตุกเข้าหากันเล็กน้อย หัวใจเต้นกระหน่ำในอกด้วยจังหวะที่ผิดเพี้ยนไปจากเดิม เธอกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความทรงจำเลวร้ายเมื่อหลายปีก่อน ภาพร่างของพ่อผู้เป็นตำรวจตงฉินที่ต้องจบชีวิตลงอย่างไร้ความเป็นธรรมผุดขึ้นมาในหัว สมองของเธอประมวลผลอย่างรวดเร็ว—ธันวากำลังพูดถึงใคร? ใครคือ 'พวกเขา' ที่เขากำลังพูดถึง? "คุณหมายความว่า..." "ผมหมายความว่า ศัตรูตัวจริงไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของบริษัทผมอย่างที่คดีพยายามชี้นำหรอกครับ" ธันวาขยับตัวโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย แสงไฟจากภายนอกสาดกระทบดวงตาคู่นั้นจนประกายความเด็ดเดี่ยวสะท้อนชัดเจน "แต่พวกมันกำลังนั่งรอจังหวะที่เราสองคนห้ำหั่นกันเอง เพื่อจะได้กอบโกยผลประโยชน์ไปทั้งหมด... ผมยอมเป็นคนร้ายในสายตาคุณ ดีกว่าปล่อยให้เกมนี้จบลงด้วยชัยชนะของคนที่ลอยนวลอยู่เบื้องหลัง" รินลดานิ่งอึ้ง บทสนทนาเชิงจิตวิทยาที่เฉียบคมและเต็มไปด้วยนัยยะนี้ทำให้เธอต้องทบทวนทุกย่างก้าวที่ผ่านมา ตลอดเวลาที่เธอพยายามขุดคุ้ยความผิดพลาดของบริษัทธันวาเพื่อทวงคืนความยุติธรรม ปรากฏว่าเธอกำลังถูกชักใยให้เดินตามแผนการบางอย่างที่ใหญ่กว่านั้นอย่างแนบเนียน ชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้เป็นเพียงแค่คู่แข่งทางธุรกิจหรือศัตรูในคดี แต่เขากำลังใช้เธอเป็นหมากเดินเกมเพื่อกระชากหน้ากากผู้มีอิทธิพลตัวจริงออกมา "แล้วถ้าเหยื่อล่อของคุณมันย้อนกลับมาฆ่าคุณเองล่ะ?" รินลดาถามกลับ สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา พยายามค้นหาความหวาดกลัวหรือความลังเลที่อาจซ่อนอยู่ แต่เธอกลับพบเพียงความว่างเปล่าและความมุ่งมั่นอันน่ากลัว "ถ้ามันจะแลกกับการได้ล้างบางความเน่าเฟะทั้งหมด... ผมยอมตายบนกระดานนี้ครับ" ธันวายิ้มรับ คำพูดนั้นเรียบง่ายแต่น้ำหนักของมันหนักอึ้งราภูเขา บรรยากาศในห้องเงียบงันลงอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันไม่ใช่ความเงียบที่เต็มไปด้วยความหวาดระแวง หากแต่เป็นความเงียบของการตัดสินใจครั้งประวัติศาสตร์ระหว่างนักกฎหมายผู้ยึดมั่นในอุดมการณ์กับนักธุรกิจสีเทาผู้ยอมแลกทุกอย่างเพื่อความถูกต้องที่แท้จริง มือของรินลดายื่นออกไปสัมผัสแฟ้มเอกสารหนาบนโต๊ะอย่างช้าๆ นิ้วเรียวแตะลงบนสันแฟ้ม ขณะที่เธอกำลังจะเปิดมันเพื่ออ่านรายละเอียดแผนการทั้งหมดที่ธันวาเตรียมไว้ ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้ง ทำลายสมาธิของทั้งคู่ในเสี้ยววินาที รินลดาชะงักมือทันที ขณะที่ธันวายังคงนั่งนิ่ง ดวงตาคมกริบหันไปมองบานประตูไม้เนื้อดีที่ปิดสนิทด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด "ผมไม่ได้นัดใครไว้ในเวลานี้..." ธันวาพึมพำเบาๆ ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยคำพูดใดเพิ่มเติม ลูกบิดประตูห้องทำงานก็หมุนช้าๆ พร้อมกับบานประตูที่ถูกผลักเปิดออกอย่างเงียบเชียบ ร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามาในความมืด พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ซึ่งทำให้เลือดในกายของรินลดาเย็นเฉียบลงในพริบตาเดียว... ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านกำแพงแห่งอารมณ์นี้ไปด้วยกันนะครับ