การซุ่มโจมตีในยามวิกาล

"กลิ่นนี้... น้ำมันหมูคั่วกระเทียมเจียวอ่อนๆ ผสมกับต้นหอมซอยสดใหม่ เคลือบผิวข้าวหอมมะลิเม็ดร่วนที่ผ่านการสะบัดกระทะไฟแรงจนหอมกลิ่นควัน... เจ้าเด็กนี่ซ่อนวัตถุดิบชั้นยอดไว้ในห้องเก็บของจริงๆ ด้วยสินะครับ" เซราฟินขยับตัวเล็กน้อยบนเตียงนอนชั่วคราวในมุมร้าน เปลือกตาบางปราบความง่วงงุนด้วยสัญชาตญาณอันแหลมคมของจอมเวทระดับสูง ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยยามยามวิกาลที่เงียบสงัด แม้ภายนอกเธอจะดูเหมือนนักเดินทางเร่ร่อนผู้ลึกลับ แต่ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเธอนั้นถูกฝึกฝนมาเพื่อรับมือกับภัยคุกคามในดันเจี้ยนระดับสูงมานับไม่ถ้วน และในยามวิกาลเช่นนี้ เสียงฝีเท้าที่เบาราวกับขนนกกำลังเหยียบย่างเข้ามาใกล้ประตูหลังร้าน ก็มิอาจรอดพ้นโสตประสาทของเธอไปได้ กริ๊ก... เสียงกลไกแม่กุญแจเกรดต่ำถูกสะเดาะด้วยลวดเส้นเล็กดังขึ้นแผ่วเบา ประตูไม้เนื้อแข็งของร้าน "ข้าวผัดไข่ขั้นเทพ" ขยับเปิดออกอย่างระมัดระวัง เงาดำสามร่างในชุดคลุมสีดำสนิทกลมกลืนไปกับความมืดมิดของรัตติกาล พวกมันก้าวเข้ามาภายในร้านอย่างเป็นระเบียบ ท่วงท่าการเคลื่อนไหวและการเว้นระยะห่างบ่งบอกชัดเจนว่าผ่านการฝึกฝนทักษะการลอบสังหารมาอย่างโชกโชน ไม่ใช่นักเลงกระจอกทั่วไปในย่านสลัมของเมืองดันเจี้ยนแห่งนี้อย่างแน่นอน ในขณะเดียวกัน ที่หลังเคาน์เตอร์ครัว ลินซึ่งกำลังนั่งเช็ดคราบน้ำมันบนกระทะเหล็กหล่อเงียบๆ กลับไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เขาวางผ้าลงช้าๆ นัยน์ตาสสีนิลสะท้อนแสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างร้าน รอยยิ้มมุมปากของพ่อค้าหนุ่มมิได้มีความหวาดกลัว เจือไว้ด้วยความระอาใจเสียมากกว่า "กิลด์ 'เงาอัสนี' สินะครับ ลงทุนส่งมือสังหารแรงก์ A มาถึงสามคนเพื่อจัดการกับพ่อค้าข้าวผัดไข่ต๊อกต๋อย... ดูท่าทางกิจการร้านอาหารของผมคงจะไปขัดหูขัดตาพวกสมาคมค้าขายผูกขาดเข้าให้อย่างจังแล้วล่ะมั้งครับเนี่ย" ลินพึมพำกับตัวเองเบาๆ น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ย้อนกลับไปเมื่อช่วงหัวค่ำ หลังจากที่ลินปฏิเสธข้อเสนออันน่ารังเกียจในการขายสูตรลับ "ข้าวผัดไข่สะท้านพิภพ" ให้แก่ตัวแทนของสมาคมการค้าใหญ่ เขาก็คาดการณ์ไว้แล้วว่าพวกมันต้องไม่ยอมรามือ การส่งมือสังหารมาเก็บกวาดในยามวิกาลจึงเป็นแผนการที่คาดเดาได้ไม่ยาก ระบบผู้กล้าเองก็ยังอุตส่าห์ส่งเสียงเตือนกวนประสาทดังขึ้นในหัวก่อนหน้านี้ไม่นาน [ติ๊ง! ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูง: มือสังหารกิลด์เงาอัสนี จำนวน 3 ท่าน] [เงื่อนไขพิเศษ: ปกป้องร้านอาหารและวัตถุดิบอันล้ำค่าจากความเสียหาย] [รางวัลหากเอาชนะ: ทักษะลับ "กระทะเหล็กไร้พ่าย" (ระดับ A) และวัตถุดิบชั้นเลิศ "ไข่พญามังกรเพลิงศิลา" 1 แผง] "ให้ตายสิ ระบบนี่ก็ช่างหาจังหวะหาเรื่องให้ผมออกแรงจริงๆ เลยนะครับ..." ลินถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะหยิบตะหลิวสแตนเลสคู่ใจขึ้นมาถือไว้แทนอาวุธเวทมนตร์ ทางด้านมือสังหารทั้งสาม พุ่งเป้าตรงมายังห้องพักส่วนตัวด้านหลังทันที พวกมันมั่นเป้าหมายว่าเป้าหมายคือนักปรุงอาหารหนุ่มที่ไม่มีพลังต่อสู้ทางเวทมนตร์ใดๆ น่าจะเป็นงานหมูๆ ที่ใช้เวลาไม่ถึงสามวินาทีในการปลิดชีพ แต่ทว่า... เมื่อมือสังหารคนแรกเอื้อมมือไปสัมผัสลูกบิดประตูห้องนอน เงาร่างสีขาวนวลราวกับภาพลวงตาก็ก้าวออกมาขวางทางไว้เสียก่อน "อุ๊ย... เสียมารยาทเสียจริงนะเพคะ ยามวิกาลแบบนี้ ผู้มีมารยาทเขาไม่มาเคาะประตูห้องคนอื่นยามวิกาลหรอกนะรู้ไหม" เสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลดังขึ้น เซราฟินยืนกอดอกพิงกรอบประตู รอยยิ้มบนใบหน้าของเธองดงามเย้ายวน แต่แววตาคู่นั้นกลับเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก พลังเวทธาตุน้ำแข็งบริสุทธิ์แผ่ซ่านออกมาจากร่างของเธอจนอุณหภูมิภายในร้านลดฮวบลงอย่างรวดเร็วจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งเกาะตามผนังไม้ มือสังหารทั้งสามชะงักกึก สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องเตือนภัยขั้นวิกฤต พวกมันตระหนักทันทีว่าข้อมูลที่ได้รับมานั้นผิดพลาดมหันต! ร้านนี้ไม่ได้มีแค่อดีตฮันเตอร์แรงก์ F ไร้พลัง แต่มีจอมเวทระดับสูงซ่อนตัวอยู่ด้วย! "เป้าหมายผิดพลาด! ถอย—!" หัวหน้าหน่วยมือสังหารแผדเสียงคำรามลอดไรฟัน พร้อมกับชักกริชเคลือบยาพิษสีม่วงเข้มออกมาเตรียมพุ่งเข้าใส่ แต่ทว่า... มันสายเกินไปเสียแล้ว เปรี๊ยะ! พื้นไม้เบื้องล่างถูกแช่แข็งด้วยเวทมนตร์เขตอาคมพริบตา ขาของมือสังหารทั้งสามถูกตรึงไว้กับพื้นด้วยหนามน้ำแข็งแหลมคมจนขยับเขยื้อนไม่ได้ แม้แต่จะเปล่งเสียงร้องก็ยังทำได้ยากเนื่องจากความหนาวเย็นที่แผ่เข้าสู่กระดูกดำ "จะรีบไปไหนกันล่ะครับ อุตส่าห์มาเยือนร้านผมทั้งที ไม่ลองชิมฝีมือการต้อนรับสักหน่อยหรือครับ" เสียงทุ้มนุ่มนวลของลินดังขึ้นจากด้านหลัง เขาเดินถือกระทะเหล็กที่ยังอุ่นอยู่เล็กน้อยออกมาจากห้องครัว ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร แต่แววตานั้นฉายแววเฉียบคมและรอบคอบสมกับที่เป็นพ่อค้าผู้ผ่านสมรภูมิดันเจี้ยนมาโชกโชน ลินก้าวเข้าไปใกล้หัวหน้ามือสังหารที่พยายามดิ้นรน ขยับตัวเข้าใกล้ด้วยระยะห่างที่ปลอดภัย "แก... แกเป็นใครกันแน่! ข้อมูลบอกว่าแกเป็นแค่พ่อค้าเร่ร่อนธรรมดา..." หัวหน้ามือสังหารเค้นเสียงลอดไรฟัน ใบซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว "พ่อค้าธรรมดาที่ไหนเขามีวัตถุดิบระดับตำนานติดร้านกันล่ะครับ?" ลินหัวเราะในลำคอเบาๆ "เอาล่ะ ก่อนที่พวกคุณจะหมดสติไปจากความหนาวของอาจารย์เซราฟิน ช่วยบอกผมหน่อยสิครับว่า ใครเป็นคนจ้างให้พวกคุณมา... ถ้าตอบดี ผมอาจจะมีข้าวผัดไข่ร้อนๆ เติมพลังให้ก่อนไปโรงพักของกิลด์ฮันเตอร์นะครับ" มือสังหารหนุ่มกัดฟันแน่น ฝืนใจไม่ยอมปริปากพูดความลับขององค์กร แต่วินาทีที่มันกำลังจะเบือนหน้าหนี เซราฟินก็สะاقปลายนิ้วเบาๆ ไอเย็นเฉียบก็พุ่งเข้ากดทับบริเวณหัวไหล่จนกระดูกแทบร้าว ความเจ็บปวดเสียดแทรกทำให้มันต้องหลุดครางออกมา "อ้ก...!" "เด็กดี... การอมพะนำไม่ช่วยให้อายุยืนขึ้นหรอกนะเพคะ พ่อค้าของฉันใจดีก็จริง แต่ฉันน่ะ... ไม่ค่อยมีความอดทนกับพวกแมลงที่ชอบมาส่งเสียงน่ารำคาญยามดึกเท่าไหร่หรอกนะ" เซราฟินกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แววตานั้นจริงจังจนน่ากลัว ลินย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วเคาะกระทะเหล็กเบาๆ เป็นจังหวะ ราวกับกำลังรอคอยคำตอบที่น่าพึงพอใจ ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังอยู่ในความควบคุมของทั้งสองคนนั้นเอง เสียงฝีเท้าระลอกใหม่ที่หนักหน่วงและรวดเร็วกว่าเดิมก็ดังขึ้นจากด้านนอกร้าน... ไม่ใช่เสียงของคนสามคน แต่เป็นฝีเท้าของกองกำลังขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบตัวอาคารไว้หมดแล้ว ก๊อก ก๊อก ก๊อก... เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งตามด้วยแรงระเบิดมหาศาลที่แผดเผาประตูไม้จนกลายเป็นจุลในพริบตา เปลวเพลิงสีแดงฉานแผดเผาเข้ามาพร้อมกับกลิ่นอายอันตรายที่เหนือกว่ามือสังหารกลุ่มนี้หลายเท่าตัว ร่างของชายสวมชุดเกราะโลหะสีทองอร่ามประดับตราสัญลักษณ์รูปมังกรเพลิงก้าวข้ามซากประตูเข้ามา รอยยิ้มหยันปรากฏบนใบหน้าคมคายดุดัน ดวงตาสีทองกวาดมองสภาพของมือสังหารที่ถูกแช่แข็ง ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ลินและเซราฟิน "เก่งไม่เบานี่... พ่อค้าข้าวผัดไข่ แต่ก็น่าเสียดายนะ ที่พวกสมาคมการค้าไม่ได้จ้างแค่ 'เงาอัสนี' มาทำงานนี้กลุ่มเดียว" ชายสวมเกราะทองคำหัวเราะร่า พร้อมกับชักดาบใหญ่เรืองแสงสีส้มเพลิงออกมาจากฝัก "ฉัน 'ลูเซียน' รองหัวหน้ากองกำลังอัศวินโลหิต มารับซื้อกิจการร้านนี้... ด้วยชีวิตของพวกแกทุกคน!" เซราฟินหรี่ตาลงเล็กน้อย สัมผัสได้ถึงพลังเวทระดับแรงก์ S ที่แผ่ออกมาจากร่างของชายคนนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอหายวับไป ถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียด ขณะที่ลินยังคงยืนนิ่ง สงบเยือกเย็น แม้สถานการณ์จะพลิกผันกลายเป็นวิกฤตหน้าสิ่วหน้าขวาน [ติ๊ง! เตือนภัยระดับวิกฤต: บอสย่อย "ลูเซียน อัศวินโลหิต" (แรงก์ S) ปรากฏตัว] [ภารกิจเสริมฉุกเฉิน: ใช้ "ข้าวผัดไข่พญามังกรเพลิงศิลา" สยบความเกรี้ยวกราดของอัศวินโลหิตภายใน 5 นาที] [คำเตือน: หากล้มเหลว ร้านอาหารจะถูกทำลายและสูญเสียสถานะผู้กล้าถาวร] ลินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นหอมจางๆ ของข้าวที่ยังหลงเหลืออยู่ในกระทะผสมผสานกับกลิ่นไอมรณะของเปลวเพลิงภายนอก เขาปรายตามองดาบในมือของลูเซียน ก่อนจะเอ่ยปากพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย "อัศวินระดับแรงก์ S... ถ้าอย่างนั้น มื้อนี้คงต้องใช้ไฟแรงพิเศษในการผัดแล้วสินะครับ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ