ความสำเร็จที่ไม่มีใครกล้าดูแคลน

กลิ่นอายความกดดันในอากาศหนักอึ้งเสียจนแทบจะคว้ามาคั้นเป็นน้ำได้ ร่างสูงสง่าในชุดสูוףผ้าทอเนื้อดีของชายวัยกลางคนผู้มีดวงตาดั่งพญาอินทรีไม่ได้แสดงท่าทีคุกคาม แต่ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัวของร้อยเอกศิลาและลินดา กลับสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งชั้น ร้อยเอกศิลาขยับตัวก้าวมาบังภรรยาไว้ครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ สันจมูกโด่งเป็นสันคมเชิดขึ้นเล็กน้อยเพื่อแสดงออกถึงการปกป้อง แม้ในใจจะตระหนักดีว่าผู้อยู่เบื้องหน้าคือ "ท่านอาใหญ่" ผู้มีอิทธิพลค้ำฟ้าแห่งตระกูลใหญ่ผู้กุมกลไกเศรษฐกิจภาคเหนือ ซึ่งเคยประกาศตัดขาดจากเขาในวันที่เขาเลือกเดินเข้าสู่กองทัพและแต่งงานกับผู้หญิงที่ครอบครัวจัด The Arranged Marriage มาให้ "ไม่เจอกันนานเลยนะคะ... ท่านอาใหญ่" เสียงหวานใสแต่ทรงพลังดังขึ้นแทรกกลางความตึงเครียด ลินดาไม่ได้ก้าวถอยหลังตามสัญชาตญาณของการเป็นเหยื่อ เธอกลับยืดตัวตรงอย่างสง่างาม มือเรียวสวยปัดเศษฝุ่นที่มองไม่เห็นบนเสื้อโค้ตผ้าทาสีครีมของตนเองอย่างใจเย็น ก่อนจะก้าวพ้นเงาร่างของสามีออกมาเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไว้ด้วยความเยือกเย็น "ดูท่าทางธุรกิจ 'เป็ดย่างสมุนไพรโบราณ' และเครือข่ายร้านอาหารลอยฟ้าของฉัน จะทำให้คนระดับตระกูลใหญ่ต้องเดินทางมาถึงที่นี่ด้วยตัวเองสินะคะ ถึงได้ให้เกียรติมาทักทายภรรยาขัดดอกคนนี้ถึงหน้าห้องพัก" ลินดาเอ่ยกลั้วหัวเราะ ดวงตากลมโตเป็นประกายวับวาวด้วยความท้าทาย เธอฉลาดพอที่จะรู้ว่าการปรากฏตัวของอีกฝ่ายไม่ใช่การมาเยี่ยมเยียนด้วยความ Homing Instinct ของเครือญาติ แต่เป็นการมาเพื่อ 'เจรจาต่อรอง' หรือไม่ก็... 'ฮุบ' อาณาจักรที่เธอเพิ่งสร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและมิติลับ ท่านอาใหญ่หรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้า ประเมินความเปลี่ยนแปลงของอดีตสะใภ้ที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงเด็กสาวบ้านนอกไร้ค่า สายตาคมกริบกวาดมองเครื่องแต่งกายเนื้อดี ท่าทีที่มั่นใจ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง... เอกสารสัญญาการค้าที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานด้านหลัง ซึ่งมีตราประทับของกระทรวงพาณิชย์เด่นชัด "เธอเปลี่ยนไปมาก... หลินหลิน" ชายวัยกลางคนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ กวาดสายตาคมปลาบมองไปที่ร้อยเอกศิลา "ไม่คิดเลยว่าทหารชั้นผู้น้อยที่ถูกถอดชื่อออกจากกองมรดก จะมีปัญญาเลี้ยงดูภรรยาจนกลายเป็นนักธุรกิจหญิงที่แม้แต่สมาคมการค้ามณฑลเหนือยังต้องเกรงใจ... แต่เธอก็รู้ใช่ไหม ว่าบางสิ่งที่เธอถือครองอยู่มันใหญ่เกินกว่าที่คนตัวเล็กๆ จะแบกรับไหว" คำขู่ขشกคายถูกพ่นออกมาอย่างไร้ความเกรงใจ บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที ศิลาขบกรามแน่น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มือหนากำหมัดเข้าหากันจนข้อต่อลั่นเปรี๊ยะ เขากำลังจะก้าวออกไปซัดหน้าคนชราไร้ยางอายผู้นี้ แต่ทว่า... มือเรียวเล็กของลินดากลับเอื้อมมาแตะที่แขนเสื้อของเขาเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม ลินดายิ้มรับ รอยยิ้มนั้นงดงามแต่กลับทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกหนสันหลังวาบ เธอก้าวเข้าไปใกล้ท่านอาใหญ่อีกหนึ่งก้าว กลิ่นหอมจางๆ ของชาสมุนไพรชั้นดีที่เธอบ่มเองลอยกรุ่นอยู่ในอากาศ "ใหญ่เกินไปเหรอคะ?" ลินดาทวนคำ น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมรา ะใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง "ดิฉันกลับมองว่า... มันยังเล็กเกินไปด้วยซ้ำสำหรับความทะเยอทะยานของดิฉัน ท่านอาใหญ่คะ โลกในยุค 70 นี้กำลังเปลี่ยนผ่าน คนที่ยึดติดกับอำนาจเก่าและคอยแต่จะฮุบผลประโยชน์ของคนอื่นโดยไม่ลงมือทำอะไร... ในไม่ช้าก็คงเป็นได้แค่ไดโนเสาร์ที่รอวันสูญพันธุ์เท่านั้นแหละค่ะ" "สามหาม!" ท่านอาใหญ่ตบโต๊ะข้างๆ เสียงดังลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว ใบหน้าเผือดสีด้วยความอับอายที่ถูกเด็กสาวต่อ2ปากต่อคำอย่างไม่ไว้หน้า "เธอคิดว่ามีดีแค่สูตรอาหารปากท้องแล้วจะต่อ The Empire ของฉันได้งั้นรึ? จำไว้ว่าแค่ปลายนิ้วฉันกระดิก เครือข่ายการขนส่งของเธอก็จะกลายเป็นเศษกระดาษในชั่วข้ามคืน!" ศิลาทนฟังต่อไปไม่ไหว ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาขวางกลางระหว่างคนทั้งสอง ดวงตาดุจพญาเหยี่ยวของนายทหารหนุ่มจ้องมองผู้อาวุโสด้วยแววตาแข็งกร้าวไร้เยื่อใย "ถ้าท่านคิดจะแตะต้องภรรยาของผม หรือธุรกิจที่เธอสร้างมาด้วยหยาดเหงื่อ... ท่านก็ต้องก้าวศพผมกับกองร้อยของผมไปก่อนครับ ท่านอาใหญ่" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว ทรงพลัง และเต็มไปด้วยจิตสังหารของทหารผ่านศึกที่ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน ท่านอาใหญ่ชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเผชิญหน้ากับรังสีอำมหิตของหลานชายที่เขาเคยดูแคลน สายตากวาดมองคนทั้งคู่สลับกันไปมา ก่อนจะแค่น The Cold Laugh ออกมาในลำคอ "ดี... ดีมาก! พวกเธอกล้ามากที่ประกาศสงครามกับฉัน รอดูวันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน ว่าสินค้าล็อตประวัติศาสตร์มูลค่าหลายแสนหยวนของเธอ จะยังมีปัญญาไปส่งถึงมือลูกค้าทันเวลาไหม!" สิ้นคำขู่ ท่านอาใหญ่ก็สะบัดชายเสื้อเดินกระแทកเท้าออกไปจากห้องพักทันที ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่กดดัน และคราบความโกรธที่ยังคงคุกรุ่น ศิลาถอนหายใจยาว พลันหันมามองภรรยาด้วยแววตาเป็นห่วง "ลินดา... เขาไม่ได้ขู่เล่นๆ แน่ เส้นสายของตระกูลนั้นกว้างขวางเกินไป สินค้าล็อตใหญ่ที่จะส่งมอบพรุ่งนี้เช้า ถ้าถูกสกัดกั้นที่ด่านตรวจ..." "ไม่ต้องห่วงค่ะ สามี" ลินดาเอ่ยตัดบทด้วยรอยยิ้มมั่นใจ เธอเดินไปหยิบกาน้ำชา รินน้ำชาอุ่นๆ ส่งให้ชายหนุ่ม ดวงตากลมโตเป็นประกายเจ้าเล่ห์อย่างน่ารัก "ของที่อยู่ในมิติของฉัน... ต่อให้กองทัพทั้งกองมาขวาง ก็ไม่มีทางหาเจอหรอกค่ะ อีกอย่าง... ดิฉันไม่ได้มีดีแค่สูตรอาหาร แต่ฉันยังมี 'ไพ่ตาย' ที่จะทำให้ท่านอาใหญ่ต้องคุกเข่ามาขอร้องเราด้วยตัวเอง" ศิลาเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ ยามที่ภรรยาของเขามีรอยยิ้มเช่นนี้ทีไร มันมักจะหมายถึงความหายนะของศัตรูเสมอ ในขณะที่สองสามีภรรยากำลังวางแผนตลบหลังตระกูลใหญ่ในห้องพัก ทว่า... ที่เบื้องล่างหน้าตึกพัก เสียงเคาะประตูกลับดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของลูกน้องคนสนิทที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามา "คุณลินดา! ร้อยเอกศิลา!แย่แล้วครับ! มี... มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญกลุ่มใหญ่มาล้อมตึกไว้หมดแล้วครับ!" ลินดากับศิลาสบตากันทันที หญิงสาววางถ้วยชาในมือลงอย่างใจเย็น ก่อนจะแย้มยิ้มบางๆ ที่มุมปาก "มาเร็วเสียจริง... ดูท่าว่าค่ำคืนนี้คงไม่ได้นอนกันแล้วสินะคะ" หัวใจของรี้ดเดอร์เต้นรัวระส่ำ ใครกันที่กล้าบุกมากลางดึกเช่นนี้? หรือจะเป็นคนของท่านอาใหญ่ หรือจะเป็นตัวแปรลับที่พลิกสถานการณ์ทั้งหมด? ติดตามต่อได้ในตอนหน้า... ที่รับรองว่าเดือดระอุจนละสายตาไม่ได้เลยค่ะ! ด้วยรักและโพดำ — ดัชเชสโพดำ —