ขอบคุณนะที่อยู่ข้างกัน

หน้าจอสมาร์ทโฟนรุ่นเรือธงในมือของธันวาสว่างวาบขึ้นในความมืดสลัวของห้องนอน แสงสีฟ้าสะท้อนลงบนกรอบแว่นสายตาและสันจاوโด่งคมของเจ้าตัว ขณะที่นิ้วเรียวยาวชะงักค้างอยู่กลางอากาศ—หัวใจเจ้ากรรมเต้นโครมครามราวกับมีกองทัพกลองชุดมาตั้งบรรเลงอยู่ในอก ด้านล่างหน้าจอแสดงสถานะกำลังพิมพ์ข้อความยืดยาวจากบล็อกเกอร์มูเตลูตัวพ่อที่ชอบทำให้ระบบระบายความร้อนในสมองของเขาพังอยู่เรื่อย [พีท]: ธันวา... คือว่านะ ถ้าสมมติว่าไอ้เรื่องดวงที่ฉันเคยทายว่าเราจะเจอเนื้อคู่สายไอทีเนี่ย มันไม่ได้หมายถึงใครที่ไหนไกล... หมายถึงนายจริง ๆ ล่ะ นายจะว่ายังไง? ธันวา (นักรีวิวไอทีผู้เชื่อมั่นในอัลกอริทึมและตรรกะ) กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สถิติ ความน่าจะเป็น หรือทฤษฎีความสัมพันธ์ใด ๆ ที่เขาเคยอ่านมาจากวารสารต่างประเทศดูเหมือนจะไร้ความหมายไปในทันที เมื่อเจอประโยคบอกตรง ๆ แบบไม่มีฟิลเตอร์กรองแสงของอีกฝ่าย "ให้ตายสิ... หมอนี่มันเล่นลูกไม้นอกตำราอีกแล้วนะ" ธันวาพึมพำกับตัวเอง ใบหูสองข้างร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ แม้ภายนอกเขาจะพยายามรักษาฟอร์มของกูรูไอทีผู้สุขุมนุ่มลึกไว้แค่ไหน แต่รอยยิ้มที่มุมปากซึ่งหุบลงไม่ได้ ก็เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่มัดตัวเขาไว้แน่นหนาเสียยิ่งกว่าลายนิ้วมือบนกระจกจอแท็บเล็ต [ธันวา]: พูดอะไรไร้สาระน่า คุณพีท ดึกดื่นแล้ว เลิกมโนแล้วไปนอนไป ระบบประมวลผลของคุณน่าจะรวนเพราะดูดวงเยอะเกินไปแล้วมั้ง เขากดส่งข้อความปฏิเสธด้วยความเร็วแสง พร้อมกับทิ้งตัวลงนอนหงายมองเพดานห้อง ทว่าผ่านไปไม่ถึงสามวินาที เสียงแจ้งเตือนแชตก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับรูปสติกเกอร์แมวหน้ามึนทำหน้าตาออดอ้อน [พีท]: เปล่ามโนสักหน่อย! นี่พูดจริงนะเว้ย... ตั้งแต่วันที่นายมาช่วยฉันแก้โค้ดเว็บตอนดึกแถมยังซื้อชาไทยลดหวานมาฝาก หัวใจฉันมันก็รันแพตช์ใหม่ที่มีแค่นายคนเดียวเป็นลูปอินפיนีตีไปแล้วเนี่ย ธันวาหลุดหัวเราะพรออกมาเสียงดังลั่นห้อง ความขรึมที่สะสมมาตลอดทั้งวันพังทลายลงในพริบตา เขายกมือขึ้นดันแว่นตาที่เริ่มเลื่อนหลุดจากสันจมูก พลางนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์สารพัดความวุ่นวายที่ผ่านมาตลอดหลายเดือน ตั้งแต่การปะทะฝีปากกันเรื่องรีวิวสเปกคอมพิวเตอร์ ไปจนถึงวันที่พีทหอบเครื่องรางมาแปะหน้าห้องทำงานเขาเพื่อ "ปัดเป่าวิญญาณคนปากแข็ง" ใครจะไปคิดล่ะว่า... จากบล็อกเกอร์สายมูที่เขาเคยคิดว่าน่ารำカญที่สุดในสามโลก จะกลายมาเป็นเซฟโซนเดียวในวันที่โลกดิจิทัลของเขามีแต่ความกดดัน [ธันวา]: รันแพตช์อะไรล่ะนั่น คุณนี่มัน... เพ้อเจ้อเก่งเป็นที่หนึ่งเลยจริง ๆ [พีท]: อ้าวกلายมาเป็นคนปากแข็งซะงั้น! งั้นถามหน่อยเถอะ ถ้าฉันเพ้อเจ้อ แล้วทำไมตอนนี้หัวใจนายถึงเต้นเร็วกว่าตอนเช็คผลเบนช์มาร์กการ์ดจอ RTX รุ่นใหม่ล่าสุดล่ะฮะ? อย่ามาเนียนนะ ฉันได้ยินเสียงตึ๊กตั๊ก ๆ ผ่านคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้ามาถึงนี่แล้วนะคุณนักรีวิว! ให้ตายเถอะ หมอนี่มีเรดาร์ตรวจจับความเขินของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ! ธันวากัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ ด้วยความหมั่นไส้แกมเอ็นดู เขานอนตะแคงข้าง พิมพ์ตอบกลับไปด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่เต็มอก ความสัมพันธ์ของพวกเขามันไม่ได้เริ่มต้นด้วยความหวานเลี่ยนเหมือนในนิยายรักทั่วไป แต่มันเริ่มจากการจิกกัด ปะทะคารม และค่อย ๆ ซึมซับความใส่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อีกฝ่ายมอบให้อย่างเงียบเชียบในวันที่เขาเหนื่อยล้าจากการทำงาน [ธันวา]: เออ... ยอมรับก็ได้ ว่าเสียงหัวใจมันดังกว่าปกติจริง ๆ [ธันวา]: ขอบคุณนะ... ที่อยู่ข้างกัน ถึงแม้บางทีนายจะน่าปวดหัวเป็นบ้าเลยก็ตามทีเถอะ ฝั่งของพีทที่นั่งกอดหมอนอยู่บนโซฟาห้องตัวเองถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นข้อความสารภาพความในใจแบบกล้า ๆ กลัว ๆ ของพ่อหนุ่มเนิร์ดไอที รอยยิ้มกว้างฉีกออกจนถึงใบหู ตาเป็นประกายระยิบระยับยิ่งกว่าดวงดาวบนท้องฟ้าจำลอง พีทรีบพิมพ์ตอบกลับทันทีด้วยความตื่นเต้น [พีท]: โฮ่! ยอมรับง่ายแบบนี้แสดงว่าติดใจฉันแล้วล่ะสิ งั้นพรุ่งนี้ห้ามเบี้ยวนัดเดทกินชาบูกับฉันนะ ห้ามอ้างเรื่องแก้บั๊กเด็ดขาด ไม่งั้นฉันจะไปประท้วงหน้าตึกบริษัทนายจริง ๆ ด้วย! ธันวาส่ายหัวเบา ๆ ให้กับความดื้อรั้นที่เป็นเอกลักษณ์นั้น แต่รอยยิ้มอบอุ่นก็ยังคงประดับอยู่บนใบหน้า เขาพิมพ์ตอบกลับสั้น ๆ ว่า "รู้แล้วน่า พรุ่งนี้เจอกัน" ก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้ข้างหมอนแล้วหลับตาลงด้วยความรู้สึกที่เบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมานาน ทว่า ในขณะที่ความเงียบสงบกำลังปกคลุมห้องนอนของธันวา และเขากำลังจะเคลิ้มหลับไปกับความฝันอันแสนหวาน เสียงแจ้งเตือนข้อความสุดท้ายจากเบอร์แปลกที่ไม่คุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความมืด... *ข้อความจากเบอร์ปริศนา:* "อย่าเพิ่งใจร้อนมีความสุขไปล่ะ ธันวา... นายคิดจริง ๆ เหรอว่าเรื่องราวระหว่างนายกับหมอนั่นมันจะจบลงง่ายแค่นี้?" ธันวาลืมตาโพลงขึ้นทันที ความง่วงงุนทั้งหมดหายเป็นปลิดทิ้ง มือสั่นเทาเล็กน้อยเอื้อมไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดดูหน้าจออีกครั้ง หัวใจที่เพิ่งสงบลงกลับมากระหน่ำรัวยิ่งกว่าเดิมเมื่อเห็นรูปถ่ายใบเสร็จเก่า ๆ และข้อความเตือนสติที่ถูกส่งตรงมาจากอดีตที่เขาพยายามลืมเลือนไปตลอดกาล... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสัมพันธ์ยุ่งเหยิงแต่นุบนิบหัวใจของพวกเขานะคะ แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนหน้าค่ะ!