อาวุธพิฆาต

"ถ้าพวกท่านคิดว่านี่คือขีดจำกัดของอาวุธระดับตำนาน... ท่านคงต้องทบทวนนิยามคำว่า 'สงคราม' ใหม่ทั้งหมดแล้วล่ะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงหลอมศาสตราวุธชั้นยอด รินยืนนิ่งสงสงบอยู่เบื้องหน้าเตาหลอมพลังงานมานาสีครามเข้ม ไอความร้อนระอุแผ่ซ่านจนอากาศรอบกายบิดเบี้ยวเป็นคลื่น แต่ตัวเขากลับไม่มีแม้แต่หยาดเหงื่อ ความเยือกเย็นฉายชัดในนัยน์ตาคู่คมที่กำลังจ้องมองผลงานชิ้นโบแดงบนแท่นบูชาเหล็กไหล เอลิน่าสูดลมหายใจเข้าลึกโดยไม่รู้ตัว ดวงตาเรียวสวยกวาดมองวัตถุสีดำสนิทที่ยาวเลยช่วงตัวมนุษย์ขึ้นไป มันไม่ใช่ดาบ ไม่ใช่หอก และไม่ใช่ธนู แต่มันคือ 'บัลลิสต้ามือถือ' หรือปืนใหญ่สนามขนาดย่อส่วนที่ถูกหลอมขึ้นจากแร่โลหิตมังกรผสมผสานกับแก่นพลังงานของราชันย์โกเลม รอยสลักอักขระเวทมนตร์สีแดงฉานบนผิวโลหะเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต ชีพจรแห่งการทำลายล้างกำลังไหลเวียนอยู่ภายใน "ริน... นายมั่นใจแค่ไหนว่าวัสดุพวกนี้จะรองรับแรงดันมานาในอัตราเร่งระดับนั้นได้? กิลด์พันธมิตรเบื้องล่างกำลังจะเคลื่อนทัพเข้าสู่เขตแดนมหาสงครามในอีกไม่ถึงสามชั่วโมงแล้วนะ" เอลิน่าเอ่ยถาม น้ำเสียงเจือความกังวลอย่างปิดไม่มิด แม้เธอจะเป็นเซียนการค้าที่ผ่านสมรภูมิธุรกิจมาโชกโชน แต่ชิ้นงานตรงหน้าให้ความรู้สึกอันตรายเกินกว่าจะเรียกว่าสินค้า รินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏไม่ได้สื่อถึงความอ่อนโยน หากแต่เป็นความมั่นใจอย่างไร้เทียมทานของช่างตีเหล็กผู้กุมชะตากรรมของตลาดประมูลทั้งหมดไว้ในกำมือ "ผมไม่เคยสร้างสินค้าที่ได้มาตรฐานแค่คำว่า 'ผ่าน' หรอกครับ เอลิน่า" รินเอ่ยพร้อมกับยื่นมือไปแตะโครงสร้างหลักของอาวุธชิ้นนั้น เสียงระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามก็ดีดขึ้นกลางอากาศทันที [ท่านได้ประดิษฐ์ไอเทมพิเศษระดับตำนาน: 'The Annihilator - ปืนใหญ่มารสะท้านภพ'] [คุณสมบัติพิเศษ: เจาะทะลวงเกราะป้องกันทุกชนิด 100%, เพิ่มความเสียหายคริติคอล 300% เมื่อโจมตีใส่สิ่งปลูกสร้างหรือกองทัพ, และลดระยะเวลาคูลดาวน์สกิลของพลยิงลงครึ่งหนึ่ง] "ลองจินตนาการดูสิครับ... กิลด์ใหญ่ที่ทุ่มเงินนับร้อยล้านเหรียญเพื่อสร้างกำแพงเมืองเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งที่สุดในเซิร์ฟเวอร์ แต่เพียงแค่นัดเดียวจากเจ้าสิ่งนี้ แนวป้องกันที่ใช้เวลาเป็นเดือนก็จะสลายกลายเป็นฝุ่นผง" รินหันมาสบตาเอลิน่า นัยน์ตาของเขาสะท้อนประกายไฟจากเตาหลอม "นี่ไม่ใช่แค่การขายอาวุธเพื่อทำกำไร แต่นี่คือการผูกขาดอำนาจเบ็ดเสร็จในสงครามครั้งนี้ต่างหาก" เอลิน่ามองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย เธอนึกย้อนไปถึงวันแรกที่ผู้ชายคนนี้เดินเข้ามาในกิลด์ด้วยชุดเริ่มต้นซอมซ่อและค้อนเหล็กบิ่นๆ ใครจะไปเชื่อว่าเวลาผ่านไปไม่นาน ช่างตีเหล็กคนนี้จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้ชักใยสงครามระดับเซิร์ฟเวอร์ผ่านผลงานการคราฟต์ของเขาเอง ศักดิ์ศรีของอาชีพสายผลิตที่เคยถูกเหยียดยามว่าเป็นเพียงเบี้ยล่าง ถูกรินหลอมรวมขึ้นใหม่ด้วยคมเหล็กและความเฉียบขาดในทุกย่างก้าว "นายมันปีศาจชัดๆ ริน" เอลิน่าหลุดหัวเราะเบาๆ ออกมาอย่างยอมจำนน "ตกลง... ฉันจะจัดการกระจายข่าวให้พวกกิลด์อันดับต้นๆ ส่งคนมารับของประมูลวงปิดนี้ทันที ราคาเริ่มต้นที่เราตั้งไว้คือหนึ่งพันล้านเหรียญ... และฉันมั่นใจว่าจะมีการประมูลตัดหน้ากันจนเลือดสาดแน่นอน" "เชิญตามสบายเลยครับ" รินหมุนตัวกลับ หยิบผ้าคอตตอนเนื้อหยาบขึ้นมาเช็ดคราบเขม่าบนฝ่ามือ "เพราะในขณะที่พวกเขากำลังแย่งชิงอาวุธชิ้นนี้ ผมก็มีโปรเจกต์ใหม่อีกชิ้นที่ต้องเร่งมือ... ชิ้นที่ทรงพลังกว่า และอันตรายกว่าเดิม" ทันใดนั้นเอง บรรยากาศภายในห้องโถงที่เคยร้อนระอุกลับพลันเย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน เปลวไฟสีครามในเตาหลอมกระพริบไหวรุนแรงราวกับหวาดกลัวอะไรบางอย่าง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก้าวเข้ามาหยุดอยู่หน้าประตูห้องลับ ทั้งที่ระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุดของกิลด์ยังไม่ส่งสัญญาณเตือนภัยใดๆ ทั้งสิ้น รินหรี่ตาลง สัญชาตญาณนักฆ่าและช่างตีเหล็กส่งเสียงร้องเตือนภัยดังลั่นในหัว เอลิน่าชะงักค้าง ขยับตัวถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ เงาร่างหนึ่งทาบทับลงบนบานประตูก่อนที่เสียงทุ้มเย็นเยียบจะเอ่ยแทรกความเงียบขึ้นมา "ขออภัยที่รบกวนเวลาอันมีค่าของคุณริน... พอดีผมได้ยินว่าคุณกำลังมองหา 'วัตถุดิบชิ้นสุดท้าย' สำหรับหลอมอาวุธชิ้นต่อไปอยู่พอดี และบังเอิญเหลือเกินว่า... ผมมีมันอยู่ในครอบครอง" รินเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้มาเยือน นัยน์ตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าภายใต้ฮู้ดสีดำสนิท รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง เมื่อตระหนักว่าเกมกระดานชิ้นนี้กำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางตีดาบและสร้างตำนานไปด้วยกันในบทนี้นะครับ