พันธมิตรที่ไม่คาดคิด

กลิ่นอายจางๆ ของชาเอิร์ลเกรย์ผสมความเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวระดับวีไอพีของโรงแรมหรูใจกลางเมือง ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศตึงเครียดตรงหน้าผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย รินรดากำถ้วยกระเบื้องเคลือบในมือแน่นจนข้อพายนิ้วขาวซีด สายตาคมกริบมองสบกับหญิงวัยกลางคนผู้มีรอยยิ้มประดับอยู่บนริมฝีปาก ทว่าดวงตากลับว่างเปล่าและเต็มไปด้วยร่องรอยของเกมธุรกิจที่ผ่านมาโชกโชน "คุณหญิงศจีคงคิดไม่ถึงสินะคะ ว่าฉันจะกล้าเดินมาหาถึงถิ่นแบบนี้" เสียงนุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยความท้าทายดังขึ้นจากริมฝีปากของ 'คุณมณี' เจ้าของอาณาจักรส่งออกอัญมณีรายใหญ่ คู่แข่งทางธุรกิจคนสำคัญที่สุดของคุณหญิงศจี ผู้หญิงที่ใครๆ ต่างก็รู้ว่ากุมความลับและจุดอ่อนของตระกูลใหญ่ตระกูลนั้นไว้ไม่น้อยไปกว่าที่รินรดากำลังตามหา รินรดาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความระแวงในอก แม้ภาคินจะคอยเตือนเธอก่อนหน้านี้แล้วว่าในแวดวงนี้ไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวร มีเพียงผลประโยชน์ที่สอดคล้องกันเท่านั้น แต่การก้าวเข้ามาขอความช่วยเหลือจากเสือผู้หญิงอย่างคุณมณี ก็ไม่ต่างอะไรกับการเดินเข้าถ้ำเสือโดยไม่ถืออาวุธ "ฉันไม่ได้มาเพื่อต่อรองเรื่องส่วนแบ่งทางการตลาดค่ะคุณมณี" รินรดาเอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่ทรงพลังพอที่จะทำให้คุณมณีวางถ้วยแบล็กทีลงบนจานรองเสียงกระทบกันเบาๆ "สิ่งที่ฉันต้องการ... คือหลักฐานชิ้นที่สามที่ถูกซ่อนไว้ในเซฟของมูลนิธิรักษ์ประชา ซึ่งคุณเองก็รู้ดีว่าถ้าปล่อยให้คุณหญิงศจีทำลายมันสำเร็จ ชื่อเสียงและส่วนแบ่งตลาดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของคุณก็จะปลิวหายไปกับสายลมด้วยเช่นกัน" คุณมณีหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ฟังดูระรื่นราวกับกำลังฟังเรื่องตลกขบขัน แต่ดวงตาคู่คมกลับหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด หญิงสาวรุ่นลูกคนนี้มีความกล้าหาญเกินตัว ดวงตาคู่นั้นมีความมุ่งมั่นที่เจือด้วยความเจ็บปวดบางอย่าง ซึ่งสะท้อนเงาอดีตที่ถูกฝังกลบไว้อย่างแนบเนียน "เด็กสาวผู้ไร้เดียงสาในวันนั้น เติบโตมาเป็นหนามยอกอกที่น่ากลัวขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะรินรดา" คุณมณีพิงหลังพิงโซฟาหนังนุ่ม เอียงคอเล็กน้อยอย่างพิจารณา "คุณคิดจริงๆ หรือว่าฉันจะยอมยื่นอาวุธลับให้ใครง่ายๆ เพียงเพราะคำขู่เรื่องส่วนแบ่งธุรกิจ?" "ฉันไม่ได้ขู่ค่ะ" รินรดาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ขยับเข้าใกล้รัศมีสายตาของอีกฝ่าย "แต่ฉันกำลังยื่น 'ทางรอด' ต่างหาก คุณศจีกำลังจะกวาดซื้อหุ้นทั้งหมดในมือของผู้ถือหุ้นรายย่อยเพื่อฮุบกิจการของคุณในเดือนหน้า เอกสารในเซฟนั้นไม่ได้มีแค่เรื่องบัญชีดำของมูลนิธิ... แต่มันมีรายชื่อผู้มีอิทธิพลที่หนุนหลังคุณศจีอยู่ ซึ่งถ้าชื่อเหล่านั้นหลุดออกไป คนที่จะพินาศเป็นคนแรกไม่ใช่ฉัน... แต่คือคุณมณีต่างหาก" ความเงียบงันโรยตัวลงปกคลุมทั่วทั้งห้อง ชั่วขณะหนึ่งไม่มีใครขยับเขยื้อน รินรดารู้ดีว่าเธอกำลังเล่นเกมเดิมพันด้วยชีวิต ข้อมูลที่ภาคินหามาได้เมื่อคืนนี้คือไพ่ใบสุดท้ายที่เธอมี หากคุณมณีปฏิเสธ แผนการทั้งหมดของเธอก็จะพังทลายไม่เป็นท่า คุณมณีจ้องมองรินรดานานนิ่ง ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักความคุ้มค่าในตาชั่งที่มองไม่เห็น มุมปากข้างหนึ่งยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจของนักล่าที่เจอเหยื่อผู้ทัดเทียม "ฉลาด... สมกับที่เป็นลูกสาวของคนคนนั้นจริงๆ" คุณมณีพึมพำเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่วางอยู่ใต้โต๊ะเลื่อนส่งมาให้ตรงหน้า "นี่คือรหัสผ่านและพิกัดลับของเซฟที่คุณต้องการ แต่อย่าลืมล่ะรินรดา... เมื่อคุณเปิดมันออกแล้ว สงครามที่แท้จริงระหว่างคุณกับคุณหญิงศจีจะเริ่มต้นขึ้นอย่างไม่มีวันหวนกลับ" รินรดารับซองเอกสารนั้นมาถือไว้ หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและหวาดหวั่นผสมปนเป เธอก้มศีรษะลงเล็กน้อยเพื่อแสดงความขอบคุณเชิงธุรกิจ ก่อนจะหมุนตัวเดินมุ่งหน้าไปที่ประตู ทว่า... ในวินาทีที่มือเรียวกำลังจะเอื้อมไปบิดลูกบิดประตู เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อโค้ทของเธอก็แผดเสียงกรีดร้องทำลายความเงียบขึ้นมาอย่างกะทันหัน รินรดารีบหยิบขึ้นมาดู หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากภาคิน น้ำเสียงปลายสายหอบกระเสือกกระสนและขาดเป็นห้วงๆ จนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ *“ริน! หนี... หนีออกจากที่นั่นเดี๋ยวนี้! คุณมณี... คุณมณีไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกับเรา...”* รินรดายังไม่ทันได้เอ่ยถามอะไร เสียงระเบิดตูมสนั่นหวั่นไหวก็ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากชั้นใต้ดินของโรงแรม แรงอัดอากาศมหาศาลทำให้กระจกบานใหญ่แตกกระจายละเอียดเป็นผุยผงเศษแก้วคมกริบปลิวว่อนไปทั่วทิศทาง พร้อมกับร่างของบอดี้การ์ดส่วนตัวของคุณมณีสองคนที่ล้มฟุบลงจมกองเลือดบริเวณหน้าประตูห้อง โดยที่ไม่มีใครทันตั้งตัว เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบชีวิตกำลังวิ่งกรูขึ้นมาตามบันไดหนีไฟ พร้อมกับเงาร่างของชายชุดดำที่พุ่งทะลุเข้ามาในห้องด้วยอาวุธครบมือ! เอมเมอรัลด์อายส์ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความลับอันดำมืดในบทนี้ด้วยกันนะคะ