ผู้กล้าในถังขยะ

"บัญชีของคุณถูกระงับถาวร... ข้อหา: ละเมิดลิขสิทธิ์ระบบและทำการฟาร์มไอเทมผิดกฎหมาย" ข้อความสีแดงฉานขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางลานประลองเสมือนจริงของเกม *World of Destiny* แสงแฟลชจากสื่อมวลชนนับร้อยสำนักสาดส่องเข้ามาจนเรย์ต้องหรี่ตาลงเพื่อปรับโฟกัส เสียงซุบซิบนินทาจากผู้ชมหลักล้านคนในสนามกีฬาจำลองดังระงมราวกับฝูงแมลงวันที่รุมตอมซากศพ สำหรับคนทั่วไป นี่คือจุดจบ สำหรับเรย์... มันคือจุดเริ่มต้นของการนับถอดรหัสความโลภ "น่าสมเพชเสียจริงนะเรย์ อุตส่าห์ไต่เต้าขึ้นมาเป็นถึงหัวหน้ากิลด์แนวหน้า แต่สุดท้ายก็เป็นได้แค่ไอ้โง่ที่ยอมเหนื่อยฟรีเพื่อให้ 'สมาคมรุ่งอรุณ' ตักตวงผลประโยชน์จนหยดสุดท้าย" เสียงหัวeาะเยาะเย้ยของ 'วาลคิรี' หรือเดวิด ประธานสมาคมคนปัจจุบันดังขึ้นผ่านไมค์ขยายเสียง ร่างในชุดเกราะทองคำอร่ามเดินเข้ามาใกล้ด้วยท่าทางหยิ่งผยอง เขากวาดสายตามองชายหนุ่มที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าด้วยความรู้สึกเหนือกว่าอย่างที่สุด เรย์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นทันที เขายังคงนั่งนิ่งอยู่บนพื้นหญ้าดิจิทัลที่ยับยู่ยี่จากแรงกระแทก นิ้วมือเรียวยาวของเขาค่อยๆ ปัดฝุ่นออกจากกางเกงอย่างใจเย็น ราวกับเหตุการณ์ความอับอายขายขี้หน้าเมื่อครู่เป็นเพียงเรื่องดินฟ้าอากาศ "เหนื่อยหน่อยนะเดวิด ที่ต้องลงทุนกุเรื่องใส่ร้ายฉันขนาดนี้" เสียงทุ้มต่ำและราบเรียบเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่เริ่มก่อตัวขึ้นในหมู่ผู้เสพข่าว "หมดค่าจ้างพยานเท็จไปเท่าไหร่ล่ะ? ห้าล้าน? หรือสิบล้านเครดิต?" เดวิดชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาภายใต้หมวกเหล็กหรี่แคบลง "แกพูดเรื่องบ้าอะไร! หลักฐานทุกอย่างมัดตัวแน่นหนา ระบบของเกมตรวจสอบพบว่าแกใช้โปรแกรมโกง..." "ระบบ?" เรย์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาสสีนิลเงยขึ้นสบตากับอดีตสหายร่วมรบที่หักหลังเขาอย่างเลือดเย็น แววตานั้นเยือกเย็นเสียจนเดวิดเผลอก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว "เดวิด นายก็รู้ดีแก่ใจว่าโค้ดระบบความปลอดภัยของเกมนี้ สามในสี่ส่วนฉันเป็นคนเขียนขึ้นมาเองกับมือ... นายคิดจริงๆ หรือว่าคนโง่อย่างนายจะซ่อนร่องรอยการยักยอกเงินกองกลางกิลด์ห้าร้อยล้านเครดิตพ้นจากสายตาฉัน?" บรรยากาศในสนามประลองพลันเงียบกริบลงทันที เสียงฮือฮาเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงกระซิบกระซาบ ผู้เล่นระดับท็อปที่เคยยืนอยู่เคียงข้างเดวิดเริ่มหันหน้าสบตากันด้วยความระแวง "อย่ามาพูดจาใส่ร้ายป้ายสีนะ! ระบบแบนนายไปแล้ว ไอดีหลักถูกลบ สถานะ 'ผู้กล้า' ของนายถูกริบคืนเข้าคลังกลาง ตอนนี้แกมันก็แค่ไอ้ขยะไร้อาชีพเลเวล 1 ที่ไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อขนมปังประทังชีวิตในเกม!" เดวิดตะโกนกลบเกลื่อนความร้อนรนที่เริ่มตีตื้นขึ้นมาในอก เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธ "นั่นสินะ..." เรย์ค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้ในยามที่ไร้ซึ่งชุดเกราะระดับตำนาน ไร้ซึ่งฉายาผู้กล้า และเหลือเพียงเสื้อผ้าชาวบ้านขาดๆ หล่อแหล่ แต่รัศมีกดดันรอบตัวเขากลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม เขากวาดสายตามองหน้าบรรดากรรมการสมาคมและสมาชิกกิลด์ที่เคยร่วมสาบานว่าจะร่วมเป็นร่วมตายกันทีละคน "จดจำวันนี้เอาไว้ให้ดีล่ะ... เพราะนี่จะเป็นวันสุดท้ายที่พวกนายจะได้หายใจอย่างมีความสุขบนโลกใบนี้" "ฮh! ปากดีไปเถอะไอ้สุนัขข้างถนน! ต่อให้แกมีความรู้เรื่องโค้ดแค่ไหน แต่ตอนนี้ตัวตนในเกมของแกถูกลบสถานะเชื่อมต่อกับระบบการเงินทั้งหมดแล้ว แกจะเอาอะไรมาสู้กับกิลด์ที่มีมูลค่าตลาดนับหมื่นล้านอย่างพวกเรา!" เดวิดแผดเสียงหัวลั่นเพื่อเรียกความมั่นใจกลับคืนมา พร้อมกับโบกมือไล่ "ยาม! ลากไอ้ขยะนี่ไปโยนทิ้งถังขยะนอกเมืองซะ!" กลุ่มผู้เล่นสวมเกราะหนักกรูเข้ามาหมายจะกระชากแขนของเรย์ออกไป ทว่าก่อนที่มือหยาบกระด้างเหล่านั้นจะสัมผัสโดนตัวของชายหนุ่ม ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมนักเวทสีดำสนิทก็ก้าวออกมาขวางไว้เสียก่อน "ถอยมือสกปรกของพวกนายออกไปซะ ก่อนที่ฉันจะเผาพวกมันให้กลายเป็นจุล" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้น พร้อมกับออร่าเวทมนตร์สีครามเข้มที่แผ่พุ่งออกมาจนพื้นหินสั่นสะเทือน ลูน่า อดีตจอมเวทอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ และคู่ชีวิตที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเรย์มาโดยตลอด ปลดฮู้ดคลุมศีรษะเผยให้เห็นใบหน้าเรียวสวยที่เปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งและดุดัน "ลูน่า! เธอเสียสติไปแล้วหรือไงถึงยังอยู่ข้างไอ้หมอนี่! ออกจากกิลด์มันซะแล้วมาอยู่กับฉัน เดี๋ยวมือขวาของประธานกิลด์ยังว่างสำหรับเธอ!" เดวิดตาโตเมื่อเห็นหญิงสาว พยายามเอ่ยชักชวนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ลูน่าเหยียดยิ้มที่มุมปาก แววตาสدมองเดวิดราวกับมองเศษขยะที่ติดอยู่ใต้รองเท้า "ตำแหน่งสุนัขรับใช้ของนาย เก็บไว้ให้พวกไร้สมองเถอะเดวิด... ฉันกับเรย์ เราไม่ได้ตัวคนเดียวอย่างที่พวกนายคิดหรอกนะ" "หมายความว่ายังไง?" เดวิดขมวดคิ้วแน่น สัญชาตญาณบางอย่างเริ่มร้องเตือนภัยในหัว เรย์ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุมสำเร็จแล้ว เขาควักสมาร์ทโฟนรุ่นสั่งทำพิเศษออกมาจากกระเป๋าเสื้อ กดหน้าจอเพียงไม่กี่ครั้งก่อนจะโยนมันลงบนพื้นเบื้องหน้าของประธานสมาคม กริ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากธนาคารกลางระดับโลกดังสะท้อนก้องผ่านระบบลำโพงสนามแข่งขัน หน้าจอโฮโลแกรมขนาดยักษ์บนอצาศที่เคยฉายภาพความพ่ายแพ้ของเรย์ จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นหน้าต่างแสดงยอดเงินสดหมุนเวียนในบัญชีส่วนกลาง [ ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 999,999,999,999.00 เครดิต ] [ สถานะบัญชี: อภิมหาเศรษฐีระดับ SSS / ผู้ถือหุ้นใหญ่ 51% ของบริษัทแม่ผู้พัฒนาเกม World of Destiny ] ทุกสรรพเสียงในสนามแข่งขันเงียบกริบลงทันที เดวิดอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างจนแทบถลอกจากเบ้า ตัวสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อเห็นชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดปรากฏหราอยู่บนจอภาพยักษ์ *เรย์ คาเรนท์* "นะ... นาย... นายเอาเงินมาจากไหนตั้ง... เป็นไปไม่ได้! หุ้นส่วนใหญ่เป็นของกลุ่มทุนตระกูลคาร์เตอร์ไม่ใช่เหรอ!" เดวิดหวีดร้องเสียงหลง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เรย์ก้าวเข้าไปใกล้เดวิดที่กำลังทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว ชายหนุ่มโน้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่วัดรอยขีดความตาย "ลืมไปแล้วรึไง... ว่าบริษัทที่พวกนายกราบไหว้ทูลหัวอยู่ทุกวันนี้ ฉันคือคนใช้เงินก้อนแรกซื้อลิขสิทธิ์มาเปิดตั้งแต่มันยังเป็นแค่โปรแกรมแจกฟรีในโรงรถ... และในเมื่อฉันเป็นคนสร้างอาณาจักรนี้ขึ้นมาด้วยมือตัวเอง..." เรย์หยิบบัตรสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดวงเงินออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทอย่างใจเย็น "...ฉันนี่แหละ จะเป็นคนพังมันลงด้วยเงินสดในกระเป๋าของฉันเอง" เพล้ง! เสียงระบบประกาศก้องกังวานแจ้งเตือนการรีเซ็ตเซิร์ฟเวอร์ฉุกเฉินและคำสั่งอายัดทรัพย์สินทั้งหมดของ 'สมาคมรุ่งอรุณ' ภายในเสี้ยววินาทีต่อมา และก่อนที่ใครจะได้ทันส่งเสียงร้องขอชีวิต เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวหรูหรานับสิบลำก็บินแหวกเมฆลงมาจอดสนิทบนลานประลอง พร้อมกับกองกำลังรักษาความปลอดภัยติดอาวุธครบมือที่กรูเข้ามาปิดล้อมพื้นที่ทั้งหมดไว้ในกำมือ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสะใจในครั้งนี้นะครับ