การเมืองที่วุ่นวายในโรงงาน

เอกสารรายงานทางเทคนิคฉบับนั้นถูกปัดตกลงบนโต๊ะทำงานไม้สักราคาแพง เสียงกระดาษกระทบพื้นผิวไม้ดังทึบ ทว่าก้องกังวานอยู่ในความเงียบงันของห้องประชุมใหญ่ประจำโรงงานเครื่องจักรกลการเกษตรแห่งมณฑล "แผนการปรับปรุงสายการผลิตท่อไอเสียรถไถของสหายกู้... ดูเหมือนจะมองข้ามรายละเอียดด้านความปลอดภัยขั้นพื้นฐานไปเสียสนิทนะคะ" น้ำเสียงที่เคลือบไว้ด้วยความห่วงใยจอมปลอมดังขึ้นจากปากของรองหัวหน้าฝ่ายวิศวกรรม "จ้าวอี้" ชายวัยกลางคนผู้มีรอยยิ้มหยันประดับมุมปากอยู่เป็นนิจ เขากวาดสายตามองวิศวกรหนุ่มรุ่นน้องร่วมแผนกด้วยแววตาที่ซ่อนความริษยาเอาไว้ไม่มิด กู้เฉินนั่งตัวตรง ใบหน้าคมคายราวน้ำแข็งสลักนิ่งสงบจนเดาอารมณ์ไม่ออก มือใหญ่ที่ผ่านการจับประแจและเครื่องจักรมาโชกโชนประสานกันไว้บนตัก ไหล่กว้างแผ่ไอเย็นเยียบออกมาโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด ข้อกล่าวหาเรื่องความบกพร่องในแบบแปลนวิศวกรรมที่ถูกหยิบยกขึ้นมากลางที่ประชุมคณะกรรมการโรงงานในวันนี้ ไม่ใช่ความผิดพลาดของเขา แต่เป็นรอยร้าวที่จงใจขุด The Trap เพื่อเลื่อยขาเก้าอี้วิศวกรมือหนึ่งอย่างเขาโดยเฉพาะ เอกสารฉบับจริงที่เขาตรวจทานมาสามรอบถูกสับเปลี่ยน สเปกเหล็กกล้าที่ระบุในรายงานถูกลดเกรดลงอย่างลับๆ เพื่อให้ผลประกอบการทางบัญชีดูดีขึ้นในรายงานประจำไตรมาสของฝ่ายบริหาร ซึ่งหากนำไปผลิตจริง โครงสร้างเครื่องจักรทั้งหมดจะรับแรงอัดไม่ไหวและพังทลายลงภายในไม่กี่เดือน—นี่คือเกมการเมืองสกปรกที่เดิมพันด้วยชื่อเสียง ความรับผิดชอบทางกฎหมาย และอนาคตยศตำแหน่งของกู้เฉินโดยตรง "ผมได้แนบรายการคำนวณโครงสร้างฉบับสมบูรณ์ไว้ในภาคผนวกข้อที่สี่ ซึ่งระบุค่าความเค้นสูงสุดของวัสดุไว้อย่างชัดเจน หากรองหัวหน้าจ้าวได้อ่านเอกสารจนครบถ้วนทุกหน้า คงไม่เข้าใจคลาดเคลื่อนว่าเป็นความบقพร่องหรอกกระมังครับ" กู้เฉินเอ่ยตอบ น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบไร้ระลอกคลื่น ทว่าเฉียบคมราชสีห์ซ่อนเล็บ จนคนที่พยายามจะเหยียบย่ำถึงกับชะงักรอยยิ้มค้าง ในยุค 70-80 ที่ทุกหยาดเหงื่อและฟันเฟืองขับเคลื่อนเพื่อความก้าวหน้าของชาติ การถูกกล่าวหาว่าทุจริตต่อหน้าที่หรือออกแบบงานอย่างไร้ความรับผิดชอบ มีโทษถึงขั้นเนรเทศไปใช้แรงงานในทุ่งหญ้าไกลโพ้นหรือถูกปลดจากตำแหน่งอย่างไร้เยื่อใย ศัตรูในโรงงานไม่ได้มาพร้อมหมัดมวย แต่มาพร้อมกับเอกสารราชการและรอยยิ้มเคลือบยาพิษ ทว่า... คนพวกนั้นลืมไปเสียสนิทว่า กู้เฉินไม่ได้ต่อสู้ตามลำพัง ณ เรือนพักรับรองท้ายโรงงาน กลิ่นหอมละมุนของดอกออสแมนตัสผสมผสานกับความเผ็ดร้อนบางเบาของเครื่องเทศจีนโบราณกำลังลอยอวลฟุ้งไปทั่วห้องครัว ไป๋หลินยืนอยู่หน้าเตาถ่าน ดวงตากลมโตฉายแววครุ่นคิดขณะใช้ทัพพีไม้คนน้ำซุปกระดูกหมูตุ๋นยาจีนในหม้อดินเผาอย่างระมัดระวัง สัมผัสที่หbมด้วยมิติฟาร์มในห้วงสำนึกกระตุกเตือนเธอเบาๆ กลิ่นอายความกระวนกระวายและจิตสังหารจางๆ ที่แผ่ซ่านมาจากทิศทางของตึกอำนวยการโรงงาน ทำให้มือที่ถือตะหลิวชะงักไปชั่วขณะ "คิดจะเล่นงานสามีฉันในอาณาเขตที่ฉันเพิ่งเดินตรวจตราเมื่อวาน ดูท่าพวกหนูสกปรกคงอยากลิ้มลองรสชาติยาพิษไร้ลักษณ์กันเสียแล้วกระมัง" ไป๋หลินพึมพำกับตัวเอง มุมปากบางยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกขึ้นมาทันตาเห็น เธอไม่ใช่ภรรยาชาวบ้านร้านตลาดทั่วไปที่เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายยามสามีเจอศึกหนัก ในมิติฟาร์มของเธอเวลานี้ มีทั้งสมุนไพรสกัดที่ใช้กระตุ้นความทรงจำ บันทึกบัญชีลับที่เธอบังเอิญ "เก็บตก" มาได้จากโต๊ะทำงานของผู้อำนวยการโรงงานเมื่อสัปดาห์ก่อน และที่สำคัญที่สุด... ฝีมือการปรุงกลิ่นและจิตวิทยาขั้นสูงที่พร้อมจะทำให้คนสารภาพความจริงออกมาได้โดยไม่ต้องใช้กำลังแม้แต่ปลายนิ้ว หลินหยิบขวดแก้วสีชาขนาดเล็กบรรจุของเหลวใสแจ๋วไร้สีและกลิ่นออกมาจากชั้นเก็บของในมิติ นี่คือ "น้ำหอมสัจจะ" สูตรโบราณที่เธอปรุงขึ้นจากการผสมผสานเกสรดอกไม้ป่ากับสารสกัดจากรากสมุนไพรหายาก เมื่อละอองนี้สัมผัสกับผิวหนัง มันจะซึมซาบเข้าสู่กระแสเลือดและกระตุ้นความกังวลใจสูงสุด ทำให้ผู้ที่กระทำความผิดรู้สึกหวาดกลัวจนต้องพูดความจริงออกมาเพื่อแลกกับการหลุดพ้นจากภาพหลอนทางจิตวิทยา หญิงสาวจัดการบรรจุอาหารกล่องปิ่นโตสแตนเลสสามชั้นอย่างประณีต ด้านบนสุดคือเมนูเด็ดที่เธอตั้งใจทำเพื่อบำรุงกำลังให้สามีโดยเฉพาะ—"ซี่โครงหมูตุ๋นเต้าเจี้ยวดอกไม้จีน" ที่ส่งกลิ่นหอมหววนยั่วน้ำลาย ทะลุทะลวงผ่านฝาปิดออกมาจนแม้แต่สุนัขเฝ้ายามหน้าตึกยังต้องน้ำลายสอ เมื่อไป๋หลินเดินมาถึงหน้าห้องประชุมใหญ่ ประตูไม้บานคู่ปิดสนิท ทว่าเสียงถกเถียงและเสียงตบโต๊ะดังเล็ดลอดออกมาอย่างดุเดือด รองหัวหน้าจ้าวกำลังพยายามโน้มน้าวคณะกรรมการให้ลงมติพักงานกู้เฉินเพื่อสอบสวนวินัย "สหายกู้... หลักฐานมันคาตา หากท่านยังดึงดันจะปฏิเสธ เกรงว่าเก้าอี้วิศวกรตัวนี้ของท่านคงรักษาไว้ไม่ได้จนถึงสิ้นเดือนนี้แน่" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของจ้าวอี้ดังลอดออกมา กรอบประตูไม้ถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา ทว่าไร้ซึ่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดรบกวน ร่างเพรียวระหงในชุดเสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน กลิ่นอายความหอมสะอาดสดชื่นของมวลบุปผาและเครื่องเทศลอยละล่องนำมาก่อนที่ตัวจะก้าวพ้นขอบประตูเสียอีก ไป๋หลินกวาดสายตาดุจพญาหงส์มองกวาดไปทั่วห้องประชุม ท่าทีสง่างามและเยือกเย็นของเธอทำให้บรรยากาศที่ตึงเครียดชะงักงันลงในทันที กู้เฉินเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะประชุม ดวงตาคมกราบทอดมองภรรยาด้วยประกายความอบอุ่นที่วาบผ่านก้นบึ้งดวงตาเพียงเสี้ยววินาที ความเหนื่อยล้าจากการถูกรุมทึ้งสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับหยาดฝนแรกของฤดูใบไม้ผลิที่ตกลงบนผืนดินแห้งผาก "ภรรยาผมมาส่งข้าวกล่องค่ะ... ทุกท่านคงไม่ได้รังเกียจหากฉันจะขอรบกวนเวลาอันมีค่าของคณะกรรมการสักห้านาที เพื่อพิสูจน์ว่า 'แบบแปลน' ที่พวกท่านกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น ใครกันแน่ที่เป็นคนแอบแก้ตัวเลขในยามวิกาล" ไป๋หลินแย้มรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้ม ทว่าแววตากลับคมกริบราovใบมีดที่เคลือบยาพิษ ในจังหวะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับสตรีผู้บุกรุกกลางวงประชุมอันเคร่งเครียด จู่ๆ ประตูทางหนีไฟด้านหลังห้องประชุมก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้การเตือนล่วงหน้า ร่างของชายวัยกลางคนผู้มีตำแหน่งเป็นเสมียนคลังสินค้าวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา พร้อมกับกระดาษบันทึกการเบิกจ่ายเหล็กกล้าที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อในมือ—และเบื้องหลังของเขา คือเงาร่างสูงโปร่งของบุคคลที่ทุกคนในโรงงานไม่คาดคิดว่าจะปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้! "ผู้อำนวยการใหญ่... กลับมาจากเขตทหารเร็วกว่ากำหนดถึงสามวัน?!" จ้าวอี้หน้าถอดสีทันที ไป๋หลินหันไปสบตากับกู้เฉิน ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างมีความหมาย เกมกระดานนี้... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้ไป๋หลินฟาดฟันพวกคนใจร้ายด้วยความสะใจมาจนถึงบทนี้นะคะ --- **[คำขอบคุณจากนักเขียน]** ขอขอบพระคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "ไป๋เป่าเปาของแม่" เสมอมานะคะ!