ศัตรูในคราบมิตร

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและไอน้ำอุ่นจัดที่พวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกของพื้นห้องโถงใต้ดิน ทำให้เรย์ต้องหรี่ตาลงเพื่อปรับโฟกัส ภาพของเงาดำนับสิบที่ก้าวผ่านม่านประตูมิติสีม่วงเข้มไม่ได้สร้างความตื่นตระหนกให้เขาเท่ากับเสียงรองเท้าบูทหนังขัดมันที่กระทบพื้นหินศิลาอย่างเป็นจังหวะ—มันคือจังหวะเดียวกันกับข้อมูลพิกัดในหน้าต่างสถานะที่เขาเพิ่งแอบส่งให้กลุ่มปาร์ตี้ของตัวเองเมื่อสามนาทีที่แล้ว "มาเร็วกว่าที่คำนวณไว้สองวินาที... แถมยังเลือกเส้นทางอ้อมตึกร้างฝั่งทิศใต้แทนที่จะฝ่าแนวป้องกันของมอนสเตอร์ระดับสาม" เรย์พึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก ดวงตาคู่คมกวาดมองผ่านกลุ่มควันสีเทาจางๆ ไปยังร่างคุ้นตาที่ยืนอยู่แถวหน้าสุด เซราฟีน่าขยับตัวเข้ามาใกล้โดยสัญชาตญาณ ปลายดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือของเธอเรืองแสงสีฟ้าอ่อนสะท้อนกับความมืดมิด บอสลับในร่างนักรบสาวหรี่ตามองผู้มาเยือนกลุ่มใหม่ด้วยแววתשระวังตัว สัญชาตญาณนักรบของเธอบอกชัดเจนว่าพลังชีวิตของคนกลุ่มนี้ไม่ได้บริสุทธิ์เหมือนผู้เล่นทั่วไป แต่เจือปนไปด้วยความกระหายกระอักกระอ่วนบางอย่างที่น่ารังเกียจ "เรย์... ระวังตัวด้วยนะคะ" เสียงกระซิบแผ่วเบาของเซราฟีน่าดังขึ้นชิดใบหู ไอเย็นจากเกราะเหล็กของเธอปะทะเข้ากับต้นคอของเขา "พลังงานรอบตัวพวกมันกำลังบิดเบี้ยว... คล้ายกับคำสาปที่ถูกผนึกไว้ในชั้นใต้ดินของวิหารโบราณที่เราเคยผ่านมา" "ไม่ต้องห่วงค่ะ เซราฟีน่า" เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไหล่บางภายใต้เสื้อคลุมคลասสิคของผู้เล่นสายซัพพอร์ตขยับเพียงเล็กน้อยเพื่อบังร่างของเธอไว้ครึ่งหนึ่ง "แค่แมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟ... เพียงแต่รอบนี้ ดูเหมือนพวกมันจะพกไฟแช็กมาเองเสียด้วย" "ฮ่าๆๆ! สมกับที่เป็นนายจริงๆ เรย์ คิดไว้แล้วไม่มีผิดว่านายต้องแอบซ่อนอะไรไว้เบื้องหลังท่าทางกากๆ นั่น!" เสียงหัวoเราะทุ้มต่ำแต่เต็มไปด้วยความริษยาอย่างปิดไม่มิดดังขึ้นจากร่างของ 'การ์ฟิลด์' หัวหน้ากิลด์ย่อยและเพื่อนสนิทที่ร่วมผจญภัยในเกม VRMMO 'Aethelgard' นี้มาด้วยกันตั้งแต่เลเวลแรก ชายหนุ่มร่างใหญ่ในชุดเกราะหนักสีทองแดงก้าวออกมาจากแถวหน้า มือหนากำด้ามขวานยักษ์แน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว ดวงตาของเขาไม่ได้มองตรงมาที่ฝูงมอนสเตอร์ตรงหน้า แต่กลับจดจ้องไปยังไอสีทองจางๆ ที่ลอยวนอยู่รอบตัวเรย์—ค่าพลังเรย์ (Ray Energy) ที่พุ่งสูงขึ้นจนผิดปกติจากการปลดล็อกเงื่อนไขลับ เรย์ปรายตามองเพื่อนสนิทด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา เขายังจำวันที่การ์ฟิลด์เคยส่งยิ้มกว้างและยื่นยาฟื้นพลังขวดสุดท้ายให้ในดันเจี้ยนแรกได้แม่นยำ แต่วันเวลาและช่องว่างของเลเวลที่ห่างกันนับร้อยไม่ได้สร้างความผูกพันให้แน่นแฟ้นขึ้น กลับกัดเซาะความสัมพันธ์จนเหลือเพียงความระแวง "การ์ฟิลด์... นายควรจะอยู่ที่จุดสกัดกั้นแนวหลังไม่ใช่หรือคะ? ทำไมถึงมาโผล่ตรงนี้ได้ล่ะ หรือว่าแผนผังที่ฉันส่งให้มันอ่านยากเกินไปสำหรับสมองระดับหัวหน้ากิลด์?" เรย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดตลก แต่น้ำเสียงนั้นกลับเย็นเยียบจนอีกฝ่ายชะงัก "เลิกเสแสร้งสักทีเถอะเรย์!" การ์ฟิลด์ตะคอกลั่น แรงกดดันจากจิตสังหารพุ่งทะยานออกมาจากตัวเขาจนผู้เล่นคนอื่นๆ ในกลุ่มเดียวกันถึงกับต้องถอยกรูด "นายปิดบังเรื่องนี้มานานแค่ไหนแล้วห๊ะ? ค่าพลังเรย์ระดับนั้น... ระบบแจ้งเตือนส่วนตัวของฉันมันฟ้องว่าค่าสถานะของนายเหนือกว่าฉันที่เป็นแทงค์นำทัพไปสามเท่าตัว! ทั้งที่นายเป็นแค่พรีสต์สายซัพพอร์ตสายฮีลกระจอกๆ เนี่ยนะ!" บรรยากาศในห้องโถงกว้างพลันเงียบกริบ เสียงหอบหายใจของมอนสเตอร์ในเงื้อมเงาดูเหมือนจะเบาลงไปถนัดตาเมื่อเทียบกับความอึดอัดที่แผ่ซ่านออกมาจากความโลภในแววตาของกลุ่มเพื่อนร่วมปาร์ตี้ สายตานับสิบคู่ที่เคยเต็มไปด้วยความไว้วางใจ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความอิจฉาริษยาและความเคลือบแคลง "นั่นสิ เรย์... พวกเราเห็นนายทำตัวเป็นตัวถ่วงมาตลอดทาง เพื่ออะไรเหรอ? เก็บเลเวลคนเดียวเงียบๆ แล้วปล่อยให้พวกฉันเหนื่อยฟรีงั้นเหรอ?" เสียงของ 'มีอา' นักเวทสาวประจำกลุ่มดังขึ้นตามมา เธอกำไม้เท้าในมือสั่นระริก ดวงตาจ้องมองเรย์ราวกับมองเห็นสัตว์ประหลาด ไม่ใช่เพื่อนที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมาแรมเดือน เรย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ ความรู้สึกผิดหวังวาบขึ้นในอกเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่กลไกการป้องกันตัวของสมองอัจฉริยะจะดึงเขากลับสู่ความจริงในเกม โลกใบนี้ไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่อให้ใครมานั่งแบ่งปันความสุข ความอ่อนแอคือบาป และความโดดเด่นเกินหน้าเกินตาก็คือเชื้อเพลิงชั้นดีที่จุดชนวนให้มิตรภาพกลายเป็นเถ้าถ่าน "พวกเธอเข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้วนะคะ..." เรย์เอ่ยด้วยรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก มือเรียวยาวเอื้อมไปแตะไหล่ของเซราฟีน่าเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณเตือน "ฉันไม่ได้ปิดบัง... แค่คิดว่ามันไม่มีความจำเป็นต้องอธิบายให้คนที่มองไม่เห็นภาพรวมฟังต่างหากล่ะคะ" "ปากดีนักนะไอ้เวรนี่! ถ้าแกเก่งนัก งั้นก็ลองพิสูจน์ให้ดูหน่อยสิว่าพลังเรย์ที่แกอวดนักอวดหนา มันจะต้านทานดาบของเพื่อนร่วมทีมคนนี้ได้ไหม!" การ์ฟิลด์คำรามลั่น ขวานยักษ์ในมือถูกเหวี่ยงเป็นวงกว้างด้วยทักษะ 'Heavy Smash' ระดับสูง แสงสีแดงฉานพุ่งแหวกอากาศตรงเข้าหาเรย์อย่างรวดเร็วและไร้ความปรานี ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของสมาชิกบางคนในปาร์ตี้ที่ยังไม่ทันตั้งตัวกับความบ้าคลั่งของหัวหน้ากิลด์ ทว่า—ในเสี้ยววินาทีที่คมขวานกำลังจะปะทะเข้ากับร่างของพรีสต์หนุ่ม *ติ๊ด! - ตรวจพบการคุกคามจากผู้เล่นฝ่ายเดียวกัน ระบบเปิดใช้ 'ระบบตอบโต้โดยอัตโนมัติ (Counter-Protocol)'* ร่างของเซราฟีน่าก็หายวับไปจากจุดเดิมราวกับภูตผี ดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือของเธอตวัดผ่านอากาศเพียงครั้งเดียวจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกสีครามที่รุนแรงพอกับพายุเฮอร์ริเคน แรงปะทะนั้นไม่เพียงแต่หยุดยั้งขวานยักษ์ของการ์ฟิลด์ไว้กลางอากาศ แต่ยังซัดร่างมหึมาของชายหนุ่มกระเด็นทะลุกำแพงหินหนาจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว เศษหินและฝุ่นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เซราฟีน่ายืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเรย์ ปลายดาบชี้ตรงไปยังกลุ่มผู้เล่นที่เหลือซึ่งกำลังยืนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวต่อพลังที่แท้จริงของบอสลับที่พวกเขาไม่เคยล่วงรู้ เรย์ก้าวเท้าออกมาจากเงาร่างของหญิงสาว ดวงตาคู่สวยมองไปยังซากกำแพงที่การ์ฟิลด์ร่วงหล่นลงไป ก่อนจะก้มลงมองหน้าต่างระบบที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ *[ประกาศจากระบบหลัก: ภารกิจลับ 'การหักหลังของผู้ศรัทธา' เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ...]* *[คำเตือน: ผู้เล่น 'การ์ฟิลด์' และพวกพ้อง ได้ทำลายพันธสัญญาปาร์ตี้ สถานะปัจจุบันเปลี่ยนเป็น 'เป้าหมายสังหาร' ระดับ 3]* *[และในขณะเดียวกันนั้นเอง... ประตูมิติวงที่สองที่ถูกซ่อนอยู่ใต้พื้นห้อง ก็เริ่มส่งเสียงคำรามต่ำพร้อมกับดวงตาสีแดงฉานนับร้อยที่กำลังลืมตาตื่นขึ้นจากความมืดมิดเบื้องล่าง!]* ขอบคุณที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้นักเขียนตัวเล็กๆ คนนี้เสมอนะคะ!