ไอเทมในตำนานที่หายสาบสูญ

“ระวังตัวด้วยนะคะ... สายตาคู่นั้นไม่ได้กำลังมองพวกกิลด์อัคคีสวรรค์ แต่มันกำลังจ้องตรงมาที่เราต่างหากค่ะ” เสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับสายลมหนาวพัดผ่านข้างใบหูของเรย์ พร้อมกับสัมผัสเย็นเฉียบของปลายนิ้วที่แตะลงบนไหล่เบาๆ เพื่อดึงสติ เรย์สะดุ้งเล็กน้อย—ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เป็นเพราะการคำนวณในหัวของเขาเพิ่งพังทลายลงในเสี้ยววินาที ระบบการซ่อนตัวระดับสูงที่เขาอุตส่าห์ลงทุนซื้อไอเทมพลรางกายและคำนวณมุมอับสายตาอย่างแม่นยำ กลับไร้ความหมายสิ้นเชิงเมื่อเผชิญหน้ากับตัวตนปริศนาเบื้องล่าง เบื้องล่างหน้าผาสูงชัน ร่างในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ไม่ได้ขยับเขยื้อน ทว่าไอร้อนระอุจากสกิลเพลิงโลกันตร์ของกลุ่มผู้เล่นกิลด์อัคคีสวรรค์นับสิบชีวิตกลับถูกความเย็นเยือกของบรรยากาศรอบตัวแช่แข็งจนมอดดับลงในพริบตา หัวหน้าหน่วยสำรวจของกิลด์ใหญ่อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ร่างกายของพวกเขาเริ่มมีผลึกน้ำแข็งสีครามเกาะกุมตามปลายนิ้วโดยที่ยังไม่ทันได้ร่ายเวทมนตร์บทใดออก It was a one-sided massacre disguised as a silent stare. “ยัยเด็กนี่... ประสาทสัมผัสไวกว่าที่คิดแฮะ” เรย์พึมพำเบาๆ ในลำคอ ขณะที่ดึงฮู้ดสีดำลงต่ำเพื่อบังคับซ่อนรอยยิ้มมุมปากที่มักจะปรากฏขึ้นเสมอเวลาที่สถานการณ์เริ่มท้าทายเกินคาด “ไม่ใช่แค่ไวธรรมดานะคะ เรย์” เซราฟีน่าก้าวออกมาจากเงาไม้ด้านหลัง ร่างในชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์สีเงินยวดยวงของเธอกำลังสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะปฏิกิริยาตอบสนองของสายเลือดโบราณที่ถูกกระตุ้นเมื่อเข้าใกล้ ‘เป้าหมาย’ ที่ตามหา ดวงตาสีฟ้าครามราวกับมหาสมุทรลึกจ้องมองไปยังร่างในชุดคลุมขาวเบื้องล่างด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย—ทั้งโกรธเกลียด โหยหา และระแวดระวัง “ไอเทมชิ้นนั้น... อยู่ที่นั่นจริงๆ สินะคะ” เรย์หันไปสบตากับคู่หูสาว พรีสต์หนุ่มซ่อนแววตาเจ้าเล่ห์ไว้ภายใต้กรอบแว่นไร้กรอบที่สะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากระบบหน้าต่างแจ้งเตือน ภารกิจหลักในการตามหา ‘ศิลาแห่งปฐมกาล (Primordial Shard)’ เพื่อปลดผนึกพลังระดับเซราฟีน่าให้กลับคืนสู่ความสมบูรณ์ 100% ปรากฏเด่นชัดอยู่ตรงหน้าแล้ว แต่ปัญหาคือ... เควสต์ระดับ SSS นี้ไม่ได้มีแค่พวกเขาที่รู้เบาะแส *กริ๊ง!* เสียงระฆังเตือนภัยดังขึ้นในห้วงความคิดของเรย์ พร้อมกับหน้าต่างระบบสีแดงฉานที่เด้งขึ้นมาขวางหน้า: [แจ้งเตือนระบบ: ผู้เล่นถูกตรวจพบโดย ‘ผู้พิทักษ์แห่งสนธยา (Twilight Warden)’ - บอสลับแห่งดันเจี้ยนโบราณ] [คำเตือน: ระดับพลังของเป้าหมายเกินกว่าขีดจำกัดการตรวจสอบ กรุณาถอยร่นทันที!] [เงื่อนไขพิเศษเปิดใช้งาน: ‘เสียงเรียกจากอดีต’ ระหว่างเซราฟีน่าและผู้พิทักษ์แห่งสนธยาเริ่มทำงาน คุณไม่สามารถหลบหนีได้จนกว่าจะสิ้นสุดการสนทนา] “บ้าจริง ล็อคเป้าบังคับเลยงั้นเหรอเนี่ย” เรย์สบถออกมาเบาๆ แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับกว้างขึ้น เขากระชับไม้เท้าเวทมนตร์ในมือแน่น พลางกวาดสายตาประเมินสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว หน้าผาสูงชัน เบื้องล่างคือบอสลับระดับภัยพิบัติ ด้านหลังคือกลุ่มผู้เล่นกิลด์อัคคีสวรรค์ที่กำลังจะกลายเป็นน้ำแข็ง และตรงกลางคือเขา—พรีสต์สายซัพพอร์ตจอมเจ้าเล่ห์ที่ต้องแบกความหวังของบอสสาวผู้คลั่งรักไว้บนบ่า “เรย์คะ... ฉันต้องไป” เสียงของเซราฟีน่าทุ้มต่ำและจริงจังกว่าทุกครั้ง เธอก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รัศมีสีทองจางๆ แผ่ซ่านออกมาจากแผ่นหลัง บ่งบอกว่าความทรงจำบางส่วนกำลังตื่นขึ้น “เดี๋ยวสิ ยัยทึ่ม จะรีบไปเป็นเป้าซ้อมหรือไง?” เรย์เอื้อมมือไปคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้ รั้งตัวให้อยู่ข้างๆ สัมผัสอุ่นร้อนจากมือของชายหนุ่มทำให้เซราฟีน่าสะดุ้งเล็กน้อย ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดท่ามกลางบรรยากาศที่หนาวเหน็บ “เรามาที่นี่เพื่อเอาของ ไม่ใช่ไปตบะแตกใส่ศัตรู จำแผนที่เราคุยกันไว้ไม่ได้เหรอคะ?” “ทะ...แผ่นเหรอคะ? ฉันจำได้ค่ะ แต่ว่า…” เซราฟีน่าหลบสายตา เลือดสูบฉีดไปที่ใบหน้าจนพูดติดๆ ขัดๆ “ก็มือของคุณมัน… อุ่นนี่คะ” เรย์ถอนหายใจยาวอย่างอ่อนอกอ่อนใจกับความเจ้าบทบาทของระบบที่มักจะแทรกฉากโรแมนติกเข้ามาในเวลาที่ชีวิตกำลังจะแขวนอยู่บนเส้นด้ายเสมอ เขาส่ายหัวเบื้องหน้า ก่อนจะปรับน้ำเสียงให้กลับมาจริงจังเฉียบคมดังเดิม “ฟังนะคะ เซราฟีน่า… อีกสามวินาทีข้างหน้า เจ้าพวกกิลด์อัคคีสวรรค์จะแตกทัพ และนั่นคือจังหวะที่เราจะใช้ ‘ความวุ่นวาย’ เป็นสะพานข้ามไปหยิบศิลาชิ้นนั้น” เรย์ยกย่องนิ้วขึ้นนับถอยหลังในอากาศ “สาม… สอง… หนึ่ง… ลุย!” สิ้นเสียงคำสั่ง ร่างของเรย์พุ่งทะยานออกจากพุ่มไม้ด้วยความเร็วที่ถูกเร่งด้วยสกิลลับ ‘ย่างก้าวเงาจันทรา’ พร้อมกับซัดลูกบอลเวทมนตร์ธาตุแสงพุ่งเข้าใส่จุดอ่อนของหัวหน้ากิลด์อัคคีสวรรค์ที่กำลังแข็งเป็นหิน ส่งผลให้เกราะน้ำแข็งแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ สร้างความโกลาหลขึ้นในหมู่ผู้เล่นทันที “เฮ้ย! ใครวะ! ลอบกัดเหรอ!” เสียงตะโกนอย่างหัวเสียดังลั่น พร้อมกับฝูงมอนสเตอร์และเวทมนตร์ที่สาดระเบิดใส่กันมั่วซั่ว เปิดช่องว่างขนาดใหญ่ตรงใจกลางลานพิธี เซราฟีน่ามองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่วิ่งนำหน้าไปอย่างเด็ดเดี่ยว ดวงตาสีครามฉายแววความประทับใจและความรักล้นปรี่จนแทบจะทะลักออกมา เธอยิ้มบางๆ ออกมาท่ามกลางควันและประกายไฟ ก่อนจะปลดปล่อยพลังเทพธิดาออกเต็มกำลังเพื่อสนับสนุนเรย์ ทว่า… ในวินาทีที่มือของเรย์กำลังจะเอื้อมไปแตะกล่องสมบัติโบราณที่บรรจุ ‘ศิลาแห่งปฐมกาล’ ไอเทมในตำนานที่หายสาบสูญ พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็ยุบตัวลงอย่างกะทันหัน! ร่างในชุดคลุมสีขาวเบื้องล่างไม่ได้สนใจการต่อสู้ของกิลด์อัคคีสวรรค์อีกต่อไปแล้ว มันเงยหน้าขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นรอยยิ้มใต้ฮู้ด—รอยยิ้มที่ไม่ได้มีอยู่จริงในฐานะข้อมูลของเกม แต่เป็นรอยยิ้มของสิ่งมีชีวิตที่มีจิตวิญญาณจริงๆ *คลิก…* เสียงกลไกโบราณดังขึ้นจากความมืดมิดใต้พื้นดิน พร้อมกับหน้าต่างระบบสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเรย์และเซราฟีน่าด้วยตัวอักษรสีเลือดที่น่าสะพรึงกลัว: [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: ยินดีต้อนรับสู่ ‘บททดสอบแห่งผู้สร้าง’] [ผู้เล่นเรย์และเซราฟีน่า ถูกผนึกการใช้งานสกิลทั้งหมดเป็นเวลา 10 นาที] [และ… เบื้องหลังประตูที่กำลังเปิดออก มี ‘ใครบางคน’ กำลังรอต้อนรับพวกคุณอยู่แล้ว—อดีตสหายที่พวกคุณไม่มีวันลืม] ขอบพระคุณที่ติดตามอ่านตอนนี้นะคะ แล้วมาลุ้นระทึกไปพร้อมกันในตอนหน้าค่ะ!