“อย่าเพิ่งขยับศพครับ ถ้าไม่อยากให้หลักฐานที่สำคัญที่สุดหายไปต่อหน้าต่อตา”
เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องปิดตาย กลิ่นคาวเลือดผสมกับกลิ่นอับชื้นของห้องเช่าราคาถูกอบอวลจนน่าคลื่นไส้ ผมก้าวผ่านแนวเทปกั้นที่สถานีตำรวจขึงเอาไว้ สายตาของเจ้าหน้าที่ในชุดเครื่องแบบหลายคู่จับจ้องมาที่ผมด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป ทั้งสงสัยและกึ่งระแวง
ผมคือ 'กรณ์' สารวัตรหนุ่มที่ถูกส่งตัวมาประจำการที่แผนกสืบสวนคดีพิเศษ แต่สิ่งที่ไม่มีใครรู้... คือสิ่งที่ผมเพิ่งจะค้นพบเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
ดวงตาของผมเริ่มเปลี่ยนไป
ทุกครั้งที่ผมเพ่งมองไปที่ร่างไร้วิญญาณบนพื้น รอบตัวของผู้ตายไม่ได้มีเพียงแค่เลือดที่แห้งกรัง แต่กลับมีเส้นใยสีดำมืดสนิทคล้ายกับหมึกที่หยดลงในน้ำ พุ่งขึ้นมาจากบาดแผลฉกรรจ์ที่ลำคอของเหยื่อ เส้นใยเหล่านั้นถักทอเป็นรูปร่างคล้ายโซ่ตรวนที่กำลังบีบรัดวิญญาณของผู้ตายเอาไว้
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยอาฆาตระดับต่ำ – การวิเคราะห์เริ่มต้นขึ้น...]
หน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงปรากฏขึ้นในม่านตาของผมอย่างเงียบเชียบ ข้อมูลเหล่านั้นไหลผ่านเข้ามาในสมองเหมือนกระแสน้ำเชี่ยว นี่คือสิ่งที่ผมเรียกมันว่า 'เนตรไสยเวท' พรสวรรค์หรือคำสาป ผมก็ยังไม่แน่ใจนัก
“สารวัตรกรณ์... คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ?”
น้ำเสียงนิ่งเรียบที่แฝงความเย็นชาดังมาจากด้านหลัง ผมหันไปมอง 'หมอธีร์' แพทย์นิติเวชหนุ่มรุ่นพี่ที่กำลังสวมถุงมือยางอย่างใจเย็น ท่าทางของเขาดูสุขุมราวกับกำลังยืนชงกาแฟยามบ่าย ทั้งที่เบื้องหน้าคือสภาพศพที่น่าสยดสยอง
“ผมมาทำในสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นครับ หมอธีร์” ผมตอบสั้นๆ พลางก้าวเข้าไปใกล้ร่างของชายหนุ่มวัยกลางคนที่นอนคุดคู้อยู่มุมห้อง “ห้องนี้ล็อคจากด้านใน หน้าต่างปิดสนิท กุญแจอยู่ที่ตัวผู้ตาย... สรุปง่ายๆ ตามตำราตำรวจคือ ‘ฆ่าตัวตาย’ ใช่ไหมครับ?”
หมอธีร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของผม “ผมไม่เคยสรุปแบบนั้นถ้ายังไม่ได้ชันสูตร แต่นี่คือห้องปิดตายที่สมบูรณ์แบบที่สุดในรอบปี ถ้าคุณคิดว่ามีอย่างอื่น คุณก็ควรจะมีหลักฐานที่จับต้องได้ ไม่ใช่แค่การเดา”
ผมไม่ได้ตอบโต้ แต่ผมเริ่มสังเกตเห็นบางอย่างที่แตกต่างออกไป ระบบเนตรไสยเวทของผมแสดงกราฟเส้นหนึ่งที่เต้นเร้าอยู่เหนือศพ มันไม่ใช่กราฟการเต้นของหัวใจ แต่มันคือระดับพลังงานที่ยังคงค้างอยู่
ผมย่อตัวลง ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยอากาศเหนือหน้าผากของศพเบาๆ ในมุมมองปกติของคนอื่น สิ่งที่ผมทำดูเหมือนคนบ้าที่กำลังปัดฝุ่น แต่ในสายตาของผม... ผมเห็นภาพหลอนจางๆ ของเงาดำที่พุ่งออกมาจากปากของเหยื่อในวินาทีสุดท้าย
“คนตายไม่ได้ฆ่าตัวตายครับหมอ เขาถูก 'บางอย่าง' บีบให้คายลมหายใจสุดท้ายออกมา” ผมพึมพำ ก่อนจะหันไปสบตาคนตัวสูงกว่า “หมอช่วยตรวจสอบรอยช้ำที่โคนลิ้นอีกรอบได้ไหมครับ? ผมมั่นใจว่าถ้าตรวจด้วยกล้องขยายพิเศษ จะพบรอยเข็มเล็กๆ ที่ไม่ได้เกิดจากเครื่องมือแพทย์ แต่มันคือ... รอยเขี้ยว”
หมอธีร์นิ่งไป ครู่หนึ่งเขาส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่คนอื่นออกไปจากห้อง เหลือเพียงเราสองคน ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนได้ยินแม้แต่เสียงลมหายใจของกันและกัน
“คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่ สารวัตร?” หมอธีร์โน้มตัวลงมา ใบหน้าของเราห่างกันเพียงคืบ “ผมเห็นสิ่งที่คุณทำ... คุณไม่ได้มองที่ศพ แต่คุณกำลังมอง 'พื้นที่ว่าง' รอบๆ ศพนั้นด้วยสายตาแบบเดียวกับที่คนตาดีมองเห็นสิ่งของจริงๆ”
หัวใจผมเต้นระรัว ผมไม่คิดว่าเขาจะสังเกตเห็นเร็วขนาดนี้ แต่ในจังหวะที่ผมกำลังจะอ้าปากอธิบาย เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวอย่างบ้าคลั่งจนปวดกะโหลก
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบกระแสไสยเวทเข้มข้น – ภัยคุกคามระดับ SSS กำลังปรากฏขึ้นในพื้นที่ 3 เมตร]
ทันใดนั้น ไฟในห้องก็กระพริบถี่ๆ ก่อนจะดับวูบลง ความมืดเข้าปกคลุมทุกอย่าง แต่ในความมืดนั้น เนตรไสยเวทของผมกลับสว่างวาบยิ่งกว่าเดิม ผมเห็นร่างโปร่งแสงร่างหนึ่งค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งจากร่างศพที่นอนแข็งทื่อ มันหันหน้ามาทางผมพร้อมรอยยิ้มที่ฉีกกว้างจนถึงใบหู
ที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือเงาของหมอธีร์ที่ทาบไปกับฝาผนัง... มันไม่ได้มีแค่เงาเดียว แต่มันมี 'เงาที่สอง' ที่กำลังเอื้อมมือไปหาคอของหมอธีร์อย่างเชื่องช้า!
“หมอ! ก้มลง!” ผมตะโกนลั่นพร้อมพุ่งตัวเข้าไปกระชากหมอธีร์ให้หลบพ้นจากรัศมีของเงาสีดำนั้น
ทว่าในวินาทีที่แขนผมสัมผัสกับตัวเขา ระบบก็ได้ส่งข้อความสีแดงฉานขึ้นมาตรงหน้าผม
[การวิเคราะห์เสร็จสิ้น: เป้าหมาย 'หมอธีร์' มีร่องรอยคำสาปติดตัวมานานกว่า 10 ปี... และเขากำลังถูก 'สิ่งนั้น' ครอบงำในขณะนี้!]
ร่างของหมอธีร์ที่ผมเพิ่งดึงหลบมาได้ กลับค่อยๆ หันกลับมามองผม แววตาที่เคยนิ่งสงบเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไร้ตาทั้งสองข้าง เขาแสยะยิ้มที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน พร้อมกับกระซิบด้วยเสียงที่ดัดแปลงจนฟังไม่ได้ศัพท์
"สารวัตร... ยินดีต้อนรับสู่โลกของพวกเรา"
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเริ่มต้นของคดีที่ไม่อาจย้อนกลับได้ แล้วพบกันในบทถัดไปนะครับครับ
เข็มทิศมองวิญญาณ
สืบวิญญาณป่วนคดีลับกับรุ่นพี่หน้านิ่ง•ตอนที่ 1
เสียงกระซิบจากศพปริศนา
ผลงานโดย เข็มทิศมองวิญญาณ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เข็มทิศมองวิญญาณ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สืบวิญญาณป่วนคดีลับกับรุ่นพี่หน้านิ่ง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
