กราฟแท่งเทียนสีแดงฉานบนหน้าจอโน้ตบุ๊กกำลังร่วงดิ่งลงเหวราวกับก้อนหินถ่วงน้ำ ทว่าตัวเลขติดลบหลักสิบล้านเหล่านั้นกลับไม่ได้ทำให้คนมองสะท้านแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวสวยภายใต้ชุดสูทสีเทาเข้มเคาะลงบนโต๊ะกระจกเป็นจังหวะเนิบนาบ ทว่าหนักหน่วง
"บริษัทหุ่นยนต์อนาคตไกลอย่าง 'เทคโมนิล' ของคุณรณกร กำลังจะกลายเป็นเศษกระดาษไร้ค่าในอีกไม่ถึงเจ็ดวันข้างหน้านะครับ... ถ้ายังดึงดันจะปิดงบแบบนี้ต่อไป"
น้ำเสียงหวานใสแต่คมกริบราวกับใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมกระจกใสที่สามารถมองเห็นวิวใจกลางย่านธุรกิจได้แบบพาโนรามา
รณกร เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารทางวิศวกรรม ดวงตาคมกริบหลังกรอบแว่นสายตาไร้กรอบฉายแววเยียบเย็นจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงหลายองศา เขากวาดสายตามองหญิงสาวตรงหน้า—พิมพ์ชนก นักวิเคราะห์การเงินมือหนึ่งผู้กุมชะตากรรมการปล่อยสินเชื่อรอบใหม่ และเป็นยัยตัวแสบที่ชอบเข้ามาปأسกปะต่อในพื้นที่ที่เขาไม่อนุญาต
"ผมไม่คิดว่าตัวเลขขาดทุนชั่วคราวจากการวิจัยหุ่นยนต์กู้ภัย จะต้องมารายงานให้คนนอกอย่างคุณรับรู้ทุกกระเบียดนิ้วนะครับ คุณพิมพ์ชนก" รณกรพ่นคำพูดเยชาชาออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอันเป็นเอกลักษณ์ ปากหนาเหยียดยิ้มหยันเล็กน้อย "คนนอกที่เข้าใจแต่ตัวเลขทางบัญชี... จะไปรู้อะไรเกี่ยวกับจิตวิญญาณของนวัตกรรม"
"คนนอกเหรอครับ?" พิมพ์ชนกทวนคำ เสียงหัวเราะในลำคอเบาหวิวแต่เต็มไปด้วยแรงปะทะ เธอโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แววตาคู่คมจดจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่เอาแต่ตีหน้าตายของซีอีโอหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว "ถ้าคนนอกคนนี้ถอนทุนออกไป คุณจะได้เห็นหุ่นยนต์กู้ภัยของคุณกลายเป็นเศษเหล็กขายกิโลโลละสิบบาทภายในพริบตาแน่ๆ ครับ"
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ แรงดึงดูดประหลาดระหว่างความหัวดื้อของวิศวกรผู้สร้างสรรค์กับความเฉียบขาดของนักวิเคราะห์สาวปะทะกันจนเกิดประกายไฟในอากาศ รณกรขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันชัดเจน ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาถึงขั้วหัวใจ ไม่ใช่เพราะถูกเถียง แต่เป็นเพราะยัยผู้หญิงคนนี้พูด "ความจริง" ที่เขาพยายามหลบหนี
"คุณต้องการอะไรกันแน่ พิมพ์ชนก" รณกรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะฝั่งที่เธอนั่ง ทว่าพิมพ์ชนกไม่มีท่าทีถอยร่นแม้แต่น้อย เธอยังคงนั่งไขว่ห้างเชิดหน้าสู้สายตาดุดันคู่นั้นอย่างท้าทาย
"ผมไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่าความโปร่งใสครับ" พิมพ์ชนกยื่นเอกสารฉบับหนึ่งกระแทกลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา "งบดุลย้อนหลังสามเดือนของบริษัทคุณมีรอยรั่ว และผมมั่นใจว่าเงินทุนก้อนล่าสุดไม่ได้ถูกใช้ไปกับงานวิจัย... แต่มันหายไปไหนล่ะครับ? หรือว่ากำลังถูกโอนเข้าบัญชีลับของใครบางคน เช่น... ธนวินท์ อดีตเพื่อนร่วมงานที่คุณเกนักเกหนานั่นไง"
ชื่อของ 'ธนวินท์' ทำให้แววตาของรณกรไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาที ความเกลียดชังพวยพุ่งขึ้นมาในอกจนน่ากลัว แต่เขาก็ยังเก็บอาการไว้ภายใต้หน้ากากความเยือกเย็นได้อย่างแนบเนียน
"คุณกำลังก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของผมมากเกินไปแล้วนะ" รณกรโน้มตัวลงมาจนใบหน้าห่างกันเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้วเนียนของหญิงสาว กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับความเคร่งเครียดทำเอาหัวใจของพิมพ์ชนกกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่ง แต่เธอก็ฝืนกลืนก้อน The lump in her throat ลงไปแล้วจ้องตากลับอย่างดุเดือด
"เรื่องส่วนตัวอะไรกันล่ะครับ ในเมื่อเงินที่ละลายหายไปมันคือเงินกองทุนที่ผมต้องรับผิดชอบ!" พิมพ์ชนกเถียงกลับเสียงแข็ง ดวงตากลมโตเป็นประกายวาววับด้วยความถือดี "ถ้าคุณบริสุทธิ์ใจจริง... ก็เปิดบัญชีทุกเล่มให้ผมตรวจสอบเดี๋ยวนี้สิครับ"
รณกรแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกวาดมองริมฝีปากอิ่มที่ขยับเถียงเขาฉอดๆ ความรู้สึกอยากจะปิดปากช่างเจรจานี้ด้วยวิธีเผด็จการแล่นพล่านอยู่ในหัวสมองส่วนลึก แต่เขาก็ทำได้แค่ข่มอารมณ์คลั่งไคล้ที่ปะปนอยู่กับความหงุดหงิดไว้ภายใต้ท่าทีหยิ่งผยอง
"อยากตรวจนักใช่ไหมครับ?" รณกรกระซิบเสียงพร่าต่ำ ชิดริมหูของเธอจนพิมพ์ชนกขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "งั้นก็ตามผมมาที่ห้องทำงานส่วนตัว... คืนนี้เราจะได้รื้อดูกันทุกซอกทุกมุม แบบตัวต่อตัวเลยเป็นยังไง"
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความเจ้าเล่ห์และคุกคามกลายๆ ทำให้พิมพ์ชนกหายใจติดขัด เธอกัดริมฝีปากล่างเบาๆ อย่างลืมตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงความใกล้ชิดที่อันตรายเกินไป แต่วินาทีที่เธอกำลังจะอ้าปากสวนกลับเพื่อรักษาฟอร์ม ประตูห้องประชุมก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้ซึ่งมารยาท
"ขอโทษทีครับที่ขัดจังหวะความสวีต... เอ้ย ความเครียดของ0ซีอีโอกับนักวิเคราะห์"
เสียงทุ้มกวนประสาทดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงโปรดของ 'ธนวินท์' ที่ก้าวเข้ามาในห้องด้วยรอยยิ้มเยาะ ธนวินท์กวาดสายตามองคนทั้งสองที่ยืนประชิดกันจนแทบจะสิงร่าง ก่อนจะโยbแฟ้มเอกสารสีดำลงบนโต๊ะกลางห้อง
"พอดีผมได้ยินว่าบริษัทกำลังจะล้มละลาย... เลยเอา 'ข้อเสนอซื้อกิจการ' มายื่นให้พิจารณาก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปนะครับ คุณรณกร"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในโลกของหุ้นและหัวใจกับผมในตอนนี้นะครับ
เซียนเกมหุ้นกับคุณชายนักประดิษฐ์•ตอนที่ 1
สัญญาณเตือนภัยในตลาดหุ้น
ผลงานโดย นาโนบอทมาสเตอร์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (นาโนบอทมาสเตอร์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเกมหุ้นกับคุณชายนักประดิษฐ์ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!