ทฤษฎีสมคบคิด

"แฟ้มคดีลับระดับชั้นความลับ 'สูงสุด' แปดแฟ้มที่นายกำลังเปิดดูอยู่บนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า ไม่ใช่ร่องรอยของฆาตกรต่อเนื่องโรคจิตธรรมดาอย่างที่นายเข้าใจตั้งแต่แรกหรอกนะครับ ธันวา" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยความเหนื่อยล้าของรินลดา ดังแทรกผ่านความเงียบงันภายในห้องปฏิบัติการใต้ดินที่แสงไฟนีออนสีขาวนวลสาดส่องกระทบกับกระจกใสสะท้อนภาพหน้าจอระบบวิเคราะห์พฤติกรรม อาการสั่นเล็กน้อยที่ปลายนิ้วของเธอขณะเลื่อนข้อมูลดิบผ่านระบบประมวลผล ทำให้ธันวาต้องละสายตาจากกราฟแสดงความถี่ของการฆาตกรรมที่ซ้อนทับกับแผนที่เขตปกครองพิเศษในเมืองหลวง ชายหนุ่มนัยน์ตาสีสนิมเหล็กถอนหายใจเบาๆ เขายังคงรักษาท่าทีสงบนิ่งตามแบบฉบับของโปรไฟล์เลอร์ผู้ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน แม้ว่าในหัวสมองของเขาตอนนี้ อัลกอริทึมการคำนวณพฤติกรรมมนุษย์กำลังประมวลผลข้อมูลใหม่ที่ซับซ้อนเกินกว่าโครงสร้างอาชญากรรมทั่วไปจะรองรับได้ "ถ้ามันไม่ใช่ฝีมือของฆาตกรที่สนองความอยากรู้อยากเห็นหรือความสะใจส่วนตัว... ทำไมรูปแบบการอำพรางศพถึงมีความแม่นยำทางคณิตศาสตร์ระดับเดียวกับระบบรักษาความปลอดภัยของกระทรวงกลาโหมล่ะครับ รินลดา" ธันวาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยประกายความสงสัยที่ลุกโชนอยู่ภายใน "คุณก็รู้ว่ารหัสการทิ้งเหยื่อทั้งแปดราย สอดคล้องกับพิกัดทางภูมิศาสตร์ของฐานทัพลับที่ถูกยุบไปเมื่อสิบปีก่อนพอดิบพอดี" รินลดาแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นบนมุมปากเรียวสวย เธอปัดหน้าจอโฮโลแกรมให้แสดงผลเอกสารบันทึกการประชุมลับที่ถูกเข้ารหัสไว้ด้วยระบบทหารขั้นสูง ชื่อของนายพลระดับสูงสามคน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยปรากฏขึ้นหราบนหน้าจอ พร้อมกับเส้นโยงใยสีแดงที่พุ่งตรงมายังบริษัทเทคโนโลยีเบื้องหลังอัลกอริทึมพยากรณ์อาชญากรรมที่ธันวากำลังแกะรอยอยู่ "เพราะว่าเหยื่อพวกนั้นไม่ใช่คนธรรมดาไงครับ... พวกเขาคืออดีตคณะกรรมการสอบสวนโครงการ 'The Leviathan' โครงการลับสุดยอดที่ใช้งบประมาณแผ่นดินกว่าสามหมื่นล้านเพื่อสร้างระบบปัญญาประดิษฐ์ควบคุมความมั่นคงแห่งชาติ แต่ถูกสั่งยกเลิกกะทันหันเพราะเกิดความผิดพลาดทางจริยธรรมเมื่อสี่ปีก่อน" รินลดาหันมามองหน้าเขา แววตาของเธอจริงจังจนน่ากลัว "คนที่นายกำลังไล่ล่าอยู่... ไม่ใช่ฆาตกรโรคจิต แต่เป็นคนที่กำลังใช้คดีฆาตกรรมอำพรางเหล่านี้ เพื่อส่งสัญญาณขู่กรรโชกอำนาจรัฐระดับประเทศ" ธันวานิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ สมองของเขาเริ่มร้อยเรียงชิ้นส่วนของจิ๊กซอว์เข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ โครงสร้างโลกที่เขาเคยเชื่อว่าถูกขับเคลื่อนด้วยกฎหมายและหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์กำลังพังทลายลงเบื้องหน้า คดีฆาตกรรมที่เขาคิดว่าเป็นเกมแมวไล่จับหนู แท้จริงแล้วเป็นเพียงสนามรบย่อยของการหักหลังทางการเมืองระดับสูง "ถ้าสมมติฐานของคุณถูกต้อง... หมายความว่าอัลกอริทึม 'Oracle' ที่ผมใช้แกะรอยพฤติกรรมฆาตกรในตอนแรก ไม่ได้ทำหน้าที่แค่คาด 10 พฤติกรรมของคนร้าย แต่มันถูกออกแบบมาให้เป็นเครื่องมือ 'คัดกรองเป้าหมาย' ทางการเมืองตั้งแต่แรกแล้วสินะครับ" ธันวาหันไปสบตารินลดา แววตาของเขาคมกริบราวกับใบมีดที่ผ่านการลับคม "และคนที่เขียนโค้ดชุดนั้น... ก็คืออาจารย์เก่าของคุณที่หายตัวไปเมื่อสามวันก่อน" บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกขึ้นทันตาเห็น เสียงพัดลมระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ดังหึ่งๆ ราวกับเสียงนาฬิกาจับเวลาถอยหลัง ก่อนที่หน้าจอหลักทั้งหมดจะกระพริบเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความเตือนภัยระดับสูงสุดที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีใครสั่งการ **[WARNING: SYSTEM BREACH DETECTED]** **[ACCESS LEVEL: NATIONAL SECURITY CLEARANCE REQUIRED]** รินลเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอกระโดดเข้าประชิดแผงควบคุมหลักทันที นิ้วมือเรียวยาวรัวลงบนแป้นพิมพ์เพื่อพยายามปิดกั้นการเจาะระบบ แต่ทว่าความเร็วในการประมวลผลของโค้ดปริศนานั้นเหนือกว่าระบบป้องกันของพวกเขาหลายเท่าตัว "แย่แล้ว! มีคนกำลังอัปโหลดข้อมูลดิบทั้งหมดของคดีนี้เข้าสู่เครือข่ายอินเทอร์เน็ตสาธารณะ!" รินลดาอุทานเสียงหลง สีหน้าของเธอซีดเผือด "ถ้าข้อมูลนี้หลุดออกไป รัฐบาลจะประกาศภาวะฉุกเฉิน และพวกเราจะกลายเป็นแพะรับบาปในข้อหาก่อการร้ายไซเบอร์ทันที!" ธันวาไม่รอช้า เขาก้าวเข้าไปยืนข้างเธอ มือซ้ายกดปุ่มตัดกระแสไฟฉุกเฉินเพื่อตัดขาดการเชื่อมต่อภายนอก แต่อัลกอริทึมลึกลับนั้นกลับทำงานเร็วกว่าที่คิด หน้าจอโฮโลแกรมไม่ได้ดับลงตามที่คาดการณ์ไว้ กลับฉายภาพวิดีโอสตรีมมิ่งสดจากห้องทำงานส่วนตัวของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ภาพที่ปรากฏคือร่างไร้ลมหายใจของท่านรัฐมนตรีที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน โดยมีสัญลักษณ์รูป 'ตาชั่งไขว้กับดาบหัก' ซึ่งเป็นตราสัญลักษณ์เดียวกับองค์กรลับที่รินลดากำลังตามล่า สลักอยู่บนหน้าอกเสื้อ ทว่า สิ่งที่ทำให้หัวใจของธันวาเกือบหยุดเต้น ไม่ใช่ภาพศพตรงหน้า... แต่เป็นเสียงทุ้มต่ำที่ดังลอดออกมาจากลำโพงของห้องควบคุม เป็นเสียงของบุคคลที่ควรจะเสียชีวิตไปจากเหตุระเบิดเมื่อสี่ปีก่อน บุคคลที่เป็นต้นเหตุให้ครอบครัวของเขาต้องจบชีวิตลงในกองเพลิง *“ยินดีต้อนรับสู่เกมรอบสุดท้ายนะ... นักแกะรอยผู้ไร้ร่องรอย หวังว่านายจะสนุกกับหมากตานี้นะครับ”* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันในตอนนี้นะครับ