การเผชิญหน้ากลางสี่แยก

“หมอบลง!” เสียงคำรามต่ำแต่วัดน้ำหนักคำได้อย่างแม่นยำของรินลดาดังขึ้น พร้อมๆ กับที่ร่างเพรียวบางในแจ็กเกตหนังสีเข้มพุ่งตัวเข้ากระแทกแผ่นหลังของธันวาเต็มแรง แรงปะทะทำให้พวกเขาทั้งคู่กลิ้งหลบไปด้านข้างพ้นแนวประตูทางเข้าห้องใต้ดินเสี้ยววินาที *ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!* กระสุนปืนเจาะเกราะลำกล้อง 9 มิลลิเมตรพุ่งแหวกอากาศเข้ามาในความมืด เสียงหัวกระสุนปะทะเข้ากับผนังคอนกรีตเสริมเหล็กและชั้นวางเอกสารเก่าจนเศษปูนและเศษไม้กระจายฟุ้งเป็นฝุ่นขาวคละคลุ้ง กลิ่นดินปืนและกลิ่นสนิมเหล็กพวยพุ่งผสมปนเปกันในอากาศอับชื้นทันที ในฐานะโปรไฟล์เลอร์ผู้ใช้เหตุผลและข้อมูลดิบเป็นเครื่องนำทาง ธันวาไม่เคยปล่อยให้ความตื่นตระหนกเข้าครอบงำ แม้ในสถานการณ์ที่ความเป็นความตายอยู่ห่างกันแค่เส้นยาแดง ดวงตาคมกริบใต้กรอบแว่นสายตาปรับโฟกัสอย่างรวดเร็ว สมองของเขาประมวลผลสภาพแวดล้อมรอบตัวทันที—จำนวนวิถีกระสุน จังหวะการลั่นไก และเสียงฝเท้าที่สะท้อนก้องบอกให้รู้ว่ากลุ่มมือสังหารเหล่านี้น not มือสมัครเล่น พวกมันได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม และมีเป้าหมายเดียวคือ “ปิดปาก” พยานสำคัญในคดีนี้อย่างเด็ดขาด “พวกมันมีกันอย่างน้อยหคนครับ” ธันวาเอ่ยเสียงกระซิบลอดไรฟัน ขณะที่มือเรียวดึงซองปืนพกขนาดกะทัดรัดออกจากเข็มขัดอย่างเงียบเชียบ สายตาสังเกตเห็นรอยกระสุนที่เจาะทะลุกำแพง “ระยะห่างจากมุมทางเดินถึงจุดที่เราอยู่คือเจ็ดเมตร มีเวลาเหลืออีกแค่สามวินาทีก่อนที่พวกมันจะเปลี่ยนกระสุนชุดใหม่” รินลดาที่ยันตัวแนบชิดกับแนวตู้เหล็กทึบหันมาสบตาเขา แววตาของอดีตเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษรายนี้ไม่มีความกลัวเจือปน มีเพียงความเยือกเย็นอันตรายและสัญชาตญาณนักล่าที่ตื่นเต็มที่ เธอยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยท่ามกลางความมืด “คุณคำนวณเวลาแม่นยำเหมือนเคยนะธันวา งั้นเรามาดูกันว่าทฤษฎีความน่าจะเป็นของคุณ กับลูกซองสั้นของฉัน อย่างไหนจะเร็วกว่ากัน” ทันทีที่เสียงกระสุนชุดแรกเงียบลง รินลดาก็ดีดตัวขึ้นพร้อมกับปัดกระป๋องสารเคมีดับเพลิงที่วางอยู่ใกล้ที่สุดกลิ้งไปตามพื้นคอนกรีต มันกระแทกเข้ากับผนังด้านนอกทางเดินเกิดเสียงดังสนั่น ดึงดูดความสนใจของมือสังหารกลุ่มนั้นให้ระดมยิงใส่กระป๋องเปล่าจนเกิดประกายไฟสว่างวาบ นั่นคือจังหวะเวลาที่ธันวารอคอย เขาก้าวพ้นจากที่กำบัง ยกปืนขึ้นเล็งไปยังเงาร่างแรกที่โผล่พ้นมุมประตูอย่างไม่ลังเล *ปัง!* กระสุนนัดเดียวเข้าเป้าที่ข้อต่อหัวเข่าของมือสังหารคนแรกอย่างแม่นยำ ร่างนั้นทรุดฮวบล้มลงไปนอนดิ้นทุรนทุรายขวางทางเดินเพื่อนร่วมทีมของมันทันที ทำให้กระบวนการบุกจู่โจมแบบฟอร์เมชั่นต้องชะงักงั้น “ถอยร่นไปทางช่องระบายอากาศด้านหลัง!” ธันวาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ขณะเดียวกันก็เหนี่ยวไกยิงขู่สกัดกั้นไม่ให้มือสังหารคนที่สองโผล่หัวออกมา รินลดาไม่รอช้า เธอใช้ด้ามปืนกระแทกกระจกบานเกล็ดของช่องระบายอากาศเก่าแก่จนแตกละเอียด ก่อนจะใช้ร่างของเธอส่งธันวาให้ปีนขึ้นไปก่อนอย่างคล่องแคล่ว ทว่า ในวินาทีที่ธันวากำลังจะเอื้อมมือไปดึงเธอมือสังหารระดับหัวกะทิคนหนึ่งก็พุ่งพรวดเข้ามาจากมุมมืด พร้อมกับลำกล้องปืนที่ติดลำ3เก็บเสียงพุ่งตรงมาที่รินลดาโดยตรง “ระวังครับ!” ธันวาเอี้ยวตัวกลับ คว้าท่อเหล็กขึ้นมาเหวี่ยงสุดแรงเกิดฟาดเข้าที่ข้อมือของมือสังหารคนนั้นอย่างแม่นยำจนปืนหลุดมือ รินลดาไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอย เธอกระโดดถีบยอดอกของมันจนกระเด็นไปกระแทกชั้นหนังสือล้มครืนลงมาทับร่างจนหมดสติ เสียงไซเรนรถตำรวจและเสียงสัญญาณเตือนภัยจากระบบรักษาความปลอดภัยของอาคารเริ่มดังระรงขึ้นจากภายนอก กลุ่มมือสังหารที่เหลือเริ่มลังเลเมื่อรู้ว่าสถานการณ์ไม่เป็นใจ ธันวาและรินลดาจึงอาศัยจังหวะชุลมุนนี้มุดตัวหลุดลอดผ่านช่องระบายอากาศออกสู่ตรอกแคบด้านหลังของอาคารได้อย่างเฉียดฉิว ลมเย็นยามค่ำคืนปะทะเข้ากับใบหน้าชุ่มเหงื่อของธันวา เขายืนหอบหายใจเล็กน้อยแต่สายตายังคงวิเคราะห์เส้นทางหลบหนีต่อไปอย่างรอบคอบ ทว่า ก่อนที่พวกเขาจะก้าวเท้าออกจากตรอกมืด ร่างของใครบางคนก็ก้าวออกมาขวางทางไว้ภายใต้เงาแสงไฟสลัวจากเสาไฟฟ้าริมถนน ชายในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกซ่อนไว้ภายใต้เงาหมวก เขากำลังหมุนแหวนโลหะสีเงินที่นิ้วนางข้างซ้ายอย่างใจเย็น รอยยิ้มที่มุมปากของชายคนนั้นส่งกลิ่นอายอันตรายที่ทำให้สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของธันวาและรินลดากรีดร้องเตือนภัยระดับสูงสุด “ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบถัดไปครับ... คุณโปรไฟล์เลอร์” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้าธันวาโดยไม่มีที่มา **[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเป้าหมายระดับ SSS — 'สถาปนิกเงา' ปลดล็อกเงื่อนไขความจริงของคดีทั้งหมด ประเมินโอกาสรอดชีวิต: 4.1%]** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนากับเรามาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!