อัลกอริทึมลวงฆ่ากับนักแกะรอยผู้ไร้ร่องรอย•ตอนที่ 1

รหัสลับในที่เกิดเหตุ

ผลงานโดย โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง
"คุณกำลังโกหก จังหวะการหายใจของคุณบอกแบบนั้น และเหงื่อที่ซึมออกมาตามไรผมของคุณก็เป็นหลักฐานชั้นดีว่าความทรงจำของคุณไม่ได้สอดคล้องกับภาพจากกล้องวงจรปิดที่ผมเพิ่งดูจบไป" น้ำเสียงของธันวาเรียบเรื่อย ราวกับเขากำลังอ่านรายงานสภาพอากาศ แต่มันกลับแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนชายวัยกลางคนตรงหน้าถึงกับหน้าถอดสี มือที่สั่นเทาพยายามกำแก้วกาแฟพลาสติกแน่นจนมันส่งเสียงกรอบแกรบ "ผม... ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น! พวกเขาบอกแค่ให้ผมรอจนกว่าไฟจะดับ!" "พวกไหน?" ธันวาก้าวเท้าเข้าใกล้หนึ่งก้าว ระยะห่างที่ลดลงกดดันให้คู่สนทนาต้องเอนตัวหนีไปด้านหลังจนเกือบตกเก้าอี้ เขาไม่รอคำตอบ แต่ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองไปทั่วห้องเช่าแคบๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอับของคราบเลือดแห้งกรัง นี่ไม่ใช่คดีฆาตกรรมธรรมดา ศพบนเตียงไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ แต่ใบหน้าของผู้ตายกลับบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวขั้นสูงสุด ราวกับว่าลมหายใจสุดท้ายถูกพรากไปโดยสิ่งที่มองไม่เห็น "นายถอยไปธันวา ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับคนใจอ่อน" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังมาจากเงามืดมุมห้อง รินลดาเดินออกมา เธออยู่ในชุดแจ็คเก็ตหนังสีดำสนิท มือเรียวสวยแตะอยู่ที่ซองปืนคาดเอวอย่างใจเย็น สายตาของเธอไม่ได้มองที่ผู้ต้องสงสัย แต่กำลังจดจ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เปิดค้างไว้บนโต๊ะ "รินลดา คุณมาเร็วกว่าที่ผมคิดนะ" ธันวาเอ่ยโดยไม่หันไปมอง "ฉันได้รับสัญญาณแทรกซ้อนในเครือข่ายของพวกมัน... อัลกอริทึมชุดนี้ไม่ใช่ของที่ตำรวจภูธรจะไขได้" เธอเดินไปที่หน้าจอ นิ้วเรียวรัวแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ "ดูนี่สิ" บนหน้าจอไม่ใช่ภาพกราฟิกทั่วไป แต่มันคือเส้นใยของข้อมูลที่ไหลวนเป็นวงกต ซับซ้อนและไร้ระเบียบ แต่เมื่อธันวามองลึกลงไป เขากลับพบรูปแบบบางอย่างที่คุ้นเคย มันคือรูปแบบการจัดเรียงรหัสพันธุกรรมที่ถูกแปลงเป็นภาษาเครื่อง "นี่ไม่ใช่รหัสผ่าน แต่มันคือคำสั่งฆ่า" ธันวากล่าวพลางสวมถุงมือยาง เขาขยับเข้าไปใกล้ศพบนเตียงอีกครั้ง ก่อนจะใช้ไฟฉายยูวีส่องไปที่ลำคอของเหยื่อ ทันใดนั้น สัญลักษณ์ประหลาดก็ปรากฏขึ้น มันเป็นรูปทรงเรขาคณิตที่บิดเบี้ยวซ้อนทับกันสามชั้น เปล่งประกายสีจางๆ ราวกับรอยสักที่ถูกฝังด้วยสารเคมีเรืองแสง "สัญลักษณ์ของ 'ไซเฟอร์'" รินลดาสบถเบาๆ สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที "พวกมันเริ่มใช้คนเป็นสื่อกลางในการส่งสัญญาณข้อมูลแล้ว ธันวา... ถ้าเราไม่รีบปิดการเชื่อมต่อนี้ ข้อมูลในสมองของคนทั้งเมืองจะถูกแทรกแซงโดยไม่รู้ตัว" "ใจเย็นก่อนรินลดา" ธันวาเอ่ยพลางใช้กล้องถ่ายรูปเก็บรายละเอียด "คดีนี้มีความหมายมากกว่าแค่การฆ่า มันคือการทดลอง" เขาสังเกตเห็นว่าที่ข้อมือของเหยื่อมีชิปขนาดจิ๋วฝังอยู่ใต้ผิวหนังที่เริ่มเน่าเปื่อย มันไม่ใช่ชิปทั่วไป แต่เป็นชิปแบบ 'Dynamic Logic' ที่สามารถประมวลผลข้อมูลในสมองมนุษย์ได้โดยตรง ธันวาขมวดคิ้วแน่น ปมในใจเรื่องการสูญเสียครอบครัวในอดีตเริ่มสั่นไหว เมื่อเขานึกถึงรูปแบบการฆาตกรรมที่เคยพบเจอในแฟ้มคดีเก่าที่เขาไม่เคยไขได้ "ดูเหมือนว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังนี้ จะรู้ว่าผมกำลังตามหาอะไรอยู่" ธันวาพูดพร้อมกับคว้าสายเคเบิลจากคอมพิวเตอร์มาเชื่อมต่อกับอุปกรณ์พกพาของเขา "ผมจะเจาะเข้าไปในระบบของมัน ถ้าผมโดนตัดสัญญาณ คุณรู้ต้องทำอะไรนะ" "นายไม่ต้องห่วงหรอก แต่ระวังตัวด้วยล่ะ ระบบป้องกันของพวกมันไม่ได้มีไว้เพื่อแค่ขวางทาง แต่มันมีไว้เพื่อ 'ลบ' คนที่ยุ่งกับมัน" รินลดาชักปืนออกมาคุมเชิงรอบห้อง ดวงตาของเธอระแวดระวังไปทั่วทุกตารางนิ้ว เมื่อธันวากดปุ่ม 'Execute' บนหน้าจอ หน้าจอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานทันที เสียงสัญญาณเตือนดังลั่นไปทั่วห้อง ข้อมูลจำนวนมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่สมองของเขาเหมือนน้ำป่าที่เขื่อนแตก ภาพสถานที่นับร้อยแห่งทั่วเมืองปรากฏขึ้นพร้อมกับตำแหน่งของผู้ที่กำลังจะตกเป็นเหยื่อรายต่อไป [การแจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงฐานข้อมูลลับระดับ SSS - 'โปรเจกต์อัลกอริทึมลวงฆ่า'] [ระดับความอันตราย: สูงสุด] [ภารกิจหลัก: หยุดยั้งการทำงานของโปรโตคอลสังหารก่อนสิ้นสุดเวลา 00:00 น.] [บทลงโทษหากล้มเหลว: การลบตัวตนออกจากฐานข้อมูลประวัติศาสตร์โลก] ธันวาสะดุ้งสุดตัวเมื่อตัวอักษรสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงหน้า ราวกับว่าโลกที่เขารู้จักถูกแฮ็กเข้าสู่มิติอื่น รินลดาหันมามองเขาด้วยสายตาตื่นตระหนก เพราะในสายตาของเธอ ธันวากำลังยืนนิ่งและมีแสงสีฟ้าไหลผ่านดวงตา "ธันวา! เกิดอะไรขึ้น! นายเห็นอะไร!" รินลดาตะโกนเรียก แต่เสียงของเธอเริ่มเบาหวิวเหมือนอยู่คนละมิติ ในเสี้ยววินาทีนั้น ธันวาเห็นเงาร่างหนึ่งยืนซ้อนทับอยู่หลังรินลดา เงาสีดำสนิทที่ไร้ใบหน้าแต่กลับมีดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมาที่เขา ร่างนั้นขยับปากพูดโดยไม่มีเสียง แต่ธันวากลับเข้าใจความหมายนั้นได้อย่างชัดเจนในใจ 'ยินดีต้อนรับสู่เกมสุดท้ายของนาย... นักแกะรอยผู้ไร้ร่องรอย' ทันใดนั้น ไฟในห้องทั้งห้องก็ดับลงพร้อมกัน ประตูเหล็กกล้าที่ปิดล็อกไว้ถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงมหาศาลจากใครบางคนที่รออยู่เบื้องนอก ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกแห่งการไขปริศนาไปกับผม "โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง" นะครับ
สารจากนักเขียน (โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมลวงฆ่ากับนักแกะรอยผู้ไร้ร่องรอย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%