สายตาที่เปลี่ยนไป

กลิ่นอายของกาแฟคั่วบดชั้นดีผสมผสานกับความเงียบงันอันน่าอึดอัดภายในห้องประชุมวีไอพีของโรงแรมหรูใจกลางเมือง แทบจะทำให้ปอดของธามรู้สึกตีบตัน ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเนี๊ยบกริบ นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสงبเยือกเย็นตามวิสัยของนักบริหารมือทองผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ต่อสิ่งใด ทว่าปลายนิ้วเรียวยาวที่กำลังเคาะลงบนโต๊ะกระจกใสกลับสะท้อนความกระวนกระวายที่เขาพยายามซุกซ่อนไว้อย่างมิดชิด สายตาคมกริบดั่งพญาอินทรีย์จดจ้องไปยังเอกสารข้อเสนอโครงการร่วมทุนมูลค่าหลายพันล้านบนโต๊ะ แต่สมองของเขากลับว่างเปล่า... ภาพรอยยิ้มเยдяเยือกและแววตาที่ว่างเปล่าดุจผืนน้ำไร้ระลอกคลื่นของใครบางคนยังคงหลอกหลอนอยู่ในห้วงความคิด ผู้หญิงคนนั้น... ผู้หญิงที่เคยยอมคุกเข่าอ้อนวอนขอความรักจากเขาในค่ำคืนที่ฝนตกกระหน่ำเมื่อสามปีก่อน "คุณธามครับ ทางเราได้ส่งตัวแทนจากบริษัทพาร์ทเนอร์รายใหม่เข้ามาสมทบในโปรเจกต์นี้แล้ว เธอเป็นผู้บริหารมือฉกาจที่เพิ่งกวาดรางวัลนักลงทุนยอดเยี่ยมแห่งปีมาสดๆ ร้อนๆ ครับ" เสียงทุ้มของเลขาธิการส่วนตัวดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับเสียงผลักบานประตูไม้สักทองบานใหญ่ที่เปิดออกช้าๆ ธามเงยหน้าขึ้นด้วยความเบื่อหน่าย เขานึกรำคาญบรรดาเหล่านักธุรกิจหน้าใหม่ที่มักจะใช้เส้นสายหรือเปลือกนอกเข้าหา แต่กระนั้นเขาก็ยังคงรักษามาดนักธุรกิจผู้เย่อหยิ่งไว้ได้อย่างไร้ที่ติ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปยังร่างระหงที่ก้าวเข้ามาในห้องประชุมด้วยท่าทีมั่นใจ ทว่า... ลมหายใจของธามกลับสะดุดกึก ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นกระชากวิญญาณออกจากร่าง ร่างเพรียวระหงในชุดสูดกางเกงเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ขับเน้นทรวดทรงเอวคอดกิ่วและสะโพกผายให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น เรือนผมสีดำสนิทถูกรวบตึงเป็นหางม้าเผยให้เห็นลำคอระหงและใบหน้ารูปไข่ที่เฉี่ยวคมดุดัน ใบหน้านั้นถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา ทว่าริมฝีปากอิบอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงก่ำดั่งกุหลาบพิษกลับเผยรอยยิ้มเหยียดยิ้มที่ส่งตรงมายังเขา... รอยยิ้มที่กรีดลึกลงไปในขั้วหัวใจ รินรดา! ไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอคนเดิมที่เขี่ยทิ้งราวกับเศษกระดาษเมื่ออดีตอีกต่อไปแล้ว ผู้หญิงตรงหน้าคือ "ริน" นักลงทุนสาวทรงอิทธิพลผู้กุมชะตากรรมของตลาดหลักทรัพย์และพาร์ทเนอร์คนสำคัญที่บริษัทของเขากำลังต้องการตัวยิ่งกว่าสิ่งใด ธามผุดลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัว กล้ามเนื้อทุกส่วนบน The body ของเขาเกร็งเครียด ความรู้สึกร้อนผ่าวแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง หัวใจที่เคยด้านชากลับเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความโหยหา ความตกตะลึง และความสำนึกผิดที่ถูกฝังกลบไว้ภายใต้กองเพลิงแห่งอีโก้ผุดพรายขึ้นมาแผดเผาเขาอีกครั้ง "ริน..." ชื่อนั้นหลุดลอดจากริมฝีปากหนาแผ่วเบา ราวกับคนละเมอ เขาก้าวเท้าออกไปสัญชาตญาณ ร่างสูงใหญ่พยายามจะเดินเข้าไปหาผู้หญิงที่เป็นเจ้าของเรือนร่างและดวงตากลมโตคู่นั้น แต่ทว่า... รินรดากลับหยุดเดิน เธอปรายตามองเขาด้วยหางตา แววตาคู่นั้นไม่มีร่องรอยของความรัก ความเจ็บปวด หรือแม้แต่ความโกรธแค้นหลงเหลืออยู่เลย มันว่างเปล่า เยnชา และราบเรียบ ราวกับเขาก็เป็นเพียงธาตุอากาศธาตุหนึ่งที่ไร้ตัวตนในสายตาของเธอ รินรดาเบือนหน้าหนีอย่างไร้เยื่อใย เธอเดินตรงไปยังเก้าอี้ประธานฝั่งตรงข้ามโดยไม่แม้แต่จะชายตามองเขาอีกเป็นครั้งที่สอง ราวกับว่าชื่อ "ธาม" ไม่เคยมีตัวตนอยู่ในความทรงจำของเธอเลยแม้แต่น้อย "สวัสดีค่ะท่านประธานธาม ดิฉัน 'รินรดา' ตัวแทนจากคีย์อินเวสต์เมนต์ หวังว่าการร่วมงานของเราในโปรเจกต์นี้ จะราบรื่นและ... ไม่ทำให้ดิฉันรู้สึกเสียเวลานะคะ" น้ำเสียงหวานใสแต่เฉียบคมราวน้ำแข็งบาดลึกเข้าไปถึงกระดูกดำ ทุกถ้อยคำถูกเปล่งออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ ไร้ซึ่งความลังเลและไม่มีความเคารพในฐานะอดีตสามีแม้แต่น้อย ธามยืนแข็งทื่อราวกับถูกสาบให้เป็นหิน ความรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกข้างซ้ายราวกับถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทง อีโก้ที่เขาเคยภาคภูมิใจนักหนากำลังถูกรอยยิ้มเยาะหยันของเธอเหยียบย่ำจนป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี สายตาที่เคยทอดมองเธออย่างหยิ่งผยองในอดีต บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความร้าวรานและความกระวนกระวายใจอย่างถึงที่สุด ผู้หญิงที่เคยวิ่งตามเขา... ผู้หญิงที่เคยร้องไห้แทบขาดใจคาแทบเท้าเขา... ในวันนี้ เธอกลับมองเขาเหมือนคนแปลกหน้า... หรือแย่ยิ่งกว่านั้น เธอมองเขาเป็นแค่ฝุ่นละอองที่เธอไม่จำเป็นต้องก้มลงมองด้วยซ้ำ รินรดานั่งลงอย่างสง่างาม เธอหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเปิดเอกสารโครงการอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ ด้วยแววตาท้าทายที่ซ่อนคมมีดเอาไว้เต็มเปี่ยม "เชิญนั่งเถอะค่ะท่านประธาน เรามีเรื่องสำคัญที่ต้องสะสางกันอีกเยอะ... ในฐานะคู่ค้านะคะ" ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องประชุมอีกครั้ง ทว่ามันกลับเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลที่พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ ธามกำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปーン ความรู้สึกร้อนรุ่มตีรวนขึ้นมาในอก เขารู้ดีว่าเกมนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องธุรกิจ แต่มันคือเกมเดิมพันหัวใจที่เขาไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด... แม้ว่าเขาจะต้องแลกด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีก็ตาม ทว่า ในวินาทีที่เขากำลังจะอ้าปากเอ่ยคำพูดบางอย่างเพื่อทลายกำแพงน้ำแข็งนั้น เสียงเคาะประตูก็เบาหวิวขึ้น พร้อมกับร่างสูงโปรดของ "คีย์" นักลงทุนหนุ่มคู่คิดคนสนิทของรินรดาที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น แต่สายตากลับจ้องมองธามด้วยความเย้ยหยัน คีย์เดินตรงเข้าไปโอบไหล่บางของรินรดาอย่างสนิทสนม พร้อมกับกระซิบกระซาบถ้อยคำบางอย่างข้างใบหูของเธออย่างออดอเซาะ และภาพบาดตานั้นก็ทำให้ธามแทบคลั่ง... เมื่อรินรดากลับส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้กับชายอื่น—รอยยิ้มที่เขาไม่เคยได้รับมันมานานนับหลายปี! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความเจ็บปวดและเกมแค้นครั้งนี้ด้วยกันนะคะ