กลิ่นอายความลับ

กลิ่นอายความลับยังไม่ทันจางหายจากปลายนิ้ว รินรดาก็สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลในมือ เอกสารที่เธอกำลังเปิดอ่านใต้แสงไฟสลัวของห้องทำงานทนายความในยามวิกาล บ่งบอกถึงรอยร้าวของความยุติธรรมที่ถูกกลบฝังไว้ใต้พรมของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ข้อมูลการเสียชีวิตของอดีตคนไข้รายหนึ่งมีความผิดปกติที่ซ่อนอยู่หลังตัวเลขสถิติทางการแพทย์ที่ถูกตกแต่งอย่างแนบเนียน และเบื้องหลังตัวเลขเหล่านั้น มีเงาของใครบางคนทาบทับอยู่ เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งตามด้วยการเปิดเข้ามาอย่างไร้มารยาท ธีร์ธัชก้าวเข้ามาในห้องโดยไม่รอให้เธออนุญาต กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายเฉพาะตัวของห้องผ่าตัดลอยมาแตะจมูก ร่างสูงในชุดสูทสีเข้มไร้รอยยับยืนค้ำหัวโต๊ะทำงานของเธอ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตากำลังมองสำรวจเอกสารบนโต๊ะด้วยความนิ่งสงบที่น่ากลัว "คุณกำลังเล่นกับไฟ รินรดา" น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้น ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบตัวหนักอึ้งขึ้นมาทันที รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของทนายความสาวไม่มีความหวาดกลัว เจือไว้ด้วยความท้าทายที่ถูกเก็บซ่อนภายใต้ท่าทีสุขุม "ไฟดวงนี้ไม่ได้ร้อนพอจะทำให้ฉันกลัวหรอกค่ะ นายแพทย์ธีร์ธัช หรือว่าคุณกำลังร้อนรนเสียเอง ที่หลักฐานชิ้นนี้กำลังจะพาความจริงออกมาสู่แสงสว่าง" ธีร์ธัชหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นต่ำทุ้มและเย็นเยียบ เขาโน้มตัวลงใช้มือทั้งสองข้างค้ำโต๊ะทำงานเข้าหาเธอ ระยะห่างระหว่างใบหน้าลดลงจนรินรดาได้ยินเสียงลมหายใจของเขา "ความจริงที่คุณดิ้นรนไขว่คว้า มันไม่ใช่สิ่งที่สวยงามอย่างที่คุณคิดหรอกนะ ความยุติธรรมที่คุณยึดมั่น... บางครั้งมันก็เป็นแค่เครื่องมือฆ่าคนทางอ้อม" "คุณหมายความว่ายังไง" รินรดากัดกรามแน่น พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นไหว เมื่อสัมผัสได้ถึงอิทธิฤทธิ์ทางจิตวิทยาที่เขากำลังใช้ครอบงำเธอ "หมายความว่าคุณควรจะถอยออกไปซะ" ธีร์ธัชพูดเสียงเรียบ แต่เด็ดขาด สายตาที่มองเธอมันไม่ใช่การขู่ก้าวร้าว แต่มันคือการเตือนภัยจากคนที่รู้ว่าเหยื่อกำลังเดินเข้าสู่ดงกระสุน "คดีนี้ไม่ใช่เรื่องของความถูกต้อง แต่มันคือเกมอำนาจ ถ้าคุณยังดึงดันขุดคุ้ยต่อไป คนที่จะไม่ได้แค่ใบประกอบวิชาชีพ แต่จะเป็นชีวิตของคุณเองที่จะต้องแลก" รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้ส่วนสูงจะน้อยกว่าเขา แต่รัศมีแห่งความดื้อรั้นในตัวเธอกลับไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขา จนปลายจมูกแทบจะชนกัน "ขู่ฉันเหรอคะ? น่าแปลกนะคะที่หมอผู้ทรงเกียรติอย่างคุณ ถึงได้ใส่ใจกับการเคลื่อนไหวของทนายความตัวเล็กๆ คนนี้มากจนต้องมาเตือนถึงที่" ธีร์ธัชไม่ถอยหนี เขากลับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาดำขลับคู่นั้น นิ้วเรียวยาวของเขาเอื้อมมาแตะที่ปลายแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ แล้วดันมันกลับไปหาเธอเบาๆ "ผมไม่ได้ขู่... ผมกำลังเมตตาคุณ" เสียงกระซิบของเขาชิดริมฝีปากเธอ ร้อนผ่าวและอันตราย "ถอนตัวจากคดีนี้ซะ รินรดา ก่อนที่ความอยากรู้อยากเห็นของคุณ จะกลายเป็นโลงศพที่ฝังคุณไว้ตลอดกาล" บรรยากาศในห้องเงียบงันจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ทว่าก่อนที่รินรดาจะได้ตอบโต้คำขู่ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายความลับนั้น เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ เธอเหลือบสายตาไปมองหน้าจอที่สว่างวาบในความมืด ภาพถ่ายล่าสุดจากกล้องวงจรปิดหน้าบ้านพักของเธอ... ปรากฏร่างของบุคคลสวมฮู้ดสีดำกำลังยืนอยู่หน้าประตู พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงเข้ามาว่า: *'เธอกำลังเลือกทางผิด เหมือนกับครอบครัวของเธอในอดีต'* หัวใจของรินรดากระตุกวูบ ความทรงจำอันเจ็บปวดจากการสูญเสียครอบครัวพรั่งพรูเข้ามาในสมอง เธอนิ่งงันไปชั่วขณะ หันขวับกลับมามองหน้าธีร์ธัชที่ตอนนี้รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างมีความหมาย ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปกับความมืดมิดนี้ด้วยกันนะคะ — เงาจันทราลี้ลับ