แผนซ้อนแผน

เสียงตบโต๊ะดังสนั่นจนถ้วยกระเบื้องเคลือบสีครามบนโต๊ะจัดเลี้ยงสั่นสะเทือน น้ำชาอุ่นร้อนกระฉอกเปื้อนผ้าปูโต๊ะสีหม่น แต่ไม่มีใครในห้องโถงใหญ่ของสมาคมการค้าประจำคอมมูนกล้าส่งเสียงท้วงติง แม้แต่ครึ่งคำ "หลินฟาง! เธอหมายความว่าอย่างไร หุ้นส่วนการค้าของเธอกลأจะถอนตัวกลางคันในงานฉลองสัญญาจัดส่งพืชผักล็อตใหญ่เช่นนี้ อยากจะหักหน้าตระกูลเฉินหรือไง!" เสียงแหลมสูงของป้าสะใภ้รองดังแหวขึ้นมาทำลายความเงียบ นางจงใจปล่อยเสียงให้ดังพอที่แขกเหรื่อและเจ้าหน้าที่ระดับสูงของคอมมูนที่มาร่วมงานหันมามองเป็นตาเดียว รอยยิ้มเยาะเย้ยฉาบอยู่บนใบหน้าอวบอิ่มที่พยายามแต่งแต้มด้วยแป้งราคาถูก นางรอเวลานี้มานานนับเดือน—เวลาที่จะเหยียบย่ำความสำเร็จของสะใภ้รองผู้บังอาจปีนเกลียวขึ้นมาเป็นแม่ค้ามือทองจนหน้าตาเฉิดฉาย หลินฟางไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย หญิงสาวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาและกางเกงผ้าฝ้ายสีดำเรียบง่ายยืนสงบนิ่งอยู่หลังเก้าอี้ไม้ ปลายนิ้วเรียวยาวบรรจงหมุนถ้วยชาในมือช้าๆ กลิ่นหอมกรุ่นของชาไป๋ฮ่าวอิ่นเจินลอยกรุ่นตัดกับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัว นางเงยหน้าขึ้นสบตาป้าสะใภ้รองด้วยแววตานิ่งสงบ ราวกับกำลังมองสุนัขข้างถนนที่กำลังเห่าใส่ใบไม้ไหว "ป้าสะใภ้รองใจเย็นก่อนสิครับ... เอ้ย ใจเย็นก่อนสيคะ... เอ่อ ใจเย็นก่อนสิครับ" หลินฟางเกือบเผลอหลุดปากสำนวนตามความคุ้นชิน แต่นางเปลี่ยนกลับมาใช้เสียงนุ่มนวลราบเรียบได้อย่างแนบเนียน "หุ้นส่วนที่ท่านพูดถึง หมายถึงสหกรณ์การเกษตรอำเภอหนานshan หรือว่าพ่อค้าคนกลางจากเมืองหลวงที่ท่านแอบไปทำสัญญาซ้อนลับหลังฉันกันแน่ล่ะครับ?" สิ้นคำพูดนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของป้าสะใภ้รองก็แข็งค้าง ดวงตาตี่เล็กเบิกกว้างขึ้นวูบหนึ่งด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบกลบเกลื่อนด้วยการแค่น1หัวเราะเสียงดังกลบเกลื่อน "เหลวไหล! พูดจาเพ้อเจ้ออะไรของเธอ หลินฟาง สามีเธอก็เป็นแค่นายทหารปลดประจำการที่วันๆ เอาแต่ขุดดินปลูกผัก จะไปมีปัญญาติดต่อพ่อค้าจากเมืองหลวงตั้งแต่เมื่อไหร่ ทุกคนในที่นี้ก็เห็นอยู่ว่าเอกสารในมือฉันคือสัญญาตัวจริงที่ลงนามโดยหัวหน้าฝ่ายจัดซื้อ!" ป้าสะใภ้รองชูเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นเหนือหัวอย่างลำพองใจ สายตาหันไปขอแนวร่วมจากบรรดาญาติสนิทมิตรสหายที่พากันพยักหน้าสนับสนุน ส่งเสียงซุบซิบนินทากระจายไปทั่วห้อง ในมุมมืดของห้องโถง เฉินเหว่ยยืนกอดอกพิงเสาไม้เนื้อแข็ง ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อแจ็คเก็ตทหารเก่าๆ ให้ความรู้สึกมั่นคงราวกับขุนเขา สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังพยายามเล่นงานภรรยาของตน เขารู้ดีว่าภรรยารักของเขาไม่ได้เดินเข้ามาในถ้ำเสือมือเปล่า หลินฟางเตรียมการเรื่องนี้มานานเกินกว่าจะปล่อยให้ใครมาตบหน้ากลางงานได้ง่ายๆ หลินฟางแย้มยิ้ม มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนที่มองรู้สึกหนสันหลังวาบ รอยยิ้มแบบนี้แหละที่เฉินเหว่ยรู้ดีว่า "เหยื่อกำลังเดินเข้าสู่หลุมพราง" "จริงสินะครับ... เอกสารฉบับนั้นสำคัญมากจริงๆ" หลินฟางก้าวเท้าช้าๆ เดินเข้าไปใกล้โต๊ะประธาน ฝีเท้ามั่นคงและสง่างาม นางหยิบกระดาษแผ่นเล็กๆ อีกใบออกจากกระเป๋าเสื้อ "แต่ก่อนที่ท่านจะประกาศความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของตระกูลใหญ่โต ขออนุญาตให้ฉันอ่านจดหมายฉบับนี้ให้ทุกคนในที่นี้ได้ฟังเสียหน่อย จะได้ไม่หาว่าฉันเป็นสะใภ้เนรคุณที่ไม่ยอมช่วยเหลือครอบครัว" "ไม่จำเป็น! เอกสารของเธอก็แค่..." "อุ้ย อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธเลยครับ ป้าสะใภ้รอง..." หลินฟางขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อม แต่ทรงพลังจนอีกฝ่ายต้องชะงัก "นี่คือจดหมายแจ้งเตือนจากสำนักงานตรวจสอบภาษีและพาณิชย์อำเภอ... เกี่ยวกับการใช้ตราประทับปลอมในการทำสัญญาซื้อขายผลผลิตทางการเกษตรล่วงหน้า มีโทษปรับสูงสุดสามเท่าของมูลค่าสัญญา และจำคุกไม่เกินห้าปี... น่าแปลกจอยะครับ ตราประทับบนสัญญาในมือป้าสะใภ้รอง ทำไมถึงมีรอยตำหนิรูปดาวสามแฉกเหมือนกับของปลอมที่ถูกยึดไปเมื่อวานนี้เป๊ะเลยล่ะครับ?" บรรยากาศในงานฉลองที่เคยครึกครื้น พลันเงียบกริบลงในทันที เสียงลมหายใจสะดุดดังขึ้นให้ได้ยิน ใบหน้าที่เคยอวบอิ่มและมั่นอกมั่นใจของป้าสะใภ้รองเปลี่ยนเป็นสีซีดขาวราวกับกระดาษ กระดาษในมือสั่นเทเทาจนแทบจะร่วงหล่นลงพื้น "เธอ... เธอใส่ร้ายฉัน!" ป้าสะใภ้รองกรีดร้องเสียงหลง หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและหวาดกลัว นางพุ่งตัวจะเข้าไปแย่งเอกสารในมือหลินฟาง แต่ทว่า... ร่างสูงใหญ่ของเฉินเหว่ยขยับตัวเพียงเล็กน้อย เขาก้าวเข้ามาขวางกลางระหว่างภรรยาและป้าสะใภ้รองไว้ได้อย่างพอดิบพอดี เพียงแค่แรงกดดันจากนายทหารสนามที่ผ่านการรบมาอย่างโชกโชน ก็ทำให้ป้าสะใภ้รองผงถอยหลังกรูดจนเกือบสะดุดขาตัวเองล้ม "ระวังหน่อยครับ..." เฉินเหว่ยเอמהเสียงทุ้มต่ำ กังวาน และทรงอำนาจ "ภรรยาผมเป็นคนมือเบา แต่ถ้าผมลงมือเอง เกรงว่ากระดูกท่านอาจจะไม่แข็งแรงพอจะรับไหว" ในวินาทีนั้นเอง ประตูไม้บานใหญ่ของห้องโถงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง เจ้าหน้าที่ในชุดเครื่องแบบสีเขียวเข้มสามนายเดินนำหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม กลิ่นอายความเป็นทางการแผ่ซ่านเข้ามาปกคลุมทั่วบริเวณ "ใครคือผู้รับผิดชอบสัญญาฉบับนี้... ทางเราได้รับแจ้งเบาะแสการทุจริตและปลอมแปลงเอกสารราชการ" หัวหน้าเจ้าหน้าที่เอמהเสียงดังฟังชัด กวาดสายตามองไปรอบห้องก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ป้าสะใภ้รองซึ่งยืนตัวสั่นเทาอยู่หน้าโต๊ะ หลินฟางหันมามองสามี นางส่งยิ้มหวานหยดให้เฉินเหว่ย ซึ่งนายหนุ่มผู้เคร่งขรึมก็เอื้อมมือมาโอบไหล่บางไว้เบาๆ เป็นการให้กำลังใจอย่างเงียบเชียบ แววตาของเขายังคงทอประกายความคลั่งรักและชื่นชมในความแสบสันของภรรยาไม่เสื่อมคลาย ทว่า ท่ามกลางความชุลมุนที่ป้าสะใภ้รองกำลังถูกเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวไปสอบสวน สายตาของหลินฟางก็บังเอิญเหลือบไปเห็นเงาร่างคุ้นตาของใครบางคนที่แอบหลบอยู่หลังเสาต้นใหญ่ บุคคลที่ไม่ควรจะปรากฏตัวอยู่ที่นี่ในเวลานี้—ชายวัยกลางคนสวมหมวกสานต่ำปิดบังใบหน้าครึ่งหนึ่ง มือถือกระเป๋าเอกสารหนังสีดำที่ป่องนูนราวกับบรรจุเงินสดจำนวนมหาศาล กำลังแอบย่องออกทางประตูหลังอย่างเงียบเชียบ หลินฟางหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง... เรื่องสนุกไม่ได้จบลงแค่การฟาดฟันญาติผู้โลภมากเสียหน่อย เพราะดูเหมือนว่า "ปลาตัวใหญ่" ที่ชักใยอยู่เบื้องหลังตัวจริง กำลังจะหนีไม่พ้นเงื้อมมือของนางเสียแล้ว ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ