การประเมินพลังที่ผิดพลาด

"หากแท่งหยกศิลาตรวจจับพลังนี้ไม่แตกสลายคามือ ข้าคงต้องคิดใหม่ว่าตำราโบราณของสำนักพยากรณ์อาจจะเขียนขึ้นมาเพื่อหลอกเด็กอมมือเล่นแล้วล่ะค่ะท่านอาจารย์" เสียงทุ้มต่ำของศิษย์พี่ใหญ่แห่งหออัคคีวารีดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันระดับที่แม้แต่เสียงเข็มตกพื้นก็คงดังราวกับฟ้าผ่า แววตาของเขาที่มองตรงไปยังแท่งหยกสีนิลตรงหน้าเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและไม่อยากจะเชื่อ ศิลา (ตัวเอก) ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าแท่งหยกโบราณที่สั่นสะท้อนด้วยคลื่นพลังงานสีทองอร่ามจนเกิดรอยร้าวโยงใยราวกับใยแมงมุม รอบกายของเขาปรากฏออราไสยเวทหมุนวนเป็นเกลียวคลื่นความกดอากาศสูง ทำเอาเหล่าผู้อาวุโสที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์รอบด้านถึงกับต้องสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ศิลาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความขัดเคืองในใจ ดวงตาคมกริบกวาดมองแผ่นหยกตรงหน้าอย่างระมัดระวัง เขาไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเกิดสภาพน่ากลัวเช่นนี้เลยสักนิด ในฐานะผู้ที่แบกรับปมความลับเรื่องครอบครัวที่หายสาบสูญไปกับคดีไสยเวทในอดีต ศิลาเรียนรู้มาตลอดว่าการทำตัวโดดเด่นคือตั๋วเที่ยวเดียวสู่ความหายนะ แต่ทว่า... ระบบประเมินพลังลึกลับที่ผูกติดอยู่กับจิตวิญญาณของเขากลับไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น *(ติ๊ง! ตรวจพบการปลดปล่อยพลังจิตวิญญาณขั้นสมบูรณ์แบบ... ระบบกำลังประเมินระดับพรสวรรค์)* เสียงแจ้งเตือนก้องกังวานในโสตประสาทของศิลา พร้อมกับหน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าครามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ห่างจากดวงตาของเขาเพียงคืบเดียว ตัวอักษรสีทองเรืองรองค่อย ๆ สลักทีละคำอย่างน่าเกรงขาม *(ผลการประเมิน: ผู้มีพรสวรรค์สูงส่งระดับตำนาน - ระดับ SSS)* *(คำเตือนพิเศษ: โครงสร้างพลังงานในร่างกายของเป้าหมายมีความซับซ้อนเกินกว่าขอบเขตการวัดทั่วไป ระบบได้ปรับเทียบค่าพื้นฐานใหม่โดยอัตโนมัติ)* ศิลาเกือบจะเผลอสบถออกมาหากไม่ติดว่าต้องรักษาภาพลักษณ์ความสำรวมต่อหน้าผู้ทรงคุณวุฒิหลายสิบชีวิต สูงส่งระดับตำนาน? บ้าไปแล้ว! เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ดิ้นรนศึกษาคาถาอาคมพื้นฐานเพื่อตามหาเบาะแสของตระกูลเท่านั้น พรสวรรค์ระดับนี้มันควรจะอยู่กับพวกสัตว์ประหลาดพันปี ไม่ใช่กับคนธรรมดาที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดจากค่ายกลวิญญาณเมื่อสัปดาห์ก่อน "เป็นไปได้อย่างไร..." เสียงพึมพำลอดออกมาจากปากของอาจารย์เพทายที่ยืนกอดอกอยู่มุมมืดของห้องโถง ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบเฉยราวน้ำแข็งสลัก บัดนี้กลับฉายแววเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมปลาบของอาจารย์เพทายจ้องมองรอยร้าวบนแท่งหยกสิลานั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความตกใจ ความสงสัย และประกายตาบางอย่างที่อ่านไม่ออก ในโลกไสยเวทและศาสตร์ลี้ลับ การทดสอบพลังด้วยแท่งหยกศิลาถือเป็นมาตรฐานสากล แท่งหยกนี้สืบทอดมาจากบรรพกาล ถูกสร้างขึ้นเพื่อวัดปริมาณและคุณภาพของกระแสลมปราณในกายทิพย์ของผู้ฝึกตน ค่ามาตรฐานสูงสุดที่เคยบันทึกไว้ในรอบสามร้อยปีคือระดับ A เท่านั้น และนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้คนผู้นั้นกลายเป็นเสาหลักของสำนักใหญ่ได้อย่างสบาย ทว่า ตอนนี้... แท่งหยกที่ขึ้นชื่อว่าไม่มีทางทำลายได้ง่าย ๆ กลับกำลังจะแหลกสลายคามือของศิลา "ศิลา ถอนพลังออกเดี๋ยวนี้!" อาจารย์เพทายส่งกระแสจิตพุ่งตรงเข้ามาในห้วงความคิดของศิลา น้ำเสียงของเข้มงวดและเต็มไปด้วยความเร่งร้อน "เจ้ากำลังดึงดูดสายตาที่ไม่สมควรให้ความสนใจ! รีบระงับจุดตันตระกูลซะ ก่อนที่ม่านพลังรอบหอคอยจะรับไม่ไหว!" ศิลารีบทำตามคำสั่งทันที เขาขบกรามแน่น ปิดกั้นจักระในร่างกายและกดดันกระแสลมปราณทั้งหมดให้ไหลย้อนกลับสู่จุดตันแท้ การควบคุมพลังระดับนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย มันต้องใช้สมาธิขั้นสูงและแรงกายมหาศาล เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผมและลำคอของเด็กหนุ่ม ขณะที่เขากัดฟันกรอดเพื่อต้านทานแรงสะท้อนกลับจากแท่งหยก *เปรี๊ยะ! โครーム—!* เสียงระเบิดเบา ๆ ดังขึ้นพร้อมกับแท่งหยกสีนิลที่แตกร้าวออกเป็นสองเสี่ยง เศษหยกชิ้นเล็กชิ้นน้อยร่วงหล่นลงกระทบพื้นหินอ่อนเสียงดังสนั่น ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้องโถง ผู้อาวุโสหลายคนถึงกับลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างราวกับเห็นภูตผีปีศาจกลางวันแสกๆ ความเงียบงันปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ ก่อนที่เสียงซุบซิบค่อย ๆ ดังเซ็งแซ่ราวกับฝูงผึ้งแตกตระหนก "แท่งหยก... แตกละเอียดอย่างนั้นหรือ?" "เด็กหนุ่มคนนี้เป็นใครกันแน่? อายุไม่น่าจะเกินยี่สิบปีด้วยซ้ำ แต่กลับมีพลังที่สามารถทำลายศิลาชำระวิญญาณได้!" "หรือว่า... ข่าวลือเรื่องทายาทสายเลือดโบราณที่สาบสูญจะเป็นความจริง?" ศิลายืนหอบหายใจเบา ๆ พยายามปรับลมหายใจให้เป็นปกติ ใบหน้าที่ซีดเซียวเล็กน้อยถูกปกปิดด้วยท่าทีนิ่งสงบ เขารู้ดีว่าความผิดพลาดครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก ระบบประเมินพลังบ้าๆ นั่นไม่ได้แค่ประเมินผิดพลาด แต่มันกำลังผลักเขาเข้าไปอยู่กลางพายุหมุนแห่งความโลภและการชิงดีชิงเด่นของเหล่าสำนักใหญ่โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว "ช่างเป็น... พรสวรรค์ที่น่าสะพรึงกลัวเสียจริง" ผู้อาวุโสสูงสุดผู้ทำหน้าที่ควบคุมการทดสอบก้าวเท้าช้าๆ ออกมาเบื้องหน้า ดวงตาฝ้าฟางแต่ทว่าทรงพลังพินิจพิเคราะห์ศิลาตั้งแต่หัวจรดเท้า รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของท่าน "หลายสิบปีมานี้ ข้าไม่เคยเห็นใครทำให้ศิลาบรรพกาลตอบสนองได้รุนแรงขนาดนี้มาก่อน เจ้าหนู... เจ้าชื่ออะไรนะ?" "ศิลาขอรับ... เอ่อ ศิลาค่ะ" ศิลาเผลอหลุดปากใช้สรรพนามชายตามความคุ้นชินเก่า ก่อนจะรีบเปลี่ยนกลับมาสำรวมกิริยาตามมารยาทที่ควรจะเป็น "ผู้อาวุโסโปรดอภัย ข้าเองก็ไม่ทราบว่าเหตุใดแท่งหยกถึงได้..." "ไม่ต้องแก้ตัวหรอกค่ะ ผลลัพธ์มันฟ้องอยู่ทนโท่" อาจารย์เพทายเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างผู้อาวุโสกับศิลา ร่างสูงสง่าในชุดคลุมสีเข้มบังร่างของเด็กหนุ่มไว้ครึ่งหนึ่ง สายตาคมกราบกวาดมองเหล่าผู้อาวุโสรอบด้านด้วยความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ "ศิษย์ของข้าผู้นี้เพิ่งเริ่มฝึกฝนไสยเวทขั้นพื้นฐาน ร่างกายยังไม่คุ้นชินกับการปลดปล่อยพลังงาน หากมีความเสียหายใดเกิดขึ้นกับทรัพย์สินของหอคอย ข้าในฐานะอาจารย์ผู้ดูแลจะเป็นผู้รับผิดชอบเองทั้งหมดค่ะ" น้ำเสียงของอาจารย์เพทายราบเรียบแต่น่าเกรงขาม จนไม่มีผู้อาวุโสคนกล้าทักท้วงเรื่องค่าเสียหาย แม้ว่าแท่งหยกนั้นจะมีมูลค่ามหาศาลเพียงใดก็ตาม เพราะในโลกแห่งไสยเวท พรสวรรค์ระดับ SSS นั้นมีค่ามากกว่าหยกนับร้อยพันชิ้น มันคืออาวุธสงครามที่มีชีวิต คือความหวังใหม่ หรืออาจจะเป็นภัยพิบัติครั้งใหญ่ของสำนัก... ไม่มีใครกล้าประมาทคนที่มีศักยภาพระดับนี้ ศิลายืนหลบอยู่เบื้องหลังแผ่นหลังกว้างของอาจารย์เพทาย ลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก แต่ในขณะเดียวกัน หัวใจของเขากลับเต้นรัวเร็วกว่าเดิมเมื่อหวนนึกถึงหน้าต่างระบบที่ยังคงลอยค้างอยู่ตรงหน้า *(ติ๊ง! คำเตือนจากระบบ: เนื่องจากพลังระดับ SSS ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ ภารกิจลับระดับ SSS: "เงาแห่งความมืดที่ตามล่า" ได้ถูกกระตุ้นโดยอัตโนมัติ)* *(รายละเอียด: ศัตรูในอดีตที่เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของครอบครัวท่าน ได้รับคลื่นพลังงานที่ท่านปลดปล่อยเมื่อครู่ และกำลังเคลื่อนพลมายังจุดที่ท่านอยู่)* *(เวลาที่เหลือเหลือก่อนเป้าหมายจะมาถึง: 15 นาที)* ดวงตาของศิลาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความหนาแน่นของความกดดันพุ่งสูงขึ้นจนขนลุกซู่ เขารีบเงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์เพทายที่หันกลับมามองเขาพอดี และจากแววตาคู่นั้น ศิลาก็รู้ได้ทันทีว่า... อาจารย์เองก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติที่กำลังคืบคลานเข้ามาในระยะประชิดนี้เช่นกัน ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบททดสอบนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!