ความซวยของนายปากจัด

"ถ้าคุณยังไม่เซ็นชื่อลงไปในหน้าสุดท้าย ภายในสิบวินาทีนี้... ผมรับรองว่าภาพหลุดเมื่อคืนของคุณ จะไปปรากฏอยู่บนหน้าหนึ่งของทุกสำนักข่าวภายในเที่ยงวันนี้แน่ครับ คุณเรน" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบเย็นชาดังขึ้นจากปลายเตียง ทำลายความเงียบงันภายในห้องนอนกว้างขวางสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่ตกแต่งด้วยโทนสีเทาดำ เรนสะดุ้งตื่นเต็มตา หัวสมองที่ยังมึนงงจากการดื่มอย่างหนักเมื่อคืนพยายามประมวลผลเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายความหรูหราของห้องนี้ไม่ใช่ห้องของเขาแน่นอน และที่สำคัญที่สุด... เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เขาสวมอยู่ตอนนี้ มันยับยู่ยี่และไม่ใช่ชุดที่เขาใส่ไปงานปาร์ตี้เมื่อคืนนี้ด้วยซ้ำ! เรนขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมา ความเจ็บแปล๊บแล่นริ้วขึ้นที่ขมับ แต่เขาก็ฝืนความปวดร้าวแล้วดีดตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงอย่างรวดเร็ว ดวงตาเรียวคมกริบราวกับแมวป่าจ้องมองผู้ชายที่ยืนกอดอกพิงกรอบหน้าต่างด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งโกรธ หงุดหงิด และประหลาดใจ ผู้ชายคนนั้นคือ "คินน์" ประธานหนุ่มแห่งอาณาจักรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ ผู้ชายที่ใครๆ ต่างก็บอกว่าเข้าถึงยากยิ่งกว่าภูเขาน้ำแข็ง และขึ้นชื่อเรื่องความไร้ความปรานีในโลกธุรกิจ แต่ในเวลานี้ เขากลับยืนมองเรนด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างเหนือกว่า เรนก้มมองเอกสารหนาปึกที่ถูกโยกมาวางไว้บนตัก กระดาษแผ่นบนสุดมีหัวข้อตัวหนาโตพิมพ์ไว้ว่า *"สัญญาข้อตกลงแลกเปลี่ยนผลประโยชน์และความสัมพันธ์ทางธุรกิจ (และส่วนตัว)"* "คุณมันบ้าไปแล้วหรือไง คินน์!" เรนพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหลืออด น้ำเสียงแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความดุดันไม่แพ้กัน "ผมไปทำบ้าอะไรให้คุณถึงต้องเอาเรื่องไร้สาระแบบนี้มาผูกมัดผม หรือว่าสมองคุณกระทบกระเทือนจากการประชุมมากเกินไป จนแยกแยะไม่ออกว่าอันไหนงานเลี้ยงบริษัท อันไหนลักพาตัวกักขังหน่วงเหนี่ยว!" คินน์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนออกช้าๆ เผยให้เห็นลำคอแกร่งและผิวเนื้อเนียน "ผมไม่ได้ลักพาตัวคุณนะครับ คุณเรน... เมื่อคืนคุณเป็นคนเดินมาบอกผมเองว่า 'ถ้าอยากได้หุ้นบริษัทของพ่อผม คุณต้องเอาชนะผมให้ได้บนเตียง' แถมยังเป็นคนลากผมขึ้นมาบนห้องนี้ด้วยความเต็มใจ... จำไม่ได้เหรอครับ?" เรนชะงักไปชั่วขณะ เลือดในกายสูบฉีดขึ้นมาจนใบหน้าร้อนผ่าว แม้ความทรงจำช่วงดึกจะขาดหายไปเป็นช่วงๆ แต่คำพูดเย้าแหย่แบบหน้าตายของอีกฝ่ายกลับทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนตบหน้ากลางมหานศาลา "เหลวไหล! ผมเนี่ยนะจะพูดแบบนั้น... คุณแต่งเรื่องขึ้นมาเองชัดๆ!" เรนเถียงกลับทันควัน ดวงตากลมโตวาวโรจน์ด้วยความโมโห "ต่อให้ผมเมาจนจำอะไรไม่ได้ แต่ผมไม่มีทางเสนอตัวให้คนปากร้ายอย่างคุณเด็ดขาด!" "ปากร้ายเหรอครับ?" คินน์ก้าวเท้าเข้ามาใกล้เตียงทีละน้อย แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวตนของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่จนเรนเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว คินน์โน้มตัวลงมาใช้มือข้างหนึ่งยันฟูกเตียงไว้ ก้มหน้าลงกระซิบชิดใบหูของคนอวดดี "แต่เมื่อคืน... คุณไม่ได้พูดแบบนี้นะครับ คุณเรียกชื่อผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนผมเกือบจะใจอ่อนยอมยกหุ้นทั้งหมดให้คุณฟรีๆ อยู่แล้วเชียว" "ไอ้...!" เรนผลักไหล่กว้างออกไปสุดแรงด้วยความรังเกียจและเขินอายจนใบหน้าแดงก่ำถึงใบหู แต่คินน์กลับมั่นคงราวกำแพงหิน ไร้การสะท้านสะเทือน ร่างสูงเพียงแค่ขยับตัวเข้ามาชิดกว่าเดิมจนแทบจะไม่มีช่องว่างระหว่างกัน "อ่านสัญญาซะนะครับ... เพราะถ้าคุณไม่เซ็น ทางเลือกเดียวที่คุณเหลืออยู่คือการเป็นคู่หมั้นของผมอย่างเป็นทางการตามกฎหมาย" คินน์เอ่ยเสียงพร่า ประโยคหลังไม่ได้พูดเล่น ดวงตาคมกริบคู่นั้นเต็มไปด้วยความจริงจังที่น่ากลัวจนเรนรู้สึกสันหลังวาบ เรนกัดริมฝีปากล่างแน่น สมองกำลังประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ตัวเขาเองเพิ่งจะโดนอดีตคนรักหักหลังและแย่งชิงโปรเจกต์สำคัญไป หากตอนนี้มีข่าวฉาวกับมาเฟียอย่างคินน์หลุดออกไปอีก ชีวิตการทำงานในวงการคงพินาศย่อยยับไม่มีชิ้นดี แต่ถ้าเซ็นสัญญาบ้าๆ นี่ เขาก็จะกลายเป็นทาสรับใช้ของปีศาจตนนี้ไปตลอดกาล "คุณต้องการอะไรกันแน่ คินน์ หุ้นบริษัทผมคุณก็มีอยู่แล้ว ทำไมต้องมาเล่นตลกอะไรแบบนี้ด้วย?" เรนถามเสียงลอดไรฟัน พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น "ผมไม่ได้เล่นตลกครับ เรน" คินน์ยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง สายตาทอดมองลงมาด้วยความลึกล้ำที่ซ่อนความคลั่งรักเอาไว้ภายใต้หน้ากากเย็นชาอย่างแนบเนียน "ผมแค่กำลังทวงของที่ควรจะเป็นของผมคืน... และรวมถึงตัวคุณด้วย" เรนจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้ มือเรียวหยิบปากกาบนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาด้วยท่าทางฮึดฮัด "ก็ได้! อยากได้นักใช่ไหมไอ้สัญญาเนี่ย..." เขากำลังจะก้มลงเซ็นชื่อลงไปในกระดาษแผ่นนั้นเพื่อตัดรำคาญ แต่ทว่า... *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันอย่างเร่งรีบ ตามด้วยเสียงเปิดประตูที่ดังแทรกเข้ามาทันทีโดยไม่รอให้อณุญาตจากเจ้าของห้อง "คุณคินน์ครับ! แย่แล้วครับ! ทางบอร์ดบริหารกำลังรวมตัวกันที่ห้องประชุมใหญ่ เพราะมีข่าวลือว่า..." เสียงของเลขาหนุ่มคนสนิทขาดหายไปทันทีเมื่อก้าวเข้ามาเห็นภาพเบื้องหน้า ภาพที่ประธานหนุ่มผู้เย็นชาและไร้พ่าย กำลังโน้มตัวคร่อมอยู่บนเตียงโดยมีร่างของเรนผู้เป็นคู่แข่งทางธุรกิจคนสำคัญนั่งกอดอกหน้าตาถมึงทึงอยู่ใต้ร่างในระยะประชิด เรนหันขวับไปมองผู้มาใหม่ทันที ในขณะที่คินน์ถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างขัดใจที่จังหวะเวลาช่างไม่เป็นใจเอาเสียเลย และก่อนที่เรนจะได้อ้าปากเอ่ยคำใดออกมาเพื่ออธิบายสถานการณ์อันน่าเข้าใจผิดนี้ เลขาหนุ่มก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจระคนหวาดหวั่น ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้บรรยากาศในห้องดิ่งลงเหวในพริบตา "ระ... หรือว่า... ข่าวลือเรื่องที่คุณคินน์จับตัวคุณเรนมาขังไว้เพื่อบังคับแต่งงาน... จะเป็นเรื่องจริงครับ?!" --- ติดตามตอนต่อไปใน "ดีลลับฉบับตัวร้าย: อย่าท้าทายคนคลั่งรัก" นะครับ [ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่แวะมาสัมผัสความคลั่งรักในแบบฉบับของราชันย์หอกทมิฬ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ]