ผู้พิทักษ์แห่งผืนป่า

"ถ้าเธอยังร่ายเวทอัดประจุมานาเร็วกว่าอัตราการรีเฟรชของแพ็กเก็ตข้อมูลอีกแค่จังหวะเดียว แขนขวาของเธอคงกลายเป็นเศษซากไฟล์ขยะไปแล้วนะ ลีน่า" น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมของคริตดังแทรกผ่านเสียงคำรามก้องราวกับฟ้าผ่าของผืนป่าเบื้องหน้า ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนแสงสีแดงฉานระยิบระยับจากหน้าต่างสถานะระบบที่ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ ชายหนุ่มขยับตัวหลบกิ่งไม้หนาที่พุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วสูงอย่างเฉียดฉิว รองเท้าบู๊ตหนาเหยียบลงบนรากไม้ที่ปกคลุมด้วยมอสสีเขียวมรกต ก่อนจะดีดตัวถอยหลังมารวมกลุ่มกับหญิงสาว ลีน่ากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ใบหน้าเรียวสวยอาบไล้ด้วยเหงื่อกาฬและร่องรอยเขม่าควันจากการปะทะ เปลวเพลิงสีฟ้าครามที่ลุกโชนอยู่รอบกายเธอสั่นไหวรุนแรงสะท้อนถึงมานาที่ใกล้แตะขีดจำกัด หญิงสาวปรายตามองชายหนุ่มด้วยความหงุดหงิดระคนไม่สบอารมณ์ แม้ในยามวิกฤตเช่นนี้ ทิฐิอันสูงส่งของเธอก็ยังไม่ยอมลดราวาศอกให้ใครง่ายๆ "ไม่ต้องมาสั่งสอนฉันนะ คริต! นายก็เห็นว่าเจ้านั่นไม่ใช่แค่สัตว์อสูรธรรมดา ไอ 0 กับ 1 ที่รั่วไหลออกมาจากร่างมันกำลังกัดกินทุกตารางนิ้วของเขตป่านี้อยู่ นายมัวแต่ยืนคำนวณบ้าบออะไรอยู่ได้ ถ้าไม่อยากตายก็ช่วยหาทางแก้บั๊กบ้านี่ซะทีสิ!" ลีน่าตวาดกลับเสียงกร้าว พร้อมกับสะบัดมือซัดลูกไฟอัดแน่นเข้าสกัดรากไม้ที่พยายามเลื้อยรัดข้อเท้าของคริตจนมันแหลกละเอียดเป็นจุล เบื้องหน้าของพวกเขาทั้งสองคือ "เทนต์ประจำป่า" (Forest Treant) ขนาดยักษ์ สูงตระหง่านกว่าสิบเมตร ลำต้นของมันบิดเบี้ยวผิดรูป เปลือกไม้สีน้ำตาลเข้มถูกแทนที่ด้วยลวดลายเรืองแสงสีแดงฉานคล้ายวงจรไฟฟ้าที่กำลังลัดวงจร ดวงตากลมโตสีเขียวมรกตตามธรรมชาติบัดนี้ถูกแทนที่ด้วยหน้าจอโค้ดคำสั่งสีดำสนิทที่มีตัวอักษรวิ่งพล่านด้วยความเร็วสูง ไวรัสคอมพิวเตอร์ระดับสูงที่ถูกฉีดเข้าสู่ระบบนิเวศจำลองนี้กำลังเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ให้กลายเป็น "โหนดข้อมูลที่เสียหาย" ซึ่งพร้อมจะแพร่กระจายความวิบัติไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ คริตไม่ถือสาคำพูดประชดประชันนั้น สายตาของเขายังคงจดจ่ออยู่กับการวิเคราะห์โครงสร้างข้อมูลที่ลอยอยู่เหนือหัวของเทนต์ยักษ์ นิ้วเรียวยาวเคาะกลางอากาศเบื้องหน้าเป็นจังหวะเพื่อดึงหน้าต่างดีบัก (Debug Window) ออกมา ข้อมูลจำนวนมหาศาลไหลผ่านเรตินาของเขาอย่างรวดเร็ว *ระบบโครงสร้างรากแก้วเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์หลักของป่า... ไวรัสประเภท Worm-Trojan ผสมผสาน... หากทำลายร่างกายโดยไม่เคลียร์พื้นที่หน่วยความจำแคช ตัวไวรัสจะกระจายตัวไปยังต้นไม้อื่นอีกแปดร้อยต้นในรัศมีหกกิโลเมตรทันที... สมเหตุสมผลดีนี่ เป็นการออกแบบการโจมตีที่บีบให้ผู้เล่นต้องเลือกวิธีที่ยากที่สุด* คริตคิดในใจอย่างสุขุม เขาสูดหายใจเข้าลึก3 เพื่อดึงสติและสมาธิทั้งหมดกลับคืนมา ปมในใจเรื่อง AI ที่เคยผิดพลาดในโลกจริงผุดขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่คริตก็สะบัดศีรษะไล่ความกังวลนั้นออกไปอย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่เวลามานั่งเสียใจกับอดีต หน้าที่ของเขาในฐานะโปรแกรมเมอร์และเซียนยุทธภพดิจิทัลในเวลานี้ คือการกู้คืนระบบ ไม่ใช่การทำลายล้าง "ลีน่า ฟังฉันให้ดีนะ" คริตหันไปสบตากับหญิงสาวด้วยแววตาที่จริงจังจนทำให้เธอนิ่งงันไปชั่วขณะ "เราจะใช้แผนเดิมไม่ได้ เจ้านั่นไม่ใช่บอสที่ใช้กำลังทุบให้พังได้ เธอต้องใช้เวทมนตร์ธาตุไฟควบคุมความร้อนไปที่จุดศูนย์กลางข้อมูลบริเวณหน้าอกของมัน... จุดที่โค้ดกำลังกระพริบถี่ๆ นั่นแหละ ฉันจะเข้าไปแทรกแซงซอร์ซโค้ดเพื่อรีเซ็ตระบบภูมิคุ้มกันของมันจากด้านใน" "นายบ้าไปแล้วหรือไง!" ลีน่าอุทานเสียงหลง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ "การเข้าไปใกล้แกนกลางของข้อมูลที่ติดไวรัสระดับนั้น มันหมายความว่าจิตวิญญาณของนายอาจจะถูกฟอร์แมตทิ้งไปด้วยนะ นายลืมไปแล้วหรือว่าระบบความปลอดภัยของที่นี่มันโหดร้ายแค่ไหน!" "ฉันไม่ลืมห려ก..." คริตส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและอบอุ่นอย่างประหลาดท่ามกลางบรรยากาศอันมืดมนของผืนป่า "แต่ฉันเชื่อใจเธอนะ ลีน่า เธอก็รู้ว่าไม่มีแทงค์หรือจอมเวทคนไหนในเซิร์ฟเวอร์นี้ที่จะต้านทานแรงดันมานาของฉันในย่างก้าวสำคัญได้ดีเท่าเธออีกแล้ว" คำว่า *'ฉันเชื่อใจเธอ'* วิ่งวนอยู่ในโสตประสาทของลีน่า ใบหน้างามขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างรวดเร็ว ไม่ใช่เพราะความเขארน แต่เป็นเพราะความรู้สึกอัดอั้นตันใจที่ถูกกระตุ้นด้วยความท้าทาย หญิงสาวกัดฟันกรอด สะบัดค้อนเวทมนตร์ในมือลงกับพื้นจนเกิดคลื่นกระแทกสีฟ้าสว่างวาบ "ชิ! พูดจาแบบนี้ทีไร ฉันปฏิเสธไม่ได้สักทีสิน่า!" ลีน่าคำรามในลำคอ ก่อนจะปลดปล่อยพลังมานาทั้งหมดที่มีออกมาจนเกิดเป็นพายุเพลิงหมุนวนรอบกาย "อยากทำอะไรก็ทำเลย เจ้าบ้า! ทางนี้ฉันจะซื้อเวลาและตรึงโหนดข้อมูลของมันไว้ให้หมดเอง! อย่าให้ฉันต้องรอนานเกินไปล่ะ ไม่งั้นฉันจะเผาโค้ดของนายทิ้งด้วยจริงๆ ด้วย!" สิ้นเสียงประกาศกร้าวของลีน่า ร่างของเธอก็พุ่งทะยานออกไปราวกับดาวตกสีฟ้าคราม ค้อนเวทมนตร์ในมือฟาดเข้าใส่รากไม้ขนาดยักษ์ที่พยายามพุ่งมาขัดขวาง แรงปะทะทำให้เกิดเสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนไปทั่วทั้งผืนป่า เปลวเพลิงแผดเผาเศษซากไวรัสจนกลายเป็นละอองข้อมูลสีทองที่ลอยล่องไปในอากาศ ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง คริตไม่รอช้า เขาดีดตัวพุ่งทะยานผ่านช่องว่างที่ลีน่าเปิดทางให้อย่างแม่นยำ ร่างของชายหนุ่มพุ่งเข้าประชิดลำต้นของเทนต์ยักษ์ที่กำลังกรีดร้องด้วยคลื่นความถี่ต่ำ มือขวาของเขายกขึ้น แสงสีฟ้าใสจากอินเทอร์เฟซสว่างวาบขึ้นที่ปลายนิ้ว ก่อนที่เขาจะกดฝ่ามือลงบนผิวไม้ที่ร้อนระอุและเต็มไปด้วยไวรัสคอมพิวเตอร์ *Zzzzzzt—!* กระแสไฟฟ้าขัดข้องพุ่งเข้าโจมตีจิตสำนึกของคริตทันที ความเจ็บปวดราวกับสมองกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ แล่นพล่านไปทั่วร่าง ภาพความทรงจำสีดำมืดและเสียงแจ้งเตือนข้อผิดพลาดนับพันรายการทะลักเข้ามาในหัวจนแทบจะสูดลมหายใจไม่เข้า เลือดสีแดงสดไหลซึมออกจากมุมปากของชายหนุ่ม แต่เขากลับไม่ยอมถอย "เข้าถึงเคอร์เนล... ผ่าน... บายพาสระบบป้องกันความปลอดภัย... สำเร็จ" คริตพึมพำกับตัวเองด้วยเสียงอันแผ่วเบา นิ้วมือขยับรัวกลางอากาศราวกับกำลังพิมพ์ชุดคำสั่งบนคีย์บอร์ดที่มองไม่เห็น โค้ดสีเขียวบริสุทธิ์ค่อยๆ ไหลทะลักออกจากฝ่ามือของเขาเข้าสู่แกนกลางของเทนต์ยักษ์ ต่อสู้กับไวรัสสีแดงฉานที่พยายามยื้อยุดฉุดกระชากอย่างดุเดือด ท่ามกลางความโกลาหลและการปะทะอันดุเดือดของลีน่าที่ด้านนอก เสียงเตือนจากระบบที่คริตไม่ได้ยินมานานก็ดังขึ้นในโสตประสาท เป็นเสียงแจ้งเตือนที่ราบเรียบ เย็นชา แต่กลับทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงซอร์ซโค้ดระดับลึก...] [กระบวนการชำระล้างไวรัส: 98%... 99%...] [คำเตือน: ตรวจพบการตอบสนองจากเอนทิตีปริศนาภายนอกเซิร์ฟเวอร์หลัก โลดข้อมูลกำลังถูกดึงดูดไปยังพิกัดที่ไม่รู้จัก...] คริตเบิกiตากว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองเห็นหน้าจอสถานะสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นมาใหม่กะทันหัน มันไม่ใช่ระบบของป่าแห่งนี้ และไม่ใช่โปรแกรมที่เขาเคยวิเคราะห์มาก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย ก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยปากเตือนลีน่า พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็ยุบตัวลงพร้อมกัน ร่างของเทนต์ยักษ์หยุดชะงักการเคลื่อนไหวทันที โค้ดสีแดงและสีเขียวทั้งหมดบนร่างของมันดับวูบลงในพริบตา ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยแสงสีขาวบริสุทธิ์ที่สطว่างจ้าจนแสบตา และในวินาทีที่ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วบริเวณ หน้าจอสีดำสนิทพร้อมกับข้อความขนาดใหญ่ก็ดีдตัวขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีปุ่มปิด **[ระบบหลักล่มสลาย: ยินดีต้อนรับสู่ 'ประตูแห่งมิติที่ศูนย์' ผู้เล่นหมายเลข 0 ได้เข้าสู่ระบบแล้ว]** ... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครมา ณ ที่นี้นะครับ - ลอร์ดออฟดาร์กเนส