คำท้าทายที่คาดไม่ถึง

หน้าจอไลฟ์สตรีมขนาดใหญ่สะท้อนแสงสีฟ้าสว่างวาบ ตัดกับความมืดสลัวภายในห้องสตูดิโอส่วนตัว บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยความกดดันชนิดที่แทบจะใช้มือคว้าจับได้ กลิ่นอายความตึงเครียดลอยอบอวลอยู่ระหว่างคนสองคนที่ยืนเผชิญหน้ากัน ระยะห่างเพียงไม่กี่ก้าวแต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนมีหน้าผาชันกั้นกลาง กันต์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สันกรามคมขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูน ปลายนิ้วที่ไขว้ไว้ด้านหลังจิกเข้าหากันแน่นเพื่อขับไล่ความสั่นเทา ความลับที่เขาพยายามซ่อนเร้นไว้ใต้มาดโปรเพลเยอร์ผู้มั่นใจในตัวเองสูงลิ่ว กำลังจะถูกกระชากหน้ากากออกกลางสตรีมสดที่มีผู้ชมรอดูอยู่นับแสนคน เพียงเพราะความปากดีของตัวเองแท้ๆ ที่ดันไปท้าทายสตรีมเมอร์ชื่อดังอย่างธามเข้า "นายจะเอาไงว่ามา..." กันต์เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตากลมโตที่ปกติมักฉายแววท้าทายและดื้อรั้น ตอนนี้กลับไหวระริกด้วยความระแวงระวังอย่างปิดไม่มิด ธามไม่ตอบทันที ชายหนุ่มเจ้าของฉายาเจ้าชายน้ำแข็งค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่มั่นคง ความสูงที่เหลื่อมล้ำกว่าเล็กน้อยทำให้ร่างสูงโปร่งต้องก้มมองลงมาเล็กน้อย ดวงตาคมกริบดั่งใบมีดคู่นั้นกวาดสำรวจใบหน้าหวานที่เริ่มขึ้นสีแดงเรื่อด้วยความโกรธ (หรืออาจจะตื่นกลัว) ทุกตารางนิ้วอย่างถือวิสาสะ บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนหนתาวเยือก ไม่มีใครกล้าส่งเสียงแม้แต่ลมหายใจ "กลัวเหรอครับ... กันต์?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นแผ่วเบา รื่นหู แต่น่าหมั่นไส้เป็นบ้า สรรพนามที่อีกฝ่ายจงใจเน้นเสียงเรียกทำให้หัวใจของโปรเพลเยอร์หนุ่มกระตุกวูบ "ใครกลัว! พูดเพ้อเจ้ออะไรของนาย!" กันต์สวนกลับทันควัน เสียงสูงขึ้นกว่าปกติเล็กน้อยเพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหวที่จู่ๆ ก็ตีตื้นขึ้นมาจุกอก ร่างเพรียวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติเมื่อแผงอกกว้างของอีกฝ่ายเคลื่อนเข้ามาใกล้จนเกินระยะปลอดภัย "จะทำอะไรก็รีบทำ อย่ามาลีลา!" ธามมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มจางๆ ที่แทบมองไม่เห็น แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้กันต์อยากจะกระโดดเข้าไปซัดหน้าหล่อๆ นั่นสักหมัดให้หายหมั่นไส้ รอยยิ้มแบบนี้นี่แหละที่เขาลุ่มหลงนักหนาในอดีต... และเกลียดชังมันที่สุดในเวลาเดียวกัน มือหนายื่นออกไปคว้าขอบโต๊ะทำงานของกันต์ กักตัวร่างโปรเพลเยอร์ไว้ตรงกลางระหว่างแขนแกร่งและพนักเก้าอี้เกมมิ่ง สัมผัสไอร้อนจากร่างกายของอีกฝ่ายแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าจนกันต์รู้สึกเหมือนหายใจไม่สะดวก ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นน้ำหอมจางๆ เจือกลิ่นบุหรี่มวนโปรดคลุ้งอยู่ในโสตประสาท ทำให้สติที่กระเจิดกระเจิงอยู่แล้วยิ่งเตลิดไปกันใหญ่ "ดี..." ธามกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงแหบพร่าชวนใจสั่น "ในเมื่อปากเก่งนัก ฉันมีข้อเสนอ... ถ้าไม่อยากให้คลิปเสียงสมัยที่เรายัง... คบกัน ถูกปล่อยออกไปประจานกลางสตรีมตอนนี้" กันต์เบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดกึก สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ "ไอ้... ไอ้บ้าธาม! นายมันหน้าตัวเมีย!" "ฟังให้จบก่อนสิครับ คนสวย" ธามเอ่ยขัดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ความสะิเทือนใจกับคำด่าทอ "ข้อเสนอของฉันง่ายมาก... คืนนี้ เรามาดวลกันในเกมแรงก์แบบตัวต่อตัว แบบถ่ายทอดสดช่องทางหลักของฉัน ถ้าชนะ... ฉันจะลบไฟล์เสียงทั้งหมดทิ้งต่อหน้าผู้ชม และยกเลิกทุกอย่าง ไม่มีใครได้รู้เรื่องของเรา" กันต์เม้มริมฝีปากแน่น สมองหมุนเร็วจี๋เพื่อประเมินสถานการณ์ การดวลตัวต่อตัวกับสตรีมเมอร์ระดับท็อปอย่างธามไม่ใช่เรื่องง่าย ฝีมือของอีกฝ่ายอยู่ในระดับปีศาจพอๆ กับเขา การันตีด้วยถ้วยรางวัลระดับประเทศหลายรายการ แต่ถ้าปฏิเสธ... ศักดิ์ศรีของโปรเพลเยอร์แถวหน้าจะเอาไปไว้ที่ไหน แถมความลับเรื่องความสัมพันธ์ในอดีตระหว่างเขากับเจ้าชายน้ำแข็งอาจจะกลายเป็นไวรัลชั่วข้ามคืน ไม่มีทางเลือกอื่น... ศักดิ์ศรีค้ำคออยู่เต็มอก! "แล้วถ้าฉันชนะล่ะ?" กันต์เชิดหน้าขึ้น สู้สายตากลับอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจจะเต้นรัวรากับกลองชุดก็ตาม ธามหรี่ตาลงเล็กน้อย ประกายความพึงพอใจฉายชัดในแววตาดุร้ายคู่นั้น ชายหนุ่มจ้องมองริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่นด้วยความประหม่า ก่อนจะเลื่อนสายตากลับมาสบตากลมโตที่ดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ "ถ้าชนะ... นายจะขออะไรจากฉันก็ได้..." ธามเว้นจังหวะไปนิด ปลายนิ้วเรียวยื่นออกไปเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากมนของกันต์อย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นอบอุ่นและอ่อนโยนจนน่าใจหาย "รวมถึง... สิทธิ์ในการสั่งให้ฉันหายไปจากชีวิตนายตลอดกาลด้วย" คำพูดนั้นทำเอาห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน กันต์ชะงักไปชั่ววินาที ความรู้สึกเจแปลบแปลบแล่นริ้วเข้ามาในอกอย่างไม่ทราบสาเหตุ เมื่อได้ยินคำว่า 'หายไปจากชีวิต' จากปากของคนที่เคยเป็นทุกลมหายใจ แต่ชั่วพริบตาเดียว ความมุ่งมั่นและทิฐิก็เข้าครอบงำจิตใจอีกครั้ง กันต์สะบัดหน้าหนีสัมผัสนั้นเล็กน้อย ก่อนจะตวัดสายตากลับมามองด้วยความเด็ดเดี่ยว รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากสวย "ดีมากลงล็อกพอดี..." กันต์ยกมือขึ้นผลักแผงอกกว้างให้ออกห่าง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้เกมมิ่ง หมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังคงเปิดสตรีมค้างไว้ แววตามุ่งมั่นเต็มเปี่ยมด้วยพลังของนักล่า "เตรียมตัวเก็บข้าวของออกจากวงการสตรีมเมอร์ได้เลย ธาม... เพราะฉันนี่แหละ จะเป็นคนสับเละนายคาสตรีมเอง!" ธามยืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ลึกขึ้นกว่าเดิม แววตาคลั่งรักที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความนิ่งเงียบฉายประกายวาววับอย่างน่ากลัว เกมกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว... และไม่ว่าใครจะเป็นผู้ชนะ หัวใจของพวกเขาก็ถูกเดิมพันไว้บนกระดานนี้ตั้งแต่วินาทีแรกที่สบตากัน ...โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเติมพลังใจให้แบล็กเวลเวตคนนี้เสมอนะคะ