ความลับใต้หอคอยดำ

กลิ่นอายอับชื้นของหินโบราณผสมผสานกับกลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้งอยู่ในความมืด ปลายคบเพลิงเวทมนตร์ในมือของเรย์สั่นไหวเล็กน้อยตามแรงลมที่พัดย้อนขึ้นมาจากเบื้องล่าง แสงสีส้มสาดส่องกระทบเข้ากับผนังศิลาแกร่งที่สลักลวดลายวงจรดาต้าโบราณ—ร่องรอยอารยธรรมที่ถูกลืมเลือนแห่งอาเซอร์ร็อธ "ระวังเบื้องขวา สามสององศา ก้าวเท้าสั้นกว่าเดิมครึ่งก้าว" เสียงกระซิบเรียบเรื่อยแต่ทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลัง คีย์ก้าวเท้าเข้ามาเคียงข้าง แว่นสายตาไร้กรอบสะท้อนแสงเรืองรองจากหน้าต่างระบบอินเทอร์เฟซที่เปิดค้างไว้เพื่อวิเคราะห์สภาพแวดล้อม ดวงตาคู่นั้นไม่ได้มองเพียงแค่ทางเดินมืดมิดเบื้องหน้า แต่กำลังคำนวณความหนาแน่นของมานาที่กดทับลงมาในชั้นใต้ดินระดับลึกนี้ เรย์พยักหน้ารับอย่างเงียบเชียบ สัญชาตญาณนักวางแผนของเขาประเมินสถานการณ์ทันที ข้อมูลจากเศษชิ้นส่วนความทรงจำที่พวกเขาเก็บรวบรวมได้จากหอคอยดำเมื่อตอนที่แล้ว บ่งชี้ว่าที่นี่ไม่ใช่แค่ดันเจี้ยนเก็บสมบัติธรรมดา แต่มันคือ "เซิร์ฟเวอร์สำรอง" ยุคโบราณที่ถูกปิดตายตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของโลกเสมือนใบนี้ พวกเขากำลังก้าวล่วงเข้าไปในเขตหวงห้ามที่ระบบหลักไม่เคยบันทึกไว้ในแผนที่ทางการ ก๊อก... ก๊อก... เสียงฝีเท้าสะท้อนก้องกังวาน แม้ว่าทั้งคู่จะพยายามย่างก้าวให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ บรรยากาศรอบกายกดดันจนผิวสัมผัสรู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าสถิตที่ลอยวนอยู่ในอากาศ เส้นผมบนต้นคอของเรย์ลุกชันขึ้นด้วยความระแวดระวัง เบื้องหน้าของพวกเขาคือประตูกลไกขนาดยักษ์ที่สร้างจากแร่ไททาเนียมผสมคาร์บอน สลักอักษรเวทมนตร์สีแดงฉานที่กำลังกะพริบถี่ราวกับสัญญาณเตือนภัยของระบบที่ใกล้พังทลาย "ระบบป้องกันทางกายภาพถูกปิดใช้งานไปนานแล้ว..." เรย์พึมพำขณะใช้นิ้วแตะลงบนลวดลายบนบานประตู ข้อมูลตัวเลขโค้ดดิ้งนับล้านบรรทัดไหลผ่านม่านตาของเขาผ่านเลนส์วิเคราะห์ "แต่ระบบความปลอดภัยเชิงตรรกะ... มันยังทำงานอยู่ และดูเหมือนมันกำลังรอให้เราป้อนรหัสผ่านที่ถูกต้อง" "นายทำได้ใช่ไหม เรย์" คีย์เอ่ยถาม น้ำเสียงเจือความระมัดระวังแต่แฝงไว้ด้วยความไว้วางใจอย่างเต็มเปี่ยม มือขวาของอดีตตำนานผู้เล่นกระชับด้ามดาบสั้นที่เหน็บไว้ข้างเอวโดยอัตโนมัติ สัญชาตญาณการต่อสู้เตือนเขาว่ามีบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในความมืดเบื้องหลังประตูบานนั้น "สถาปัตยกรรมของโค้ดชุดนี้มีความซับซ้อนสูงมาก... มันไม่ใช่ภาษาโปรแกรมมิ่งที่ใช้กันในยุคปัจจุบัน แต่มันคือภาษาพื้นฐานที่ใช้สร้างรากฐานของโลกใบนี้" เรย์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ นิ้วมือเรียวยาวเริ่มขยับพิมพ์คำสั่งกลางอากาศด้วยความเร็วสูง หน้าต่างอินเทอร์เฟซสีฟ้าปรากฏขึ้นนับสิบจอ รายล้อมร่างของเขาเหมือนดั่งดวงดาวในกาแล็กซี เหงื่อกาฬเม็ดเป้งไหลซึมลงมาตามขมับของโปรแกรมหนุ่มอัจฉริยะ ความกดดันในดันเจี้ยนนี้ไม่ได้มาจากมอนสเตอร์ระดับสูง แต่มันมาจากการที่ลมหายใจทุกครั้งของพวกเขาต้องแลกมาด้วยความผิดพลาดเพียงเสี้ยววินาที หากเขาถอดรหัสผิดพลาดแม้แต่บรรทัดเดียว ระบบรักษาความปลอดภัยของหอคอยจะลบตัวตนของพวกเขาออกจากฐานข้อมูลทันที—การตายในจุดนี้หมายถึงการสูญเสียทุกสิ่งที่ลงทุนลงแรงมาทั้งหมด "อีกนิดเดียว..." เรย์กัดฟันกรอด สายตาจดจ่ออยู่กับบรรทัดโค้ดสีแดงที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีเขียวทีละส่วน ครืนนนนน! เสียงกลไกมหาศาลดังสนั่นหวั่นไหว ประตูเหล็กยักษ์ค่อยๆ แยกตัวออกจากกันอย่างช้าๆ ฝุ่นละอองและไอเย็นยะเยือกพวยพุ่งออกมาปะทะใบหน้าจนชาหนึบ ทัศนียภาพเบื้องหลังประตูเปิดเผยห้องโถงทรงกลมขนาดมหึมา ใจกลางห้องมีแท่นหินอัปโหลดข้อมูลลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ โดยมีสายเคเบิลเวทมนตร์ระยิบระยับโยงใยเชื่อมต่อกับผนังโดยรอบราวกับระบบประสาทของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งสองคนต้องหยุดชะงัก ไม่ใช่ความยิ่งใหญ่ของห้องโถงนั้น บนแท่นหินใจกลางห้อง มีร่างของอวาตาร์ตัวหนึ่งนั่งคุกเข่าอยู่ ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีดำสนิทที่ขาดวิ่น ใบหน้าซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ดกว้าง แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ ดาบยาวเล่มหนึ่งที่ปักทะลุอกของอวาตาร์ร่างนั้นตรึงไว้กับแท่นหิน และกระแสมาตรพลังงานสีดำมืดมิดที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างนั้น กำลังบิดเบือนมิติรอบข้างให้บิดเบี้ยวผิดรูป "นั่นมัน... ร่างอวาตาร์ของใครกัน?" คีย์พึมพำ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความทรงจำที่เคยว่างเปล่าคล้ายถูกกระตุ้นด้วยภาพเบื้องหน้า ศีรษะของเขาปวดแปลบขึ้นมาอย่างกะทันหันจนต้องยกมือขึ้นกุมขมับ "คีย์! ไหวไหม?" เรย์รีบหันไปประคองไหล่สหายร่วมรบ "ฉัน... ฉันจำได้รางๆ ว่า..." คีย์หายใจหอบถี่ สายตาจับจ้องไปยังร่างไร้ลมหายใจบนแท่นหิน "ร่างนั้น... คือไอดีทดลองรุ่นแรกสุด... โค้ดต้นแบบที่ถูกลบทิ้งไปก่อนที่เซิร์ฟเวอร์จะเปิดให้บริการจริง" ทันใดนั้น ดวงตาที่ปิดสนิทของอวาตาร์ชุดดำบนแท่นหินก็ลืมตาขึ้น เผยให้เห็นประกายแสงสีแดงฉานที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ บรรยากาศภายในห้องโถงพลิกผันจากความเงียบสงบกลายเป็นแรงกดดันระดับมหาสมุทรในพริบตา เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางที่ไม่ได้ยินมานานดังขึ้นในโสตประสาทของเรย์และคีย์ พร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย: *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบผู้บุกรุกเข้าสู่เขตความทรงจำต้องห้าม]* *[ระบบความปลอดภัยระดับ SSS: "โปรแกรมต้นกำเนิด - ZERO" ได้รับการปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล]* *[คำเตือน: เวลาชีวิตที่เหลืออยู่ในดันเจี้ยนนี้ถูกจำกัดไว้ที่ 180 วินาที... จงเตรียมรับมือกับการลบข้อมูลขั้นเด็ดขาด]* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับพวกเขานะครับ