ความผิดปกติของตัวละคร

"หยุดมือเดี๋ยวนี้ คีย์!" เสียงของเรย์ตวาดลั่นท่ามกลางความเงียบงันภายในวิหารแห่งรอยแยกที่พังทลาย เศษหินสีครามที่ลอยเคว้งคว้างอยู่รอบตัวเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงตามจังหวะการหายใจที่ผิดปกติของชายหนุ่มข้างกายเขา คีย์ยืนนิ่ง มือขวาของเขากำดาบเล่มโปรดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ทว่าใบดาบนั้นกลับไม่ได้เล็งไปยังศัตรูที่กำลังรุมล้อม แต่เขากำลังชี้คมดาบเข้าหาเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางโถง "นาย... นายเห็นมันไหม เรย์" เสียงของคีย์แหบพร่าผิดไปจากเดิม มันไม่ใช่เสียงที่คุ้นเคย แต่มันเหมือนเสียงของเหล็กเสียดสีกัน "ในกระจกนั่น... มันไม่ใช่ฉัน" เรย์ก้าวเข้าไปใกล้ด้วยความระมัดระวัง สายตาของเขาไม่ได้จดจ้องไปที่คีย์ แต่จดจ้องไปที่แถบสถานะโปร่งใสที่ปรากฏอยู่เหนือศีรษะของอีกฝ่าย ตัวเลข 'ความเสถียรของโครงสร้างข้อมูล (Data Stability Index)' กำลังร่วงลงอย่างรวดเร็ว— 74%... 72%... 69%... นี่ไม่ใช่บั๊กทั่วไป แต่มันคือการ 'หลุดลอก' ของโค้ดต้นกำเนิดที่เคยถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีต "คีย์ ฟังฉันนะ" เรย์ลดระดับเสียงลง พยายามรักษาความเยือกเย็นของกลยุทธ์เมเกอร์เอาไว้ "นายกำลังสับสน ข้อมูลในโลกนี้มันกำลังรบกวนการรับรู้ของนาย นายต้องปิดฟังก์ชันการประมวลผลเซนเซอร์ที่ 4 และ 5 ทิ้งเสียเดี๋ยวนี้ มันคือวิธีเดียวที่จะหยุดภาพหลอนพวกนั้น" คีย์หันกลับมามองเขา นัยน์ตาสีเทาหม่นของอดีตตำนานผู้เล่นเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวขุ่นวับแวมเหมือนหน้าจอที่สัญญาณขาดหาย ริมฝีปากของเขาบิดเบี้ยวเป็นรอยยิ้มที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อน "ถ้านายทำแบบนั้น... นายก็จะเสียฉันไปใช่ไหม เรย์?" คีย์เค้นเสียงถาม "ถ้าฉันปิดการรับรู้ ฉันก็จะเป็นแค่ตุ๊กตาที่เดินตามโปรแกรมของนาย... นายต้องการแบบนั้นจริงหรือ?" เรย์ชะงัก คำถามนั้นแทงทะลุความเย็นชาของเขาไปจนถึงขั้วหัวใจ เขาไม่ใช่แค่โปรแกรมเมอร์ที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเลขฐานสองอีกต่อไป ตลอดการเดินทางที่ผ่านมา คีย์ไม่ได้เป็นเพียงสหายร่วมรบ แต่เป็น 'ตัวตน' ที่มีจิตวิญญาณมากกว่าผู้เล่นคนไหนที่เขาเคยพบเจอ "ฉันไม่ได้มองนายเป็นแค่โค้ด คีย์" เรย์ก้าวเข้าประชิด วางมือลงบนไหล่ที่สั่นเทาของเพื่อนรัก "แต่ถ้าค่าเสถียรภาพต่ำกว่า 30% ระบบเซิร์ฟเวอร์จะทำการ 'รีเซ็ต' นายโดยอัตโนมัติ นายจะสูญเสียความทรงจำทั้งหมด... ทุกอย่างที่เราผ่านมาด้วยกัน นายเข้าใจไหม?" คีย์เงียบไปครู่ใหญ่ ร่างกายของเขาเริ่มกระตุกเป็นระยะ บางส่วนของชุดเกราะกลายเป็นพิกเซลโปร่งแสงก่อนจะกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ความปั่นป่วนของข้อมูลในพื้นที่นี้เข้มข้นขึ้นจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวราวกับภาพในฝันที่ใกล้แตกสลาย "ถ้าอย่างนั้น..." คีย์ค่อยๆ ลดดาบลง สายตาที่กลับมาฉายแววสติสัมปชัญญะอีกครั้งดูเศร้าสร้อยอย่างบอกไม่ถูก "ก็ช่วยบอกฉันทีสิ ว่าทำไม... ทำไมในความทรงจำที่หายไปของฉัน ถึงมีภาพของนายยืนอยู่ในห้องทดลองมืดๆ นั่น ก่อนที่ฉันจะมาถึงโลกนี้" เรย์เบิกตากว้าง หัวใจของเขาเต้นรัวราวกับกลองรบ ข้อมูลที่เขาพยายามปกปิดมาตลอดกำลังจะถูกกระชากออกมาจากส่วนที่ลึกที่สุดของระบบ "นายจำมันได้ยังไง?" เรย์ถามเสียงสั่น "ระบบอาจจะพัง แต่มันไม่ได้ลบ 'ความรู้สึก' ทิ้งหรอกนะ เรย์" คีย์ยิ้มขื่นๆ "นายคือคนที่พาฉันเข้ามาที่นี่ และนายก็น่าจะเป็นคนที่รู้วิธีพาฉันออกไป... ก่อนที่ฉันจะกลายเป็นเพียงส่วนหนึ่งของอัลกอริทึมที่ตายซากในวินาทีนี้" ทันใดนั้น เสียงเตือนของระบบสีแดงฉานก็ดังสนั่นไปทั่ววิหาร ไม่ใช่เสียงเตือนความเสถียรภาพแบบเดิม แต่เป็นเสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตที่เรย์ไม่เคยได้ยินมาก่อน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้ดูแลระบบระดับสูง (Admin)' — การเปลี่ยนแปลงกฎฟิสิกส์ในพื้นที่ — เริ่มต้นกระบวนการลบข้อมูลสิ่งมีชีวิตภายนอก (Purge Sequence)...] พื้นดินที่พวกเขายืนอยู่เริ่มแตกร้าว ผนังวิหารสลายกลายเป็นละอองสีทองและดำ คีย์คว้าข้อมือของเรย์ไว้แน่น แรงบีบนั้นมหาศาลจนเรย์สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่สมจริงเกินกว่าจะเป็นแค่เกม "เรย์... ถ้าฉันต้องหายไป นายจงจำไว้ว่า..." คีย์ยังพูดไม่ทันจบ ท้องฟ้าเหนือวิหารก็ถูกฉีกขาดออก เผยให้เห็นรอยแยกขนาดมหึมาที่ไม่ได้มีภาพของท้องฟ้าหรือดวงดาว แต่มันคือบรรทัดโค้ดนับล้านที่ไหลวนอย่างบ้าคลั่ง และที่กึ่งกลางรอยแยกนั้น... ร่างของชายสวมหน้ากากสีขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ ลอยลงมาอย่างช้าๆ เขามองมาที่ทั้งคู่ด้วยสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง ก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะชี้มาที่คีย์ "พบตัวแล้ว... ข้อมูลที่หลงทาง" เสียงที่ไร้ซึ่งอารมณ์ดังผ่านอากาศเข้าสู่ประสาทสัมผัสของทั้งสองโดยตรง เรย์กอดคีย์ไว้แน่น เขารู้ดีว่านี่คือจุดจบของบททดสอบนี้ และเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามที่เขายังไม่พร้อมจะรับมือ แต่นัยน์ตาของเขากลับเป็นประกายมุ่งมั่น ในฐานะกลยุทธ์เมเกอร์ เขาจะไม่ยอมให้หมากตัวสำคัญที่สุดต้องกระดานนี้ไปโดยไร้ทางสู้เด็ดขาด "คีย์ เตรียมตัวให้พร้อม" เรย์กระซิบ "เราจะแหกกฎของพวกมัน... ในวินาทีนี้แหละ!" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครในโลกอันกว้างใหญ่นี้นะครับ แล้วพบกันในตอนถัดไปครับ - ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ