แว่นขยายกับระบบประหลาด

กลิ่นอายของกระดาษโบราณผสมกับฝุ่นผงละเอียดในห้องสมุดเก่าแก่ มักเป็นสิ่งที่คิณโปรดปรานที่สุด แต่ในยามวิกาลที่เงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นเช่นนี้ กลิ่นอายนั้นกลับอบอวลไปด้วยความน่าสงสัย นิ้วเรียวใต้ถุงมือหนังสีดำของคิณกำลังคีบหน้ากระดาษสีเหลืองกรอบขึ้นมาพินิจพิเคราะห์ แว่นตากลมโตกรอบโลหะสีเงินสะท้อนแสงไฟจากตะเกียงโบราณบนโต๊ะไม้โอ๊ก สายตาของเขาคมกริบ กวาดมองรอยคราบประหลาดบนสันหนังสือเล่มหนาที่ถูกเก็บไว้ในโซนหวงห้าม "ถ้าท่านอาจารย์อลิซยังไม่เลิกแอบกินลูกอมรสกาแฟซ่อนไว้ใต้กองตำราประวัติศาสตร์ล่ะก็ ผมว่าอีกไม่นานแมลงสาบคงได้ครองห้องสมุดนี้แน่ๆ ครับ" คิณเอ่ยเปรยขึ้นเบาๆ โดยไม่ละสายจากวัตถุพยานตรงหน้า น้ำเสียงของเขาเรียบเรื่อย เจือความขบขันเล็กน้อยแต่เต็มไปด้วยสมาธิอันแน่วแน่ ในฐานะนักสืบผู้ยึดมั่นในตรรกะและหลักฐานเชิงประจักษ์ ทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ล้วนมีความหมาย ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นโดยบังเอิญในโลกใบนี้—จนกระทั่งวินาทีต่อมา ที่กฎเกณฑ์ทั้งหมดของโลกใบนี้ถูกฉีกกระชากจนไม่เหลือชิ้นดี *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณใสราวกระดิ่งแก้วดังขึ้นในโสตประสาทของคิณ ไม่ใช่เสียงจากโลกภายนอก แต่มันก้องกังวานอยู่ภายในห้วงความคิดของเขาเอง เบื้องหน้าเลนส์แว่นขยายคู่ใจ จู่ๆ ก็ปรากฏกลุ่มแสงสีฟ้าเรืองรองรวมตัวกันกลายเป็นหน้าต่างโปร่งใส ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ ตัวอักษรเรืองแสงสีทองสว่างวาบขึ้นทีละบรรทัดอย่างเป็นระบบ [ระบบนักสืบอัจฉริยะ (Detective System) ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ] [ผู้ถือครอง: คิณ (Kin)] [สถานะปัจจุบัน: ตื่นรู้ (Awakened)] [เลเวล: 1 (ประสบการณ์ 0/100)] [ทักษะติดตัว: ดวงตานักสืบ (Level 1) - ตรวจจับความผิดปกติและร่องรอยที่ซ่อนเร้นในรัศมี 3 เมตร] คิณชะงักไป ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เลนส์แว่นสะท้อนแสงสีฟ้าจากหน้าต่างประหลาดนั้น เขาเป็นชายหนุ่มผู้รอบคอบและยึดถือเหตุผลเป็นสรณะ แต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับไม่มีทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ใดมารองรับได้เลย นิ้วมือที่ถือแว่นขยายหยุดชะงักลงชั่วขณะ สมองอันรวดเร็วของเขาเริ่มประมวลผลสถานการณ์ด้วยความนิ่งสงบ "ภาพหลอนจากการอดนอน? หรือว่าผมสูดดมสารเคมีบางอย่างจากหนังสือโบราณเล่มนี้เข้าไป?" คิณพึมพำกับตัวเองอย่างใช้ความคิด พร้อมกับเอื้อมมือไปขยี้ตาเบาๆ เพื่อพิสูจน์ความจริง ทว่า หน้าต่างระบบสีฟ้ากลับไม่ได้จางหายไปตามจินตนาการ มันยังคงลอยเด่นอยู่ตรงนั้น ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของอากาศธาตุ แถมยังมีข้อความใหม่ปรากฏขึ้นซ้อนทับลงไปอีก [แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบเหตุการณ์ความผิดปกติในพื้นที่ใกล้เคียง] [ภารกิจแรก: ไขปริศนาแห่งห้องสมุดโบราณ - ค้นหาเบาะแสที่ซ่อนอยู่ภายใน 10 นาทีก่อนที่ร่องรอยจะเลือนหาย] [รางวัลภารกิจ: แต้มประสบการณ์ +50, ปลดล็อกทักษะ 'การวิเคราะห์เชิงลึก'] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียพลังงานชีวิต 10%] "มีบทลงโทษด้วยหรือนี่ ชักจะสนุกเกินไปแล้วนะครับ..." คิณมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้า แม้สถานการณ์จะเหลือเชื่อเพียงใด แต่สัญชาตญาณนักสืบในตัวเขากลับตื่นตัวอย่างเต็มที่ ความท้าทายใหม่นี้ไม่ได้ทำให้เขากลัว กลับจุดประกายความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาเสียอีก พรึบ! ทันใดนั้น แสงไฟจากตะเกียงบนโต๊ะก็กะพริบวูบวาบและดับลงอย่างกะทันหัน ความมืดมิดโรยตัวเข้าปกคลุมห้องสมุดโบราณในชั่วพริบตา มีเพียงแสงเรืองรองจางๆ จากหน้าต่างระบบของคิณเท่านั้นที่ยังคงส่องสว่าง กลิ่นหอมจางๆ ของดอกลิลลี่ผสมกับกลิ่นกาแฟคั่วเข้มลอยแตะจมูก คล้ายกับกลิ่นประจำตัวของใครบางคน เสียงฝีเท้าเบาหวิวดังก้องขึ้นมาจากความมืดเบื้องหลังชั้นหนังสือแถวที่สาม—เสียงฝีเท้าที่ไม่มีทางเป็นของบรรณารักษ์หรือหนูตัวไหนอย่างแน่นอน "นั่นใครครับ?" คิณเอ่ยถาม เสียงของเขานิ่งสงบ มือข้างหนึ่งเลื่อนไปแตะด้ามปากกาโลหะในกระเป๋าเสื้ออย่างระแวดระวัง ดวงตาภายใต้กรอบแว่นกวาดมองไปรอบห้องที่มืดสนิทโดยอาศัยทักษะใหม่ที่เพิ่งตื่นขึ้น ไม่มีเสียงตอบรับจากบุคคลปริศนา มีเพียงเสียงกระดาษพลิกดังขึ้นแผ่วเบา ราวกับมีใครบางคนกำลังจงใจท้าทายเขาจากความมืดมิด และในวินาทีที่คิณกำลังจะก้าวเท้าเข้าไปตรวจสอบชั้นหนังสือเป้าหมายนั้นเอง หน้าต่างระบบสีฟ้าตรงหน้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกะทันหัน พร้อมกับข้อความเตือนภัยระดับวิกฤตที่สั่นระริก [แจ้งเตือนด่วน! ตรวจพบ 'บุคคลอันตราย' กำลังประชิดตัวในระยะ 1 เมตร — และเป้าหมายที่ท่านตามหา ไม่ใช่ 'ความลับของห้องสมุด' แต่เป็นตัวท่านเอง] ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ