เสียงปรบมือในห้องจัดเลี้ยงระดับเพนต์เฮาส์ใจกลางมหานครดังระงับ ก้องกังวานเคล้าคลอไปกับเสียงดนตรีคลาสสิกที่ถูกบรรเลงอย่างประณีต แต่สำหรับมินตราแล้ว เสียงเหล่านั้นช่างเป็นเพียงความว่างเปล่าที่น่ารำคาญ หญิงสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ดีไซน์เรียบหรูไร้ซึ่งลวดลายฟู่ฟ่า ยืนนิ่งสนิทอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มผู้ได้ชื่อว่าเป็น "สามีตามกฎหมาย" ด้วยหัวใจที่ด้านชา
ไม่มีรอยยิ้มแสดงความยินดี ไม่มีแม้แต่แววตาแห่งความสุข
บนใบหน้าคมคายของภาคิน ทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้านและประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ประดับไว้เพียงรอยยิ้มเหยียดหยันที่มุมปาก ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองร่างบางที่ยืนเคียงข้างราวกับเธอกำลังสวมชุดฟอร์มของพนักงานต้อนรับ มากกว่าการเป็นเจ้าสาวในพิธีแต่งงานที่จัดขึ้นอย่างไร้ซึ่งแขกเหรื่อคนนอก มีเพียงทนายความประจำตระกูลและสักขีพยานอีกสองสามคนเท่านั้น
"เซ็นซะ"
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบเฉย ทว่าเฉียบขาดราวกับประกาศิต ภาคินเลื่อนแฟ้มเอกสารปกหนังสีดำเข้าหาเธอ ปากกาด้ามหรูถูกวางทับไว้บนกระดาษแผ่นสุดท้ายที่รอการลงนาม
มินตราก้มมองเอกสารฉบับนั้น ชั่วพริบตาเดียวที่แววตาคู่สวยไหวระริก ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความเรียบเฉยอันเป็นเกราะคุ้มกัน เธอยกมุมปากขึ้นนิดคล้ายจะยิ้มแต่ไม่ใช่
"ไม่ยักรู้ว่าการแต่งงานของคุณชายภาคิน จะมีพิธีรีตรองคล้ายการทำสัญญาซื้อขายทาสในยุคโบราณด้วยนะคะ" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนหลุดจากเรียวปากอิ่ม มินตราเงยหน้าขึ้นสบตาคมกริบอย่างไม่เกรงกลัว "ฉันนึกว่าเราแค่มาเซ็นทะเบียนสมรสตามพินัยกรรมของคุณปู่เสียอีก"
ภาคินขบกรามแน่นจนสันกรัดนูนเด่น ความอวดดีที่ฉายชัดในแววตาคู่สวยนั้นสะกิดต่อมความหงุดหงิดในอกเขาให้ลุกฮือขึ้นมาทันที ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมดุหรี่ลงมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความรู้สึกดูแคลนระคนฉุนเฉียว
"อย่าประเมินความสำคัญของตัวเองสูงเกินไป มินตรา" ภาคินโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ จนกลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยปะทะจมูก "เธอเป็นได้แค่ตัวเลือกที่ถูกบังคับให้เข้ามาอยู่ในเกมนี้ตามคำสั่งของคุณปู่เท่านั้น จำใส่สมองเอาไว้..."
ชายหนุ่มเว้นจังหวะ ปรายตามองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าก่อนจะเอ่ยประโยคที่ตั้งใจกรีดแทงหัวใจเธอให้แหลกสลาย
"...และอย่าหวังว่าตำแหน่ง 'คุณนายภาคิน' จะทำให้เธอได้รับความรัก ความใส่ใจ หรือแม้แต่สิทธิ์ในการก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของฉันแม้แต่นิดเดียว"
หากเป็นผู้หญิงคนอื่นคงสะอื้นไห้ หรือไม่ก็แสดงความเสียใจออกมาให้เขาได้เหยียบย่ำเล่น แต่มินตราไม่ใช่... หญิงสาวกลับระบายยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ภาคินรู้สึกหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
"โล่งอกไปทีค่ะ" มินตราเอ่ยสวนกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ร่องรอยความเจ็บปวด "ฉันเองก็ไม่ได้คาดหวังความรักจากผู้ชายปากร้าย ใจแคบ และเอาแต่ใจตัวเองเป็นเด็กๆ อยู่แล้วเหมือนกันค่ะ เพราะฉะนั้น... เชิญท่านประธานว่ากฎสามข้อของคุณมาได้เลยค่ะ ฉันจะได้รีบเซ็นแล้วต่างคนต่างไปใช้ชีวิตตามทางของตัวเองเสียที"
คำว่า 'ผู้ชายปากร้าย ใจแคบ' ทำเอาภาคินถึงกับชะงัก ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความคาดไม่ถึง ไม่เคยมีใครกล้าต่อปากต่อคำกับเขาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและสายตานิ่งสงบแบบนี้มาก่อน ปกติแล้วมีแต่คนก้มหน้ายอมรับคำบัญชาของเขาด้วยความหวาดกลัว แต่มินตรา... เธอกลับท้าทายเขาอย่างเปิดเผย
ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์กรุ่นโกรธที่กำลังตีตื้นขึ้นมา มือหนาหยิบปากกาขึ้นมาควงเล่นก่อนจะวางมันลงกระแทกกับโต๊ะเสียงดังสนั่น
"ดี! ในเมื่อเธออยากจบเกมนี้เร็วๆ งั้นก็ฟังกฎสามข้อให้ดี และจำมันให้ขึ้นใจตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่เราต้องอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน!"
ภาคินยกนิ้วขึ้นนับทีละข้อด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง
"ข้อแรก ห้ามก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว ห้ามถามว่าฉันไปไหน กลับกี่โมง หรือนอนกับใคร ชีวิตใครชีวิตมัน"
มินตราพยักหน้ารับช้าๆ อย่างว่าง2่าย "รับทราบค่ะ เรื่องนี้สบายมาก ฉันไม่มีเวลาว่างพอจะไปใส่ใจเรื่องไร้สาระแบบนั้นอยู่แล้ว"
คำตอบรับที่ดูไม่สะิสะท้านเลยสักนิดทำเอาภาคินคิ้วกระตุก ข่มอารมณ์แล้วชูนิ้วที่สองขึ้น
"ข้อสอง ห้ามแสดงตัวเป็นภรรยาของฉันต่อหน้าสาธารณชน ห้ามออกสื่อ ห้ามให้ใครรู้ว่าเราแต่งงานกันด้วยเหตุผลทางธุรกิจ นอกบ้าน... เราคือคนแปลกหน้า"
"เยี่ยมเลยค่ะ ฉันก็ไม่อยากให้ใครรู้เหมือนกันว่าตกเป็นเชลย... เอ๊ย เป็นเมียแต่งของคุณชายหมื่นล้าน ไม่อย่างนั้นคงโดนแฟนคลับคลั่งไคล้ของคุณตามมาขูดเลือดขูดเนื้อพอดี" มินตราลอยหน้าลอยตาตอบ พลางปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีจริงบนชุดเจ้าสาว
ภาคินกัดฟันกรอด เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆ ผู้หญิงคนนี้มันร้ายกาจเสียจริง ปากคอเราะร้ายเป็นกรด ยิ่งพูดยิ่งน่าจับมาฟาดก้นสั่งสอนสักทีสองที!
"ส่วนข้อสุดท้าย..." ภาคินเว้นจังหวะด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม โน้มตัวเข้ามาใกล้จนใบหน้าห่างกันเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพวงแก้มเนียน "ห้ามตกหลุมรักฉันเด็ดขาด... เพราะต่อให้เธอทุ่มเทชีวิตให้ฉันมากแค่ไหน สิ่งที่เธอจะได้กลับไป ก็มีเพียงความเย็นชาและความว่างเปล่าเท่านั้น"
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มินตรานิ่งอึ้งไปกับคำประกาศกร้าวที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเกินร้อยของสามีป้ายแดง ดวงตากลมโตจ้องมองลึกลงไปในดวงตาคมคายที่สะท้อนภาพเงาของเธออยู่ภายในนั้น หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบอย่างประหลาด แต่รอยยิ้มเยาะหยันก็กลับถูกยกขึ้นประดับริมฝีปากอย่างรวดเร็ว
"มั่นใจจังนะคะ..." มินตราเอ่ยเสียงเบา ทว่าชัดเจนทุกถ้อยคำ เธอโน้มตัวเข้าไปกระซิบคืนบ้างจนลมหายใจของทั้งคู่ผสานเป็นหนึ่งเดียว "วางใจเถอะค่ะคุณชายภาคิน ต่อให้ผู้ชายทั้งโลกสูญพันธุ์ไปจนหมดโลก ฉันก็ไม่มีวันเอาหัวใจมาทิ้งไว้กับคนอย่างคุณแน่นอนค่ะ"
สิ้นคำพูดนั้น มินตราก็คว้าปากกาจากมือเขาจรดปลายลงบนกระดาษเอกสารด้วยลายมือหนักแน่นและรวดเร็ว ก่อนจะผลักแฟ้มเอกสารกลับไปตรงหน้าเขาอย่างไร้เยื่อใย
"เซ็นเรียบร้อยแล้วนะคะ... ต่อไปนี้ เชิญคุณสนุกกับกฎของคุณได้เต็มที่เลยค่ะ"
ภาคินจ้องมองลายเซ็นสวยงามบนกระดาษสลับกับใบหน้าเชิดรอนของภรรยาหมาดๆ เป็นครั้งแรกที่ประธานหนุ่มผู้กุมอำนาจเหนือใคร รู้สึกเหมือนตนเองกำลังเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำในเกมที่เขาเป็นคนกุมกฎเสียเอง
ชายหนุ่มกำลังจะอ้าปากตอกกลับด้วยประโยคที่เจ็บแสบกว่าเดิม ทว่า...
*ก๊อก ก๊อก ก๊อก!*
เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ ตามด้วยบานประตูห้องเพนต์เฮาส์ที่ถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างสูงโปรดของชายหนุ่มในชุดสูทสากลสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่มุมปาก ใบหน้าหล่อเหลาและดวงตาแพรวพราวคู่นั้นกวาดมองบรรยากาศตึงเครียดภายในห้อง ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่เจ้าสาวคนสวย
"ขอโทษทีที่มาขัดจังหวะความสุข... เอ๊ะ หรือว่าความบรรลัย?" กันตภณส่งยิ้มกริ่ม พลางยกมือขึ้นทักทายเจ้าภาพหน้ายักษ์ "พอดีผมได้ยินข่าวดีว่าเพื่อนรักแต่งงานทั้งที เลยแวะเอาของขวัญชิ้นพิเศษมาเซอร์ไพรส์... หวังว่าผมจะยังไม่มาขัดเวลาเข้าหอหรอกนะ 'คิน'"
ภาคินหันขวับไปมองเพื่อนสนิทที่ควบตำแหน่งคู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจ ดวงตาคมดุหรี่ลงด้วยความไม่พอใจ ขณะที่มินตราหันไปมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาเป็นประกายขึ้นมาทันที เหมือนคนกำลังจมน้ำแล้วคว้าทุ่นลอยคอไว้ได้
กันตภณปรายตามองภรรยาของเพื่อนสนิทด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของภาคินเดือดพล่านขึ้นมาถึงขั้วหัวใจ
"ยินดีด้วยนะครับคุณมินตรา... ถ้าวันไหนอยู่กับสามีแล้วอึดอัด บอกผมได้เสมอนะครับ ประตูห้องของผม ยินดีต้อนรับคุณตลอด 24 ชั่วโมง"
————————————
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเปิดอ่านตอนแรกด้วยกันนะครับ หวังว่าจะชอบความแซ่บและเคมีพะบู๊ของคู่เฮียคินกับน้องมินนะครับ แล้วมาลุ้นตอนต่อไปด้วยกันนะครับ!
เมียแต่งนอกสายตาของคุณชายหมื่นล้าน•ตอนที่ 1
กฎสามข้อของสามีร้อยล้าน
ผลงานโดย ดรากอนไรเดอร์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ดรากอนไรเดอร์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เมียแต่งนอกสายตาของคุณชายหมื่นล้าน นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!