พันธมิตรใหม่ในสมาคม

เศษกระจกบานใหญ่ที่แตกละเอียดบนพื้นห้องชมรมไสยศาสตร์ยังคงสะท้อนภาพบิดเบี้ยวของเงาประหลาด รอยร้าวรานบนอากาศธาตุแผ่ซ่านไอความเย็นยะเยือกราวกับลมหายใจของยมทูต กรณ์กวาดสายตาคมกริบมองเศษกระจกเหล่านั้นด้วยหัวใจที่เต้นระรัว โชคดีที่ไพ่ทาโรต์ในสำรับปริศนาของเขาตอบสนองได้ทันท่วงทีจนผนึกรอยต่อระหว่างมิติไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้น ‘เงาคู่ขนาน’ ที่จ้องจะกลืนกินตัวตนของเขาคงก้าวข้ามผ่านกระจกมาประจันหน้ากันแล้ว "ห้ามละสายตาเด็ดขาดค่ะกรณ์..." เสียงเรียบนิ่งแต่แฝงความกังวลเจือจางของอาจารย์เนตรดังขึ้น ร่างเพรียวบางในชุดสูทลำลองสีเข้มขยับเข้ามาใกล้ แววตาคมกราบกรานสำรวจรอยร้าวบนอากาศที่ค่อยๆ จางหายไปอย่างใช้ความคิด มือเรียวยาวของอาจารย์สาวแตะลงบนสำรับไพ่ญาณทิพย์ในมือเพื่อตรวจสอบพลังงานตกค้าง "มันไม่ใช่แค่ภูตผีหรืออาคมทั่วไปค่ะ แต่มันคือการแทรกแซงจากระบบเครือข่ายไสยเวทระดับสูงที่มีตัวตนควบคุมอยู่เบื้องหลัง" กรณ์พยักหน้ารับช้าๆ สัมผัสได้ถึงความร้อนระอุของไพ่หมายเลข *The Magician* ที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อ ระบบแฟนตาซีไอดอลเด็กดีของเขาไม่ได้นิ่งนอนใจ หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสยังคงกะพริบเตือนรัวเป็นจังหวะเพื่อรายงานสถานะความปลอดภัยที่ลดฮวบลง [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยการเจาะระบบมิติผ่านคลื่นความถี่แม่เหล็กไฟฟ้าผสมผสานพลังงานด้านลบ ระดับความอันตราย: SSS] [คำแนะนำจากระบบ: หากต้องการสืบหาต้นตอของผู้ถือครองสำรับไพ่ตัวจริง จำเป็นต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญด้านการแกะรอยข้อมูลดิจิทัลควบคู่ไปกับศาสตร์แห่งไพ่ทาโรต์] "ข้อมูลเมื่อครู่ที่เรากู้มาจากเซิร์ฟเวอร์ใต้ดินของสมาคม..." กรณ์เอ่ยขึ้นพร้อมกับหยิบแท็บเล็ตหน้าจอแตกออกมาวางบนโต๊ะไม้เก่าแก่ "มันเข้ารหัสด้วยอัลกอริทึมโบราณที่ซ้อนทับกับโค้ดเวทมนตร์ค่ะอาจารย์ ถ้าเราไม่มีคนเจาะระบบระดับปรมาจารย์ เกรงว่าเราคงไม่มีทางแกะรอยไอพีแอดเดรสของพวกมันเจอแน่นอน" อาจารย์เนตรหรี่ตามองหน้าจอแท็บเล็ตแวบหนึ่ง ก่อนมุมปากสวยจะยกย่องขึ้นเล็กน้อย "เรื่องนั้น... ดิฉันเตรียมทางออกไว้แล้วค่ะ" ทันทีที่อาจารย์สาวพูดจบ ประตูไม้ของห้องชมรมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ร่างโปร่งบางในชุดฮู้ดสีดำตัวโคร่ง กางเกงยีนส์เซอร์ๆ และสวมแว่นตากลมโตเดินเอื่อยเฉื่อยเข้ามา พร้อมกับอมยิ้มรสสตรอว์เบอร์รีในปาก เธอกวาดสายตามองบรรยากาศอึมครึมในห้องด้วยท่าทีไม่สะท้อนความกลัวแม้แต่น้อย ก่อนจะหยิบอมยิ้มออกจากปากแล้วเคี้ยวกร้วมอย่างสบายใจ "ห้องกลิ่นอับสมคำร่ำลือจริงๆ นะคะเนี่ย... อาจารย์เนตร หวังว่าค่าจ้างที่ตกลงกันไว้จะไม่ทำให้แฮกเกอร์มือหนึ่งอย่าง ‘ริน’ คนนี้ต้องผิดหวังนะคะ" กรณ์หรี่ตามองเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันที่ยืนเคี้ยวมิินต์อย่างไม่เกรงกลัวผู้ใด แม้ภายนอกเธอจะดูเหมือนเด็กติดเกมทั่วไป แต่สัญชาตญาณจากไพ่ทาโรต์กลับสั่นเตือนเบาๆ ว่ารอบตัวของเธอกำลังแผ่คลื่นกระแสไฟฟ้าสถิตอ่อนๆ ออกมาตลอดเวลา ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของผู้มีความสามารถพิเศษในการเชื่อมต่อกับระบบเครือข่ายควอนตัม "ยินดีต้อนรับค่ะคุณริน..." อาจารย์เนตรผายมือเชิญด้วยรอยยิ้มสุภาพ "นี่คือกรณ์ สมาชิกชมรมของเรา ส่วนทางนี้คือผู้เชี่ยวชาญด้านการเจาะระบบเครือข่ายใต้ดินที่เราต้องการตัวที่สุดในเวลานี้ค่ะ" รินปรายตามองกรณ์แวบหนึ่ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก "อ๋อ... ไอดอลหนุ่มหน้าตาดีที่กำลังเป็นเป้าหมายถูกตามล่าจากพวกสมาคมเงาดำสินะคะ หน้าตาดีกว่าในรูปโปรโมทเว็บไซด์ตั้งเยอะนี่นา น่าเสียดายจังที่ต้องมาพัวพันกับเรื่องเสี่ยงตายแบบนี้" "ถ้ามัวแต่ชมความหล่อของผม เกรงว่าระบบป้องกันที่เรามีอยู่คงจะโดนแฮกจนเกลี้ยงฐานข้อมูลไปเสียก่อนนะคะคุณริน" กรณ์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มมุมปาก น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เฉียบคมไม่แพ้กัน พร้อมกับเลื่อนแท็บเล็ตไปตรงหน้าเธอ "นี่คือโค้ดประหลาดที่ทิ้งไว้หลังจากเหตุการณ์กระจกมิติเมื่อครู่ คุณพอจะแกะรอยมันได้ไหมล่ะคะ" รินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาสนุกสนานฉายวาบขึ้นมาก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว เธอดึงแท็บเล็ตมาถือไว้ นิ้วเรียวเล็กเริ่มพิมพ์แป้นพิมพ์โฮโลแกรมจิ๋วที่ดึงออกมาจากข้อมือด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงรัวระรัวราวกับเสียงฝนตก บรรยากาศภายในห้องเงียบลงทันที มีเพียงเสียงคลิกและแสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนบนแว่นตากลมโตของเธอ "อืม... โค้ดตัวนี้ไม่ได้ถูกเขียนขึ้นโดยมนุษย์ธรรมดาแน่ค่ะ" รินพึมพำเบาๆ สีหน้าที่เคยขี้เล่นเริ่มจริงจังขึ้นทีละน้อย "มันเป็นสคริปต์ที่ผสานระหว่างคำสาปโบราณกับมัลแวร์ระดับทหาร พยายามจะดึงข้อมูลตัวตนของกรณ์ออกไปทีละนิด... แต่โชคดีที่ฉันไวพอกว่า" จู่ๆ หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เสียงสัญญาณเตือนภัยดัง "ปี๊บๆๆ" ถี่กระชั้นชิด อุณหภูมิภายในห้องลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว อาจารย์เนตรก้าวเท้าเข้ามาขนาบข้างกรณ์ทันที พร้อมกับชักสำรับไพ่ญาณทิพย์ออกมารอรับมือ ส่วนกรณ์กระชับไพ่ในมือแน่น ดวงตาสะท้อนแสงสีแดงวาวโรจน์ "พวกมันรู้ตัวแล้วค่ะ!" รินอุทานเสียงหลง นิ้วมือยังคงรัวแป้นพิมพ์เป็นพัลวันเพื่อต้านทานการโจมตีสวนกลับจากปลายทาง "มีใครบางคนกำลังพยายามเจาะย้อนศรผ่านไอพีแอดเดรสที่เรากำลังแกะรอย! พลังงานมหาศาลกำลังพุ่งตรงมาที่นี่... ผ่านทาง... ผ่านทางสมาร์ตโฟนในกระเป๋าของคุณค่ะกรณ์!" กรณ์ก้มมองโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อกั๊กที่สั่นสะท้านอย่างรุนแรง หน้าจอดับมืดไปชั่วขณะ ก่อนจะสว่างวาบขึ้นเองอัตโนมัติพร้อมกับข้อความตัวอักษรสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นทีละตัวอย่างช้าๆ *‘เจอตัวแล้ว... เจ้าหนู’* ทันใดนั้น เงาสماคมลึกลับที่ทาบทับอยู่บนผนังห้องก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้น กลายเป็นร่างมหึมาของอสูรไร้หน้าก้าวทะลุออกมาจากผนังปูนโดยตรง พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ และก่อนที่ใครจะทันได้ขยับตัว หน้าต่างระบบแฟนตาซีไอดอลของกรณ์ก็เด้งขึ้นมาด้วยตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบเตือนระดับวิกฤตสูงสุด— [⚠️ แจ้งเตือนด่วนระดับ SSS: บอสลับแห่งสมาคมเงาปรากฏกาย! และเป้าหมายของมันไม่ใช่การทำลายล้าง... แต่คือการดึงวิญญาณของอาจารย์เนตรเข้าไปในกระจกมิติถาวร!] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครของเรานะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!