การต่อสู้ด้วยไสยเวทโบราณ

กลิ่นอายความเน่าเฟะของดินโคลนผสมกับสนิมเหล็กพวยพุ่งเข้าปะทะนางจมูกจนแสบขัด กรณ์แทบจะกลั้นหายใจในขณะที่สัญชาตญาณดิบเตือนภัยร้องระงับประสาททุกส่วนในร่างกายให้ถอยหลัง แต่เขากลับก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อบังร่างของอาจารย์เนตรเอาไว้ครึ่งหนึ่ง แม้ว่าในมือของเด็กหนุ่มผู้พ่วงตำแหน่งไอดอลขวัญใจมหาชนจะถือเพียงสมาร์ตโฟนหน้าจอเรืองแสงกับสำรับไพ่ทาโรต์ที่สั่นสะท้อนราวกับมีชีพจรของตัวเองก็ตาม "ถอยไป กรณ์" เสียงเรียบเย็นแต่มั่นคงของอาจารย์เนตรดังขึ้นแผ่วเบา เธอยังคงรักษาท่าทีสงบนิ่ง แม้ว่าเงาร่างมหึมาที่เพิ่งก้าวพ้นรอยแยกมิติเบื้องหน้าจะแผ่ไอทมิฬกดทับจนอากาศรอบตัวแทบจะกลายเป็นของแข็ง ปลายนิ้วเรียวยาวของอาจารย์สาวตวัดออกไปกลางอากาศอย่างไร้ที่ติ ไพ่ทาโรต์ญาณทิพย์สำรับโบราณส่องประกายแสงสีครามเจิดจ้า ลอยหมุนเคว้งคว้างเป็นวงแหวนป้องกันเวทมนตร์รอบตัวทั้งสองคน บุคคลที่สามที่ก้าวออกมาจากม่านหมอกสีดำสนิทไม่ใช่ใครที่ไหน... หากแต่เป็น "ศาสตราจารย์ธีระ" อาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิและหัวหน้าภาควิชาไสยเวทโบราณ ผู้ซึ่งควรจะกำลังปฏิบัติภารกิจอยู่ที่ต่างประเทศในเวลานี้ ทว่ารอยยิ้มที่บิดเบี้ยวบนใบหน้าของเขากลับไม่ใช่รอยยิ้มของมนุษย์ ดวงตาทั้งสองข้างดำสนิทไร้แววตา มีเพียงกลุ่มควันสีเทาลอยวนเวียนอยู่เบื้องหลังราวกับมีปรสิตโบราณฝังรากลึกอยู่ในร่างนั้น "อาจารย์เนตร... ยังคงระแวดระวังตัวดีเยี่ยมเช่นเคยสินะครับ" เสียงของศาสตราจารย์ธีระเอ่ยออกมา แต่ทว่ามีเสียงทุ้มต่ำอีกเสียงหนึ่งซ้อนทับขึ้นมาพร้อมกันราวกับเสียงสะท้อนจากก้นบึงอเวจี "น่าเสียดายที่พิธีกรรมในคืนนี้ จำเป็นต้องใช้พลังญาณทิพย์บริสุทธิ์ของพวกเธอมาเป็นเครื่องสังเวย" [ติ๊ง! ระบบตรวจพบพลังงานไสยเวทระดับโบราณ (Ancient Curse) กำลังเข้าครอบ ศาสตราจารย์ธีระ] [คำเตือน: รูปแบบอาคมที่ใช้อยู่ในเขตพื้นที่นี้คือ "ค่ายกลพันศากยะมรณะ" ผู้ใช้จะต้องทำลายจุดศูนย์กลางพลังงานภายใน 3 นาที มิฉะนั้นจิตวิญญาณจะถูกผนึกถาวร] หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสของระบบปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของกรณ์อย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก3ครั้งเพื่อตั้งสติ สมองที่ผ่านการฝึกฝนทั้งการจดจำท่าเต้นนับร้อยและการคำนวณความเป็นไปได้ในการอ่านไพ่ทาโรต์ทำงานด้วยความเร็วสูงสุด ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบตัวเพื่อวิเคราะห์โครงสร้างค่ายกลที่กำลังเรืองแสงสีเลือดบนพื้นคอนกรีต "อาจารย์คะ ศาสตราจารย์ธีระไม่ได้มาคนเดียว เขาใช้พลังของค่ายกลพันศากยะมรณะดึงพลังงานจากมิติอื่นเข้ามา สมดุลอาคมตรงนี้ถูกบิดเบือนไปหมดแล้วค่ะ!" กรณ์เอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงรวดเร็วแต่ชัดถ้อยชัดคำ มือขวาหยิบไพ่ใบแรกขึ้นมาจากสำรับอย่างคล่องแคล่ว "ผมจะสร้างช่องว่างด้วยไพ่ *The Chariot* เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ฝากอาจารย์ทะลวงเข้าไปถึงตัวแกนกลางด้วยนะคะ!" "เข้าใจแล้ว" อาจารย์เนตรตอบรับสั้นๆ แววตาคู่สวยไหววูบเพียงเสี้ยววินาทีด้วยความชื่นชมในความเด็ดเดี่ยวของลูกศิษย์ ก่อนที่เธอจะสะบัดมือซ้าย ไพ่ทาโรต์สามใบพุ่งแหวกอากาศออกไปราวกับกระสุนปืนเวทมนตร์ *เปรี้ยง!* ประกายไฟสีม่วงเข้มปะทะกับม่านอาคมสีดำสนิทจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกจากการปะทะทำให้เศษฝุ่นและเศษปูนรอบด้านกระเด็นว่อน ศาสตราจารย์ธีระหัวเราะในลำคออย่างน่าขนลุก ร่างกายของเขายกมือขึ้นวาดเป็นวงกลมกลางอากาศ อาคมโบราณรูปอักขระภาษาสันสกฤตสีแดงฉานพรั่งพรูออกมาจากฝ่ามือ พุ่งตรงเข้าใส่ร่างของอาจารย์เนตรและกรณ์ราวกับฝูงงูพิษที่กระหายเลือด "ระวังค่ะ!" กรณ์พุ่งตัวเข้าไปขวางพร้อมกับกางไพ่ *The Emperor* ออกเต็มกำลัง พลังงานป้องกันรูปทรงเรขาคณิตสีทองอร่ามปรากฏขึ้นเป็นโล่ป้องกัน แรงปะทะทำให้เขารู้สึกจุกเสียดในอกจนรสคาวเลือดตีตื้นขึ้นมาที่ริมฝีปาก แต่เด็กหนุ่มยังคงกัดฟันแน่น ดวงตาเป็นประกายมุ่งมั่น ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว ระบบไพ่ทาโรต์ในตัวส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็วเพื่อสนับสนุนพลังงานเสริมให้เขาอย่างทันท่วงที "เด็กหนุ่ม... เจ้าคิดว่าแค่ไพ่กระดาษไม่กี่ใบ จะต่อกรกับมรดกทางไสยเวทที่มีอายุมากกว่าพันปีได้งั้นหรือ?" เสียงคำรามของเงาร่างที่สิงอยู่ในร่างศาสตราจารย์ดังสะท้อน พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่ถูกทุ่มลงมาจนพื้นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้าของทั้งสองคนเริ่มแตกร้าวเป็นทางยาว อาจารย์เนตรไม่รอให้ศัตรูได้ตั้งตัวอีกครั้ง เธอก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างสง่างาม เส้นผมสีดำสนิทปลิวสยายไปตามกระแสลมเวทมนตร์ มือเรียวบางดึงไพ่ใบสุดท้ายออกจากสำรับ—ไพ่ *The High Priestess* ใบสีเงินยวงสะท้อนแสงจันทร์ยามค่ำคืนจนสว่างวาบไปทั่วบริเวณ "ไสยเวทโบราณหรือจะสู้สัจธรรมแห่งญาณทิพย์ที่สืบทอดมาด้วยศรัทธา" อาจารย์เนตรเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวาน เย็นเยียบ และทรงพลัง ร่างกายของเธอเปล่งประกายออร่าสีขาวบริสุทธิ์ออกมาจนสามารถขับไล่ไอทมิฬรอบตัวให้ถอยร่นไปได้ชั่วขณะ พลังงานไสยเวทสองสายปะทะกันอย่างรุนแรงกลางอากาศ ก่อให้เกิดคลื่นกระแทกรูปโดมสีทองและสีดำแผ่ขยายวงกว้างออกไปทุกทิศทุกทาง กรณ์ใช้จังหวะนั้นสחดไพ่ในมือออกไปสามใบตามคำแนะนำของระบบ ทิศทางของไพ่พุ่งตรงเข้าปักลงที่จุดอับสายตาของค่ายกลทั้งสามมุมพพอดีเป๊ะ *แคร็ก... โครม!* เสียงราวกับกระจกแตกละเอียดดังขึ้นพร้อมกับค่ายกลพันศากยะมรณะที่พังทลายลงในพริบตา ร่างของศาสตราจารย์ธีระสะعدเฮือกใหญ่ ดวงตาดำสนิทกลับคืนสู่สภาพปกติก่อนที่เขาจะหมดสติและล้มพับลงไปนอนกับพื้น ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบงันเริ่มกลับคืนมา รอยแยกมิติเบื้องหลังที่ควรจะปิดสนิทกลับส่งเสียงคำรามกึกก้องยิ่งกว่าเดิม มือสีดำสนิทนับสิบข้างโผล่อشออกมากระชากขอบรอยแยกให้ฉีกกว้างขึ้น พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังขึ้นตรงข้างหูของกรณ์—เสียงที่ทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้นไปชั่วขณะ "ยินดีต้อนรับ... สู่ประตูบานสุดท้าย" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้เด็กดีกับอาจารย์สาวในทุกๆ ตอนนะคะ หวังว่าจะชื่นชอบความเข้มข้นของบทนี้กันค่ะ!