อาจารย์ครับ อย่ามองผมด้วยไพ่สำรับนั้น•ตอนที่ 17

การทดสอบความสามารถ

ผลงานโดย ขวัญเนตรทายใจ
กลิ่นอายของกำยานจันทร์สว่างผสมผสานกับควันธูปโบราณลอยวนอยู่ในห้องโถงหินอัคนีเบื้องลึก แรงกดดันจากอาคมเกາะกุมบรรยากาศจนแทบทำให้ผิวหนังรู้สึกชาหนึบ สายตานับสิบคู่จากเหล่าผู้อาวุโสแห่งสภาไสยเวทจับจ้องมายังร่างของเด็กหนุ่มผู้ยืนอยู่ตรงกลางวงเวทย์ ความเงียบงันในห้องนี้หนักอึ้งเสียยิ่งกว่าเสียงคำรามของสัตว์อสูร *“ยินดีต้อนรับ... สู่จุดจบที่พวกเจ้าคาดไม่ถึง ขวัญเนตร และเด็กน้อยผู้โง่เขลา”* เสียงกระซิบจากปริศนาเมื่อตอนที่แล้วยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของกรณ์ราวกับคำสาปแช่ง แต่ในเวลานี้ เขายังไม่มีเวลามาไขปริศนารabกซึ้งนั้น เพราะบททดสอบต่อหน้ากำลังจะตัดสินชะตากรรมของเขาและอาจารย์เนตร "เด็กน้อย เจ้าคิดว่าการใช้ไพ่กระดาษไร้ค่าพวกนั้น จะสามารถต้านทานพลังอาคมนับร้อยปีของสภาเราได้หรือ?" เสียงแหบแห้งแต่ทรงพลังดังมาจากเงาลึกของระเบียงหิน ผู้อาวุโสสูงสุด ‘ท่านธน ญานวิสุทธิ์’ ก้าวออกมา แววตาของชายชราเต็มไปด้วยความระแวงและประกายแสงสีชาดของวิชาสายมืดที่ถูกฝึกฝนมาอย่างยาวนาน กรณ์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติ รอยยิ้มมุมปากที่มักปรากฏบนใบหน้ายามเป็นไอดอลหนุ่มถูกแทนที่ด้วยความสุขุมลุ่มลึก ดวงตาคมกวาดมองค่ายกลอาคมที่ถูกปักลงบนพื้นหินโดยรอบ มันคือ ‘ค่ายกลอัคคีทมิฬ’ ที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ย่างก้าวเข้าไปให้มอดไหม้ภายในพริบตาเดียว เขารู้ดีว่าหากก้าวพลาดแม้แต่นิ้วเดียว ร่างกายนี้คงกลายเป็นเพียงเถ้าถ่าน แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็เหลือบไปเห็นอาจารย์เนตรที่ยืนกอดอกนิ่งสนิทอยู่ตรงมุมห้อง ดวงตาคู่สวยภายใต้กรอบแว่นใสคู่นั้นไม่ได้แสดงความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เธอกำลังส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นและคำใบ้บางอย่างผ่านมาทางกระแสจิต—ไพ่ใบแรกในสำรับไม่ได้มีไว้เพื่อโจมตี แต่มีไว้เพื่อ 'อ่าน' ทางหนีทีไลต่างหาก "ความรู้และไสยเวทไม่ได้วัดกันที่อายุหรือความเก่าแก่หรอกค่ะท่านผู้อาวุโส..." กรณ์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นพอที่จะสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถง "บางครั้ง สิ่งที่ท่านคิดว่าเป็นเพียงกระดาษไร้ค่า... อาจเป็นกระจกสะท้อนความโง่เขลาของคนที่หลงระเริงในอำนาจมานานเกินไปก็ได้นะคะ" "สามหาว!" ผู้อาวุโสธนสะบัดมือวาดอักขระกลางอากาศ เปลวเพลิงสีดำทมิฬพุ่งทะยานเข้าหากรณ์ด้วยความเร็วสูงราวกับพญานาคราชแผ่แม่เบี้ย อุณหภูมิในห้องพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหันจนอากาศบิดเบี้ยว ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย ดวงตาสองสีของกรณ์เปล่งประกายแสงสีทองจางๆ ระบบเสียงแจ้งเตือนในหัวดังขึ้นพร้อมกับภาพซ้อนทับของไพ่ทาโรต์ที่ลอยวนเวียนอยู่ในมิติความคิด [ ติ๊ง! ตรวจพบการโจมตีทางเวทมนตร์ธาตุไฟระดับสูง: อัคคีทมิฬ ] [ ระบบกำลังคำนวณเส้นทางหลบหลีกและจุดอ่อนของค่ายกล... ] [ เงื่อนไขการเปิดใช้ไพ่เฉพาะกิจ: สำรับอาร์คานาใหญ่ - ใบที่ 0: The Fool (เดอะฟูลล์ - การเริ่มต้นใหม่และความกล้าหาญ) ] กรณ์ไม่หลบหนี เขาเลือกที่จะก้าวไปข้างหน้า สวนทางกับเปลวเพลิงที่กำลังแผดเผา มือเรียวยาวดึงไพ่ใบใหญ่ออกมาจากอากาศธาตุ ภาพวาดของชายหนุ่มผู้ก้าวเดินไปสู่หน้าผาปรากฏขึ้นเด่นชัด พร้อมกับพลังงานออร่าสีครามที่แผ่ขยายออกไปรอบตัวราวกับเกราะแก้ว ตูมมม! แรงระเบิดสนั่นหวั่นไหว ควันไฟและฝุ่นผงคลุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ แรงปะทะทำให้เหล่าผู้อาวุโสบางคนต้องยกมือขึ้นปัดป้องกันเศษหินที่ปลิวว่อน แต่ทว่า เมื่อควันจางลง ภาพที่ปรากฏกลับทำให้ทุกคนในที่นั้นต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง กรณ์ยังคงยืนอยู่ตรงจุดเดิม ร่างกายไร้ซึ่งบาดแผลใดๆ เกราะพลังงานรูปวงแหวนไพ่ทาโรต์หมุนวนรอบตัวเขาอย่างสง่างาม ทว่าสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ เปลวเพลิงสีดำที่ควรจะเผาผลาญเขากลับถูกดูดกลืนเข้าไปในสำรับไพ่ จนไพ่ในมือของเด็กหนุ่มเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทและแผ่ไอเย็นเยือกราดรดจิตใจของทุกคนในห้อง "เป็นไปไม่ได้..." ผู้อาวุโสธนก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว สีหน้าซีดเผือกด้วยความตกใจ "นั่นมันวิชาดูดกลืนอาคมโบราณ... เจ้าเด็กนี่มันใช้พลังของตระกูลใดกันแน่!" อาจารย์เนตรที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่เงียบๆ ค่อยๆ ปลดรอยยิ้มบางเบาที่มุมปากออกมา เธอก้าวเท้าเดินเข้ามาใกล้สนามประลอง พร้อมกับตบมือเบาๆ สองครั้งเพื่อทำลายความเงียบงันที่น่าอึดอัด "การทดสอบความสามารถผ่านไปครึ่งทางแล้วนะคะท่านผู้อาวุโส..." เสียงหวานใสของอาจารย์เนตรดังขึ้น ทว่ากลับทรงพลังและกดดันยิ่งกว่าบรรยากาศก่อนหน้านี้เสียอีก "แต่ดูเหมือนว่า... บททดสอบที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นต่างหากค่ะ" สิ้นเสียงของอาจารย์เนตร พื้นหินแกรนิตเบื้องล่างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแตกสีดำขนาดใหญ่ผุดขึ้นกลางห้องโถง พร้อมกับกลิ่นอายความตายที่คุ้นเคย—กลิ่นอายเดียวกับเสียงกระซิบปริศนาเมื่อตอนที่แล้ว เงาดำทมิฬรูปร่างประหลาดค่อยๆ ผุดขึ้นมาจากรอยแตกนั้น มันไม่ใช่สัตว์อสูรที่ทางสภาเลี้ยงไว้ และไม่ใช่พลังของผู้อาวุโสคนใดทั้งสิ้น ดวงตาสีแดงฉานนับสิบคู่จ้องมองมาที่กรณ์และอาจารย์เนตรพร้อมกันจากความมืดมิดเบื้องล่าง ระบบในหัวของกรณ์ส่งเสียงเตือนรัวเร็วจนแทบระเบิด หน้าจอสีแดงฉานปรากฏข้อความขนาดใหญ่ที่สั่นไหวอย่างรุนแรง [ ⚠️ คำเตือนด่วนระดับสูงสุด: ตรวจพบตัวตนของ ‘ผู้รุกรานจากมิติที่ศูนย์’ บอสลับระดับ SSS กำลังตื่นจากการหลับใหล ] [ ภารกิจบังคับ: รอดชีวิตและไขปริศนาตราประทับแห่งความตายร่วมกับอาจารย์เนตร ภายใน 3 นาที ] [ หมายเหตุ: เป้าหมายที่แท้จริงของมัน ไม่ใช่สภาไสยเวท... แต่คือ ‘วิญญาณ’ ของเด็กหนุ่มผู้ถือครองสำรับไพ่คนปัจจุบัน ] ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างกันเสมอมาค่ะ!
สารจากนักเขียน (ขวัญเนตรทายใจ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อาจารย์ครับ อย่ามองผมด้วยไพ่สำรับนั้น นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%