ความจริงที่ไม่คาดคิด

“อาจารย์คะ... ความเงียบของอาจารย์ในตอนนี้ มันน่ากลัวกว่าไพ่สีดำพวกนี้เสียอีก” ผมเอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืดมิดที่เข้าปกคลุมห้องลับใต้ดิน กลิ่นอายของไสยเวทที่เคยคุ้นเคยบิดเบี้ยวไปจนน่าสะอิดสะเอียน ไพ่ทาโรต์ในมือผมที่เคยเป็นดั่งอาวุธและคู่หู บัดนี้กลับดำสนิทราวกับถูกหลอมละลายด้วยน้ำมันดิบและมลทิน อาจารย์เนตรยืนนิ่งราวกับรูปปั้นหินอ่อน แสงสลัวจากหน้าจอระบบที่กะพริบถี่ๆ สะท้อนให้เห็นแววตาของเธอที่สั่นไหวเพียงชั่วครู่ ก่อนจะกลับมาเรียบเฉยดังเดิม “กรณ์... บางเรื่องที่ซ่อนไว้ ไม่ใช่เพราะอยากปิดบัง แต่มันคือสิ่งที่มีไว้เพื่อปกป้องเธอจากความจริงที่อาจทำลายทุกอย่างที่เธอเชื่อมั่น” น้ำเสียงของเธอราบเรียบ หากแต่ปลายนิ้วที่กำด้ามไม้เท้าอาคมนั้นสั่นระริก ผมก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เสียงฝีเท้าดังก้องในความเงียบ “ปกป้องผม หรือปกป้องความลับของโครงการ ‘อวตารเงา’ กันแน่คะ? เทคโนโลยีโฮโลแกรมความถี่ต่ำที่ฉายภาพลวงตาผสมผสานกับอาคมบังตา... ที่อาจารย์บอกว่ามันคือพลังวิญญาณร้ายจากต่างมิติ แท้จริงแล้วมันคือเครื่องมือของพวกกลุ่มมิจฉาชีพที่ใช้ ‘ไอดอล’ เป็นหน้าฉากเพื่อบังหน้าการค้ามนุษย์ใช่ไหม!” ความจริงที่ผมรวบรวมมาจากเศษเสี้ยวของบันทึกระบบที่ค้างอยู่ในเมมโมรี่ทำให้ผมแทบคลั่ง ที่ผ่านมาพวกเราไล่ล่าวิญญาณร้ายในคราบข่าวลือไอดอลหายตัวไป แต่สิ่งที่อยู่เบื้องหลังกลับเป็นคราบเลือดและผลประโยชน์มหาศาลจากมนุษย์ด้วยกันเอง อาจารย์เนตรหลับตาลงช้าๆ “เธอฉลาดเกินไป... กรณ์ นั่นคือเหตุผลที่ฉันไม่เคยอยากให้เธอเข้ามาแตะต้องแฟ้มคดีนี้” ทันใดนั้น ผนังห้องที่เคยเป็นหินแกรนิตก็บิดเบี้ยว ภาพลวงตาที่ฉาบไว้ถูกทำลายลง เผยให้เห็นกรงขังล้ำสมัยที่เชื่อมต่อกับแผงวงจรไฟฟ้าเวทมนตร์ ภายในนั้นคือเด็กหนุ่มสาวที่หายตัวไปจากหน้าข่าวบันเทิง พวกเขาไม่ได้ถูกวิญญาณลักพาตัวไป แต่ถูกขังไว้เพื่อใช้เป็น ‘ฐานพลังงาน’ ในการหล่อเลี้ยงโครงการลวงโลกนี้ “ไอ้พวกสารเลว...” ผมสบถ มือที่ถือไพ่สีดำเริ่มมีประกายไฟฟ้าวิ่งผ่าน มันไม่ใช่พลังจากระบบทาโรต์ปกติ แต่มันคือพลังที่เกิดจากความโกรธแค้นที่ถูกกระตุ้นขึ้นมาโดยระบบที่ ‘อาจารย์’ ฝังไว้ในตัวผม ผมสะบัดไพ่หนึ่งใบออกไป แรงปะทะของมันรุนแรงจนกำแพงกั้นกรงขังร้าวราน ทว่าสิ่งที่ปรากฏออกมาจากเงามืดไม่ใช่ศัตรูคนเดิม แต่มันคือกลุ่มชายชุดดำที่สวมหน้ากากอีโมจิยิ้มแย้ม—สัญลักษณ์ของกลุ่มองค์กรที่อยู่เหนือกว่าคดีลี้ลับทั่วไป “ตรวจพบการขัดขวางปฏิบัติการ... ทำลายเป้าหมาย ‘ผู้กุมความลับ’ ทันที” เสียงสังเคราะห์เย็นเยียบดังขึ้นจากลำโพงรอบทิศทาง อาจารย์เนตรพุ่งตัวเข้ามาขวางหน้าผมไว้ ทว่าเธอไม่ได้หันมาหาผม แต่เธอหันหน้าเข้าหาเหล่าชายชุดดำด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไป เธอไม่ได้อยู่ในฐานะอาจารย์อีกต่อไป แต่เธอคือ ‘ผู้คุมกฎ’ ที่ถูกส่งมาจัดการความผิดพลาดนี้ “ฉันได้รับคำสั่งให้กำจัดพยาน... แต่สำหรับเด็กคนนี้ ฉันจะไม่ยอมให้พวกแกแตะต้องเด็ดขาด!” การต่อสู้ตะลุมบอนเริ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ไสยเวทปะทะกับเทคโนโลยีไซเบอร์เนติกส์ ประกายไฟและแสงสีม่วงจากอาคมสาดกระจายไปทั่วพื้นที่ ผมมองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่แตกสลาย อาจารย์ของผม... ผู้หญิงที่ผมศรัทธามาตลอด กลับมีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มที่ทำลายชีวิตคนนับร้อย ขณะที่ผมกำลังจะพุ่งเข้าไปช่วยเธอ ข้อความใหม่จากระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน *แจ้งเตือนระดับวิกฤต: รหัสผ่านถอดรหัส ‘ความลับของเนตร’ ถูกปลดล็อก... โปรดระวัง ความจริงที่คุณกำลังจะเห็น อาจทำให้คุณต้องเลือกว่าจะฆ่าอาจารย์ของตัวเอง หรือจะยอมเป็นเครื่องมือของพวกมันไปตลอดกาล* เสียงประตูห้องลับเบื้องหลังผมถูกเปิดออก ร่างหนึ่งก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าที่แผ่วเบา แต่กดดันจนหัวใจผมแทบหยุดเต้น คนคนนั้นสวมชุดโค้ทสีขาวสะอาดตาคล้ายกับชุดที่ผมเคยเห็นในความทรงจำที่ลึกที่สุดของตัวเอง “ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะ กรณ์... หรือจะให้เรียกในชื่อ ‘ผลงานชิ้นเอกหมายเลข 0’ ดีล่ะ?” ขวัญเนตรทายใจขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันอันน่าระทึกนี้ด้วยกันนะคะ