รหัสลับใต้ซากปรักหักพัง

กลิ่นคาวสนิมและฝุ่นผงอิฐที่ผุกร่อนคือลมหายใจเดียวของเขตแดนซากปรักหักพังเซกเตอร์เจ็ด เซทก้มตัวต่ำแนบไปกับกำแพงคอนกรีตที่แตករ้าว ดวงตาคมกริบภายใต้ฮู้ดสีเข้มจับจ้องหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าจางๆ ที่กะพริบเตือนระดับพลังงานของอุปกรณ์พรางตัวซึ่งเหลือไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ ในโลกของ "ดิ อัลติเมท เอรา" (The Ultimate Era) เกมออนไลน์เสมือนจริงที่หลอมรวมเข้ากับโครงสร้างทางกายภาพของผู้เล่นจนแทบแยกไม่ออก ความตายไม่ได้หมายถึงแค่การเกิดใหม่ในเมืองเริ่มต้น แต่มันหมายถึงการสูญเสีย "แต้มตัวตน" และนั่นคือสิ่งที่เขา... นักวางแผนไร้ค่าผู้ไม่มีแม้แต่มานาพูลระดับพื้นฐาน จะยอมให้เกิดขึ้นไม่ได้เป็นอันขาด "ถ้าคำนวณจากรูปแบบการลาดตระเวนของโกเลมเหล็กกล้าเจนเนอเรชั่นที่สาม พวกมันจะใช้เวลาอีกสี่สิบวินาทีในการหมุนมุมกล้องตรวจจับมาทางซ้าย..." เซทพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาเบาราวกับเสียงกระซิบของสายลม แต่มันเต็มไปด้วยความแม่นยำราitheนาฬิกาจักรกล นิ้วเรียวยาวกดลงบนปุ่มควบคุมขนาดเล็กในกระเป๋าเสื้ออย่างเงียบเชียบเพื่อสับเปลี่ยนเส้นทางเดินข้อมูลในดาต้าแพดเครื่องเก่า เบื้องหน้าของเขาไม่ใช่แค่ซากเมืองร้างธรรมดา แต่เป็นจุดอับสายตาของระบบที่เรียกว่า "โซนเดตาย" พื้นที่ซึ่งข้อมูลขยะจากแพตช์อัปเดตที่ถูกลบเมื่อสามปีก่อนตกค้างและทับถมกันจนกลายเป็นความผิดปกติทางกายภาพ ทุกย่างก้าวที่นี่มีความเสี่ยงที่จะถูกลบตัวตนออกจากเซิร์ฟเวอร์หลักตลอดกาล แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น เมื่อสัปดาห์ก่อน เพื่อนร่วมทีมคนสุดท้ายของเขาถูกบีบให้ต้องออกจากเกมด้วยหนี้สินมหาศาลที่ระบบเกมสร้างขึ้นอย่างไม่เป็นธรรม หนทางเดียวที่จะทวงคืนความยุติธรรมและดึงเธอกลับมา คือการหา "คอร์ข้อมูลดิบ" ที่ซ่อนอยู่ ณ จุดลึกที่สุดของเขตนี้ *แกร๊ก... โครม!* เสียงฝ่าเท้าโลหะหนักอึ้งเหยียบย่ำลงบนเศษซากคอนกรีตดังสะท้อนก้อง เงาขนาดมหมหึมาของโกเลมยามเฝ้าสุสานเคลื่อนผ่านหน้าเขาไปไม่ถึงสองเมตร แรงสั่นสะเทือนทำให้ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน เซทกลั้นหายใจ หัวใจเต้นระรัวอยู่ในอกด้วยจังหวะสม่ำเสมอที่ถูกฝึกฝนมาเพื่อรับมือกับสถานการณ์กดดัน เขารู้ดีว่าทักษะการต่อสู้ทางกายภาพของตนเองเป็นศูนย์ หากถูกจับได้ ความตายคือผลลัพธ์เดียว แต่ในสายตาของนักวิเคราะห์ สมรภูมิทุกแห่งยมีช่องโหว่เสมอ และในวินาทีที่โกเลมเหล็กกล้าหันหลังให้ เซทก็พุ่งตัวออกไปอย่างเงียบเชียบราวกับเงา เขาไม่ได้มุ่งหน้าไปยังทางออกหลัก แต่พุ่งตรงไปยังซากตึกสำนักงานใหญ่ของบริษัทผู้สร้างเกมที่พังถลายลงมาครึ่งหนึ่ง ซึ่งเป็นจุดที่เส้นกราฟความหนาแน่นของข้อมูลแสดงความผิดปกติสูงสุด เมื่อก้าวเข้ามาถึงห้องโถงใต้ดินที่มืดสนิท แสงเรืองรองสีแดงฉานจากหน้าจอระบบที่เสียหายก็สาดกระทบใบหน้าของเขา ที่กลางห้องนั้น มีสิ่งหนึ่งกำลังลอยเคว้งคว้างอยู่ มันไม่ใช่ไอเทมทั่วไป ไม่ใช่ดาบเวทมนตร์หรือเกราะเรืองแสง แต่มันคือ "กลุ่มก้อนข้อมูลสีดำสนิท" ที่มีรูปร่างบิดเบี้ยวคล้ายกับผลึกคริสตัลเหลว มันส่งเสียงหึ่งต่ำๆ ในคลื่นความถี่ที่ทำให้สมองของเซทปวดแปลบราวกับถูกเข็มทิ่มแทง "นั่นมัน..." เซทเบิกตากว้างเล็กน้อย ลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ ทันทีที่เขาก้าวเข้าไปใกล้ ร่างเงาโปร่งแสงสีเงินยวงก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เอเลน่า... NPC ปริศนาที่มักจะโผล่มาในเวลาที่เขาจนมุมเสมอ ดวงตาสีไพลินของเธอทอประกายลึกล้ำ ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่อ่านไม่ออกว่ากำลังเตือนหรือกำลังท้าทาย "นายมีความกล้ามากนะ เซท ที่กล้าเดินเข้ามาในกรงขังของพระเจ้าด้วยมือเปล่าแบบนี้" น้ำเสียงของเอเลน่าราบเรียบแต่น่าฟัง ก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทโดยไม่ต้องเปล่งเสียงออกมาทางอากาศ "ถ้าฉันมีความพร้อม ฉันคงไม่ต้องมาเสี่ยงดวงกับของพวกนี้หรอก เอเลน่า" เซทตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตายังคงไม่ละไปจากก้อนคริสตัลสีดำเบื้องหน้า "นั่นคืออะไร บั๊กของระบบ? หรือว่า... ชิ้นส่วนของโลกใบเก่าที่ถูกลบไป?" เอเลน่าก้าวเข้าไปใกล้กลุ่มก้อนข้อมูลนั้นช้าๆ ปลายเรียวนิ้วของเธอแตะลงบนอากาศว่างเปล่า เกิดเป็นระลอกคลื่นสีฟ้ากระจายตัวออกไปราวกับผิวน้ำ "มันคือข้อผิดพลาดที่สมบูรณ์แบบที่สุด... และอันตรายที่สุด โค้ดต้นแบบที่ถูกฝังไว้เพื่อรีเซ็ตโลกใบนี้ นายรู้ใช่ไหมว่าถ้ามันเชื่อมต่อกับระบบหลัก อะไรจะเกิดขึ้น?" "เกมจะล่มสลาย ผู้เล่นนับล้านจะสูญเสียทุกอย่าง และ..." เซทหยุดพูดไปชั่วครู่ ดวงตาหรี่ลงอย่างใช้ความคิด "และพวกมัน... ผู้ดูแลระบบ จะสามารถสร้างโลกใหม่ขึ้นมาตามอำเภอใจโดยไม่ต้องสนใจชีวิตของใคร" "ถูกต้อง" เอเลน่าหันกลับมามองเขา สายตานั้นเต็มไปด้วยความคาดหวังที่ซ่อนเร้น "ดังนั้น สิ่งที่นายควรทำในตอนนี้ ไม่ใช่การทำลายมัน... แต่เป็นการ 'คัดลอก' มัน" เซทขมวดคิ้วแน่น "คัดลอก? ด้วยอุปกรณ์ระดับต่ำของฉันเนี่ยนะ? ระบบป้องกันการโจรกรรมข้อมูลของโซนนี้จะแผดเผาจิตวิญญาณของฉันให้กลายเป็นจุลภายในสามวินาทีแรกที่เชื่อมต่อด้วยซ้ำ" "ฉันถึงบอกว่านายฉลาดไง เซท..." เอเลน่าก้าวเข้าไปประชิดตัวเขา กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าในโลกความเป็นจริงลอยแตะจมูก ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายความตาย "เพราะนายมี 'สิ่งนั้น' อยู่ในตัวยังไงล่ะ สิ่งที่พวกมันคำนวณไม่ถึง... ทักษะพิเศษที่ถูกซ่อนไว้ในฐานะผู้เล่นไร้ค่า" เธอยื่นมือเรียวบางออกไปแตะที่กลางหน้าผากของเซท สัมผัสเย็นเฉียบแล่นริ้วไปทั่วร่าง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวอย่างกะทันหัน โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าใดๆ ทั้งสิ้น [ติ๊ง!] [ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดภายนอก...] [คำเตือน: ผู้เล่นกำลังเข้าถึงข้อมูลระดับพระเจ้า (God-tier Data Fragment)] [ระบบตรวจพบสิทธิ์การใช้งานที่ถูกซ่อน: "คัดลอกโลก" (World Copyist - ขีดจำกัดระดับ SSS) ได้รับการปลุกให้ตื่นขึ้น!] เซทรู้สึกราวกับว่าสมองของเขากำลังจะระเบิด ภาพทุกอย่างตรงหน้าเปลี่ยนจากห้องใต้ดินมืดทึบกลายเป็นรหัสข้อมูลนับล้านล้านแถวที่ไหลบ่าเข้ามาในจิตสำนึกอย่างบ้าคลั่ง ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปตามเส้นประสาททุกเส้นจนร่างกายสั่นเทิ้ม แต่ในขณะเดียวกัน เขากลับมองเห็นโครงสร้างทั้งหมดของเกมนี้ได้อย่างชัดเจนราวกับมองลงมาจากยอดเขา ก่อนที่เขาจะได้ตั้งสติจากคลื่นข้อมูลมหาศาล เสียงฝีเท้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็ดังสะท้อนก้องมาจากอุโมงค์เบื้องบน พร้อมกับแสงไฟสีแดงฉานสาดส่องลงมาเตือนภัยระดับวิกฤต "ดูเหมือนแขกไม่ได้รับเชิญจะมาเร็วกว่าที่คิดนะ เซท..." เอเลน่ากระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงเรียี่ยเฉย ทว่าแววตากลับเปล่งประกายความตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด "ตอนนี้ นายมีเวลาตัดสินใจแค่ห้าวินาที... จะยอมตายอยู่ที่นี่ในฐานะเหยื่อ หรือจะใช้พลังที่นายเพิ่งขโมยมา... ลบกระดานนี้ทิ้งเสียใหม่?" สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดและการวิเคราะห์ขั้นสูงสุดประมวลผลผลลัพธ์ในเสี้ยววินาที เซทยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เยือกเย็นและเฉียบคมที่สุดตั้งแต่เขาเริ่มเล่นเกมนี้ มือขวาคว้าหมับเข้าที่กลุ่มก้อนข้อมูลสีดำสนิทโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย [คำเตือนขั้นวิกฤต: ตรวจพบการพยายามคัดลอกข้อมูลหลักของเซิร์ฟเวอร์...] [กระบวนการกำลังเริ่มต้น: 10%... 50%... 99%...] และก่อนที่แถบความคืบหน้าจะสมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ แสงสว่างสีขาวโพลนก็ระเบิดขึ้นกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง พร้อมกับเสียงฝีเท้าของบอสลับระดับตำนานที่ก้าวพังทะลายผนังปูนเข้ามาประชิดตัวพวกเขาในระยะประชิด! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผม แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ