บันทึกจอมเวทฝึกหัดกับแก๊งมอนสเตอร์จิ๋วตะลุยโลก V-World•ตอนที่ 1

ก้าวแรกสู่โลก V-World

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
“ถอนตัวตอนนี้ก็ยังทันนะเรย์... นายน่ะเหรอจะไปรอดในโลกที่วัดกันด้วยคมดาบและเวทมนตร์ พลัง ‘ทูตแห่งสายสัมพันธ์’ ที่ว่านั่นน่ะ มันก็แค่ความเพ้อฝันของพวกอ่อนหัดไม่ใช่เหรอ?” เสียงเย้ยหยันของพี่ชายคนโตดังก้องอยู่ในหัวของเรนเดล แม้จะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่มันยังคงคมชัดเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน นิ้วมือที่สั่นเทาของเด็กหนุ่มแตะลงบนพื้นผิวเย็นเฉียบของเครื่อง ‘V-Dive’ รุ่นล่าสุดที่เขาทุ่มเงินเก็บทั้งชีวิตเพื่อแลกมา ลมหายใจเข้าออกถี่รัวจนหน้าอกขยับไหว เรย์ขยับแว่นสายตาให้เข้าที่ ดวงตาคู่คมหลังเลนส์หม่นแสงลงเล็กน้อย เขาไม่ได้ต้องการพิสูจน์ให้ใครเห็นว่าเขาเก่งกาจ แต่เขามีบางสิ่งที่ ‘พวกเขา’ ไม่มีวันเข้าใจ... ความปรารถนาที่จะสื่อสารกับหัวใจของสิ่งมีชีวิตที่ถูกมองว่าเป็นเพียง ‘ข้อมูล’ หรือ ‘ขยะ’ ในสายตาผู้เล่นคนอื่น “เอาล่ะ... เริ่มกันเลย” เขาพึมพำกับตัวเอง เสียงนั้นเบาหวิวแต่หนักแน่นด้วยความตั้งใจ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนแคปซูล ความมืดมิดเข้าปกคลุมทันทีที่ฝาครอบปิดสนิท สัมผัสของกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ แล่นผ่านปลายนิ้ว ก่อนที่สติสัมปชัญญะจะถูกเหวี่ยงออกไปสู่ความว่างเปล่า วูบ! ภาพความมืดมิดถูกแทนที่ด้วยสีสันตระการตา ราวกับใครบางคนสาดสีลงบนผืนผ้าใบที่ว่างเปล่า เรย์ลืมตาขึ้นอีกครั้งและพบว่าตัวเองยืนอยู่ท่ามกลางจัตุรัสกลางเมือง ‘อาร์คาเดีย’ เมืองเริ่มต้นของโลก V-World เสียงอึกทึกของฝูงชน ความวุ่นวายของตลาดการค้า และกลิ่นอายของเวทมนตร์ที่อบอวลอยู่ในอากาศทำให้เขาต้องก้าวถอยหลังด้วยความประหม่า นี่มัน... ยิ่งใหญ่กว่าที่เขาจินตนาการไว้หลายเท่าตัวนัก “เฮ้! เจ้าหนู หลบไปหน่อย ขวางทางคนอื่นเขา!” ชายร่างยักษ์ในชุดเกราะเหล็กกล้าตะคอกใส่ ก่อนจะเดินกระแทกไหล่เขาจนเซไปด้านข้าง เรย์ไม่ได้โกรธเคือง เขาเพียงแต่ก้มหน้าลงและรีบเดินเลี่ยงออกมายังมุมที่เงียบสงบที่สุดของจัตุรัส ขณะที่เขากำลังจะกางแผนที่ขึ้นดู แรงดึงเบาๆ ที่ชายเสื้อก็ทำให้เขาชะงัก เรย์ก้มมองลงไปเบื้องล่าง หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้นเมื่อพบกับดวงตากลมโตสีฟ้าใสแจ๋วที่กำลังจ้องมองเขาด้วยความสงสัย สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือกระต่ายขนปุยสีชมพูอ่อน หูยาวของมันขยับไปมาเหมือนกำลังสำรวจกลิ่นอายของผู้มาใหม่ ผิวสัมผัสของมันดูนุ่มนิ่มราวกับกลุ่มเมฆในยามเย็น “เอ๋... มอนสเตอร์งั้นเหรอ?” เรย์กระซิบถามด้วยความแปลกใจ กระต่ายตัวน้อยเอียงคอเล็กน้อย ก่อนจะส่งเสียง ‘จิ๊บ...’ สั้นๆ พร้อมกับยื่นหัวมาถูไถกับฝ่ามือของเขาอย่างออดอ้อน สัมผัสอบอุ่นที่ได้รับนั้นสมจริงจนน่าเหลือเชื่อ มันไม่ใช่แค่ข้อมูลในเกม แต่มันคือ... ชีวิต “ขอบใจนะเจ้าตัวเล็ก” เรย์คลี่ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกในรอบหลายชั่วโมง มือเรียวลูบหัวมันอย่างเบามือ กระต่ายตัวนั้นดูเหมือนจะพึงพอใจมากจนกระโดดโลดเต้นไปรอบๆ เขา “ชื่อ ‘ปุยฝ้าย’ ดีไหมนะ?” เรย์เอ่ยเรียกอย่างนึกสนุก ทันทีที่ชื่อนั้นหลุดจากปาก แสงสีทองจางๆ ก็พุ่งออกจากร่างของเจ้ากระต่ายน้อย มันหมุนวนรอบตัวเขาและเปลี่ยนรอยสักรูปตราประทับสีชมพูเล็กๆ บนข้อมือของเรย์ให้สว่างวาบขึ้น [ระบบแจ้งเตือน: คุณได้รับ ‘กระต่ายเมฆาสีชมพู (ระดับเริ่มต้น)’ เป็นคู่หูเริ่มต้น] [ทักษะ ‘ทูตแห่งสายสัมพันธ์’ ถูกเปิดใช้งาน: คุณสามารถรับรู้ถึงความต้องการของมอนสเตอร์ที่ทำสัญญาด้วย] เรย์เบิกตากว้าง ความรู้สึกประหลาดไหลเข้าสู่กระแสจิต เขาไม่ได้ยินเสียงพูดของมัน แต่เขารับรู้ได้ถึงความรู้สึก... ‘หิว’ และ ‘อยากรู้อยากเห็น’ คือสิ่งที่ปุยฝ้ายกำลังส่งผ่านมา “หิวเหรอ? ได้สิ เดี๋ยวฉันหาอะไรให้กินนะ” เรย์หัวเราะเบาๆ พลางหยิบเอาแครอทวิเศษที่ติดมาในไอเทมเริ่มต้นส่งให้ ทว่า ทันใดนั้น ความสุขในวินาทีนั้นก็ถูกขัดจังหวะด้วยเงาขนาดใหญ่ที่ทาบทับลงมาเหนือร่างของเขาและปุยฝ้าย เสียงฝีเท้าหนักๆ ของอัศวินหนุ่มผู้หนึ่งหยุดลงตรงหน้าเขา พร้อมกับดาบเล่มใหญ่ที่พาดอยู่บนบ่า “เจ้าเด็กใหม่... รู้ไหมว่า ‘กระต่ายเมฆา’ ตัวนั้นน่ะ มีค่าหัวในตลาดมืดสูงแค่ไหน?” เสียงนั้นเย็นเยียบและแฝงไปด้วยความโลภ เรย์เงยหน้าขึ้นมองอัศวินตรงหน้าที่กำลังแสยะยิ้มชั่วร้าย “ข้าชื่อลูคัส และข้าแนะนำว่า... ให้แกวางตัวนั้นลง แล้วไสหัวไปซะ ก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจไม่แค่แย่งมอนสเตอร์ แต่จะลบไอดีแกทิ้งตั้งแต่วันแรกที่เข้ามา!” เรย์นิ่งอึ้ง มือที่จับปุยฝ้ายไว้กระชับแน่นขึ้น ความตื่นเต้นจากการผจญภัยในใจมลายหายไป เหลือเพียงความสับสนและแรงกดดันมหาศาลจากอัศวินตรงหน้า ในเสี้ยววินาทีนั้น ปุยฝ้ายกลับพองขนขึ้นจนฟูฟ่อง มันไม่ได้หันไปมองลูคัส แต่กลับกระโดดขึ้นไปเกาะบนไหล่ของเรย์ และส่งกระแสจิตที่แหลมคมผิดปกติเข้ามาในหัวของเขา ‘วิ่ง... ออกไปจากที่นี่... มีบางอย่างกำลังรอเราอยู่ในเงามืดนั่น... มันไม่ใช่คน!’ เรย์หันขวับไปมองทางที่ปุยฝ้ายมอง ความมืดมิดในซอกตึกจู่ๆ ก็บิดเบี้ยว ดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่งโผล่พ้นออกมาจากเงาจางๆ ของอัศวินลูคัส... มันดูเหมือนเขา แต่ไม่ใช่เขา และมันกำลังแสยะยิ้มกว้างจนผิดรูปเสียจนกระดูกกรามลั่นดังกรอบแกรบ! ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วนหวังว่าทุกท่านจะหลงรักการเริ่มต้นของการผจญภัยครั้งนี้ไปด้วยกันนะคะ
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง บันทึกจอมเวทฝึกหัดกับแก๊งมอนสเตอร์จิ๋วตะลุยโลก V-World นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%