วิกฤตหุ้นตกของตระกูลเดิม

เสียงหัวเราะเยาะหยันของกวินยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แต่มันกลับไม่ได้สร้างความระคายผิวให้แก่เมลดาแม้แต่น้อย ร่างระหงในชุดสูทเข้ารูปสีไอยราก้าวเข้าไปยืนประจบหน้ากระจกใสบานใหญ่ของเพนต์เฮาส์หรู เผยให้เห็นทัศนียภาพของมหานครเบื้องล่างที่ถูกย้อมด้วยแสงไฟระยิบระยับยามค่ำคืน นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนกระจกเบาๆ เป็นจังหวะ ราวกับกำลังนับถอยหลังเวลาหายใจของคนที่กำลังจะตกจากสวรรค์ชั้นเจ็ดลงสู่ขุมนรกโลกันตร์ "แกคิดว่าแกชนะแล้วงั้นเหรอ เมลดา..." กวินยังคงคำรามลอดไรฟันผ่านปลายสาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่พยายามกลบเกลื่อนด้วยความเย่อหยิ่ง "คนที่อยู่ในสายตอนนี้... คือคนที่เพิ่งกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัทเธอจนเกลี้ยงพอร์ตในเวลาไม่ถึงสามนาที!" เมลดาคลี่ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเยียบเย็นและทรงพลังจนกรณ์ที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่ไม่ไกลถึงกับต้องหรี่ตามองด้วยความทึ่ง ชายหนุ่มขยับตัวเข้ามาใกล้ วางมืออุ่นจัดลงบนลาดไหล่บอบบางเพื่อถ่ายทอดความอบอุ่น เมลดาเอียงศีรษะซบลงกับฝ่ามือของเขาชั่วครู่ ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหูอีกครั้งด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับกำลังคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ "อ๋อเหรอคะคุณกวิน..." เสียงหวานใสทว่าเฉียบคมบาดลึกดังขึ้น "แล้วรู้ไหมคะว่า... คนที่นั่งกว้านซื้อหุ้นจนเกลี้ยงพอร์ตที่คุณพูดถึงเนี่ย ตอนนี้เขานั่งอยู่ที่ไหน?" ปลายสายเงียบกริบไปชั่วอึดใจ เสียงลมหายใจหอบกระชั้นของกวินดังลอดเข้ามาแทนที่ความเง่านั้น เมลดาส่งสัญญาณมือให้ระบบอัจฉริยะในบ้านเชื่อมต่อหน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่กลางห้องนั่งเล่น ภาพกราฟิกแสดงสถานะตลาดหุ้นและกระดานซื้อขายหลักทรัพย์ของตระกูลวรภัทร—ตระกูลเดิมที่เคยขับไล่ไสส่งเธออย่างไร้เยื่อใย—กำลังดิ่งเหวเป็นเส้นสีแดงฉานอย่างไร้แรงพยุง สถานการณ์ในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลวรภัทรตอนนี้คงกำลังโกลาหลไม่ต่างจากนรกแตก เสียงโวยวายของบรรดาญาติผู้ใหญ่ที่เคยหยเหยียดเธอคงกำลังดังระเบิดระเบ้อ เมลดาจินตนาการภาพใบหน้าซีดเผือดของบิดาบังเกิดเกล้าและพี่ชายผู้แสนอวดดีแล้วก็ได้แต่หัวเราะในลำคอ ช่างน่าสมเพชเสียจริง ความยิ่งใหญ่ที่สร้างมาด้วยการเหยียบย่ำคนอื่น สุดท้ายก็พังทลายลงได้ด้วยเงินในบัญชีเพียงไม่กี่คลิก "เมลดา! นี่เธอ... นี่เธอเป็นคนทำงั้นเหรอ?!" เสียงกวินแผดลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง สติสตางค์ของเขาหลุดลอยไปหมดแล้วเมื่อหน้าจอระบบหลังบ้านแจ้งเตือนว่าผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดและมีอำนาจเด็ดขาดในการปลดคณะกรรมการทั้งหมด ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นชื่อของเธอ... เมลดา ธนากุล "จะเรียกว่าฝีมือฉันคนเดียวก็ไม่ถูกหรอกค่ะ..." เมลดาปรายตามองตัวเลขกำไรมหาศาลที่ระบบทุ่มเงินล้านแจ้งเตือนขึ้นมาบนจอ "ต้องขอบคุณความโลภและสายตาสั้นๆ ของพวกคุณต่างหาก ที่ทำให้ฉันซื้อกิจการในราคาถูกเหมือนได้เปล่าแบบนี้... รู้สึกยังไงบ้างคะกับการเป็นขอทานในพริบตา?" "เธอ! นังตัวดี! แกมันผีห่าซาตานชัดๆ!" *ติ๊ด!* เมลดาเป็นฝ่ายกดตัดสายทิ้งอย่างไม่ใยดี เธอโยนสมาร์ทโฟนลงบนโซฟาราวกับมันเป็นเพียงเศษขยะไร้ค่า ดวงตากลมโตคู่สวยหันกลับมาสบเข้ากับดวงตาคมกริบของกรณ์ที่มองเธอด้วยความรักและภาคภูมิใจเต็มเปี่ยม รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของชายหนุ่ม มือหนายื่นมาเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียแก้มเนียนให้อย่างทะนุถนอม "สะใจพอหรือยังครับ คุณหญิงของผม" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มเอ็นดู "ยังหรอกค่ะกรณ์..." เมลดาส่ายหน้าเบาๆ ดวงตาฉายแวววาวโรจน์ด้วยความท้าทาย "นี่มันแค่เริ่มต้นความบันเทิงเท่านั้น... พวกเขาทำให้ฉันต้องเสียน้ำตาและอยู่อย่างยากลำบากในอดีตมากแค่ไหน ฉันจะทำให้พวกเขาได้ลิ้มรสชาติของการหมดสิ้นทุกอย่างจนต้องมากราบแทบเท้าขอเศษเงิน... ทีละคนเลยคอยดูสิคะ" กรณ์หัวเราะในลำคออย่างชอบใจ เขาโอบเอวคอดเข้าหาตัวแน่นขึ้น กดจูบลงบนขมับบางอย่างรักใคร่ "ไม่ว่าคุณจะเลือกเดินไปทางไหน ผมก็จะยืนอยู่ตรงนี้... เคียงข้างคุณเสมอ เมล" บรรยากาศหวานซึ้งถูกคั่นจังหวะด้วยเสียงเตือนระรัวจากนาฬิกาสมาร์ทวอทช์บนข้อมือเรียว หน้าจอแจ้งเตือนข้อความด่วนจากระบบธนาคารระดับพรีเมียม ระบุยอดเงินในบัญชีลับที่พุ่งทะยานขึ้นแตะหลักหมื่นล้าน พร้อมกับพิกัด GPS แปลกปลอมที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้เพนต์เฮาส์แห่งนี้ด้วยความเร็วสูง เมลดาขมวดคิ้วเล็กน้อย สัญชาตญาณเตือนภัยในตัวทำงานทันที เธอมองหน้ากรณ์ซึ่งหุบยิ้มและแปรเปลี่ยนเป็นแววตาระแวดระวังในเสี้ยววินาที เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำใหญ่ตีวงบินต่ำลงเรื่อยๆ จนแรงลมตีเข้ากับกระจกเพนต์เฮาส์สั่นสะเทือน เสียงใบพัดคำรามก้องฟ้ากลบเสียงรอบตัวจนหมดสิ้น และก่อนที่ทั้งสองจะได้ตั้งตัว ประตูนิรภัยหน้าห้องก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงอัดมหาศาล พร้อมกับร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุด... คนที่ควรจะล้มละลายและนั่งร้องไห้อยู่คฤหาสน์เก่า กลับก้าวเท้าพ้นควันจางๆ เข้ามาพร้อมปืนสั้นในมือและรอยยิ้มบ้าคลั่งที่ฉีกกว้างจนน่ากลัว! "คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ เมลดา!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บในวันนี้นะคะ