ฟื้นขึ้นมาพร้อมเสียงแจ้งเตือนจากระบบ

กลิ่นอายจางๆ ของชาเขียวมัทฉะผสมความเยە็นเฉียบของแอร์คอนดิชันเนอร์ในห้องรับแขกตระกูลอัครเดชากลับไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศความกดดันตรงหน้าเบาบางลงเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าคมคายที่เคยเต็มไปด้วยความอ่อนโยนของ "กรณ์" บัดนี้กลับเรียบนิ่งและเย็นชาจนน่าใจหาย ดวงตาคมกริบของชายหนุ่มมองตรงมายังร่างที่นั่งสั่นเทาอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพงลิบลิ่ว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นตระหนกจากคลื่นความทรงจำมหาศาลที่กำลังซัดสาดเข้ามาในหัวของ "เมลดา" นี่ไม่ใช่ฝันร้าย... เธอยังจำความรู้สึกวินาทีสุดท้ายก่อนที่วิญญาณจะหลุดออกจากร่างในโลกเก่าได้ดี ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อแลกกับเงินเดือนอันน้อยนิด และความอยุติธรรมที่ถาโถมเข้าใส่ แต่ตอนนี้ เธอกลับตื่นขึ้นมาในร่างของ "เมลดา" นางร้ายตัวประกอบผู้มีจุดจบอันน่าอนาถในนิยายเรื่องโปรดที่เธอเพิ่งอ่านจบไปหมาดๆ นางร้ายที่กำลังจะถูกครอบครัวตัดออกจากกองมรดก และถูกขับไล่ออกจากตระกูลอย่างไร้เยื่อใย! "เซ็นซะ... เมลดา" เสียงทุ้มต่ำแต่เฉียบขาดของประมุขแห่งตระกูลอัครเดชาดังขึ้น พร้อมกับเอกสารฉบับหนึ่งที่ถูกผลักมาตรงหน้า "เธอทำเรื่องงามหน้าไว้มากพอแล้ว การแต่งงานระหว่างเธอกับกรณ์ก็เป็นเพียงแค่ความผิดพลาดที่ตระกูลเราจำต้องยอมรับ แต่ในเมื่อเธอเลือกที่จะทำลายอนาคตของตัวเองด้วยการผลาญเงินและสร้างหนี้สินมหาศาล ทางเราก็ไม่มีความจำเป็นต้องเก็บคนไร้ค่าอย่างเธอไว้อีกต่อไป" สายตานับสิบคู่ภายในห้องโถงใหญ่ต่างมองมาที่เธอด้วยความสมเพชเวทนา บางคนถึงกับส่งเสียงหัวเราะเยาะเบาๆ อย่างไม่คิดจะปิดบัง โดยเฉพาะ "พิมพ์ชนก" น้องสาวต่างแม่ที่ยืนยันรอยยิ้มเยาะเย้ยอยู่เบื้องหลังเงาของบิดา ดวงตาคู่นั้นพราวระยับด้วยชัยชนะ ในอดีต ร่างเดิมคงจะกรีดร้อง อาละวาด และฟูมฟายด้วยความอับอายขายหน้าจนหมดสภาพไปแล้ว แต่นั่นไม่ใช่สำหรับ "เมลดา" คนใหม่ ผู้ซึ่งผ่านสมรภูมิชีวิตมาอย่างโชกโชนและพกพาความแค้นจากโลกเก่ามาเต็มกระเป๋า มุมปากเรียวสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ทำให้คนที่กำลังจ้องมองเธออยู่ถึงกับขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ เมลดากวาดสายตามองเอกสารหย่าร้างและใบตัดขาดจากตระกูลช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับกรณ์—สามีในนามผู้ที่เคยร่วมลำบากสร้างเนื้อสร้างตัวมาด้วยกันตั้งแต่วันที่พวกเขายังไม่มีอะไรติดตัว แต่บัดนี้ แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความผิดหวังและเหนื่อยล้าอย่างถึงที่สุด *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณใสรา2ระฆังแก้วดังขึ้นในโสตประสาทของเมลดา พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสสีฟ้าเรืองแสงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยมีเพียงเธอเท่านั้นที่มองเห็น [ยินดีต้อนรับสู่ "ระบบทุ่มเงินล้านกู้หน้า" ระดับสูงสุด!] [ระบบตรวจพบว่าโฮสต์กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตการถูกเหยียดหยามและขับไล่จากตระกูล เพื่อรักษาศักดิ์ศรีและตบหน้าพวกอวดดีให้หน้าหงาย ระบบจึงขออนุมัติปลดล็อก "กองทุนเปย์ไม่จำกัด" ทันที!] [ภารกิจแรก: ฉีกเอกสารพวกนั้นทิ้งแล้วซื้อตึกทั้งตึกนี้ต่อหน้าพวกมันซะ! งบประมาณเริ่มต้น: 1,000,000,000 บาทถ้วน (หนึ่งพันล้านบาท)] [คำเตือนจากระบบ: หากใช้เงินไม่หมดภายใน 24 ชั่วโมง โฮสต์จะถูกลงโทษด้วยการกลายเป็นเป็ดขี้เกียจไปตลอดชีวิต!] ดวงตาของเมลดาเป็นประกายวาววับขึ้นมาทันที หนึ่งพันล้านบาท! แถมยังเป็นงบเปย์ที่ไม่จำกัดวงเงินอีกต่างหาก แบบนี้มันไม่ใช่แค่ระบบกู้หน้า แต่มันคือเครื่องมือแก้แค้นชั้นยอดที่สวรรค์ส่งมาให้เธอกระทืบศักดิ์ศรีพวกหน้าเงินเหล่านี้ไม่ใช่หรือไง! "เงียบไปเลยนะยะ..." เมลดาพึมพำกับระบบในใจ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงที่เปล่งออกมานั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและทรงพลังจนทุกคนในห้องถึงกับผงะถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "เซ็นสิคะคุณพ่อ... รออะไรอยู่ล่ะคะ?" เมลดาหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมาหมุนเล่นในมืออย่างไม่แยแส สายตาคมกวาดมองหน้าบิดาและเหล่าญาติสนิทมิตรสหายทีละคนด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ "คิดว่าการไล่ฉันออกจากตระกูลจนๆ แห่งนี้ จะทำให้ฉันกลายสภาพเป็นขอทานข้างถนนไปไม่ได้หรือไงคะ?" "เมลดา! เธอมีสิทธิ์อะไรมาพูดจาอวดดีแบบนี้!" ผู้เป็นพ่อตบโต๊ะเสียงดังลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด "เธอสร้างหนี้เป็นร้อยล้านจนบริษัทเกือบพังพาศ! ถ้าไม่มีตระกูลอัครเดชาคอยเช็ดก้นให้ ป่านนี้เธอคงไปนอนเน่าตายข้างถนนไปนานแล้ว!" "ร้อยล้านเหรอคะ?" เมลดาแค่นหัวเราะเสียงดัง เธอวางปากกาลงบนโต๊ะกระจกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น "สำหรับพวกคุณมันอาจจะเป็นเงินก้อนโตที่ต้องใช้เวลาทั้งชีวิตหา แต่สำหรับฉัน..." เธอยกมือขึ้นปัดผมยาวสลวยไปด้านหลังอย่างสง่างาม ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมใบโปรดขึ้นมาเปิด ควานหาโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับว่าพวกเขากำลังนั่งคุยกันเรื่องดินฟ้าอากาศไม่ใช่เรื่องการตัดออกจากกองมรดก กรณ์ที่นั่งเงียบมาตลอดจ้องมองภรรยาด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป แววตาที่เคยมีแต่ความเย็นชาและความเบื่อหน่าย บัดนี้กลับมีความสงสัยและระคนประหลาดใจฉายชัดขึ้นมา ความมั่นใจที่เปี่ยมล้นและรอยยิ้มที่ราวกับถือไพ่เหนือกว่าทุกใบของเมลดา ทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังมองดูผู้หญิงแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน "คุณจะทำอะไร เมลดา?" กรณ์เอ่ยถามขึ้นเป็นครั้งแรก น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความระแวดระวัง "ไม่ได้ทำอะไรค่ะที่รัก..." เมลดาหันไปส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้กับสามี รอยยิ้มที่ทำเอาหัวใจแกร่งของกรณ์กระตุกวูบไปชั่วขณะ "แค่กำลังจะแสดงให้ทุกคนในที่นี้ได้เห็นว่า... 'ความจน' มันน่ากลัวขนาดไหนเมื่อมันไม่ได้เกิดขึ้นกับฉัน แต่กำลังจะเกิดขึ้นกับพวกเขาทั้งหมดต่างหากล่ะคะ" นิ้วเรียวสวยกดแตะหน้าจอโทรศัพท์มือถือไม่กี่ครั้ง แอปพลิเคชันธนาคารสีดำสนิทระดับเอ็กซ์คลูซีฟที่ถูกปลดล็อกโดยระบบปรากฏขึ้น พร้อมกับยอดเงินในบัญชีที่ยาวเป็นหางว่าจนนับแทบไม่ถ้วน หน้าจอแสดงผลตัวเลขสีทองอร่ามที่การันตีความมั่งคั่งระดับมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของประเทศ เมลดาหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาแล้วกดเปิดสปีกเกอร์โฟน ปลายสายตอบรับด้วยน้ำเสียงนอบน้อมและร้อนรนทันทีราวกับรอคอยการบัญชาการจากเธอยิ่งกว่าชีพ "ท่านประธานใหญ่! รับคำสั่งเรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้ทีมกฎหมายและผู้บริหารสูงสุดของกลุ่มทุนโกลบอลกำลังเดินทางไปที่คฤหาสน์ตระกูลอัครเดชาตามคำสั่งซื้อหุ้นและซื้อกิจการทั้งหมดแล้วครับ!" เสียงประกาศก้องผ่านโทรศัพท์มือถือดังสะท้อนไปทั่วห้องรับแขกที่เงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจ สีหน้าของบิดาและพิมพ์ชนกเปลี่ยนจากความเย้ยหยันกลายเป็นความซีดเผือดในพริบตา ขณะที่ดวงตาของกรณ์เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงอย่างถึงขีดสุด เมลดาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอจัดชุดเดรสหรูให้เข้ารูปอย่างใจเย็น ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้ร่างของบิดาที่กำลังหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว และก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว ประตูบานใหญ่หรูหราของคฤหาสน์ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ความเกรงใจ... พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดของชายในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบคน พร้อมกระเป๋าเอกสารหนังแท้ในมือ และเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ที่บินวนต่ำลงจอดสนิทอยู่บนสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์อย่างอลังการ! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกแห่งความสะใจไปกับความเปย์ระดับล้านของ "ชาเขียวแก้วร้าย" ในตอนแรกนี้นะคะ!