ฟื้นขึ้นมาในร่างคนโดนเกลียด

กลิ่นอายของแชมเปญราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมฟรานซิส คูร์ดจيان ฟุ้งกระจายอยู่ในห้องจัดเลี้ยงหรูหราอลังการ เสียงดนตรีคลาสสิกบรรเลงคลอเบา ๆ ทว่าในโสตประสาทของลินินกลับมีเพียงเสียงหึ่ง ๆ ของความมึนงงที่กำลังกัดกินสมอง ดวงตากลมโตภายใต้ขนตางอนหนากระพริบถี่ ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพตรงหน้าคือผู้คนในชุดราตรีและสูทสากลระดับไฮโซที่กำลังมองมาทางเธอด้วยสายตาหลากหลาย—เหยียดหยาม สมเพช และสะใจ "ลินิน... เธอทำเกินไปแล้วนะ" เสียงหวานใสที่พยายามดัดให้ฟังดูน่าสงสารดังขึ้นจากริมฝีปากสีพีชของมินตรา หญิงสาวในชุดเดรสลูกไม้สีขาวราวกับนางฟ้าบริสุทธิ์ ยืนบีบมือตัวเองอย่างน่าเวทนาอยู่เบื้องหลังชายหนุ่มร่างสูงโปรด คีย์... ลินินเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ความทรงจำที่ไม่ใช่ของเธอแต่กลับหลั่งไหลเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก ร่างบางในกระจกเงาบานใหญ่สะท้อนภาพหญิงสาวผู้มีใบหน้าเฉี่ยวคมดั่งนางพญา แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความโง่เขลาและริษยา—นี่เธอกำลังทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายน้ำเน่าเรื่องโปรดที่เพิ่งอ่านจบไปเมื่อคืน แถมยังเข้ามาอยู่ในร่างของ "ลินิน" ตัวร้ายหญิงสายวายป่วงที่จุดจบคือการถูกถอนหมั้น ถูกยึดสมบัติ และต้องตายอย่างอนาถข้างถนน! เพิ่งจะคิดได้ว่าตัวละครนี้ช่างโง่เง่าสิ้นดี... เหตุการณ์ปัจจุบันก็ตบหน้าฉาดใหญ่ด้วยการที่เธอกำลังเงื้อมือขึ้นตบหน้านางเอกอย่างมินตรากลางงานเลี้ยงวันเกิดของตระกูลใหญ่เสียแล้ว! เพิ่งผ่านพ้นการทำตัวร้ายใส่ทุกคนไปหมาด ๆ มือเรียวที่ยังค้างอยู่กลางอากาศสั่นระริกเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความหงุดหงิดระคนเหลืออดกับความซวยที่ตกลงมาใส่หัว "ลินิน! หยุดพฤติกรรมต่ำทรามIนี่เดี๋ยวนี้!" เสียงทุ้มต่ำตวาดกร้าวด้วยความโกรธจัดดังขึ้นจากชายหนุ่มข้างกายมินตรา เขาคือคู่หมั้นหน้าตาดีที่เธอทุ่มเททั้งเงินทั้งใจเปย์ให้ทุกอย่างตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่เขากลับใช้เงินของเธอไปซื้อของขวัญราคาแพงให้มินตราลับหลัง ลินินหรี่ตามองภาพตรงหน้าอย่างพิจารณา ร่างกายนี้ถูกสร้างมาด้วยความหยิ่งทะนง แต่วิญญาณข้างในตอนนี้คือนักธุรกิจสาวสายสตรองผู้ผ่านสนามการเจรจาธุรกิจมานับไม่ถ้วน เธอลดมือลงช้า ๆ ปรับสีหน้าให้เรียบเฉย เย็นชา และทรงพลังจนทุกคนในรัศมีสามเมตรเผลอผถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "ต่ำทรามเหรอคะ?" ลินินทวนคำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนคนฟังต้องขนลุกซู่ เธอปรายตามองคู่หมั้นหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาราวกับกำลังมองเศษขยะเปียกฝน "ปากที่ใช้พูดคำนี้ออกมา กล้าดียังไงถึงเอาเงินในบัญชีที่ฉันหามาด้วยหยาดเหงื่อ ไปซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมใบหรูให้นัง... เออ ให้คุณมินตราเขาถือโชว์หน้าสลอนอยู่ในงานนี้คะ?" ความเงียบกริบเข้าปกคลุมห้องจัดเลี้ยงทันที มินตราหน้าถอดสี ส่วนคู่หมั้นหนุ่มถึงกับอ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึงว่าผู้หญิงที่เคยคลั่งรักเขาจนหัวปักหัวปำ จะกล้าพูดจาฉอด ๆ กลางงานสังคมแบบนี้ "ลินิน เธอพูดบ้าอะไร! อย่ามาใส่ร้ายมินตรานะ!" ชายหนุ่มขึ้นเสียงกลบเกลื่อนความพิรุธ "ใส่ร้าย?" ลินินแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มมุมปากของเธองดงามแต่ทว่าอันตรายยิ่งกว่าพิษงู "บัญชีบัตรเครดิตเสริมที่ฉันให้คุณถือ วงเงินเดือนละห้าล้านบาท รูดซื้อเพชร ซื้อกระเป๋า ซื้อคอนโดหรู ยอดใช้จ่ายทั้งหมดส่งตรงเข้ามือฉันค่ะ คุณคิดว่าฉันโง่จนดูไม่ออก หรือคิดว่าฉันไม่มีปัญญาฟ้องล้มละลายคุณกับครอบครัวตอนนี้เลยล่ะคะ?" บรรยากาศในงานอึมครึมลงทันตาเห็น บรรดาแขกเหรื่อเริ่มซุบซิบกันหนาหู สายตาที่เคยดูถูกลินินแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดหวั่น ไม่มีใครคาดคิดว่าคุณหนูตระกูลใหญ่ผู้เอาแต่ใจคนนี้ จะมีรัศมีของความเด็ดขาดที่น่ากลัวแผ่ออกมาได้มากขนาดนี้ ในขณะที่ทุกคนกำลังตะลึงงันกับท่าทีที่เปลี่ยนไปราวกับคนละคน สายตาของลินินก็กวาดไปสะดุดเข้ากับร่างโปร่งบางของชายหนุ่มอีกคนหนึ่งที่ยืนหลบมุมอยู่หลังเสาต้นใหญ่ เขาคือ คีย์ โปรแกรมเนอร์หนุ่มมาดนิ่งที่ถูกทุกคนมองว่าเป็นแค่คนรับใช้กระจอก ๆ ในบ้านของเธอ เป็นตัวประกอบไร้ค่าที่มักจะถูกเธอกลั่นแกล้งอยู่เสมอ แต่ในฐานะคนอ่านนิยายที่อ่านมาจนจบ... ลินินรู้ดีกว่าใครทั้งหมดว่า ผู้ชายท่าทางเนิร์ด ๆ แว่นหนาเตอะคนนี้ แท้จริงแล้วคืออัจฉริยะผู้ถือครอง "ซิลิคอน โค้ด" รหัสลับที่สามารถควบคุมระบบการเงินและโครงสร้างพื้นฐานของทั้งเมืองได้! และเขานี่แหละ คือกุญแจสำคัญดอกเดียวที่จะทำให้เธอกลายเป็นผู้กุมอำนาจที่แท้จริงในโลกใบนี้ ลินินเม้มริมฝีปากแน่น สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว ในเมื่อเธอทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายเปย์แล้ว ทำไมเธอจะต้องไปง้อไอ้ผู้ชายเฮงซวยที่เกาะเธอกินด้วยล่ะคะ? ในเมื่อเธอกำลังจะมี "ของเล่นชิ้นใหม่" ที่ทรงคุณค่าและอันตรายยิ่งกว่าใครทั้งหมดอยู่ตรงหน้า เธอสะบัดหน้าหนีจากอดีตคู่หมั้นผู้หน้าตัวเมีย ก้าวเท้าฉับ ๆ ด้วยจังหวะมั่นคง ตรงเข้าไปหาคีย์ที่ยืนตัวลีบอยู่มุมห้อง ท่ามกลางความตกตะลึงของแขกเหรื่อทั้งงานที่ต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึง ลินินหยุดยืนตรงหน้าชายหนุ่มร่างสูงที่ต้องก้มมองลงมาผ่านเลนส์แว่นหนา ดวงตาหลังกรอบแว่นคู่นั้นฉายแววระแวดระวังและเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด เขาคงคิดว่าเธอจะหาเรื่องกลั่นแกล้งเขาต่อหน้าคนหมู่มากอีกตามเคย ทว่า... สิ่งที่ลินินทำกลับทำให้ทั่วทั้งห้องต้องตกอยู่ในความเงียบสนิทช็อกตาค้างยิ่งกว่าเดิม เรียวแขนเนียนกอดอกหลวม ๆ เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับโปรแกรมเนอร์หนุ่ม ส่งยิ้มร้ายกาจพราวเสน่ห์แบบฉบับ "ชาเขียวแก้วร้าย" ให้เขาใจสั่นเล่น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานใสที่ดังพอให้ได้ยินกันทั่วทั้งห้อง "นี่ นายแว่น..." ลินินลากเสียงยาวอย่างยวนเย้า มุมปากยกยิ้มขึ้นสูง "สนใจอยากเป็นเศรษฐีพันล้านชั่วข้ามคืน โดยมีฉันเป็นคนเปย์ให้ทุกอย่าง... แบบไม่ต้องแคร์หัวใครหน้าไหนในที่นี้ไหมล่ะคะ?" คีย์ชะงักกึก ดวงตาหลังกรอบแว่นไหววูบอย่างรุนแรง ความลับมหาศาลที่เขาซ่อนไว้ถูกประกายตาคู่นั้นมองทะลุปรุโปร่งในเสี้ยววินาที ขณะที่ประตูห้องจัดเลี้ยงด้านหลังกำลังเปิดผางออก พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นของกลุ่มชายชุดดำนับสิบคนที่ก้าวเข้ามาตามคำสั่งของใครบางคน... ขอขอบพระคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกแห่งความแซ่บนี้ไปพร้อมกันนะคะ!