บั๊กแรกเริ่ม

"บัญชีของคุณถูกระงับถาวร" ข้อความสีแดงฉานเหล่านั้นยังคงกะพริบถี่ๆ อยู่เบื้องสายตาของมาร์ค ร่างของหัวหน้ากิลด์ฮันเตอร์ผู้ทะนงตนทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นหินเย็นเฉียบของทางออกดันเจี้ยน เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้าซีดเผือด ลมหายใจหอบกระชั้นถี่ราวกับคนใกล้หมดสติ รอบตัวเขา ลูกทีมระดับสูงต่างส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกเมื่อพบว่าอุปกรณ์เวทมนตร์และเกราะชั้นดีทั้งหมดแปรสภาพกลายเป็นฝุ่นผงสลายไปในอากาศ ความมั่งคั่ง ชื่อเสียง และอำนาจที่สั่งสมมานานนับปี พังทลายลงภายในพริบตาเดียว ทว่า ในมุมมืดของซอกหินห่างออกไปไม่ไกลนัก เรน (Ren) กลับยืนกอดอกนิ่งสงบ สายตาคู่คมกริบมองภาพความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความเยือกเย็น ไร้ซึ่งร่องรอยของความตกใจ ในมือของชายหนุ่มอดีตฮันเตอร์ระดับ E ปรากฏหน้าจอโปร่งแสงสีครามแปลกประหลาด หน้าจอที่กิลด์ใหญ่ไม่มีวันรู้จัก หน้าจอของระบบที่ถูกปลดล็อกผ่านช่องโหว่ที่มนุษยชาติหลงลืมไป [ ตรวจพบสิทธิ์การเข้าถึงระดับรากเหง้า (Root Access) ] [ กำลังบายพาสระบบความปลอดภัยของหอคอย... สำเร็จ ] [ ยินดีต้อนรับ 'ผู้ดูแลระบบลับ' เรน ท่านได้รับสิทธิ์ในการแก้ไขค่าสเตตัสอย่างไร้ขีดจำกัด ] เสียงแจ้งเตือนอันราบเรียบดังขึ้นในโสตประสาทของเรน มันไม่ใช่เสียงของระบบจัดอันดับฮันตร้ายทั่วไป แต่มันคือเสียงแห่งการพิพากษา "เรน... เกิดอะไรขึ้นทำไมพวกมันถึง..." เซร่า (Sera) นักรบหญิงระดับ S ที่ยืนคุ้มครองอยู่เคียงข้างเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวล ดวงตาคู่สวยฉายแววระแวดระวัง แม้เธอจะผ่านสนามรบมาโชกโชนจนผู้คนต่างเกรงขาม แต่เหตุการณ์ตรงหน้ากลับเหนือความคาดหมายเกินกว่าที่นักรบคนใดจะรับมือไหว เซร่าหันมามองชายหนุ่มที่เธอเลือกจะเชื่อใจตั้งแต่ครั้งยังเป็นแค่ฮันเตอร์ไร้ชื่อเสียง เธอพบเพียงรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของเรน—รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและอำนาจล้นเหลือที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน "ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอกล่ะครับ เซร่า" เรนเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น เขาก้าวเดินผ่านร่างของมาร์คที่กำลังดิ้นรนทุรนทุรายบนพื้น ราวกับพญาอินทรีที่กำลังมองดูมดปลวกดิ้นรน "แก... แกทำอะไรกับระบบ! ไอ้สวะเรน!" มาร์คแผดเสียงคำรามด้วยความเคียดแค้น ดวงตาสองข้างแดงก่ำด้วยเส้นเลือดฝอยระเบิด มันพยายามตะเกียกตะกายใช้มือสั่นเทรารangคว้าข้อเท้าของเรนไว้ แต่กลับถูกแรงกดดันบางอย่างผลักกระเด็นออกไปอย่างไร้ความปรานี "ก-แกมันแค่ฮันเตอร์ไร้คลาสระดับ E! แกไม่มีสิทธิ์..." "สิทธิ์งั้นเหรอครับ?" เรนก้มลงมองฮันเตอร์ผู้เคยเหยียบย่ำเขาด้วยสายตาที่ว่างเปล่า "โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยสิทธิ์หรอกครับมาร์ค... แต่มันขับเคลื่อนด้วย 'อำนาจ' ต่างหาก และตอนนี้ อำนาจทั้งหมด... อยู่ในมือผมแล้ว" นิ้วเรียวยาวของเรนแตะลงบนหน้าจอโปร่งแสงกลางอากาศอย่างแผ่วเบา การกระทำอันเรียบง่ายนี้ส่งผลสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วโครงสร้างของดันเจี้ยน แรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหวทำให้เศษหินร่วงหล่นลงมาจากเพดาน [ เริ่มต้นกระบวนการ: การเพิ่มค่าสเตตัสแบบก้าวกระโดด (Overclocking Stats) ] [ กำลังจัดสรรแต้มสถานะ: พละกำลัง (Strength)... 10 -> 10,000,000 ] [ กำลังจัดสรรแต้มสถานะ: ความว่องไว (Agility)... 15 -> 10,000,000 ] [ กำลังจัดสรรแต้มสถานะ: พลังเวท (Mana)... 5 -> 50,000,000 ] ตูมมมมม! คลื่นพลังงานสีทองอร่ามระเบิดออกรัศมีร้อยเมตรจากร่างของเรน แรงกดดันมหาศาลกดทับจนพื้นหินรอบบริเวณแตกละเอียดเป็นผุยผง มาร์คและลูกทีมที่พยายามจะลุกขึ้นยืนต่างถูกกดทับลงไปกองกับพื้นอีกครั้งด้วยน้ำหนักที่เสมือนแบกภูเขาไว้ทั้งลูก กระดูกทั่วร่างส่งเสียงลั่นดังกรอบแกรบด้วยความเจ็บปวดเจียนตาย เซร่าเบิกตากว้างอย่างตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ คลื่นพลังงานที่แผ่ออกมาจากเรนในตอนนี้... มันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวเสียยิ่งกว่ามอนสเตอร์ระดับภัยพิบัติที่เธอเคยปราบมาทั้งชีวิต ร่างกายของเธอยังคงสั่นเทาไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นตะลึงต่อพลังอันไร้ขีดจำกัดที่ชายหนุ่มผู้เป็นที่พึ่งของเธอแสดงออกมา นี่น่ะเหรอ... ตัวตนที่แท้จริงของชายที่เธอร่วมเดินทางด้วย? เรนหลับตาลงรับรู้ถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในทุกอณูของร่างกาย เซลล์ทุกเซลล์ถูกยกระดับเกินกว่าขีดจำกัดของสิ่งมีชีวิตบนโลก กล้ามเนื้อ เส้นประสาท และจิตวิญญาณผสานรวมเป็นหนึ่งเดียวกับระบบอย่างไร้รอยต่อ เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น การล้างบางกิลด์ใหญ่ที่เคยหักหลังเขาและสหายยังอีกยาวไกล ชายหนุ่มลืมตาขึ้น นัยน์ตาสีดำสนิทคู่นั้นสะท้อนประกายแสงสีฟ้าเย็นยะเยือก เขาก้มลงมองมาร์คที่ตอนนี้ทำได้เพียงแค่นอนอ้าปากพะงาบๆ ราวกับปลาขาดน้ำ ความเย่อหยิ่งจองหองทั้งหมดถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี "รู้สึกอย่างไรบ้างครับ กับความรู้สึกของการเป็น 'ศูนย์'?" เรนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่เย็นชาจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจ มาร์คส่งเสียงครางในลำคอด้วยความหวาดกลัวขีดสุด เรี่ยวแรงทั้งหมดหายไปจนหมดสิ้น เขารู้ตัวแล้วว่าในชาตินี้ ต่อให้เขามีเงินทองมากมายแค่ไหน ก็ไม่มีวันต่อกรกับปีศาจที่ยืนอยู่ตรงหน้าได้อีกแล้ว ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด ท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงหอบหายใจของเหล่าลูกทีม กลิ่นอายปริศนาก็ดังแทรกขึ้นมาจากความมืดลึกภายในอุโมงค์ทางออก เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งกำลังก้าวใกล้เข้ามา พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังก้องกังวาน "แปะ... แปะ... แปะ..." เรนหรี่ตาลงเล็กน้อย เซร่าขยับตัวตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้ทันที สายตาทั้งคู่พุ่งตรงไปยังเงาดำที่กำลังก้าวออกจากความมืดมิด ร่างของชายชราในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มลึกลับ เส้นผมสีขาวโพลนสะท้อนกับแสงเรืองรองของหน้าจอระบบ เขาคือบุคคลที่เรนไม่เคยคาดคิดว่าจะได้พบเจอในสถานที่แห่งนี้ และที่สำคัญที่สุด... บนหน้าอกเสื้อของชายชราผู้นั้น กลัดเข็มกลัดสัญลักษณ์รูป 'กุญแจไขว้' — สัญลักษณ์ของ 'ผู้ดูแลระบบสูงสุด' ที่สูญหายไปเมื่อร้อยปีก่อน "ไม่เลวเลยนี่... ผู้เล่นหมายเลขศูนย์ เจ้ากล้าหาญมากที่กล้าเปิดใช้งานบั๊กนี้" ชายชราเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแต่น่าเกรงขาม "แต่เจ้าคิดจริงๆ หรือว่า... การโกงระบบแค่นี้ จะทำให้เจ้ารอดพ้นจาก 'การตรวจสอบ' ของเบื้องบนได้?" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" ด้วยดีเสมอมาครับ