สถานะใหม่ เลเวลอัปด้วยเงิน

เสียงกระแทกของโต๊ะไม้ราคาถูกสั่นสะเทือนไปทั่วห้องเช่าแคบๆ สภาพทรุดโทรม บนพื้นห้องมีเศษแก้วแตกกระจายจากถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ล้มคว่ำเมื่อคืน คินน์นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติกสีซีด ดวงตาคมกริบจดจ้องไปยังหน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ—หน้าต่างสถานะของ "ระบบมหาเศรษฐี" ที่เพิ่งเปลี่ยนชีวิตของเขาจากหน้ามือเป็นหลังมือ "ยอดเงินคงเหลือในบัญชีธนาคารปัจจุบัน: 1,000,000,000 เครดิต" ตัวเลขเก้าหลักที่ประจักษ์แก่สายตาไม่ใช่ความฝัน มันคือความจริงอันทรงพลังที่สั่นคลอนหัวใจของอดีตฮันเตอร์แรงก์ F ผู้เคยถูกเหยียดหยามและปล่อยให้ตายในดันเจี้ยนระดับ SSS เมื่อสามวันก่อน คินน์ยื่นมือออกไปสัมผัสอากาศเบื้องหน้า นิ้วเรียวยาวสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นระคนสะใจที่กำลังแผ่ซ่านไปทั่วร่าง "ยินดีต้อนรับท่านฮันเตอร์คินน์ สู่ฟังก์ชันหลักของระบบ" เสียงสังเคราะห์ก้องกังวานในหัว "กฎข้อที่หนึ่ง: ทุกสิ่งบนโลกนี้สามารถซื้อได้ด้วยเงิน แม้กระทั่งเลเวล พลัง และวิวัฒนาการทางจิตวิญญาณ ท่านต้องการลงทุนเท่าไหร่ในวินาทีนี้?" คินน์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่นั้นฉายแววเยือกเย็นที่น่ากลัว ภาพจำของพวกสมาคมฮันเตอร์ที่หักหลังเขา ภาพของหัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬที่เหยียบย่างเข้ามาถีบเขาตกเหวลาวา รวมถึงสายตาสมเพชเวทนาของคนรอบข้าง วิ่งวนเข้ามาในหัวราวกับภาพยนตร์ซ้ำซาก *พวกแกคิดว่ากูเป็นแค่เศษสวะที่ไร้ค่าสินะ... งั้นก็รอดูให้ดีเถอะ ว่าเงินหนึ่งพันล้านเครดิตจะซื้อความฉิบหายให้พวกแกได้มากแค่ไหน* "ซื้อเลเวล" คินน์เอ่ยเสียงเรียบ แต่เต็มไปด้วยอำนาจที่กดดันบรรยากาศในห้องให้หนักอึ้ง "โปรดระบุจำนวนเงินที่ต้องการแปลงสภาพ" "สิบล้านเครดิต" *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนใสดังกังวาน ทันใดนั้น แสงสีทองเจิดจ้าก็พวยพุ่งทะลักออกมาจากอากาศธาตุ ห่อหุ้มร่างผอมโซของคินน์ไว้ราวกับเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ความเจ็บปวดสายหนึ่งแล่นแปลบเข้าสู่กระดูกสันหลัง กล้ามเนื้อทุกมัด เส้นประสาททุกเส้น และเซลล์ทุกอณูในร่างกายกำลังถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่ด้วยความเร็วสูง คินน์กัดฟันแน่นจนเลือดซึมออกจากมุมปาก เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความอดทนอดกลั้น แต่เขากลับไม่มีแม้แต่เสียงร้องเล็ดลอดออกมา นี่ไม่ใช่ความเจ็บปวดจากการบาดเจ็บในอดีต แต่มันคือความเจ็บปวดของการ "ก้าวข้ามขีดจำกัด" ของมนุษยชาติ! "อึก..." เสียงหอบหายใจหนักหน่วงดังขึ้นเมื่อแสงสีทองค่อยๆ มอดดับลง คินน์ทรุดตัวลงค้ำโต๊ะ แขนทั้งสองข้างสั่นระริก แต่ความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ภายในกลับตรงกันข้าม พลังงานมหาศาลไหลเวียนอยู่ในเส้น and blood อย่างบ้าคลั่งราวกับเขื่อนแตก สัมผัสทั้งห้าเฉียบคมขึ้นจนได้ยินเสียงหยดน้ำจากก๊อกน้ำชั้นล่าง และได้กลิ่นฝุ่นละอองที่ลอยอยู่ในอากาศ หน้าต่างสถานะใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้า: [ชื่อ: คินน์] [ฉายา: ผู้ทำลายขีดจำกัด (ใหม่)] [แรงก์: F ➔ S (กำลังเลื่อนระดับอัตโนมัติเนื่องจากพลังงานเกินขีดจำกัด)] [เลเวล: 1 ➔ 100] [ค่าสถานะพื้นฐาน: พละกำลัง 9,999 / ความเร็ว 9,999 / ความอึด 9,999 / มานา 99,999] [ทักษะติดตัวพิเศษ (SSS): เนตรเศรษฐีล้างโลก, ร่างกายอมตะทางการเงิน, อาณาเขตเงินตราพันล้าน] คินน์กุมมือเข้าหากันแน่นจนเกิดเสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะ พลังที่เอ่อล้นอยู่ในมือคู่นี้สามารถบดขยี้หินผาให้กลายเป็นจุลได้ด้วยการสะกิดเพียงครั้งเดียว แรงก์ S ที่คนธรรมดากราบไหว้และใช้เวลาฝึกฝนเป็นสิบๆ ปี เขากลับใช้เงินสิบล้านซื้อมาครอบครองได้ภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที! ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นอย่างร้อนรนขัดจังหวะความคิดของเขา "คุณคินน์คะ! คุณคินน์อยู่ข้างในหรือเปล่า เปิดประตูให้ฉันหน่อย!" น้ำเสียงคุ้นเคยที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความกังวลดังทะลุบานประตูไม้เก่าๆ เข้ามา หัวใจของคินน์กระตุกวูบ ความเย็นชาในแววตาพลันอ่อนยวบลงทันทีเมื่อได้ยินเสียงนั้น ลินิน... ผู้หญิงคนเดียวที่ยังคงยืนหยัดเคียงข้างเขา แม้ในวันที่เขาตกลงมาอยู่จุดที่ต่ำที่สุดของสังคม เป็นคนที่คอยหาเงินมาซื้อยาให้เขา และเกือบถูกพวกสมาคมฮันเตอร์ตามรังควานเพราะปกป้องเขาไว้ คินน์รีบสาวเท้าเข้าไปเปิดประตู บานประตูไม้ผุกร่อนถูกดึงเปิดออก เผยให้เห็นร่างเพิ่งวิ่งมาเหนื่อยหอบของหญิงสาว ลินินในชุดฮันเตอร์แรงก์ D ที่มีรอยฉีกขาดและคราบเลือดแห้งกรัง ใบหน้าสะสวยเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นควันและหยาดเหงื่อ ดวงตากลมโตคู่นั้นแดงก่ำคลอด้วยหยดน้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ "ลินิน... เธอไปไหนมา ทำไมถึงมีแผล..." คินน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย ความรู้สึกผิดพวยพุ่งขึ้นมาในอก ลินินไม่รอให้เขาพูดจบ เธอโผเข้าสวมกอดร่างของคินน์แน่น ใบหน้าซบลงกับอกเสื้อที่ชุ่มเหงื่อ ร่างกายของเธอบอบบางและสั่นเทาเล็กน้อย "ฮื่อ... ฉันนึกว่าพวกมันมาฆ่าคุณแล้ว... ฉันไปที่กิลด์เพื่อทวงเงินค่าจ้างดันเจี้ยนรอบก่อนมาซื้อยารักษาให้คุณ แต่พวกมัน... พวกมันบอกว่าคุณตายในกองเพลิงไปแล้ว และยังจะไล่ฉันออกจากกลุ่มฮันเตอร์ด้วย..." ลินินสะอื้นไห้ ออกแรงกอดเขาแน่นขึ้นราวกับกลัวว่าภาพตรงหน้าจะเป็นเพียงภาพลวงตา "ฮือ... ฉันเหลือคุณแค่คนเดียวนะคินน์ อย่าทิ้งฉันไปไหนอีกนะ" คินน์นิ่งงิ่งไปชั่วขณะ มือหนายกขึ้นโอบกอดแผ่นหลังบางของหญิงสาวไว้แน่น ความอบอุ่นจากตัวเธอซึมซับเข้าสู่หัวใจที่ด้านชา ความโกรธแค้นที่เคยสงบลงเมื่อครู่ กลับถูกเติมเชื้อไฟให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งด้วยความเกลียดชังที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม *กิลด์อัคคีทมิฬ... นอกจากมันจะหักหลังฆ่าฉันแล้ว พวกมันยังกล้ารังแกผู้หญิงคนเดียวที่ปกป้องฉันอีกงั้นเหรอ* คินน์ก้มลงกระซิบข้างใบหูของลินิน น้ำเสียงของเขาอบอุ่นและอ่อนโยนอย่างที่สุด แต่นัยน์ตากลับทอประกายคมกริบราวกับคมมีดที่พร้อมจะเชือดเฉือนทุกสิ่ง "ไม่ต้องกลัวนะลินิน นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป จะไม่มีใครหน้าไหนกล้ารังแกเธออีกแล้ว" คินน์ผละตัวออกเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยคราบน้ำตาบนแก้มเนียนอย่างทะนุถนอม "เงินที่พวกมันโกงเธอไป และชีวิตที่พวกมันพยายามพรากจากฉัน... ฉันจะทวงคืนมันมาทั้งหมด พร้อมกับดอกเบี้ยที่สาสมที่สุด" ลินินเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความงุนงง ดวงตาคู่สวยฉายแววไม่เข้าใจกับบรรยากาศที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงรอบตัวของชายหนุ่ม คินน์ดูสง่างาม ลึกลับ และทรงพลังเสียจนเธอเกือบจำไม่ได้ ก่อนที่ลินินจะได้เอ่ยถามอะไร เสียงโทรศัพท์มือถือราคาถูกในกระเป๋าเสื้อของเธอก็แผดเสียงดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้อง ลินินหยิบมันขึ้นมาด้วยความลังเล หน้าจอแสดงเบอร์โทรเข้าที่ไม่คุ้นเคย แต่เมื่อเธอกดรับ เสียงหัวเราะเยาะหยันของผู้ชายคนหนึ่งก็ดังลอดออกมาจนคินน์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินอย่างชัดเจน *(ฮ่าๆๆ อีสารเลว ลินิน! แกคิดเหรอว่าไปแจ้งความแล้วจะช่วยอะไรได้? ตอนนี้บัญชีของแกถูกอายัดเรียบร้อยแล้ว หนี้ก้อนโตสามล้านเครดิตที่สามีขยะของแกกู้ไว้ แกต้องเป็นคนรับผิดชอบ! ถ้าไม่อยากถูกขายไปบ่อนใต้ดิน เย็นนี้แกต้องมาคุกเข่ากราบตีนท่านรองหัวหน้ากิลด์ที่โรงแรมเฟิสต์แกรนด์ซะ!)* สายตาของคินน์วาวโรจน์ขึ้นทันที เส้นเลือดที่ลำคอตึงเปรี๊ยะ รังสีอำมหิตระดับแรงก์ S พรั่งพรูออกมาจากร่างจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ลินินหน้าซีดเผือด เข่าทรุดลงเกือบแตะพื้นด้วยความสิ้นหวัง แต่ก่อนที่น้ำตาหยดใหม่จะร่วงหล่น คินน์ก็ยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือจากมือเธอนิ่งๆ นิ้วโป้งของเขาแตะลงบนหน้าจอเพื่อเปิดส speakerphone ก่อนจะกดวางสายอย่างไร้เยื่อใย คินน์หยิบสมาร์ตโฟนอีกเครื่องในกระเป๋าเสื้อขึ้นมา มันคือโทรศัพท์เครื่องหรูสีดำสนิทที่แถมมาพร้อมกับระบบมหาเศรษฐี เครื่องหมายโลโก้การ์ดสีทองอร่ามสะท้อนแสงไฟสลัว เขากดหมายเลขโทรด่วนที่ปรากฏขึ้นบนระบบ หน้าจอแสดงยอดเงินคงไว้อยู่ที่ "990,000,000 เครดิต" ปลายสายรับอย่างรวดเร็วด้วยน้ำเสียงนอบน้อมและหวาดกลัวของผู้อำนวยการธนาคารกลางประจำเมือง "(ทะ... ท่านคินน์! มีอะไรให้ทางเรา/...)" "เตรียมเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวและทีมรักษาความปลอดภัยระดับประเทศ มารับฉันที่หน้าตึกเช่าซอยสิบภายในห้าาทีนี้..." คินน์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ทรงอำนาจ และเด็ดขาด จนปลายสายสะดุ้งสุดตัว "(แล้วก็... จัดการซื้อหุ้นทั้งหมดของกิลด์อัคคีทมิฬให้เสร็จภายในสิบนาทีนี้... ฉันจะไปประชุมผู้ถือหุ้นใหญ่เพื่อไล่พวกมันออกด้วยตัวเอง)" คินน์กดตัดสายทันทีโดยไม่รอฟังคำทูลลา เขาหันกลับมามองลินินที่กำลังอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด ดวงตาเบิกกว้างมองสามีของเธอด้วยความตื่นตะลึงระคนไม่อยากเชื่อสายตา "ไปกันเถอะลินิน..." คินน์ยื่นมือที่อบอุ่นและมั่นคงออกไปเบื้องหน้า รอยยิ้มเยือกเย็นประดับบนมุมปาก "สามล้านเครดิตที่มันทวง... เดี๋ยวฉันจะเอาเงินพันล้านไปฟาดหน้าพวกมันให้กระอักเลือดเอง" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับ "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" นะครับ