แต้มที่เหนือกว่า

กลิ่นอายของเงินตราผสมปนเปไปกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและควันบุหรี่จางๆ ในห้องวีไอพีของคาสิโน 'เอลิเซียม' มันคือกลิ่นของความตายที่หอมหวานที่สุดสำหรับใครหลายคน ทว่าสำหรับ ‘รินรดา’ มันคือกลิ่นของกรงขังที่เธอเลือกเดินเข้ามาเองด้วยความเต็มใจ "ไพ่ใบสุดท้าย... วางเดิมพันครับ" เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบของดีลเลอร์สาวดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก รินรดารักษาสีหน้าเรียบเฉยดุจรูปปั้นหิน เธอสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำเข้ารูปที่ขับเน้นสรีระให้ดูเย้ายวนแต่ทว่าดูห่างเหิน มือเรียวบางที่สวมถุงมือผ้าไหมสีดำสนิทขยับเขยื้อนอย่างคล่องแคล่วและสง่างาม มืออาชีพที่ผ่านการฝึกฝนจนไร้ที่ติ "เดิมพันของฉันคือชีวิตของคนในโต๊ะนี้... ว่าแต่เธอละ รินรดา" เสียงแหบพร่าทรงอำนาจดังมาจากมุมมืดของโซฟาหนังแท้ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดสีเทาเข้มขยับกายลุกขึ้น แสงไฟสลัวจากแชนเดอเลียร์สะท้อนนัยน์ตาสีรัตติกาลที่แฝงไปด้วยความหิวกระหายและเล่ห์เหลี่ยม 'คีริน' เจ้าของคาสิโนแห่งนี้ก้าวเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหลังเธอ กลิ่นกายของเขามีเอกลักษณ์เป็นกลิ่นวู้ดดี้จางๆ ผสานความดิบเถื่อนของชายหนุ่มที่ผ่านสมรภูมิเลือดมาอย่างโชกโชน รินรดาไม่หันไปมอง เธอเพียงแค่สับไพ่ด้วยท่วงท่าชำนาญ ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อมือหนาของชายหนุ่มเอื้อมมาวางทับบนหลังมือเธอ ความร้อนจากฝ่ามือเขาแผ่ซ่านผ่านถุงมือผ้าไหมเข้าไปถึงผิวเนื้อจนเธอต้องขบฟันแน่น "ที่นี่ไม่มีกฎเรื่องชีวิตของใคร มีแค่กฎของคนชนะครับ คุณคีริน" รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าในใจเธอกลับเต้นรัวราวกับกลองศึก เธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้อันตรายกว่าคาสิโนทั้งหลังรวมกัน คีรินโน้มตัวลงมาใกล้ กระซิบข้างใบหูจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าว "งั้นมาดูซิว่า... วันนี้ฉันจะชนะ หรือเธอจะยอมสยบให้ฉันจนหมดหน้าตัก" รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น สายตาของเธอจับจ้องไปที่ไพ่บนโต๊ะ แต่ประสาทสัมผัสทั้งหมดกลับถูกตรึงไว้ที่ไออุ่นจากร่างกายของคีรินที่ขยับเข้ามาประชิดแผ่นหลัง เธอได้กลิ่นอายของความอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวเขาอย่างรุนแรง มันคือแรงดึงดูดที่น่าสะพรึงกลัว แต่ในขณะเดียวกันก็ปลุกเร้าสัญชาตญาณลึกๆ ในใจให้ตื่นตัว "รินรดา... ฉันรู้เรื่องหนี้ของพ่อเธอดี" คีรินกระซิบอีกครั้ง คราวนี้มือหนาเลื่อนจากหลังมือขึ้นมาโอบรอบเอวคอดกิ่วของเธออย่างถือวิสาสะ นิ้วหัวแม่มือลากไล้ผ่านเนื้อผ้าบางเบาจนเธอเสียวสันหลังวาบ "หนี้ที่มากพอจะทำให้เธอต้องขายทุกอย่างแม้กระทั่งศักดิ์ศรี แต่ถ้าเธอเล่นเกมกับฉัน... บางทีหนี้พวกนั้นอาจจะหายไปในคืนเดียว" รินรดาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร คีรินสูงใหญ่จนเธอต้องแหงนหน้ามอง ความดุดันในแววตาของเขาไม่ได้ทำให้เธอหวาดหวั่น แต่กลับทำให้เธออยากจะรู้ว่าภายใต้ความป่าเถื่อนนั้น มีอะไรซ่อนอยู่ "คุณกำลังเสนอให้ฉันเป็นของเล่นแก้เบื่อหรือครับ?" เธอถามเสียงสั่นเล็กน้อยด้วยความโกรธ "ฉันกำลังเสนอ 'ดีล' ที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้" คีรินก้าวเข้ามาชิดจนรินรดาไม่มีที่ถอย หลังของเธอพิงเข้ากับโต๊ะเล่นไพ่ เขาใช้แขนทั้งสองข้างกักขังเธอไว้ในวงล้อมของร่างกายที่แข็งแกร่ง "ฉันไม่ชอบของเล่นที่พังง่าย แต่ฉันชอบของที่ต้องใช้ความพยายามในการครอบครอง... และเธอก็ดูจะคุ้มค่ากับการลงทุนนะ" รินรดาเชิดหน้าขึ้น แม้ภายในใจจะหวั่นไหวกับสัมผัสรุกเร้าของเขา แต่เธอคือมืออาชีพ เธอไม่มีวันพ่ายแพ้ให้กับมาเฟียใจทรามคนนี้ง่ายๆ "งั้นเรามาเริ่มเดิมพันกันใหม่ดีไหมครับ คุณคีริน" เธอรวบรวมความกล้า เอื้อมมือไปปลดเนกไทของเขาเบาๆ ท่ามกลางความตกตะลึงของเหล่าบอดี้การ์ดในห้อง "ถ้าคุณชนะ... ฉันจะยอมรับข้อเสนอของคุณ แต่ถ้าฉันชนะ... คุณต้องปล่อยหนี้ของครอบครัวฉันทั้งหมด และอย่ามายุ่งกับชีวิตฉันอีก" คีรินแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาของเขาฉายประกายความพึงพอใจอย่างร้ายกาจ เขาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งคมสันแตะเข้ากับแก้มเนียนใสของเธอ แรงกดดันที่ถาโถมเข้ามาทำให้หัวใจของรินรดาเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก "ได้... แต่ถ้าฉันชนะ ฉันจะไม่แค่เก็บเธอไว้ในกรงหรอกนะรินรดา" คีรินขบเม้มใบหูเธอเบาๆ จนหญิงสาวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง "ฉันจะทำให้เธอรู้ว่า... ร่างกายที่แข็งขืนของเธอ มันยอมสยบต่อคนอย่างฉันได้มากแค่ไหน" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนปริศนาก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องวีไอพี ประตูถูกผลักเปิดออกเผยให้เห็นเงาร่างของ 'มาร์คัส' ที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน คีรินผละออกจากรินรดาด้วยสายตาดุดัน ราวกับหมาป่าที่ถูกรบกวนเวลาล่าเหยื่อ "ขอโทษที่ขัดจังหวะนะคีริน ดูเหมือนว่าเดิมพันครั้งนี้ของนาย... จะไม่ใช่แค่เรื่องของหนี้สินแล้วล่ะมั้ง" มาร์คัสเอ่ยขึ้นพร้อมมองรินรดาด้วยสายตาที่ทำให้เธอรู้สึกขยะแขยง "เพราะถ้าเธอเล่นเกมกับนาย... ฉันเองก็คงต้องขอร่วมสนุกด้วยอีกคน" คีรินคว้าข้อมือรินรดาไว้แน่น แรงบีบนั้นแฝงความโกรธเกรี้ยวที่ถูกขัดจังหวะ แต่ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากอะไร เสียงปืนนัดแรกก็ดังสนั่นขึ้นจากนอกห้องคาสิโน ความโกลาหลเริ่มคืบคลานเข้ามา และรินรดาก็รู้ดีว่าค่ำคืนนี้... มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของหายนะที่เธอไม่มีวันหวนกลับ! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในนิยายตอนแรกนี้นะครับ วริศร์วิสกี้หวังว่าคุณจะตื่นเต้นไปกับตัวละครของผมครับ!