ก้าวแรกที่ไม่เผาผลาญก็บรรลัย

"ถ้าสคริปต์หน้าแรกของผมยังถูกแก้เป็นสวนสนุกดิสนีย์แลนด์แบบนี้ ผมเกรงว่าโปรเจกต์ร้อยล้านเรื่องนี้คงต้องเปลี่ยนชื่อเป็น 'มหกรรมเจ๊งสะท้านโลกันตร์' แทนนะครับ, คุณพราวภัทร" เสียงทุ้มต่ำที่เจือด้วยความเย็นชาดังขึ้นตัดความเงียบภายในห้องประชุมกระจกใสระฟ้า แรงกดดันจากน้ำเสียงนั้นหนักหน่วงเสียจนแม้แต่เครื่องปรับอากาศที่เร่งความเย็นไว้จนฉ่ำ ก็ยังไม่สามารถลดทอนบรรยากาศคุกรุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวตนของชายหนุ่มหัวโต๊ะได้เลย กรณ์นภัส หรือที่คนในวงการขนานนามว่า 'ผู้กำกับน้ำแข็งแห้ง' นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบาย ทว่าแววตาหลังกรอบแว่นสายตากลับคมกริบราวกับใบมีดโกนที่เคลือบด้วยน้ำแข็ง เขาไม่ได้มองหน้าคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยซ้ำ สายตาคมคู่นั้นกวาดมองกระดาษปึกหนาในมือ ก่อนจะโยนมันลงบนโต๊ะกระจกเสียงดัง *ปึก* จนเอกสารกระจัดกระจายเล็กน้อย พราวภัทรสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่กระโจนข้ามโต๊ะไปคว้าคอเสื้อของคนตรงหน้าแล้วเขย่าให้หลุดจากมาดผู้ดีตีนผีนั่นสักที ครีเอทีฟสาวไฟแรงส่งยิ้มหวานหยดที่เคลือบด้วยยาพิษ เธอยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือเรียวบางตบลงบนขอบโต๊ะเบาๆ เพื่อทวงคืนพื้นที่ทางอำนาจ "ดิสนีย์แลนด์ตรงไหนคะคุณกรณ์นภัส? อ้อ... หรือว่าสายตาของผู้กำกับระดับพันล้าน มองไม่เห็นความโรแมนติกที่ซ่อนอยู่ใต้ความดาร์กของซีนเปิดตัวพระเอกเหรอคะ" พราวเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องตรงไปยังนัยน์ตาคู่คมอย่างไม่เกรงกลัว "คนดูยุคนี้เขาไม่ได้อยากดูหนังเครียดจนตับไตไส้พุงพันกันหรอกนะ รับรองว่าถ้าเปิดเรื่องด้วยความหดหู่แบบที่คุณเขียน คนดูคงหลับคาโรงตั้งแต่สิบนาทีแรก" "ความหดหู่ที่คุณว่า มันคือความจริงของมนุษย์ครับ" กรณ์เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาประเมินค่าที่ชวนให้เลือดขึ้นหน้า "ผมไม่ได้จ้างคุณมาเพื่อเปลี่ยนหนังชีวิตให้กลายเป็นทุ่งลาเวนเดอร์ ถ้าคุณคิดแค่อะไรที่มันฉาบฉวย เรียกเรตติ้งแบบสมองกลวงได้ละก็... เชิญกลับไปทำโฆษณาขายแชมพูเถอะครับ ที่นี่ไม่มีพื้นที่ให้ความคิดตื้นเขิน" ให้ตายเถอะ! ผู้ชายคนนี้ปากร้ายยิ่งกว่าสุนัขในปากซองขนมเสียอีก! พราวเคี้ยวกรอดatฟันด้วยความหมั่นไส้ ภายในอกร้อนรุ่มราวกับมีกองไฟสุมอยู่ เธอก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะประชุมให้มากขึ้น ระยะห่างระหว่างเธอกับเขาลดลงจนแทบจะสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวของชายหนุ่ม แม้ปากเขาจะบอกว่าเป็นน้ำแข็ง แต่ทำไมหัวใจเธอกลับเต้นแรงจนผิดจังหวะด้วยความโกรธ (หรืออาจจะเพราะอย่างอื่น... ซึ่งเธอปฏิเสธที่จะยอมรับมันเด็ดขาด) "ปากร้ายแบบนี้ ระวังจะหาแฟนไม่ได้นะครับผู้กำกับกรณ์" พราวโน้มตัวลงไปกระซิบเสียงต่ำ ใบหน้าห่างกันเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนกรณชะงักไปชั่วขณะ กรณ์นภัสชะالكนิ่งไป ดวงตาคมกริบไหววูบเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ใบหน้านิ่งสนิทจะขยับเข้าใกล้กว่าเดิม รอยยิ้มหยันที่มุมปากถูกยกขึ้นเล็กน้อยอย่างเหนือกว่า "เรื่องนั้นคุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ... เพราะต่อให้ผมจะปากร้ายแค่ไหน ผมก็ไม่มีวันจ้างครีเอทีฟที่เอาแต่เถียงข้างๆ คูๆ มาเป็นแฟนให้อารมณ์เสียเล่นหรอก" บรรยากาศในห้องประชุมระอุยิ่งกว่าเดิม รังสีอำมหิตพุ่งชนกันจนแทบจะเกิดประกายไฟในอากาศ ทั้งสองสบตากันเขม็ง ไม่มีใครยอมหลบสายตาให้ใคร พราวเม้มปากแน่นด้วยความเจ็บใจ ส่วนกรณ์ก็ยังคงรักษามาดนิ่งเอาไว้ได้อย่างแนบเนียน แม้ว่าหัวใจใต้เสื้อเชิร์ตสีเข้มจะเต้นรัวผิดจังหวะตั้งแต่ตอนที่เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้เมื่อครู่แล้วก็ตาม ในจังหวะที่สงครามประสาทกำลังดำเนินมาถึงจุดแตกหัก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งตามมารยาท ก่อนที่บานกระจกจะถูกผลักเปิดออก "ขอโทษที่มาสายครับทุกคน รถติดนรกแตกชะมัด" เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงโปร่งของโปรดิวเซอร์หนุ่มรูปงามก้าวเข้ามา ธนวินท์ส่งยิ้มพราวเสน่ห์มาให้ทุกคนในห้อง ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นระยะห่างระหว่างผู้กำกับหน้านิ่งกับครีเอทีฟสาวตัวจี๊ดที่ยืนจ้องตากันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "อุ๊ย... ผมเข้ามาขัดจังหวะอะไรสำคัญหรือเปล่าครับเนี่ย?" ธนวินท์เลิกคิ้วขึ้นอย่างหยอกล้อ กวาดสายตามองคนทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พราวรีบผละตัวถอยหลังกลับไปยืนที่เดิมทันที ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเคือง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโกรธหรือเพราะความเขินอายที่เกือบจะเสียท่าให้ผู้ชายปากแข็งคนนี้กันแน่ ส่วนกรณ์นั้นเพียงแค่ปรายตามองเพื่อนสนิทด้วยแววตาเรียบเฉย ทว่าสันกรามกลับขบเข้าหากันแน่นอย่างไม่สบอารมณ์ที่ถูกขัดจังหวะ กรณ์กวาดสายตากลับมามองหน้าพราวอีกครั้ง นัยน์ตาคู่นั้นลึกล้ำและเต็มไปด้วยความหมายบางอย่างที่ซ่อนเร้นไว้ภายใต้หน้ากากความเยเย็นชา "ประชุมต่อครับ... เรื่องสคริปต์หน้าแรก เรายังต้องคุยกันอีกยาว" เสียงทุ้มเอ่ยลอดไรฟัน ขณะที่สายตาคมกริบยังคงตรึงร่างบางไว้ไม่ให้ขยับไปไหน "โดยเฉพาะเรื่อง... ที่คุณยังเถียงผมไม่ชนะ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะครับ