รสชาติของความวุ่นวาย

เสียงกะทะสเตนเลสสตีลกระทบกับเตาแก๊สรุนแรงจนเกิดเสียงก้องกังวานในห้องครัวปิดทึบของร้าน *‘Aethel’* มันไม่ใช่เสียงของการทำอาหารทั่วไป แต่มันคือเสียงคำรามด้วยความหงุดหงิดของเชฟใหญ่ที่กำลังสติแตก "ถ้าคุณยังจับมีดด้วยองศาที่ผิดเพี้ยนแบบนั้นอีกแค่ครั้งเดียว... ผมจะโยนท่อนปลาดิบเกรดพรีเมียมราคาหลักหมื่นนี่ลงถังขยะต่อหน้าคุณทันทีครับ คุณตำรวจ" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลกของ คินน์ ดังขึ้นท่ามกลางความตึงเครียด ร่างสูงโปร่งในชุดเชฟสีขาวสะอาดสะอ้านก้าวเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายความเป็นระเบียบและกลิ่นหอมจางๆ ของโรสแมรี่คละคลุ้งปนไปกับไอความร้อนจากเตา แต่แววตาหลังกรอบแว่นสายตากลับคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งลับใหม่ รินรดา สะดุ้งเฮือก เธอในชุดผ้ากันเปื้อนสีดำสนิทเพื่ออำพรางตัวมาสืบคดีการฟอกเงินผ่านร้านอาหารหรูแห่งนี้ กำลังถือตะหลิวสั่นเทาด้วยความโมโห ปลายจมูกรั้นเชิดขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ แม้เหงื่อกาฬจะผุดพรายเต็มกรอบหน้าเนื่องจากความกดดัน "ฉันไม่ใช่ลูกมือคุณนะ คินน์! แล้วอีกอย่าง ฉันทำตามสูตรที่คุณเขียนไว้ทุกตัวอักษรแล้ว ทำไมหน้าตามันถึงออกมาเหมือนเศษอาหารหมูแบบนี้ล่ะ!" รินรดาตอกกลับเสียงดัง พร้อมกับชี้ไปยังกระทะตรงหน้า ที่ตอนนี้มีสภาพเป็นซากพาสต้าหมึกดำเละเทะจนดูไม่อصออกว่ามันเคยเป็นเมนูอะไร คินน์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ สีหน้าของเชฟอัจฉริยะผู้รักความสมบูรณ์แบบฉายแววดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง เขาก้าวเข้ามาอีกก้าว จนระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงเหลือเพียงคืบเดียว รินรดาต้องเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างเสียไม่ได้ แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ที่โน้มตัวลงมาทำให้หัวใจของสายสืบสาวเต้นผิดจังหวะอย่างน่าหงุดหงิด "นั่นเพราะสูตรอาหารมันไม่ได้มีไว้ให้ 'อ่าน' แล้วทำตามเหมือนท่องหนังสือสอบครับคุณรินรดา แต่มันต้องใช้ 'ความรู้สึก' และ 'ความเข้าใจ' ในวัตถุดิบ ซึ่งดูเหมือนว่าคุณจะขาดคุณสมบัติข้อนั้นไปโดยสิ้นเชิง... ตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยด้วยซ้ำ" คำพูดเจ็บแสบนั้นทำเอารินรดากัดฟันกรอด ดวงตากลมโตจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความเคืองแค้น หากนี่ไม่ใช่สถานที่ปฏิบัติภารกิจลับ เธอคงส่งลูกเตะเสยคางพ่อเชฟปากร้ายนี่สักทีข้อหาดูถูกหยามหยันศักดิ์ศรี "ปากดีแบบนี้ ระวังวันหนึ่งจะเจออาหารฝีมือฉันกรอกปากจนสำลักตายนะเชฟ!" เธอขู่เสียงลอดไรฟัน "ผมยินดีตายด้วยอาหารอร่อยครับ... แต่ไม่ใช่เศษขยะในกระทะคุณแน่นอน" คินน์ยักคิ้วข้างหนึ่งอย่างกวนประสาท ก่อนจะยื่นมือเรียวยาวเข้ามาปลดผ้ากันเปื้อนออกจากตัวเธออย่างถือวิสาสะ สัมผัสจากปลายนิ้วที่เฉียดผ่านผิวเนื้อบริเวณเอวบางทำเอารินรดาชะงักง้ำ สมองอื้ออึงไปชั่วขณะ จังหวะนั้นเอง อุณหภูมิในห้องครัวก็เหมือนจะลดฮวบลงเมื่อประตูหลังร้านถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ร่างหนาในสูทราคาแพงของ ภาคิน คู่แข่งคนสำคัญในวงการอาหารก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ย สายตาดุดันกวาดมองสภาพความพินาศในครัวก่อนจะหยุดอยู่ที่รินรดาและคินน์ที่ยืนแนบชิดกันเกินความจำเป็น "อุ๊ย... ดูเหมือนผมจะมาขัดจังหวะการสืบสวน... หรือว่าการสวีทหวานของคุณสองคนกันแน่ครับ เชฟคินน์?" ภาคินเอ่ยเสียงเยียบเย็น พร้อมกับชูแฟ้มเอกสารลับในมือขึ้นสูง "โดยเฉพาะความลับเรื่องที่คุณตำรวจสาวคนนี้แอบแฝงตัวเข้ามาในร้านคุณ... หวังว่ามันจะทำให้เรตติ้งร้านคุณพังพินาศในวันพรุ่งนี้พอดิบพอดีนะ" คินน์หรี่ตาลงทันที บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นคุกรุ่นด้วยไอสังหาร รินรดารู้สึกเหมือนเลือดในกายเย็นเฉียบเมื่อความลับแตกต่อหน้าศัตรูตัวฉกาจ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่แวะมาร่วมลุ้นและฟินไปด้วยกันในตอนนี้นะครับ