“ถ้าคุณยังเอาแต่มองค้อนนั่นด้วยสายตาเลื่อนลอยแบบนั้น อีกสิบปีดาบเล่มนี้ก็ไม่มีทางคมขึ้นหรอกครับ”
เสียงหวานเย็นเยียบดุจน้ำค้างแข็งท่ามกลางความร้อนระอุของเตาหลอมในมุมอับของเมืองหลวงลอยมากระทบโสตประสาท เรย์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากทั่งเหล็ก เขาเพียงแค่ลดค้อนในมือลงช้าๆ จังหวะการเต้นของหัวใจที่สัมผัสได้ผ่านด้ามค้อนยังคงแผ่วเบาและเป็นจังหวะ นี่ไม่ใช่จังหวะการเต้นของมนุษย์ทั่วไป แต่เป็น 'จังหวะเหล็กไหล' ที่เขาฝึกฝนจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณ
ชายหนุ่มถอนหายใจยาว ก่อนจะวางค้อนลงบนฐานรองอย่างประณีต เขารู้ดีว่าใครยืนอยู่ตรงนั้น กลิ่นอายเวทมนตร์ธาตุไฟฟ้าที่เจือจางแต่แหลมคมนั่น... ในเซิร์ฟเวอร์ ‘อาเทอร์เนีย’ แห่งนี้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีรัศมีแรงกดดันระดับนี้
“ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับลูกค้าธรรมดาครับ คุณเอลีน่า” เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย สายตายังคงจับจ้องไปที่โลหะสีนิลเบื้องหน้า “และผมเชื่อว่า กิลด์ ‘แสงตะวันสีคราม’ คงไม่มีงานซ่อมอาวุธระดับสามัญมาให้คนตกอับอย่างผมทำหรอก จริงไหมครับ?”
เอลีน่าในชุดคลุมสีดำสนิทปักดิ้นเงินก้าวเท้าเข้ามาในเขตพื้นที่ทำงานของเขา พื้นไม้เก่าๆ ส่งเสียงครางประท้วงภายใต้น้ำหนักฝีเท้าที่แผ่วเบาราวกับแมว ความงดงามของเธอที่เคยเป็นที่กล่าวขานในฐานะจอมเวทอัจฉริยะดูหม่นหมองลงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับภาพจำในอดีต แต่นัยน์ตาคู่นั้นยังคงทอประกายแห่งความกระหายที่จะทวงคืนทุกอย่าง
“คนตกอับที่ครอบครอง ‘ค้อนมังกรเพลิงดารา’ ไว้ใต้กองขยะเนี่ยนะ?” เธอแค่นยิ้ม มือเรียวสวยเลื่อนผ่านชั้นวางอาวุธที่สนิมเกาะกรัง ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ปลายดาบที่เรย์เพิ่งตีเสร็จ “คุณซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดของเซิร์ฟเวอร์มาสามปี เพื่อเล่นบทช่างตีดาบขี้เกียจ แต่ฝีมือการตีเหล็กของคุณ... มันกลับพัฒนาขึ้นจนน่ารังเกียจ”
เรย์ขยับตัวลุกขึ้นยืน ความสูงของเขาทำให้อีกฝ่ายต้องแหงนหน้ามองเล็กน้อย “ผมแค่เบื่อครับ เบื่อระบบเลเวลที่ไร้ความหมาย เบื่อการเมืองในกิลด์ และเบื่อที่จะต้องทำตามความต้องการของคนอื่น”
“งั้นถ้าฉันบอกว่า นี่ไม่ใช่คำสั่งจากกิลด์... แต่เป็นข้อเสนอแลกกับอิสรภาพของฉันล่ะ?”
เอลีน่าก้าวเข้าใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากเตาหลอม เธอหยิบม้วนกระดาษเก่าคร่ำครึที่ถูกผนึกด้วยตราประทับสีเลือดขึ้นมาวางบนโต๊ะไม้ที่เต็มไปด้วยเศษเหล็ก “พวกเขากล่าวหาว่าฉันขโมย ‘อัญมณีแห่งปฐพี’ ไปทำลายสมดุลเซิร์ฟเวอร์ ฉันถูกขับไล่... แต่ฉันรู้ว่าใครเป็นคนทำ”
เรย์มองม้วนกระดาษนั้นด้วยสายตานิ่งสนิท สกิล ‘วิเคราะห์แก่นแท้’ ทำงานโดยอัตโนมัติ ข้อมูลไหลผ่านม่านตาของเขา... *[ภารกิจลับระดับ SSS: คำสาบานเลือดแห่งจอมเวทไร้พ่าย - ความล้มเหลวคือการลบตัวละครถาวร]*
หัวใจของเรย์กระตุกวูบ จังหวะการเต้นที่เคยเงียบเชียบพลันรัวเร็วขึ้นราวกับกลองศึก สัญชาตญาณโปรเพลเยอร์ในตัวเขาที่เคยมอดดับไปนานปีกลับมาลุกโชนอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะความโลภ แต่เพราะความท้าทายที่ไร้เหตุผลในระดับ SSS นี้มันเกินกว่าที่ระบบเกมปกติจะอนุญาตให้มีขึ้นได้
“คุณกำลังจะตายนะครับ เอลีน่า” เรย์เอ่ยเบาๆ “การรับภารกิจนี้เท่ากับการเปิดสงครามกับกิลด์ระดับท็อปสิบของเซิร์ฟเวอร์ทั้งห้ากิลด์พร้อมกัน คุณคิดว่าจอมเวทที่ไม่มีสังกัดอย่างคุณจะรอดไปได้นานแค่ไหน?”
เอลีน่าจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเขา “ฉันไม่ต้องการให้คุณรอด แต่ฉันต้องการดาบเล่มที่สามารถตัดผ่าน ‘ม่านเกราะไร้พ่าย’ ของพวกมันได้ และในโลกนี้... มีเพียง ‘ช่างตีดาบขี้เกียจ’ ที่ฉันเคยเห็นตอนคว้าแชมป์โลกเมื่อห้าปีก่อนเท่านั้นที่ทำได้”
เธอยื่นมือออกไปเบื้องหน้า เป็นการเชิญชวนที่บีบคั้นหัวใจ เรย์นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ เสียงลมหายใจของเขาสอดประสานกับเสียงค้อนที่ยังคงตีซ้ำไปมาในห้วงคำนึง ความลังเลในใจปะทะกับความกระหายในการสร้างสรรค์ชิ้นงานระดับตำนานที่เขาไม่เคยทำสำเร็จ
“ผมไม่ชอบการผจญภัยที่เสี่ยงเกินตัวครับ” เรย์พึมพำ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับม้วนกระดาษนั้น “แต่ผมเกลียดพวกคนที่ชอบโกงหน้าตานอกสังเวียนมากกว่า”
ทันทีที่ปลายนิ้วของเรย์สัมผัสกับม้วนกระดาษ แสงสีทองสว่างวาบไปทั่วโรงตีเหล็ก สัญญาณเตือนจากระบบดังสนั่นก้องกังวานจนพื้นห้องสั่นสะเทือน หน้าต่างโปร่งใสปรากฏขึ้นกลางอากาศนับสิบใบ พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้นในใจของเขาโดยตรง
*[แจ้งเตือนระบบ: ผู้เล่น ‘เรย์’ ได้รับภารกิจระดับ SSS: การตีขึ้นรูปอาวุธแห่งปฐพี]*
*[สถานะพิเศษ: ความสัมพันธ์กับ ‘เอลีน่า’ เพิ่มขึ้นสู่ระดับสูงสุด]*
*[คำเตือน: บอสลับ ‘ผู้เฝ้าประตูแห่งความมืด’ ได้รับการปลุกให้ตื่นจากการที่ท่านเปิดผนึกภารกิจ... มันกำลังมุ่งหน้ามาที่โรงตีเหล็กของท่านภายใน 30 วินาที]*
เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาสีดำมหึมาที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านประตูมิติที่เปิดออกกลางร้านของเขา เอลีน่าชักไม้เท้าออกมา ท่ามกลางความกดดันที่ถาโถมเข้ามาดุจคลื่นยักษ์ เรย์หันกลับไปคว้าค้อนมังกรเพลิงดาราขึ้นมาอีกครั้ง
“เตรียมรับมือครับคุณเอลีน่า... ดูเหมือนว่าการตีดาบเล่มแรกของเรา จะต้องเริ่มด้วยเลือดของบอสระดับตำนานเสียแล้ว”
ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของช่างตีดาบผู้ขี้เกียจคนนี้นะครับ
ช่างตีดาบจอมขี้เกียจกับจอมเวทผู้ไร้พ่ายในปฐพี•ตอนที่ 1
โรงตีเหล็กในมุมมืดของเซิร์ฟเวอร์
ผลงานโดย ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ช่างตีดาบจอมขี้เกียจกับจอมเวทผู้ไร้พ่ายในปฐพี นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
