“หมึกชาดแท้ผสมผงกระดูกไพร... ถ้าพู่กันจรดลงน้ำหนักผิดไปเพียงมิลลิเมตรเดียว เส้นสายพลังงานที่ถักทอไว้ก็จะตีกลับจนแผงอกของเธอพรุนเป็นรูกลวงนะคะ รณกร”
เสียงเตือนเรียบเรื่อยที่แฝงไอเย็นเยือกของอาจารย์มินตราดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบสงัดภายในห้องเก็บวัตถุโบราณใต้ดินของคณะฯ กลิ่นออยล์โบราณและฝุ่นผงกระดาษสาเก่าเก็บลอยคละคลุ้งจนแสบจมูก แสงสว่างเดียวในห้องมีเพียงเปลวเทียนสีนวลจากโคมสำริดที่สั่นไหวตามแรงลมหายใจ
รณกรกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นเต็มขมับจนเส้นผมเปียกลู่แนบหน้าผาก ปลายนิ้วเรียวยาวที่ถือพู่กันขนหางม้าป่าสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะแรงกดดันจากมิติซ้อนทับเบื้องหน้า ที่กำลังส่งเสียงคำรามต่ำราวกับสัตว์ป่ากระหายเลือดผ่านรอยแยกอากาศสั่นระริก
เบื้องหลังบานประตูไม้สักแกะสลักลายโบราณที่ปิดตาย คือเขตอาคมระดับสี่ที่กักเก็บความลับของคดีคนหายเมื่อสามสัปดาห์ก่อน และกุญแจดอกเดียวที่จะเปิดประตูมิตินี้ได้ ก็คือการถอดรหัสอักขระบนแผ่นยันต์หนังมนุษย์ที่วางอยู่บนโต๊ะศิลา
“ผมไม่ได้จะวาดพลาดหรอครับ... เอ๊ย, ค่ะ อาจารย์” รณกรเกือบหลุดปากใช้คำพูดติดปากตามความเคยชิน ดีที่ไหวพริบดึงสติกลับมาได้ทันเวลา ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเพ่งพินิจลายเส้นยันต์โบราณที่มีอายุกว่าสามร้อยปีด้วยความรอบคอบ
ในฐานะนักศึกษาผู้มีดวงสมพงษ์กับสิ่งลี้ลับจนต้องพกเครื่องรางติดตัวนับสิบชิ้น เขารู้ดีว่าอักขระเหล่านี้ไม่ใช่แค่ตัวหนังสือไสยเวททั่วไป แต่มันคือระบบระเบียบทางคณิตศาสตร์โบราณที่มีโครงสร้างซับซ้อนไม่แพ้ภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์
“โครงสร้างยันต์นี้ใช้ระบบฐานแปดแบบกลับด้านค่ะอาจารย์” รณกรเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงแววตื่นเต้นของการค้นพบ “ถ้าเรามองมันเป็นวงจรเวทมนตร์ ภาคตัดขวางตรงมุมซ้ายล่างไม่ได้มีไว้เพื่อผนึก แต่มีไว้เพื่อ ‘หลอกล่อ’ พลังงานหยินให้ไหลวนไปป์ไลน์ผิดทิศทางต่างหาก”
อาจารย์มินตราเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นทรง The Row จ้องมองลูกศิษย์หนุ่มด้วยความประทับใจที่ซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีเยือกเย็น เธอไขว่ห้างพิงสะโพกกับชั้นวางตำรา มือเรียวบางยกชาสมุนไพรขึ้นจิบช้าๆ “ฉลาดมากค่ะ... แล้วเธอจะแก้ปัญหาน้ำหนักเส้นสายที่ทับซ้อนกันสามชั้นอย่างไร ในเมื่อพื้นที่ตรงกลางเหลือไม่ถึงเซนติเมตรเดียว?”
รณกรไม่ตอบคำถามทันที เขาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจ สมองประมวลผลรูปแบบการไหลเวียนของลมปราณและคลื่นพลังงานวิญญาณที่แผ่ออกมาจากรอยแยกอากาศเบื้องหน้า นิ้วมือขวาหมุนพู่กันในมืออย่างคล่องแคล่ว
“เราไม่ต้องเขียนทับเส้นเดิมค่ะ” รณกรแย้มยิ้มมุมปากเล็กน้อย แววตาฉายประกายความมั่นใจ “เราจะใช้เทคนิค ‘ซ้อนชั้นมิติย่อย’ โดยการแตะผงทองคำบริสุทธิ์ลงไปที่จุดอับสัญญาณ เพื่อสร้างสะพานเชื่อมพลังงานข้ามผ่านช่องว่างนั้นไปโดยตรง แบบนี้ต่อให้แรงดันในมิติซ้อนทับจะสูงแค่ไหน โครงสร้างยันต์ก็จะไม่เกิดการสะท้อนกลับจนระเบิดแน่นอนค่ะ”
พู่กันขนหางม้าจุ่มลงในน้ำชาดสีแดงฉานอย่างรวดเร็ว ปลายพู่กันจรดลงบนแผ่นหนังโบราณด้วยความนิ่งสนิทและแม่นยำรา과จับวาง ทุกรอยขีดเขียนเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและสมาธิที่แน่วแน่ เสียงลมหวีดหวิวจากรอยแยกมิติเริ่มเบาลง ราวกับอักขระที่ถูกเขียนขึ้นกำลังทำหน้าที่กล่อมเกลาความปั่นป่วนของพลังงานรอบตัวให้สงบลง
*แกร๊ก... ฟึ่บ!*
เสียงกลไกโบราณภายในบานประตูไม้สักดังขึ้นพร้อมกัน อากาศรอบตัวพลันเย็นวูบลงจนเกิดไอสีขาวออกจากริมฝีปาก รอยแยกมิติที่เคยบิดเบี้ยวค่อยๆ คลายตัวออก เผยให้เห็นทางเดินทอดยาวสู่ความมืดมิดที่ไร้จุดสิ้นสุด กลิ่นอายโบราณและละอองหมอกสีเทาจางๆ ลอยออกมาปะทะใบหน้า
“ยอดเยี่ยมมากค่ะ รณกร” อาจารย์มินตร้าวางถ้วยชาลงบนโต๊ะ เธอขยับแว่นเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาใกล้แผ่นหลังของชายหนุ่ม กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าผสมกับกำยานลอยเข้ามาแตะจมูก “การคำนวณมุมองศาเมื่อครู่ เธอทำได้ดีเกินคาดสำหรับนักศึกษาปีสามเสียอีกนะคะ”
“เพราะได้อาจารย์คอยควบคุมความดันบรรยากาศรอบตัวไม่ให้ผมสมาธิหลุดต่างหากล่ะค่ะ” รณกรหันไปส่งยิ้มบางๆ ให้คู่หูสาว
ทว่า... รอยยิ้มบนใบหน้าของทั้งคู่ยังไม่ทันจางหาย เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นจากความมืดมิดในอุโมงค์มิติซ้อนทับที่เพิ่งเปิดออก มันไม่ใช่เสียงของวิญญาณเร่ร่อนทั่วไป แต่เป็นเสียงกระทบของเกราะเหล็กโบราณและโซตรึงวิญญาณที่ลากครูดไปกับพื้นศิลา
ก่อนที่รณกรจะทันได้ยกยันต์ป้องกันตัวขึ้นตั้งรับ มือหนาเย็นเฉียบราศีก้อนน้ำแข็งคู่หนึ่งก็พุ่งทะลุออกมาจากหมอกหนา คว้าหมับเข้าที่ข้อแขนของเขาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ติดอยู่ข้างหู
*“เจอตัวแล้ว... เจ้าพวกบุกรุก”*
ร่างของรณกรถูกกระชากลากถูเข้าไปในความมืดมิดของมิติซ้อนทับทันทีโดยไม่ทันตั้งตัว เสียงกรีดร้องของระบบแจ้งเตือนภารกิจดังระรัวในโสตประสาทพร้อมกับหน้าต่างสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า
**[ระบบตรวจพบสิ่งแปลกปลอมระดับ SSS: "แม่ทัพไร้หัวแห่งราชวงศ์หลง" ได้ตื่นจากการหลับใหล!]**
**[คำเตือน: เขตอาคมถูกปิดตายจากภายใน ท่านไม่สามารถออกAกจากมิตินี้ได้จนกว่าจะเสร็จสิ้นภารกิจกวาดล้าง!]**
**[ผู้เล่น "รณกร" และ "อาจารย์มินตรา" เข้าสู่สถานะ: เผชิญหน้ากับบอสลับ...]**
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับความหลอนและอบอุ่นนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
คุณชายครับ อย่าทักผีตอนตีสามสิครับ•ตอนที่ 4
ถอดรหัสยันต์โบราณ
ผลงานโดย นภากระซิบผี
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (นภากระซิบผี)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณชายครับ อย่าทักผีตอนตีสามสิครับ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!